#ROC_beta02 | โรลปิด

ชั่วพริบตาหลังวางรูเบธีสลงบนแท่น ทัศนียภาพ​กลับเปลี่ยนแปร​ ดาร์ลีนปรากฏตัวอีกครั้งกลางทะเลทรายอันร้อนระอุ

ลมแรงพัดทรายปะทะผิวหน้า รุนแรงเสียจนจังหวะแรกเธอโงนเงนไป

สูดหายใจลึกขณะหันมอง​ กลับไม่พบสหายร่วมทางแม้สักคนเดียว

"ทุกคน…?"​

กวาดตามองรอบตัว ผืนทรายทอดยาว ไร้เงาผู้ใด แต่เธอเชื่อว่าทุกคนยังมีชีวิตอยู่

'ต้องหาพวกเขาให้พบ'
+

เพราะงั้นคลื่นอารมณ์ทั้งหลายที่เคยถูกปกปิดไว้ได้จึงเริ่มพังทลายออกมา

ผิดหวัง ชิงชัง โกรธแค้น
ต่อทุกอย่างที่ทำให้ตนต้องมาอยู่ ณ จุดๆนี้

ในหอคอยแย่ๆนี่

ความอัดอั้นทั้งหลายที่สะสมมานานแรมปีได้ปะทุออกมาอีกครา
—น้ำตาหนึ่งหยดไหลอาบแก้มก่อนตกลงสู่พื้นเงียบๆ

วิเวียนรีบดึงฝ่ามือหนึ่งข้างกลับมาเช็ดมันออกแทบจะทันที

'น่าสมเพชสิ้นดี...'

ทั้งๆที่เคยตั้งมั่นว่า จะไม่ร้องไห้อีก ไปแล้วแท้ๆ

#ROC_beta03
[ Mirror of the Soul ]
bit.ly/4lbQeYP

เมื่อทรายทรุดตัวลง
โพรงทะมึนสูบกลืนทุกสิ่งลงอย่างตะกรุมตะกราม​

ประสาทสัมผัสของคุณกลับมาอีกครั้งยามม่านหมอกเยียบเย็นปะทะใส่​

ร่างของคุณลอยคว้าง
ไร้ที่ยึดเหนี่ยว​
กระจัดกระจาย​
ร่วงหล่นสู่ห้วงอนธการ​

ตัดขาดพรากจากทุกผู้คนที่คุณพยายามควานหา

ลึกเข้าไปยังใจกลางวงกตแห่งความโดดเดี่ยวอันแสนพิสุทธิ์

#ROC_beta02 #โรลปิด

ก่อนหน้าสหายเอลฟ์ร่วงลงในพื้นดินแตกแยก แม้จะออกตัวหมายคว้าร่างนั้นแต่ก็ช้าไป และเหมือนมันก็เกิดกับเธอด้วย

วิเวียน? สการ์เล็ท?

"—!"

แรงสั่นใต้พื้นทรายบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหว หรือว่า—!

ซู่ม!

เม็ดทรายและไอร้อนระเบิดพุ่งขึ้นทางด้านหลัง เสี้ยววิสิ่งที่ไม่อยากได้ยินที่สุดคำรามกู่ก้องพาสั่นสะท้านไปทั่วร่าง

ที่เลวร้ายยิ่งกว่ามันพ่นเมือกออกมา
ระยะห่าง—ไม่เหลือแล้ว!

+

ก่อนจะได้ทำอะไรมันกฌพ่นใยใส่ร่างของเธอไม่ทันได้กลิ้งหลบ ทว่ากลับเสียการทรงตัวโดนใยของมันกำลังลากเข้าปากเตรียมตกเป็นมื้ออาหารอันโอชา

มือของเธอพยายามตะเกียกตะกายไปตามพื้นทรายร่วนที่ไร้ที่ยึดเกาะ พยายามไขว้คว้าคันธนูที่ตกอยู่บนพื้นตอนเสียการทรงตัว

แต่ทุกอย่างล้วนไร้ผล

"ช่วยด้วย..ใครก็ได้"

เสียงสั่นเครือร้องออกมาขณะที่ร่างกำลังไหลเข้าไปใกล้เรื่อยๆอย่างหมดหวัง

[ เงื่อนไขการผ่านแบบทดสอบที่ 2 ]

เนื่องจากมีคนพบ [ ทางออก ] แล้วจึงมาประกาศให้ทราบทั่วกัน

หากตกลงไป/กระโดดเข้าไปในหลุมดำตามนัมทาลู จะถือว่า [ ผ่านบททดสอบ ] ทั้งหมด

หลังจากที่ผ่านแล้วสามารถส่งเช็คแอคทีฟและติดตามรออีเวนต์ถัดไปได้เลยค่ะ

#ROC_beta02 [โรลปิด]

สติดับวูบไปชั่วครู่ในขณะที่มีใครพยายามจะช่วยรักษาแผลให้ก่อนหน้า แต่กลับกลายเป็นว่าเขาต้องถูกปลุกอีกครั้งด้วยแสงแดดจ้าที่แยงตาและไอระอุที่ร้อนเกินกว่าจะนอนพัก

เขาลืมตาขึ้น ดวงตาสีเขียวอ่อนจับจ้องไปทั่วบริเวณ ไม่เข้าใจแม้แต่น้อยว่าตนมาอยู่กลางทะเลทรายแห่งนี้ได้อย่างไร แต่มีบางสิ่งที่ดึงดูดสายตาเขาไว้ ณ สุดปลายม่านฝุ่นที่ปกคลุม

+

#ROC_beta02

ท่ามกลางทะเลทรายที่มองไปก็มีเพียงเส้นขอบฟ้า บททดสอบคือการอดทน? ไม่ใช่ ทะเลทรายเป็นสถานที่ที่เกินไปกว่าคำว่าอดทนอีกทั้งสัตว์ประหลาด ยากเด็กคนหนึ่งจะเอาชนะหรือหนีไปที่ไหนซักแห่ง

แสดงว่าสิ่งเราต้องทำไม่ใช้การสู้ หรือการเดินแบบไร้จุดหมาย
ทว่ามันคือการหา 'ทางออก'

ไม่ใช่บนดินอย่างแน่นอน ไม่ใช่บนฟ้าเป็นแน่ชัด เหลือเพียงอย่างเดียว..

" ตามอสูรกายใต้พิภพไป "

#ROC_beta02 | โรลปิด

เธอรู้—รู้ดีอยู่แก่ใจ
แต่ไหนแต่ไรแล้ว หากเมื่อเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับโชคชะตา...

วิเวียนนับได้ว่าเป็นผู้ที่ไม่เคยถูกเหลียวมองโดยเหล่าเทพหรือเทพีองค์ไหน

แต่ ณ ตอนนี้
ในสถานที่ชั่วร้ายนี่

ไม่ว่าตัวการของลมกรรโชกก่อนหน้าที่เกิดขึ้นทันทีหลังจากที่เดินทางมาถึงทะเลทรายจะเป็นฝีมือของอะไร

ไม่ว่าจะด้วยจุดประสงค์ใดก็ตาม
เธอ...ขอสาปแช่งมัน

#ROC_beta02
[ Trial of the Fearless ]
bit.ly/45GBf4e

ตะวันเจิดจ้าแผดเผา
พายุทรายซัดกระหน่ำ

หลังวางรูเบธีสลง​ เพียงพริบตา​ คุณถูกส่งมายังทะเลทรายอันเวิ้งว้าง

ใต้ฝ่าเท้าคือผืนทรายที่พร้อมกลืนกินทุกชีวิต เบื้องหน้าที่ปรากฏพาดผ่านคือเงาทมิฬคืบคลาน​

ไร้ทางหนี ไม่มีแม้ที่หลบ

คุณต้องเป็นผู้หาทาง​ 'ผ่าน'
แม้ไม่รู้เลยด้วยซ้ำ ว่าต้องทำสิ่งใด

(รวมมิตรจากการสังเกตุไอ้เด่กจากอีเวนต์ที่ผ่านมาค่ะ เหมือนจะนิ่งน้อยกว่าที่คิด แต่ก็ยังแปลกเสมอต้นเสมอปลาย)

( วาดเก็บตกอีเว้นท์ #ROC_beta01 ค่ะ 🤏 )

#ROC_commu

"เรา​ ‘ดาร์ลีน’​ เรียกแค่นี้ก็พอ​"

"หูนั่น​...น่ารัก​ ૮₍ •⤙•˶
ให้เราแตะมันได้ไหม​?"

"ถ้าอยู่ด้วยกันต้องไม่เป็นไรแน่​"

₊˚ ✧ ‿︵‿୨୧‿︵‿ ✧ ˚₊
𝘋𝘢𝘳𝘭𝘦𝘯𝘦 𝘷𝘰𝘯 𝘊𝘢𝘴𝘵𝘦𝘭𝘭𝘢𝘯𝘦
♀️ | 10𝘠 | 140 𝘵𝘢𝘭 | 𝘈𝘭𝘥𝘢𝘳𝘪𝘢𝘯
𝘏𝘪𝘥𝘥𝘦𝘯 𝘭𝘪𝘯𝘦𝘢𝘨𝘦 : 𝘏𝘢𝘭𝘧-𝘦𝘭𝘧
︶⊹︶୨୧︶⊹︶୨୧︶⊹︶

Doc : bit.ly/3S733H8

(เน้นเล่นหน้าไมค์​ แต่ใครมีไอเดียอยากทักโคโรลเวิ่นก็สะกิดได้ค่ะ✨)

.
" ยัยแครอททท เธอเป็นแอลฟ์นิ เธอฮีลได้ใช่มั้ย!!!? เวทย์รักษาละ มีมั้ย!!? " เด็กหนุ่มโวยวายขึ้นมาก่อนจะเดินเข้าไปหาเบรน่าเหมือนเด็กๆ (?)

>กำจัดไวริกซ์เรียบร้อย
@roc-official.bsky.social

หลังจากเริ่มเฝ้ายามได้ไม่นาน

ดูเหมือนว่าการปล่อยให้เวลาไหลผ่านไปอย่างสูญเปล่าจะทำให้เด็กสาวรู้สึกไม่สบายใจ—วิเวียนจึงเลือกหยิบเอาไม้ท่อนหนึ่งที่ถูกเก็บไว้ใช้เป็นเชื้อเพลิงขึ้นมานั่งเหลาปลายแหลมเล่นฆ่าเวลา

...เป็นไม่กี่ครั้งที่ใบหน้านั่นไร้รอยยิ้มประดับตกแต่งไว้

เป็นไม่กี่ครั้งที่จะมีโอกาสได้เห็นความเดียงสาของเด็กน้อยที่ยังหลงเหลืออยู่

+

((แก๊งป๊อกกาแลตพจญภัย in a nutshell))

#ROC_beta01
((รัคชา0 ไวริกส์1

แต่น้องยังรอดมาได้คับ สภาพมอมแมมหลังอยู่ในป่ามา6วัน 🥺🤏🏻))

((5555555555555555555555555555555555 น่ารักอ่าา))

(คนละมุมป่า แต่มอมเหมือนกันเรย 😭🤝)

เสียงงึมงำดังมาจากคาริน เธอเองแม้จะนอนหลับได้ ก็ไม่ได้นอนหลับสบายนัก

พอตื่นขึ้นมาอีกที ดาร์ลีนก็หลับปุ๋ยไปแล้ว ทำให้เธอรู้ว่าถึงเวลาของเธอที่จะต้องเฝ้ายาม

คารินลุกไปนั่งไม่ห่างไกลจากเพื่อนมากนัก ก่อนจะแอบหยิบตุ๊กตาไม้ม้าและตุ๊กตาไม้คนมาตั้งเป็นเพื่อนร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน

> คารินตื่น
> คารินทำหน้าที่เฝ้ายามให้กับกลุ่มต่อ

'เจ็บ..'

เมื่อถึงปากถ้ำรัคชาก็ทิ้งตัวนั่งลงกดแผลที่แขนไว้อย่างนั้น แม้เธอมักจะได้แผลเป็นประจำจนชิน แต่ก็ไม่เคยได้แผลใหญ่ขนาดนี้มาก่อน

'เจ็บกว่าเวลาท่านแม่โมโหอีก.. '

เด็กน้อยกัดฟันแน่นสู้กับความเจ็บปวด

•บาดเจ็บหนัก
•หนีมาที่ปากถ้ำ

(ผ่านแล้วค่ะ เย้ๆๆๆ สองวันถ้วน ไม่เจออะไรเลยนอกจากหินจริงๆ5555555)