❁ 10 y/o girl from Florinheim, Cynthel ❁
❁ 133 tal / 32 bram ❁
a/c for #ROC_commu
Doc: https://bit.ly/3EP2eQi
pfp by Shigemb Aon
“สวัสดี! ข้าไอรีน ยินดีที่ได้รู้จักนะ!”
“เจ้ามาคนเดียวเหรอ?”
“ขอข้านั่งด้วยคนได้ไหม?”
❁ Irene Lilac ❁
❁ 10 y/o girl from Florinheim, Cynthel ❁
❁ 133 tal / 32 bram ❁
Doc: bit.ly/3EP2eQi
"ดีใจที่ได้เจอเจ้านะ"
ไอรีนยิ้มกว้างทวนชื่อคุณอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
ระหว่างนั้นเธอก็อยู่นิ่ง ๆ ให้คุณจัดการร่องรอยต่าง ๆ บนหน้าแบบเด็กดีว่านอนสอนง่าย
"ฮื่อ ไม่เป็นไรหรอก"
ส่ายหัวเบา ๆ ตอนนี้เธอน่าจะอยากนั่งคุยกับคุณตรงนี้มากกว่าเดินไปล้างหน้าล้างตา
"เจ้าใจดีมากเลยเอลินดร้า"
"ถ้าเป็นคนอื่นไม่รู้จะมานั่งปลอบอยู่คุยกับข้าเช็ดน้ำมูกน้ำตากันแบบนี้หรือเปล่า"
"ดีใจที่ได้เจอเจ้านะ"
ไอรีนยิ้มกว้างทวนชื่อคุณอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
ระหว่างนั้นเธอก็อยู่นิ่ง ๆ ให้คุณจัดการร่องรอยต่าง ๆ บนหน้าแบบเด็กดีว่านอนสอนง่าย
"ฮื่อ ไม่เป็นไรหรอก"
ส่ายหัวเบา ๆ ตอนนี้เธอน่าจะอยากนั่งคุยกับคุณตรงนี้มากกว่าเดินไปล้างหน้าล้างตา
"เจ้าใจดีมากเลยเอลินดร้า"
"ถ้าเป็นคนอื่นไม่รู้จะมานั่งปลอบอยู่คุยกับข้าเช็ดน้ำมูกน้ำตากันแบบนี้หรือเปล่า"
"เจ้าเจ็บมากไหม?"
"ขอโทษนะ ข้าไม่ได้ตั้งใจ"
เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิดสุด ๆ
มิติใหม่ คนโดนต่อยยิ้มแฉ่ง ส่วนคนต่อยทำท่าเหมือนจะร้องไห้
"เจ้าเจ็บมากไหม?"
"ขอโทษนะ ข้าไม่ได้ตั้งใจ"
เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิดสุด ๆ
มิติใหม่ คนโดนต่อยยิ้มแฉ่ง ส่วนคนต่อยทำท่าเหมือนจะร้องไห้
หลังสันมือทัชอะไรนุ่ม ๆ ก็รีบหันมาดูทันทีว่าคืออะไร
เป็นเด็กหญิงสองจุกตัวเล็กกว่าเธอสิบกว่า tal ได้ แต่ยังไม่ทันได้สังเกตอะไรนัก เจ้าของหมัดก็ตาโตอ้าปากค้างก่อนสติแตก
"เจ้า!"
"เลือด! เลือดไหลออกจากจมูก!"
"โฮฮ จะทำยังไงดี!?"
+
หลังสันมือทัชอะไรนุ่ม ๆ ก็รีบหันมาดูทันทีว่าคืออะไร
เป็นเด็กหญิงสองจุกตัวเล็กกว่าเธอสิบกว่า tal ได้ แต่ยังไม่ทันได้สังเกตอะไรนัก เจ้าของหมัดก็ตาโตอ้าปากค้างก่อนสติแตก
"เจ้า!"
"เลือด! เลือดไหลออกจากจมูก!"
"โฮฮ จะทำยังไงดี!?"
+
มือน้อย ๆ สับลงไปบนก้อนเนื้อตากแห้งแบบยั้ง ๆ มือเหมือนตอนที่เคยใช้งานหั่นผักผลไม้ที่บ้าน กลัวพลาดแล้วมีคนโดนลูกหลง
และถึงมีดจะคมแค่ไหน แต่ด้วยค่า str 5 และความถนัดระดับ F ของเธอ มีดเลยปักคาค้างไว้อย่างนั้น
มือน้อย ๆ สับลงไปบนก้อนเนื้อตากแห้งแบบยั้ง ๆ มือเหมือนตอนที่เคยใช้งานหั่นผักผลไม้ที่บ้าน กลัวพลาดแล้วมีคนโดนลูกหลง
และถึงมีดจะคมแค่ไหน แต่ด้วยค่า str 5 และความถนัดระดับ F ของเธอ มีดเลยปักคาค้างไว้อย่างนั้น
"โห! นี่เจ้าพกเนื้อมาด้วยเหรอเนี่ย!"
ไอรีนตาโตตะโกนเสียงเบา อย่าเอ็ดไป เดี๋ยวมีคนรู้แล้วจ้องจะมาแย่งล่ะเป็นเรื่อง
"ถ้าอย่างนั้นข้าขอลองหน่อยนะ"
+
"โห! นี่เจ้าพกเนื้อมาด้วยเหรอเนี่ย!"
ไอรีนตาโตตะโกนเสียงเบา อย่าเอ็ดไป เดี๋ยวมีคนรู้แล้วจ้องจะมาแย่งล่ะเป็นเรื่อง
"ถ้าอย่างนั้นข้าขอลองหน่อยนะ"
+
คนที่มาจากที่ที่หันไปทางไหนก็เห็นแต่มวลบุปผาสุดลูกหูลูกตากระพริบตาปริบ ๆ มองคนที่เคยเห็นดอกเดซี่แค่ในหนังสือ
"อื้อ"
"ข้าเองก็คิดเหมือนเจ้านั่นล่ะ"
"บรรยากาศที่นี่มันจะเหี่ยวเฉาหดหู่เกินไปแล้ว"
"ถ้ามีดอกไม้ผลิให้เห็นคงน่าจรรโลงใจขึ้นมาบ้าง"
เธอตอบคุณด้วยรอยยิ้มสดใสมีความหวัง
"แต่ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าเจ้าเดซี่น้อยจะบานกี่โมง"
คนปลูกหัวเราะแบบอารมณ์ดีตบท้าย
คนที่มาจากที่ที่หันไปทางไหนก็เห็นแต่มวลบุปผาสุดลูกหูลูกตากระพริบตาปริบ ๆ มองคนที่เคยเห็นดอกเดซี่แค่ในหนังสือ
"อื้อ"
"ข้าเองก็คิดเหมือนเจ้านั่นล่ะ"
"บรรยากาศที่นี่มันจะเหี่ยวเฉาหดหู่เกินไปแล้ว"
"ถ้ามีดอกไม้ผลิให้เห็นคงน่าจรรโลงใจขึ้นมาบ้าง"
เธอตอบคุณด้วยรอยยิ้มสดใสมีความหวัง
"แต่ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าเจ้าเดซี่น้อยจะบานกี่โมง"
คนปลูกหัวเราะแบบอารมณ์ดีตบท้าย
"อีวานนา จากเซอร์เฟีย"
"ดีใจที่ได้เจอเจ้านะ"
นอนพยักหน้ายิ้มเป็นมิตรขณะทวนชื่อแซ่เพื่อนใหม่
"อุ๊ย! เนื้อข้าก็ชอบเหมือนกันนะ แต่นาน ๆ จะได้กินที"
"แถวบ้านเจ้านิยมกินเนื้ออะไรกันเหรอ?"
ตะโกนbutกระซิบตอบ ตัวพร้อมต่อบทสนทนาอยู่นี่แล้ว
"แต่ถ้าให้เลือกที่สุดของที่สุดเลย ข้าเลือกองุ่น"
ตาเป็นประกายเป็นพิเศษตอนมีคีย์เวิร์ดผลไม้สีม่วง
"อีวานนา จากเซอร์เฟีย"
"ดีใจที่ได้เจอเจ้านะ"
นอนพยักหน้ายิ้มเป็นมิตรขณะทวนชื่อแซ่เพื่อนใหม่
"อุ๊ย! เนื้อข้าก็ชอบเหมือนกันนะ แต่นาน ๆ จะได้กินที"
"แถวบ้านเจ้านิยมกินเนื้ออะไรกันเหรอ?"
ตะโกนbutกระซิบตอบ ตัวพร้อมต่อบทสนทนาอยู่นี่แล้ว
"แต่ถ้าให้เลือกที่สุดของที่สุดเลย ข้าเลือกองุ่น"
ตาเป็นประกายเป็นพิเศษตอนมีคีย์เวิร์ดผลไม้สีม่วง
เด็กหญิงยิ้มสดใสแกมเขินนิดหน่อยที่ถูกชม
"ถ้าอย่างนั้น.."
ไอรีนหันมองซ้ายขวาหาทำเลทองสำหรับเปลี่ยนชุด ก่อนถือวิสาสะจับมือคุณเตรียมจูงไปแถวบริเวณลับตาคนที่ว่า
"ไปตรงนั้นกัน"
สาวน้อยน่ารักแบบเธอยังไม่อยากถอดเสื้อผ้าโชว์กลางแจ้ง
เด็กหญิงยิ้มสดใสแกมเขินนิดหน่อยที่ถูกชม
"ถ้าอย่างนั้น.."
ไอรีนหันมองซ้ายขวาหาทำเลทองสำหรับเปลี่ยนชุด ก่อนถือวิสาสะจับมือคุณเตรียมจูงไปแถวบริเวณลับตาคนที่ว่า
"ไปตรงนั้นกัน"
สาวน้อยน่ารักแบบเธอยังไม่อยากถอดเสื้อผ้าโชว์กลางแจ้ง
"เจ้ายังเจ็บอยู่ไหม?"
เด็กหญิงยอดนักอินตอบอนาคตเพื่อนใหม่ที่กำลังฮึบน้ำตายืนกระแอมค่อกแค่กได้แล้วไปตามตรง
"โฮ---------"
แล้วอยู่ดี ๆ คนปลอบก็รับช่วงมาแทนดุจการร้องไห้เป็นโรคติดต่อ เหมือนไอรีนจะเหลือบไปเห็นรอยเปื้อนน้ำมูกยืดของคุณบนเสื้อตัวเองเรียบร้อย สาวน้อยน่ารักสะเทือนใจสุด ๆ
"เจ้ายังเจ็บอยู่ไหม?"
เด็กหญิงยอดนักอินตอบอนาคตเพื่อนใหม่ที่กำลังฮึบน้ำตายืนกระแอมค่อกแค่กได้แล้วไปตามตรง
"โฮ---------"
แล้วอยู่ดี ๆ คนปลอบก็รับช่วงมาแทนดุจการร้องไห้เป็นโรคติดต่อ เหมือนไอรีนจะเหลือบไปเห็นรอยเปื้อนน้ำมูกยืดของคุณบนเสื้อตัวเองเรียบร้อย สาวน้อยน่ารักสะเทือนใจสุด ๆ
"ข้าก็ไม่ได้อยากมาที่นี่สักกะนิด"
เด็กหญิงผมน้ำตาลรีบส่ายหัวคอแทบหลุด ก่อนยกมือคว่ำไว้กลางอากาศคล้ายกับตอนทำพีธีขณะอธิบายต่อ
"แต่หินนั่นบอกว่าข้ามีพลังมานาอะไรก็ไม่รู้"
"ข้าก็งง ๆ"
คนเล่ายักไหล่เบาพร้อมสีหน้าการันตีความงง
"แต่พ่อข้างงกว่า ที่บ้านข้าไม่มีใครใช้มานาได้สักกะคน"
"ส่วนแม่ข้าที่ปกติติ๋ม ๆ ถึงกับอุทานลั่นโบสถ์"
เลียนเสียงแม่ตัวเองให้เพื่อนคนข้าง ๆ ฟังด้วย
"ข้าก็ไม่ได้อยากมาที่นี่สักกะนิด"
เด็กหญิงผมน้ำตาลรีบส่ายหัวคอแทบหลุด ก่อนยกมือคว่ำไว้กลางอากาศคล้ายกับตอนทำพีธีขณะอธิบายต่อ
"แต่หินนั่นบอกว่าข้ามีพลังมานาอะไรก็ไม่รู้"
"ข้าก็งง ๆ"
คนเล่ายักไหล่เบาพร้อมสีหน้าการันตีความงง
"แต่พ่อข้างงกว่า ที่บ้านข้าไม่มีใครใช้มานาได้สักกะคน"
"ส่วนแม่ข้าที่ปกติติ๋ม ๆ ถึงกับอุทานลั่นโบสถ์"
เลียนเสียงแม่ตัวเองให้เพื่อนคนข้าง ๆ ฟังด้วย
"ข้าเชื่อปู่เจ้าด้วยก็แล้วกัน"
พยักหน้าหงึกนึง แม้เมื่อกี้จะได้ยินเสียงร้องมาหนึ่งโอยก็ตาม
"เจ้าว่างั้นเหรอ?"
ไอรีนรับคำชม(?)ขณะมองกำปั้นตัวเองสลับกับจุดเกิดเหตุบนหน้าคุณ
"นี่หมัดแรกในชีวิตข้าเลยนะเนี่ย"
ทำท่าแยบ ๆ อึช ๆ กลางอากาศสองสามทีแบบงง ๆ
หรือว่าเธอควรเอาดีด้านนี้?
"ข้าเชื่อปู่เจ้าด้วยก็แล้วกัน"
พยักหน้าหงึกนึง แม้เมื่อกี้จะได้ยินเสียงร้องมาหนึ่งโอยก็ตาม
"เจ้าว่างั้นเหรอ?"
ไอรีนรับคำชม(?)ขณะมองกำปั้นตัวเองสลับกับจุดเกิดเหตุบนหน้าคุณ
"นี่หมัดแรกในชีวิตข้าเลยนะเนี่ย"
ทำท่าแยบ ๆ อึช ๆ กลางอากาศสองสามทีแบบงง ๆ
หรือว่าเธอควรเอาดีด้านนี้?
เธอส่งถุงหอมใส่มือคุณ แค่ให้ยืมชั่วคราว
"ใช่แล้วล่ะ สวยมาก ๆ เลย"
"ที่ฟลอรินแฮมมีดอกไม้สดหลากสีบานตั้งแต่นู่นยาวไปถึงตรงนู้น"
ไอรีนชี้นิ้วสุดวงแขนเหยียด เปรียบเทียบระยะทางเหมือนโอเว่อ แต่ที่สวนที่บ้านเธอก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
"เจ้าต้องไปชมสักครั้งให้ได้เลยนะคีอัน"
เธอส่งถุงหอมใส่มือคุณ แค่ให้ยืมชั่วคราว
"ใช่แล้วล่ะ สวยมาก ๆ เลย"
"ที่ฟลอรินแฮมมีดอกไม้สดหลากสีบานตั้งแต่นู่นยาวไปถึงตรงนู้น"
ไอรีนชี้นิ้วสุดวงแขนเหยียด เปรียบเทียบระยะทางเหมือนโอเว่อ แต่ที่สวนที่บ้านเธอก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
"เจ้าต้องไปชมสักครั้งให้ได้เลยนะคีอัน"
"ไว้วันไหนเจ้าแวะมาที่ฟลอรินแฮม ข้าก็จะเป็นไกด์กิติมาศักดิ์ให้เอง ฮี่ฮี่"
เด็กหญิงยิ้มสดใสตอบแบบไม่รู้เหมือนกันชะตากรรมว่าในอนาคตจะต้องไปบุกป่า ลุยทะเลทราย เอาตัวรอดในเขาวงกต รวมไปถึงร่วมศึกกันกลางหิมะด้วย
+
"ไว้วันไหนเจ้าแวะมาที่ฟลอรินแฮม ข้าก็จะเป็นไกด์กิติมาศักดิ์ให้เอง ฮี่ฮี่"
เด็กหญิงยิ้มสดใสตอบแบบไม่รู้เหมือนกันชะตากรรมว่าในอนาคตจะต้องไปบุกป่า ลุยทะเลทราย เอาตัวรอดในเขาวงกต รวมไปถึงร่วมศึกกันกลางหิมะด้วย
+
[ Path of Aegis ]
bit.ly/45fZSVy
หิมะโหมหนักฉาบทับทุกสิ่งขาวโพลน
ผืนป่าไหวสะเทือนเพียงยลยินเสียงคำราม
ศัตรูแข็งแกร่งเกินประจันหน้าลำพัง
ต่อหน้าเหล่าเด็กน้อยที่อ่อนแรงกำลัง
เพียงหนึ่งไม่อาจนับเป็นอะไรได้
แต่หากรวมกัน
พวกเจ้าคือ 'ดาบ' ที่เฉียบคมที่สุด
และจักเป็น 'โล่' ที่ไร้สิ่งใดมาทลาย
มาเถิด เหล่าผู้รอดชีวิต
ก้าวเข้าสู่บททดสอบสุดท้าย
[ Path of Aegis ]
bit.ly/45fZSVy
หิมะโหมหนักฉาบทับทุกสิ่งขาวโพลน
ผืนป่าไหวสะเทือนเพียงยลยินเสียงคำราม
ศัตรูแข็งแกร่งเกินประจันหน้าลำพัง
ต่อหน้าเหล่าเด็กน้อยที่อ่อนแรงกำลัง
เพียงหนึ่งไม่อาจนับเป็นอะไรได้
แต่หากรวมกัน
พวกเจ้าคือ 'ดาบ' ที่เฉียบคมที่สุด
และจักเป็น 'โล่' ที่ไร้สิ่งใดมาทลาย
มาเถิด เหล่าผู้รอดชีวิต
ก้าวเข้าสู่บททดสอบสุดท้าย
ผิดหวัง ชิงชัง โกรธแค้น
ต่อทุกอย่างที่ทำให้ตนต้องมาอยู่ ณ จุดๆนี้
ในหอคอยแย่ๆนี่
ความอัดอั้นทั้งหลายที่สะสมมานานแรมปีได้ปะทุออกมาอีกครา
—น้ำตาหนึ่งหยดไหลอาบแก้มก่อนตกลงสู่พื้นเงียบๆ
วิเวียนรีบดึงฝ่ามือหนึ่งข้างกลับมาเช็ดมันออกแทบจะทันที
'น่าสมเพชสิ้นดี...'
ทั้งๆที่เคยตั้งมั่นว่า จะไม่ร้องไห้อีก ไปแล้วแท้ๆ
ผิดหวัง ชิงชัง โกรธแค้น
ต่อทุกอย่างที่ทำให้ตนต้องมาอยู่ ณ จุดๆนี้
ในหอคอยแย่ๆนี่
ความอัดอั้นทั้งหลายที่สะสมมานานแรมปีได้ปะทุออกมาอีกครา
—น้ำตาหนึ่งหยดไหลอาบแก้มก่อนตกลงสู่พื้นเงียบๆ
วิเวียนรีบดึงฝ่ามือหนึ่งข้างกลับมาเช็ดมันออกแทบจะทันที
'น่าสมเพชสิ้นดี...'
ทั้งๆที่เคยตั้งมั่นว่า จะไม่ร้องไห้อีก ไปแล้วแท้ๆ
สิ้นแสงสว่างวาบ ทัศนียภาพก็ผิดไปถนัดตา
จากป่าไม้เปลี่ยนเป็นทะเลทรายตัดขอบฟ้า สุดลูกหูลูกตา
อากาศที่เปลี่ยนกระทันหันทำเอารู้สึกขนลุกเล็กน้อย
รอบตัวตอนนี้ไม่มีผู้ใด หรือคำใบ้ในการไปต่อ
คงได้เพียงภาวนาให้เพื่อนร่วมทางไม่ได้รับอันตรายเท่านั้น
เด็กชายจับเอาเสื้อคลุมในกระเป๋าคาดตัวออกมากำบังเศษทรายจำนวนมหาศาลที่พัดปลิวตามแรงลม
+
สิ้นแสงสว่างวาบ ทัศนียภาพก็ผิดไปถนัดตา
จากป่าไม้เปลี่ยนเป็นทะเลทรายตัดขอบฟ้า สุดลูกหูลูกตา
อากาศที่เปลี่ยนกระทันหันทำเอารู้สึกขนลุกเล็กน้อย
รอบตัวตอนนี้ไม่มีผู้ใด หรือคำใบ้ในการไปต่อ
คงได้เพียงภาวนาให้เพื่อนร่วมทางไม่ได้รับอันตรายเท่านั้น
เด็กชายจับเอาเสื้อคลุมในกระเป๋าคาดตัวออกมากำบังเศษทรายจำนวนมหาศาลที่พัดปลิวตามแรงลม
+
[ Trial of the Fearless ]
ยอมอยู่ในถ้ำเลี้ยงลูกไวริกซ์ยังคงจะดีเสียกว่า...
แม้ว่าจะไม่ถูกกับอากาศหนาว แต่ร้อนขนาดนี้ก็ใช่ว่าจะโปรดปราน
หลังจากปล่อยให้ตัวเองนั่งนิ่งอยู่บนผืนทรายมานาน
และรับรู้ได้ว่าเด็กคนนั้นที่เขาไม่รู้จัก ถูกหนอนยักกลืนกินไปเรียบร้อย
เจ้าหนอนนั่นหายไปแล้ว หายไปในโพรงหลุมดำที่มองไม่เห็นจุดหมายปลายทาง
[ Trial of the Fearless ]
ยอมอยู่ในถ้ำเลี้ยงลูกไวริกซ์ยังคงจะดีเสียกว่า...
แม้ว่าจะไม่ถูกกับอากาศหนาว แต่ร้อนขนาดนี้ก็ใช่ว่าจะโปรดปราน
หลังจากปล่อยให้ตัวเองนั่งนิ่งอยู่บนผืนทรายมานาน
และรับรู้ได้ว่าเด็กคนนั้นที่เขาไม่รู้จัก ถูกหนอนยักกลืนกินไปเรียบร้อย
เจ้าหนอนนั่นหายไปแล้ว หายไปในโพรงหลุมดำที่มองไม่เห็นจุดหมายปลายทาง
เสียงสุดท้ายที่ได้ยินในลานหิน คือเสียงกลไกบางอย่างเริ่มทำงาน
“—!”
สการ์เล็ทรู้สึกเหมือนร่างถูกบีบอัด ลมหายใจขาดห้วงเพียงชั่วพริบตา ก่อนแรงดึงดูดมหาศาลจะเหวี่ยงเธอออกจากมิติหนึ่ง จนกระทั่งเด็กสาวร่วงกระแทกกับพื้นทรายร้อนระอุ
ตะวันแผดเผาผิวกาย พายุทรายโหมไอร้อนกระหน่ำเข้าใส่ไม่ยั้ง
ผ้าคลุมที่เธอใช้ห่อไข่จากบททดสอบก่อนหน้านี้แทบจะปลิวหาย
+
เสียงสุดท้ายที่ได้ยินในลานหิน คือเสียงกลไกบางอย่างเริ่มทำงาน
“—!”
สการ์เล็ทรู้สึกเหมือนร่างถูกบีบอัด ลมหายใจขาดห้วงเพียงชั่วพริบตา ก่อนแรงดึงดูดมหาศาลจะเหวี่ยงเธอออกจากมิติหนึ่ง จนกระทั่งเด็กสาวร่วงกระแทกกับพื้นทรายร้อนระอุ
ตะวันแผดเผาผิวกาย พายุทรายโหมไอร้อนกระหน่ำเข้าใส่ไม่ยั้ง
ผ้าคลุมที่เธอใช้ห่อไข่จากบททดสอบก่อนหน้านี้แทบจะปลิวหาย
+
*บททดสอบนี้จะถือว่าผ่านเมื่อกรอกแบบฟอร์มข้างต้นแล้วเท่านั้น*
feedback : bit.ly/3Zt3UWG
*บททดสอบนี้จะถือว่าผ่านเมื่อกรอกแบบฟอร์มข้างต้นแล้วเท่านั้น*
feedback : bit.ly/3Zt3UWG
คือดาบอันปราณีตเล่มหนึ่ง ประกายจากคมของมันส่องสะท้อนยามต้องแสงแดด
ดอกเฟยาริสผลิบานอย่างผิดแผกกลางทะเลทราย
“จับมือข้าไว้ เร็วเข้า!”
ร่างของผู้ช่วยเหลือปรากฏขึ้นหลังม่านฝุ่นควัน ยื่นมือให้คว้าจับหวังพาสหายออกจากที่ตรงนี้ให้ได้โดยไว
คือดาบอันปราณีตเล่มหนึ่ง ประกายจากคมของมันส่องสะท้อนยามต้องแสงแดด
ดอกเฟยาริสผลิบานอย่างผิดแผกกลางทะเลทราย
“จับมือข้าไว้ เร็วเข้า!”
ร่างของผู้ช่วยเหลือปรากฏขึ้นหลังม่านฝุ่นควัน ยื่นมือให้คว้าจับหวังพาสหายออกจากที่ตรงนี้ให้ได้โดยไว
[ Mirror of the Soul ]
bit.ly/4lbQeYP
เมื่อทรายทรุดตัวลง
โพรงทะมึนสูบกลืนทุกสิ่งลงอย่างตะกรุมตะกราม
ประสาทสัมผัสของคุณกลับมาอีกครั้งยามม่านหมอกเยียบเย็นปะทะใส่
ร่างของคุณลอยคว้าง
ไร้ที่ยึดเหนี่ยว
กระจัดกระจาย
ร่วงหล่นสู่ห้วงอนธการ
ตัดขาดพรากจากทุกผู้คนที่คุณพยายามควานหา
ลึกเข้าไปยังใจกลางวงกตแห่งความโดดเดี่ยวอันแสนพิสุทธิ์
[ Mirror of the Soul ]
bit.ly/4lbQeYP
เมื่อทรายทรุดตัวลง
โพรงทะมึนสูบกลืนทุกสิ่งลงอย่างตะกรุมตะกราม
ประสาทสัมผัสของคุณกลับมาอีกครั้งยามม่านหมอกเยียบเย็นปะทะใส่
ร่างของคุณลอยคว้าง
ไร้ที่ยึดเหนี่ยว
กระจัดกระจาย
ร่วงหล่นสู่ห้วงอนธการ
ตัดขาดพรากจากทุกผู้คนที่คุณพยายามควานหา
ลึกเข้าไปยังใจกลางวงกตแห่งความโดดเดี่ยวอันแสนพิสุทธิ์
ก่อนหน้าสหายเอลฟ์ร่วงลงในพื้นดินแตกแยก แม้จะออกตัวหมายคว้าร่างนั้นแต่ก็ช้าไป และเหมือนมันก็เกิดกับเธอด้วย
วิเวียน? สการ์เล็ท?
"—!"
แรงสั่นใต้พื้นทรายบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหว หรือว่า—!
ซู่ม!
เม็ดทรายและไอร้อนระเบิดพุ่งขึ้นทางด้านหลัง เสี้ยววิสิ่งที่ไม่อยากได้ยินที่สุดคำรามกู่ก้องพาสั่นสะท้านไปทั่วร่าง
ที่เลวร้ายยิ่งกว่ามันพ่นเมือกออกมา
ระยะห่าง—ไม่เหลือแล้ว!
+
ก่อนหน้าสหายเอลฟ์ร่วงลงในพื้นดินแตกแยก แม้จะออกตัวหมายคว้าร่างนั้นแต่ก็ช้าไป และเหมือนมันก็เกิดกับเธอด้วย
วิเวียน? สการ์เล็ท?
"—!"
แรงสั่นใต้พื้นทรายบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหว หรือว่า—!
ซู่ม!
เม็ดทรายและไอร้อนระเบิดพุ่งขึ้นทางด้านหลัง เสี้ยววิสิ่งที่ไม่อยากได้ยินที่สุดคำรามกู่ก้องพาสั่นสะท้านไปทั่วร่าง
ที่เลวร้ายยิ่งกว่ามันพ่นเมือกออกมา
ระยะห่าง—ไม่เหลือแล้ว!
+
ชั่วพริบตาหลังวางรูเบธีสลงบนแท่น ทัศนียภาพกลับเปลี่ยนแปร ดาร์ลีนปรากฏตัวอีกครั้งกลางทะเลทรายอันร้อนระอุ
ลมแรงพัดทรายปะทะผิวหน้า รุนแรงเสียจนจังหวะแรกเธอโงนเงนไป
สูดหายใจลึกขณะหันมอง กลับไม่พบสหายร่วมทางแม้สักคนเดียว
"ทุกคน…?"
กวาดตามองรอบตัว ผืนทรายทอดยาว ไร้เงาผู้ใด แต่เธอเชื่อว่าทุกคนยังมีชีวิตอยู่
'ต้องหาพวกเขาให้พบ'
+
ชั่วพริบตาหลังวางรูเบธีสลงบนแท่น ทัศนียภาพกลับเปลี่ยนแปร ดาร์ลีนปรากฏตัวอีกครั้งกลางทะเลทรายอันร้อนระอุ
ลมแรงพัดทรายปะทะผิวหน้า รุนแรงเสียจนจังหวะแรกเธอโงนเงนไป
สูดหายใจลึกขณะหันมอง กลับไม่พบสหายร่วมทางแม้สักคนเดียว
"ทุกคน…?"
กวาดตามองรอบตัว ผืนทรายทอดยาว ไร้เงาผู้ใด แต่เธอเชื่อว่าทุกคนยังมีชีวิตอยู่
'ต้องหาพวกเขาให้พบ'
+
[TW: ความรุนแรงกับเด็ก]
เป็นเวลามากกว่าสองวันหลังจากผ่านบททดสอบแรก และคารินใช้เวลาทั้งหมดไปกับการหลบหนอนทราย และเดินไปอย่างไม่มีจุดหมาย
โชคยังดีที่เธอเจอกับเพื่อนร่วมทางสองคน ได้พบกับซากปรักหักพังกลางทะเลทรายให้พวกเธอค้างแรมสำหรับวันนี้
[TW: ความรุนแรงกับเด็ก]
เป็นเวลามากกว่าสองวันหลังจากผ่านบททดสอบแรก และคารินใช้เวลาทั้งหมดไปกับการหลบหนอนทราย และเดินไปอย่างไม่มีจุดหมาย
โชคยังดีที่เธอเจอกับเพื่อนร่วมทางสองคน ได้พบกับซากปรักหักพังกลางทะเลทรายให้พวกเธอค้างแรมสำหรับวันนี้
แต่จะว่ากลิ้งก็ไม่เชิง เพราะทั้งคู่ร่วงลงไปในหลุมดำที่โผล่มาจากไหนก็ไม่ทราบเรียบร้อยแล้ว
เด็กหญิงชาวบ้านธรรมดาจากฟลอรินแฮมกรีดร้องสุดเสียงจากการหล่นจากที่สูงอีกครั้ง
แต่จะว่ากลิ้งก็ไม่เชิง เพราะทั้งคู่ร่วงลงไปในหลุมดำที่โผล่มาจากไหนก็ไม่ทราบเรียบร้อยแล้ว
เด็กหญิงชาวบ้านธรรมดาจากฟลอรินแฮมกรีดร้องสุดเสียงจากการหล่นจากที่สูงอีกครั้ง