❁ 10 y/o girl from Florinheim, Cynthel ❁
❁ 133 tal / 32 bram ❁
a/c for #ROC_commu
Doc: https://bit.ly/3EP2eQi
pfp by Shigemb Aon
“สวัสดี! ข้าไอรีน ยินดีที่ได้รู้จักนะ!”
“เจ้ามาคนเดียวเหรอ?”
“ขอข้านั่งด้วยคนได้ไหม?”
❁ Irene Lilac ❁
❁ 10 y/o girl from Florinheim, Cynthel ❁
❁ 133 tal / 32 bram ❁
Doc: bit.ly/3EP2eQi
[ Path of Aegis ]
bit.ly/45fZSVy
หิมะโหมหนักฉาบทับทุกสิ่งขาวโพลน
ผืนป่าไหวสะเทือนเพียงยลยินเสียงคำราม
ศัตรูแข็งแกร่งเกินประจันหน้าลำพัง
ต่อหน้าเหล่าเด็กน้อยที่อ่อนแรงกำลัง
เพียงหนึ่งไม่อาจนับเป็นอะไรได้
แต่หากรวมกัน
พวกเจ้าคือ 'ดาบ' ที่เฉียบคมที่สุด
และจักเป็น 'โล่' ที่ไร้สิ่งใดมาทลาย
มาเถิด เหล่าผู้รอดชีวิต
ก้าวเข้าสู่บททดสอบสุดท้าย
[ Path of Aegis ]
bit.ly/45fZSVy
หิมะโหมหนักฉาบทับทุกสิ่งขาวโพลน
ผืนป่าไหวสะเทือนเพียงยลยินเสียงคำราม
ศัตรูแข็งแกร่งเกินประจันหน้าลำพัง
ต่อหน้าเหล่าเด็กน้อยที่อ่อนแรงกำลัง
เพียงหนึ่งไม่อาจนับเป็นอะไรได้
แต่หากรวมกัน
พวกเจ้าคือ 'ดาบ' ที่เฉียบคมที่สุด
และจักเป็น 'โล่' ที่ไร้สิ่งใดมาทลาย
มาเถิด เหล่าผู้รอดชีวิต
ก้าวเข้าสู่บททดสอบสุดท้าย
ผิดหวัง ชิงชัง โกรธแค้น
ต่อทุกอย่างที่ทำให้ตนต้องมาอยู่ ณ จุดๆนี้
ในหอคอยแย่ๆนี่
ความอัดอั้นทั้งหลายที่สะสมมานานแรมปีได้ปะทุออกมาอีกครา
—น้ำตาหนึ่งหยดไหลอาบแก้มก่อนตกลงสู่พื้นเงียบๆ
วิเวียนรีบดึงฝ่ามือหนึ่งข้างกลับมาเช็ดมันออกแทบจะทันที
'น่าสมเพชสิ้นดี...'
ทั้งๆที่เคยตั้งมั่นว่า จะไม่ร้องไห้อีก ไปแล้วแท้ๆ
ผิดหวัง ชิงชัง โกรธแค้น
ต่อทุกอย่างที่ทำให้ตนต้องมาอยู่ ณ จุดๆนี้
ในหอคอยแย่ๆนี่
ความอัดอั้นทั้งหลายที่สะสมมานานแรมปีได้ปะทุออกมาอีกครา
—น้ำตาหนึ่งหยดไหลอาบแก้มก่อนตกลงสู่พื้นเงียบๆ
วิเวียนรีบดึงฝ่ามือหนึ่งข้างกลับมาเช็ดมันออกแทบจะทันที
'น่าสมเพชสิ้นดี...'
ทั้งๆที่เคยตั้งมั่นว่า จะไม่ร้องไห้อีก ไปแล้วแท้ๆ
สิ้นแสงสว่างวาบ ทัศนียภาพก็ผิดไปถนัดตา
จากป่าไม้เปลี่ยนเป็นทะเลทรายตัดขอบฟ้า สุดลูกหูลูกตา
อากาศที่เปลี่ยนกระทันหันทำเอารู้สึกขนลุกเล็กน้อย
รอบตัวตอนนี้ไม่มีผู้ใด หรือคำใบ้ในการไปต่อ
คงได้เพียงภาวนาให้เพื่อนร่วมทางไม่ได้รับอันตรายเท่านั้น
เด็กชายจับเอาเสื้อคลุมในกระเป๋าคาดตัวออกมากำบังเศษทรายจำนวนมหาศาลที่พัดปลิวตามแรงลม
+
สิ้นแสงสว่างวาบ ทัศนียภาพก็ผิดไปถนัดตา
จากป่าไม้เปลี่ยนเป็นทะเลทรายตัดขอบฟ้า สุดลูกหูลูกตา
อากาศที่เปลี่ยนกระทันหันทำเอารู้สึกขนลุกเล็กน้อย
รอบตัวตอนนี้ไม่มีผู้ใด หรือคำใบ้ในการไปต่อ
คงได้เพียงภาวนาให้เพื่อนร่วมทางไม่ได้รับอันตรายเท่านั้น
เด็กชายจับเอาเสื้อคลุมในกระเป๋าคาดตัวออกมากำบังเศษทรายจำนวนมหาศาลที่พัดปลิวตามแรงลม
+
[ Trial of the Fearless ]
ยอมอยู่ในถ้ำเลี้ยงลูกไวริกซ์ยังคงจะดีเสียกว่า...
แม้ว่าจะไม่ถูกกับอากาศหนาว แต่ร้อนขนาดนี้ก็ใช่ว่าจะโปรดปราน
หลังจากปล่อยให้ตัวเองนั่งนิ่งอยู่บนผืนทรายมานาน
และรับรู้ได้ว่าเด็กคนนั้นที่เขาไม่รู้จัก ถูกหนอนยักกลืนกินไปเรียบร้อย
เจ้าหนอนนั่นหายไปแล้ว หายไปในโพรงหลุมดำที่มองไม่เห็นจุดหมายปลายทาง
[ Trial of the Fearless ]
ยอมอยู่ในถ้ำเลี้ยงลูกไวริกซ์ยังคงจะดีเสียกว่า...
แม้ว่าจะไม่ถูกกับอากาศหนาว แต่ร้อนขนาดนี้ก็ใช่ว่าจะโปรดปราน
หลังจากปล่อยให้ตัวเองนั่งนิ่งอยู่บนผืนทรายมานาน
และรับรู้ได้ว่าเด็กคนนั้นที่เขาไม่รู้จัก ถูกหนอนยักกลืนกินไปเรียบร้อย
เจ้าหนอนนั่นหายไปแล้ว หายไปในโพรงหลุมดำที่มองไม่เห็นจุดหมายปลายทาง
เสียงสุดท้ายที่ได้ยินในลานหิน คือเสียงกลไกบางอย่างเริ่มทำงาน
“—!”
สการ์เล็ทรู้สึกเหมือนร่างถูกบีบอัด ลมหายใจขาดห้วงเพียงชั่วพริบตา ก่อนแรงดึงดูดมหาศาลจะเหวี่ยงเธอออกจากมิติหนึ่ง จนกระทั่งเด็กสาวร่วงกระแทกกับพื้นทรายร้อนระอุ
ตะวันแผดเผาผิวกาย พายุทรายโหมไอร้อนกระหน่ำเข้าใส่ไม่ยั้ง
ผ้าคลุมที่เธอใช้ห่อไข่จากบททดสอบก่อนหน้านี้แทบจะปลิวหาย
+
เสียงสุดท้ายที่ได้ยินในลานหิน คือเสียงกลไกบางอย่างเริ่มทำงาน
“—!”
สการ์เล็ทรู้สึกเหมือนร่างถูกบีบอัด ลมหายใจขาดห้วงเพียงชั่วพริบตา ก่อนแรงดึงดูดมหาศาลจะเหวี่ยงเธอออกจากมิติหนึ่ง จนกระทั่งเด็กสาวร่วงกระแทกกับพื้นทรายร้อนระอุ
ตะวันแผดเผาผิวกาย พายุทรายโหมไอร้อนกระหน่ำเข้าใส่ไม่ยั้ง
ผ้าคลุมที่เธอใช้ห่อไข่จากบททดสอบก่อนหน้านี้แทบจะปลิวหาย
+
*บททดสอบนี้จะถือว่าผ่านเมื่อกรอกแบบฟอร์มข้างต้นแล้วเท่านั้น*
feedback : bit.ly/3Zt3UWG
*บททดสอบนี้จะถือว่าผ่านเมื่อกรอกแบบฟอร์มข้างต้นแล้วเท่านั้น*
feedback : bit.ly/3Zt3UWG
คือดาบอันปราณีตเล่มหนึ่ง ประกายจากคมของมันส่องสะท้อนยามต้องแสงแดด
ดอกเฟยาริสผลิบานอย่างผิดแผกกลางทะเลทราย
“จับมือข้าไว้ เร็วเข้า!”
ร่างของผู้ช่วยเหลือปรากฏขึ้นหลังม่านฝุ่นควัน ยื่นมือให้คว้าจับหวังพาสหายออกจากที่ตรงนี้ให้ได้โดยไว
คือดาบอันปราณีตเล่มหนึ่ง ประกายจากคมของมันส่องสะท้อนยามต้องแสงแดด
ดอกเฟยาริสผลิบานอย่างผิดแผกกลางทะเลทราย
“จับมือข้าไว้ เร็วเข้า!”
ร่างของผู้ช่วยเหลือปรากฏขึ้นหลังม่านฝุ่นควัน ยื่นมือให้คว้าจับหวังพาสหายออกจากที่ตรงนี้ให้ได้โดยไว
[ Mirror of the Soul ]
bit.ly/4lbQeYP
เมื่อทรายทรุดตัวลง
โพรงทะมึนสูบกลืนทุกสิ่งลงอย่างตะกรุมตะกราม
ประสาทสัมผัสของคุณกลับมาอีกครั้งยามม่านหมอกเยียบเย็นปะทะใส่
ร่างของคุณลอยคว้าง
ไร้ที่ยึดเหนี่ยว
กระจัดกระจาย
ร่วงหล่นสู่ห้วงอนธการ
ตัดขาดพรากจากทุกผู้คนที่คุณพยายามควานหา
ลึกเข้าไปยังใจกลางวงกตแห่งความโดดเดี่ยวอันแสนพิสุทธิ์
[ Mirror of the Soul ]
bit.ly/4lbQeYP
เมื่อทรายทรุดตัวลง
โพรงทะมึนสูบกลืนทุกสิ่งลงอย่างตะกรุมตะกราม
ประสาทสัมผัสของคุณกลับมาอีกครั้งยามม่านหมอกเยียบเย็นปะทะใส่
ร่างของคุณลอยคว้าง
ไร้ที่ยึดเหนี่ยว
กระจัดกระจาย
ร่วงหล่นสู่ห้วงอนธการ
ตัดขาดพรากจากทุกผู้คนที่คุณพยายามควานหา
ลึกเข้าไปยังใจกลางวงกตแห่งความโดดเดี่ยวอันแสนพิสุทธิ์
ก่อนหน้าสหายเอลฟ์ร่วงลงในพื้นดินแตกแยก แม้จะออกตัวหมายคว้าร่างนั้นแต่ก็ช้าไป และเหมือนมันก็เกิดกับเธอด้วย
วิเวียน? สการ์เล็ท?
"—!"
แรงสั่นใต้พื้นทรายบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหว หรือว่า—!
ซู่ม!
เม็ดทรายและไอร้อนระเบิดพุ่งขึ้นทางด้านหลัง เสี้ยววิสิ่งที่ไม่อยากได้ยินที่สุดคำรามกู่ก้องพาสั่นสะท้านไปทั่วร่าง
ที่เลวร้ายยิ่งกว่ามันพ่นเมือกออกมา
ระยะห่าง—ไม่เหลือแล้ว!
+
ก่อนหน้าสหายเอลฟ์ร่วงลงในพื้นดินแตกแยก แม้จะออกตัวหมายคว้าร่างนั้นแต่ก็ช้าไป และเหมือนมันก็เกิดกับเธอด้วย
วิเวียน? สการ์เล็ท?
"—!"
แรงสั่นใต้พื้นทรายบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหว หรือว่า—!
ซู่ม!
เม็ดทรายและไอร้อนระเบิดพุ่งขึ้นทางด้านหลัง เสี้ยววิสิ่งที่ไม่อยากได้ยินที่สุดคำรามกู่ก้องพาสั่นสะท้านไปทั่วร่าง
ที่เลวร้ายยิ่งกว่ามันพ่นเมือกออกมา
ระยะห่าง—ไม่เหลือแล้ว!
+
ชั่วพริบตาหลังวางรูเบธีสลงบนแท่น ทัศนียภาพกลับเปลี่ยนแปร ดาร์ลีนปรากฏตัวอีกครั้งกลางทะเลทรายอันร้อนระอุ
ลมแรงพัดทรายปะทะผิวหน้า รุนแรงเสียจนจังหวะแรกเธอโงนเงนไป
สูดหายใจลึกขณะหันมอง กลับไม่พบสหายร่วมทางแม้สักคนเดียว
"ทุกคน…?"
กวาดตามองรอบตัว ผืนทรายทอดยาว ไร้เงาผู้ใด แต่เธอเชื่อว่าทุกคนยังมีชีวิตอยู่
'ต้องหาพวกเขาให้พบ'
+
ชั่วพริบตาหลังวางรูเบธีสลงบนแท่น ทัศนียภาพกลับเปลี่ยนแปร ดาร์ลีนปรากฏตัวอีกครั้งกลางทะเลทรายอันร้อนระอุ
ลมแรงพัดทรายปะทะผิวหน้า รุนแรงเสียจนจังหวะแรกเธอโงนเงนไป
สูดหายใจลึกขณะหันมอง กลับไม่พบสหายร่วมทางแม้สักคนเดียว
"ทุกคน…?"
กวาดตามองรอบตัว ผืนทรายทอดยาว ไร้เงาผู้ใด แต่เธอเชื่อว่าทุกคนยังมีชีวิตอยู่
'ต้องหาพวกเขาให้พบ'
+
[TW: ความรุนแรงกับเด็ก]
เป็นเวลามากกว่าสองวันหลังจากผ่านบททดสอบแรก และคารินใช้เวลาทั้งหมดไปกับการหลบหนอนทราย และเดินไปอย่างไม่มีจุดหมาย
โชคยังดีที่เธอเจอกับเพื่อนร่วมทางสองคน ได้พบกับซากปรักหักพังกลางทะเลทรายให้พวกเธอค้างแรมสำหรับวันนี้
[TW: ความรุนแรงกับเด็ก]
เป็นเวลามากกว่าสองวันหลังจากผ่านบททดสอบแรก และคารินใช้เวลาทั้งหมดไปกับการหลบหนอนทราย และเดินไปอย่างไม่มีจุดหมาย
โชคยังดีที่เธอเจอกับเพื่อนร่วมทางสองคน ได้พบกับซากปรักหักพังกลางทะเลทรายให้พวกเธอค้างแรมสำหรับวันนี้
พอวางรูเบธีสบนแท่นปุ๊บ
พื้นก็อันตรธานหายไปปั๊บ
เด็กหญิงกรีดร้องลั่นตลอดทางที่ร่วงลงมา จนกระแทกพื้นทรายดังแอ้กถึงได้หยุดเสียง
"อูย.."
"บอกกันหน่อยก็ได้ว่าประตูอยู่ตรงเท้า.. ข้าเกือบหัวใจวายตายแล้ว.. เฮ้อ.."
ดูเหมือนจะไม่เป็นอะไรนัก เพราะเธอลุกขึ้นมาปัด ๆ ตามเสื้อผ้า หันมองซ้ายขวาพร้อมบ่นอุบอิบคนเดียวเหมือนทุกที
"ว่าแต่ที่นี่มันอะไรกันเนี่ย.."
"ร้อนจัง.."
+
พอวางรูเบธีสบนแท่นปุ๊บ
พื้นก็อันตรธานหายไปปั๊บ
เด็กหญิงกรีดร้องลั่นตลอดทางที่ร่วงลงมา จนกระแทกพื้นทรายดังแอ้กถึงได้หยุดเสียง
"อูย.."
"บอกกันหน่อยก็ได้ว่าประตูอยู่ตรงเท้า.. ข้าเกือบหัวใจวายตายแล้ว.. เฮ้อ.."
ดูเหมือนจะไม่เป็นอะไรนัก เพราะเธอลุกขึ้นมาปัด ๆ ตามเสื้อผ้า หันมองซ้ายขวาพร้อมบ่นอุบอิบคนเดียวเหมือนทุกที
"ว่าแต่ที่นี่มันอะไรกันเนี่ย.."
"ร้อนจัง.."
+
เนื่องจากมีคนพบ [ ทางออก ] แล้วจึงมาประกาศให้ทราบทั่วกัน
หากตกลงไป/กระโดดเข้าไปในหลุมดำตามนัมทาลู จะถือว่า [ ผ่านบททดสอบ ] ทั้งหมด
หลังจากที่ผ่านแล้วสามารถส่งเช็คแอคทีฟและติดตามรออีเวนต์ถัดไปได้เลยค่ะ
เนื่องจากมีคนพบ [ ทางออก ] แล้วจึงมาประกาศให้ทราบทั่วกัน
หากตกลงไป/กระโดดเข้าไปในหลุมดำตามนัมทาลู จะถือว่า [ ผ่านบททดสอบ ] ทั้งหมด
หลังจากที่ผ่านแล้วสามารถส่งเช็คแอคทีฟและติดตามรออีเวนต์ถัดไปได้เลยค่ะ
#โรลเปิด_ROC
ครั้งแรกที่ได้มีโอกาสเข้ามาในเอเบรอเธนนั้นแสนสั้นยิ่งนัก ไม่ทันจะได้ชื่นชมความตระการตาของเมืองหลวงจนสาแก่ใจก็ต้องถูกโยกย้ายไปยังสถานที่ถัดไป
ทิวทัศน์แวดล้อมค่อยๆเปลี่ยนผันจากหญ้าเขียวสู่ความแห้งแล้ง..และยอดหอคอยอาร์เทม บรรยากาศน่าขนลุกมิเบา
หลังจากผ่านกระบวนการทั้งหลายในที่สุดก็เป็นช่วงเวลาพักผ่อน
#โรลเปิด_ROC
ครั้งแรกที่ได้มีโอกาสเข้ามาในเอเบรอเธนนั้นแสนสั้นยิ่งนัก ไม่ทันจะได้ชื่นชมความตระการตาของเมืองหลวงจนสาแก่ใจก็ต้องถูกโยกย้ายไปยังสถานที่ถัดไป
ทิวทัศน์แวดล้อมค่อยๆเปลี่ยนผันจากหญ้าเขียวสู่ความแห้งแล้ง..และยอดหอคอยอาร์เทม บรรยากาศน่าขนลุกมิเบา
หลังจากผ่านกระบวนการทั้งหลายในที่สุดก็เป็นช่วงเวลาพักผ่อน
ท่ามกลางทะเลทรายที่มองไปก็มีเพียงเส้นขอบฟ้า บททดสอบคือการอดทน? ไม่ใช่ ทะเลทรายเป็นสถานที่ที่เกินไปกว่าคำว่าอดทนอีกทั้งสัตว์ประหลาด ยากเด็กคนหนึ่งจะเอาชนะหรือหนีไปที่ไหนซักแห่ง
แสดงว่าสิ่งเราต้องทำไม่ใช้การสู้ หรือการเดินแบบไร้จุดหมาย
ทว่ามันคือการหา 'ทางออก'
ไม่ใช่บนดินอย่างแน่นอน ไม่ใช่บนฟ้าเป็นแน่ชัด เหลือเพียงอย่างเดียว..
" ตามอสูรกายใต้พิภพไป "
ท่ามกลางทะเลทรายที่มองไปก็มีเพียงเส้นขอบฟ้า บททดสอบคือการอดทน? ไม่ใช่ ทะเลทรายเป็นสถานที่ที่เกินไปกว่าคำว่าอดทนอีกทั้งสัตว์ประหลาด ยากเด็กคนหนึ่งจะเอาชนะหรือหนีไปที่ไหนซักแห่ง
แสดงว่าสิ่งเราต้องทำไม่ใช้การสู้ หรือการเดินแบบไร้จุดหมาย
ทว่ามันคือการหา 'ทางออก'
ไม่ใช่บนดินอย่างแน่นอน ไม่ใช่บนฟ้าเป็นแน่ชัด เหลือเพียงอย่างเดียว..
" ตามอสูรกายใต้พิภพไป "
บททดสอบแรกเริ่มขึ้นมาแล้ว เธอยังคงยืนพิจารณาสิ่งที่ตัวเองจะทำหลังจากเห็นใครตายไปต่อหน้า
ไคลีธยืนมองเด็กคนอื่นๆทยอยเดินออกไป เจ้าตัวกำอาวุธในมือตัวเองแน่น หันไปก็เจอใครคนหนึ่งยืนแผ่ออร่าไม่น่าคุยอยู่เหมือนกัน
'ใครวะ...'
"ไปกับข้าไหม" เด็กคนแคระไม่รู้ว่าจะเริ่มพูดอย่างไร แต่ถ้าอย่างน้อยมีคนคอยช่วยก็คงจะดี
@lavinia-roc.bsky.social
บททดสอบแรกเริ่มขึ้นมาแล้ว เธอยังคงยืนพิจารณาสิ่งที่ตัวเองจะทำหลังจากเห็นใครตายไปต่อหน้า
ไคลีธยืนมองเด็กคนอื่นๆทยอยเดินออกไป เจ้าตัวกำอาวุธในมือตัวเองแน่น หันไปก็เจอใครคนหนึ่งยืนแผ่ออร่าไม่น่าคุยอยู่เหมือนกัน
'ใครวะ...'
"ไปกับข้าไหม" เด็กคนแคระไม่รู้ว่าจะเริ่มพูดอย่างไร แต่ถ้าอย่างน้อยมีคนคอยช่วยก็คงจะดี
@lavinia-roc.bsky.social
เธอรู้—รู้ดีอยู่แก่ใจ
แต่ไหนแต่ไรแล้ว หากเมื่อเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับโชคชะตา...
วิเวียนนับได้ว่าเป็นผู้ที่ไม่เคยถูกเหลียวมองโดยเหล่าเทพหรือเทพีองค์ไหน
แต่ ณ ตอนนี้
ในสถานที่ชั่วร้ายนี่
ไม่ว่าตัวการของลมกรรโชกก่อนหน้าที่เกิดขึ้นทันทีหลังจากที่เดินทางมาถึงทะเลทรายจะเป็นฝีมือของอะไร
ไม่ว่าจะด้วยจุดประสงค์ใดก็ตาม
เธอ...ขอสาปแช่งมัน
เธอรู้—รู้ดีอยู่แก่ใจ
แต่ไหนแต่ไรแล้ว หากเมื่อเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับโชคชะตา...
วิเวียนนับได้ว่าเป็นผู้ที่ไม่เคยถูกเหลียวมองโดยเหล่าเทพหรือเทพีองค์ไหน
แต่ ณ ตอนนี้
ในสถานที่ชั่วร้ายนี่
ไม่ว่าตัวการของลมกรรโชกก่อนหน้าที่เกิดขึ้นทันทีหลังจากที่เดินทางมาถึงทะเลทรายจะเป็นฝีมือของอะไร
ไม่ว่าจะด้วยจุดประสงค์ใดก็ตาม
เธอ...ขอสาปแช่งมัน
"เรา ‘ดาร์ลีน’ เรียกแค่นี้ก็พอ"
"หูนั่น...น่ารัก ૮₍ •⤙•˶
ให้เราแตะมันได้ไหม?"
"ถ้าอยู่ด้วยกันต้องไม่เป็นไรแน่"
₊˚ ✧ ‿︵‿୨୧‿︵‿ ✧ ˚₊
𝘋𝘢𝘳𝘭𝘦𝘯𝘦 𝘷𝘰𝘯 𝘊𝘢𝘴𝘵𝘦𝘭𝘭𝘢𝘯𝘦
♀️ | 10𝘠 | 140 𝘵𝘢𝘭 | 𝘈𝘭𝘥𝘢𝘳𝘪𝘢𝘯
𝘏𝘪𝘥𝘥𝘦𝘯 𝘭𝘪𝘯𝘦𝘢𝘨𝘦 : 𝘏𝘢𝘭𝘧-𝘦𝘭𝘧
︶⊹︶୨୧︶⊹︶୨୧︶⊹︶
Doc : bit.ly/3S733H8
(เน้นเล่นหน้าไมค์ แต่ใครมีไอเดียอยากทักโคโรลเวิ่นก็สะกิดได้ค่ะ✨)
"เรา ‘ดาร์ลีน’ เรียกแค่นี้ก็พอ"
"หูนั่น...น่ารัก ૮₍ •⤙•˶
ให้เราแตะมันได้ไหม?"
"ถ้าอยู่ด้วยกันต้องไม่เป็นไรแน่"
₊˚ ✧ ‿︵‿୨୧‿︵‿ ✧ ˚₊
𝘋𝘢𝘳𝘭𝘦𝘯𝘦 𝘷𝘰𝘯 𝘊𝘢𝘴𝘵𝘦𝘭𝘭𝘢𝘯𝘦
♀️ | 10𝘠 | 140 𝘵𝘢𝘭 | 𝘈𝘭𝘥𝘢𝘳𝘪𝘢𝘯
𝘏𝘪𝘥𝘥𝘦𝘯 𝘭𝘪𝘯𝘦𝘢𝘨𝘦 : 𝘏𝘢𝘭𝘧-𝘦𝘭𝘧
︶⊹︶୨୧︶⊹︶୨୧︶⊹︶
Doc : bit.ly/3S733H8
(เน้นเล่นหน้าไมค์ แต่ใครมีไอเดียอยากทักโคโรลเวิ่นก็สะกิดได้ค่ะ✨)
มือของเธอพยายามตะเกียกตะกายไปตามพื้นทรายร่วนที่ไร้ที่ยึดเกาะ พยายามไขว้คว้าคันธนูที่ตกอยู่บนพื้นตอนเสียการทรงตัว
แต่ทุกอย่างล้วนไร้ผล
"ช่วยด้วย..ใครก็ได้"
เสียงสั่นเครือร้องออกมาขณะที่ร่างกำลังไหลเข้าไปใกล้เรื่อยๆอย่างหมดหวัง
มือของเธอพยายามตะเกียกตะกายไปตามพื้นทรายร่วนที่ไร้ที่ยึดเกาะ พยายามไขว้คว้าคันธนูที่ตกอยู่บนพื้นตอนเสียการทรงตัว
แต่ทุกอย่างล้วนไร้ผล
"ช่วยด้วย..ใครก็ได้"
เสียงสั่นเครือร้องออกมาขณะที่ร่างกำลังไหลเข้าไปใกล้เรื่อยๆอย่างหมดหวัง
สติดับวูบไปชั่วครู่ในขณะที่มีใครพยายามจะช่วยรักษาแผลให้ก่อนหน้า แต่กลับกลายเป็นว่าเขาต้องถูกปลุกอีกครั้งด้วยแสงแดดจ้าที่แยงตาและไอระอุที่ร้อนเกินกว่าจะนอนพัก
เขาลืมตาขึ้น ดวงตาสีเขียวอ่อนจับจ้องไปทั่วบริเวณ ไม่เข้าใจแม้แต่น้อยว่าตนมาอยู่กลางทะเลทรายแห่งนี้ได้อย่างไร แต่มีบางสิ่งที่ดึงดูดสายตาเขาไว้ ณ สุดปลายม่านฝุ่นที่ปกคลุม
+
สติดับวูบไปชั่วครู่ในขณะที่มีใครพยายามจะช่วยรักษาแผลให้ก่อนหน้า แต่กลับกลายเป็นว่าเขาต้องถูกปลุกอีกครั้งด้วยแสงแดดจ้าที่แยงตาและไอระอุที่ร้อนเกินกว่าจะนอนพัก
เขาลืมตาขึ้น ดวงตาสีเขียวอ่อนจับจ้องไปทั่วบริเวณ ไม่เข้าใจแม้แต่น้อยว่าตนมาอยู่กลางทะเลทรายแห่งนี้ได้อย่างไร แต่มีบางสิ่งที่ดึงดูดสายตาเขาไว้ ณ สุดปลายม่านฝุ่นที่ปกคลุม
+