سنگها بالاخره از هر سوراخی در میرفت و به من میخورد.
March 9, 2024 at 8:07 PM
سنگها بالاخره از هر سوراخی در میرفت و به من میخورد.
توییتر پر از آشناست و یه شرمی بهم هجوم آورده که هیچجوره نمیتونم اونجا بنویسم تا چه حد حالم خوش نیست و این میل به نیستی تا چه حد فتحم کرده. نه اینکه لبهی پرتگاه باشم، من وقتهاست که افتادهم و الان سفوط آزاد رو دارم تجربه میکنم. کاش مرگ بیاد.
January 27, 2024 at 4:48 PM
توییتر پر از آشناست و یه شرمی بهم هجوم آورده که هیچجوره نمیتونم اونجا بنویسم تا چه حد حالم خوش نیست و این میل به نیستی تا چه حد فتحم کرده. نه اینکه لبهی پرتگاه باشم، من وقتهاست که افتادهم و الان سفوط آزاد رو دارم تجربه میکنم. کاش مرگ بیاد.
شب بخیر. حالا باید بخوابم، فردا دوباره از نو به تو فکر خواهم کرد که در رج به رج پوستم خانه کردهای، عین شبنمی از خون که روی دست لرزان هر قاتلی مینشیند. من به دست تو گناه کردهام و خودم را کشتهام. کجا فرار کنم وقتی من اینچنین از تو پر است و خالی نمیشود هی.
January 5, 2024 at 10:22 PM
شب بخیر. حالا باید بخوابم، فردا دوباره از نو به تو فکر خواهم کرد که در رج به رج پوستم خانه کردهای، عین شبنمی از خون که روی دست لرزان هر قاتلی مینشیند. من به دست تو گناه کردهام و خودم را کشتهام. کجا فرار کنم وقتی من اینچنین از تو پر است و خالی نمیشود هی.
امیدوارم همه چیز خوب پیش بره و بتونم تا عید کلی رمان رو پیش ببرم. کاش در پاداشِ این همه آشفتگی و شلختگی که این مدت دچارش بودم کمی آرامش بندازن جلوم برای دلخوشی، برای نوشتن.
January 5, 2024 at 10:20 PM
امیدوارم همه چیز خوب پیش بره و بتونم تا عید کلی رمان رو پیش ببرم. کاش در پاداشِ این همه آشفتگی و شلختگی که این مدت دچارش بودم کمی آرامش بندازن جلوم برای دلخوشی، برای نوشتن.
در عرض شش ماه آن قدر پیر شدهم که آن پیر شدنم در یک سال از خاطرم رفتهست.
January 5, 2024 at 9:56 PM
در عرض شش ماه آن قدر پیر شدهم که آن پیر شدنم در یک سال از خاطرم رفتهست.
«آنوقت میگردی پیِ کسی که نیست، یا اگر باشد آسان به چشم نمیآید، یا اگر آمد، مالِ تو نخواهد بود.»
January 5, 2024 at 9:46 PM
«آنوقت میگردی پیِ کسی که نیست، یا اگر باشد آسان به چشم نمیآید، یا اگر آمد، مالِ تو نخواهد بود.»
«چونکه میسنجم تو را با آنچه در من بوده است
خانهای آباد در شهرِ خرابی بودهای»
خانهای آباد در شهرِ خرابی بودهای»
January 5, 2024 at 9:05 PM
«چونکه میسنجم تو را با آنچه در من بوده است
خانهای آباد در شهرِ خرابی بودهای»
خانهای آباد در شهرِ خرابی بودهای»
سفید بودم اما رویم از هر چیزی سیاه و شب میشد، بخصوص از زنده بودنم.
January 5, 2024 at 9:04 PM
سفید بودم اما رویم از هر چیزی سیاه و شب میشد، بخصوص از زنده بودنم.
سرمایهدارِ هیچم و قارونِ گنجِ باد.
January 5, 2024 at 9:03 PM
سرمایهدارِ هیچم و قارونِ گنجِ باد.
نیاز دارم چند روز پی در پی باران باشد و کمیگم شوم.
January 5, 2024 at 9:03 PM
نیاز دارم چند روز پی در پی باران باشد و کمیگم شوم.
«بار دگر آن صبح بخندید و بتابید
تا خفته صدساله هم از خواب درآمد»
تا خفته صدساله هم از خواب درآمد»
January 5, 2024 at 7:13 AM
«بار دگر آن صبح بخندید و بتابید
تا خفته صدساله هم از خواب درآمد»
تا خفته صدساله هم از خواب درآمد»
چراغ آدم را خاموش میکنید و از تاریکیاش شکایت میکنید؛ نمیشود برایتان مرد.
January 4, 2024 at 8:38 AM
چراغ آدم را خاموش میکنید و از تاریکیاش شکایت میکنید؛ نمیشود برایتان مرد.
دلت آنقدر گرفته که حتی دیدن من بازش نخواهد کرد.
January 4, 2024 at 8:24 AM
دلت آنقدر گرفته که حتی دیدن من بازش نخواهد کرد.
«در زندگانی من، آفتاب نقش ضعیفی دارد.
افسوس! سادهنبودن، تلخم کرده
وگرنه میگفتم میخندیدید.»
افسوس! سادهنبودن، تلخم کرده
وگرنه میگفتم میخندیدید.»
January 4, 2024 at 8:22 AM
«در زندگانی من، آفتاب نقش ضعیفی دارد.
افسوس! سادهنبودن، تلخم کرده
وگرنه میگفتم میخندیدید.»
افسوس! سادهنبودن، تلخم کرده
وگرنه میگفتم میخندیدید.»
تو لای استخوانهای سینهی من پنهان شدهای. عین مهاجری که به شاخهای در وطن چنگ بیاندازد، سینهی مرا بگیر و فریاد بزن کسی را دوست داری.
January 2, 2024 at 8:59 PM
تو لای استخوانهای سینهی من پنهان شدهای. عین مهاجری که به شاخهای در وطن چنگ بیاندازد، سینهی مرا بگیر و فریاد بزن کسی را دوست داری.
فعلا باید بخوابم، فردا از نو به تو فکر خواهم کرد عین کسی که خواب است و پشت پلکش رنگیترین تصاویر ظاهر میشوند. تو پشت پلک من تصویر میشوی.
January 2, 2024 at 8:58 PM
فعلا باید بخوابم، فردا از نو به تو فکر خواهم کرد عین کسی که خواب است و پشت پلکش رنگیترین تصاویر ظاهر میشوند. تو پشت پلک من تصویر میشوی.
کاش من بیدل بودم و در ستایش مرگ میگفتم:
«اینقَدر کز بیکسی ممنونِ احسانِ غمیم
بر سر ما خاک اگر دستی کشد، بالِ هماست»
«اینقَدر کز بیکسی ممنونِ احسانِ غمیم
بر سر ما خاک اگر دستی کشد، بالِ هماست»
January 2, 2024 at 8:43 PM
کاش من بیدل بودم و در ستایش مرگ میگفتم:
«اینقَدر کز بیکسی ممنونِ احسانِ غمیم
بر سر ما خاک اگر دستی کشد، بالِ هماست»
«اینقَدر کز بیکسی ممنونِ احسانِ غمیم
بر سر ما خاک اگر دستی کشد، بالِ هماست»
«دستان من
پیش از آنکه تو را در آغوش بگیرند
چه میکردند؟ »
پیش از آنکه تو را در آغوش بگیرند
چه میکردند؟ »
January 2, 2024 at 8:41 PM
«دستان من
پیش از آنکه تو را در آغوش بگیرند
چه میکردند؟ »
پیش از آنکه تو را در آغوش بگیرند
چه میکردند؟ »
هزار عاشق دیوانه در من است که هرگز
به هیچ بند و فسونی نمیکنند رهایت
- حسین منزوی
به هیچ بند و فسونی نمیکنند رهایت
- حسین منزوی
January 2, 2024 at 8:38 PM
هزار عاشق دیوانه در من است که هرگز
به هیچ بند و فسونی نمیکنند رهایت
- حسین منزوی
به هیچ بند و فسونی نمیکنند رهایت
- حسین منزوی
ترکیب علیرضا قربانی و حسین منزوی رو اصلا نمیتونم وصف کنم، خیلی خارقالعادهس.
January 2, 2024 at 8:37 PM
ترکیب علیرضا قربانی و حسین منزوی رو اصلا نمیتونم وصف کنم، خیلی خارقالعادهس.
به دمی زنده کنی صد مرده
عیسیی؟ آب حیاتی؟ جانی؟
- عراقی
عیسیی؟ آب حیاتی؟ جانی؟
- عراقی
January 2, 2024 at 8:36 PM
به دمی زنده کنی صد مرده
عیسیی؟ آب حیاتی؟ جانی؟
- عراقی
عیسیی؟ آب حیاتی؟ جانی؟
- عراقی
هر زن یک سرزمین است؛ آداب و رسومِ خودش را دارد...
January 2, 2024 at 7:38 PM
هر زن یک سرزمین است؛ آداب و رسومِ خودش را دارد...
وقتی میفهنی ضعیفی که یک صدا، یک واج یا یک عطر پرتت میکند توی چاهی که سر ندارد.
January 2, 2024 at 9:25 AM
وقتی میفهنی ضعیفی که یک صدا، یک واج یا یک عطر پرتت میکند توی چاهی که سر ندارد.
شب بخیر مرگِ عالمی تنها.
January 1, 2024 at 10:17 PM
شب بخیر مرگِ عالمی تنها.
«و در تاریکی دستهای ما میدرخشید
آنگاه که به آرامی ما را در خود میگرفت
و به هنگام بیدار شدن دعا میکردم
خوش باش و شاد زی
و میدانستم دعای نابهنگامی است!»
آنگاه که به آرامی ما را در خود میگرفت
و به هنگام بیدار شدن دعا میکردم
خوش باش و شاد زی
و میدانستم دعای نابهنگامی است!»
January 1, 2024 at 10:16 PM
«و در تاریکی دستهای ما میدرخشید
آنگاه که به آرامی ما را در خود میگرفت
و به هنگام بیدار شدن دعا میکردم
خوش باش و شاد زی
و میدانستم دعای نابهنگامی است!»
آنگاه که به آرامی ما را در خود میگرفت
و به هنگام بیدار شدن دعا میکردم
خوش باش و شاد زی
و میدانستم دعای نابهنگامی است!»