banner
huesrqe.bsky.social
@huesrqe.bsky.social
ⓘ just another daily digital journal — ♡⃣
นอกจากนี้ก็ชอบพาร์ทที่เล่าถึงการปลดเปลื้องโซ่ตรวนที่พันธนาการตนไว้ ทั้งในส่วนของความคาดหวังที่ถูกบีบบังคับให้ต้องแบกรับและความเจ็บปวดที่ยากจะขจัดหลังผ่านการสูญเสีย ชอบแมสเสจที่ว่า หากผู้อ่านเลือกที่จะจดจำและเก็บรักษาช่วงเวลาที่ได้ใช้ร่วมกันไว้ ผลงานและผู้เขียนก็จะคงดำรงอยู่ไม่จากไปไหน - ความคิดแสนอ่อนโยนที่ช่วยปลอบประโลมจิตใจได้มากจริงๆ
February 2, 2025 at 4:14 AM
มีบ้างที่รู้สึกว่าน้ำหนักของหัวใจที่ต่างฝ่ายมอบให้กันนั้นหนักอึ้งเกินไป แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าสิ่งนี้ช่วยให้ทั้งคู่ได้เรียนรู้แง่มุมอื่นๆที่งดงามของชีวิต สิ่งที่เรียกว่าความห่วงใย รวมไปถึงความรู้สึกรักที่ตนนั้นเคยไม่กล้าแม้แต่จะมอบมันให้กับตัวเอง
February 2, 2025 at 4:14 AM
ในส่วนของความสัมพันธ์ระหว่างอินทัชและอัฐฐาก็ชอบมากเช่นเดียวกัน คงเป็นเพราะสองคนนี้เป็นเหมือนชิ้นส่วนที่เหมาะจะอยู่คู่กันด้วยละมั้ง คนนึงถูกประสบการณ์วัยเยาว์หล่อหลอมให้กลายเป็นคนที่ไม่รู้จักการร้องขอ แต่ก็ยังเฝ้ารอวันคืนที่จะถูกค้นพบ ส่วนอีกคนก็พร้อมที่จะโอบกอดและถนอมทุกความเป็นเธอไว้
February 2, 2025 at 4:13 AM
เพราะฉะนั้นการได้รับรู้ว่าอัฐฐากล้าที่รักตัวเอง ทั้งยังมีคนอีกมากมายคอยแวะเวียนไปเชยชมผลงานที่ครั้งหนึ่งเขาเคยเดียดฉันท์เลยทำให้เรารู้สึกอบอุ่นมาก ดีใจที่เขาได้เป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง รู้สึกดีที่ผลงานซึ่งสะท้อนความเป็นเขาถูกค้นพบเสียที ไม่ต้องคอยตั้งคำถามและดิ้นรนวิ่งไล่ตามสิ่งที่ตนไม่เคยต้องการอีกต่อไป หวังว่าเขาจะได้รับรู้ว่าสิ่งทำได้แค่ฝันมันเกิดขึ้นจริงแล้วในวันนี้ (แม้มันจะสายเกินไปก็ตาม)
February 2, 2025 at 4:12 AM
ⓘ following threads may contain spoilers

การ doubt ผลงานและตัวตนของตนเองอยู่ตลอดเวลา การไม่อนุญาตให้ตนเชื่อว่าเราเองนั้นก็ควรค่าแก่การถูกรัก (ทั้งจากตนเองและผู้อื่น) ขลาดเกินกว่าจะยอมรับว่าตนนั้นต้องการมีความสุขและโหยหาบ่าไว้อิงแอบในยามเหนื่อยยาก รวมถึงการตระหนักว่าตนไม่ได้แสวงหาความตายดังที่ใจเคยหมายมั่นอีกต่อไป
February 2, 2025 at 4:11 AM
ตัวเธอที่ไม่เคยให้คนรอบตัวได้รับรู้สิ่งที่กลั่นออกมาจากวิญญาณของตน ผลงานที่อาจสะท้อนบางอย่างที่เธอแสนชังและอยากฝังมันไว้มิให้ใครเห็น ใจก็อยากสื่อสารทุกสิ่งที่ตนเองเป็น แต่ก็กลัวเกินกว่าจะยอมรับว่ามีใครซักคนที่มองเห็น ทั้งยังพร้อมรักและถนอมสิ่งที่ซ่อนอยู่ในนั้นได้อย่างแท้จริง
February 2, 2025 at 4:09 AM
สำนวนการเขียนให้ความรู้สึกเหมือนกำลังดำดิ่งไปในรัตติกาลอันประกอบด้วยเรื่องราวอันสะเปะสะปะ ดังประโยคที่ว่าเวลาไม่เคยเรียงเป็นเส้นตรงซึ่งเป็นหนึ่งในแก่นหลักของเรื่อง ห้วงอารมณ์ ความอึดอัด มวลอากาศรอบตัวที่บีบคั้นอย่างไม่ลดละ บรรยากาศที่สัมผัสช่วยให้ความรู้สึกและประสบการณ์ที่ได้รับยิ่งทวีความชัดเจนขึ้นไปอีก
February 2, 2025 at 4:06 AM
ถ้าการ์ดรูมอ่านแล้วต้ะๆๆๆ ชอบมาก 😭🫂🤍🤍 ( ติดท้อปตันเหม่ยที่ชอบของปีที่แล้วเลย ! ) ซววแบบย่อยง่าย คสพแบบสโลว์เบิร์น มิตรภาพรอบกายก้น่ารักๆๆ คิดว่าคนไม่สันทัดซววแบบคุนมปก้น่าจาอ่านได้ สบายบรื๋อ 👍🏻
January 15, 2025 at 1:22 PM
คนละเรื่องกะก้าดรูมนะต้ะๆๆๆ
January 13, 2025 at 2:33 PM
( เรื่องนี้คุ่รองซูโดอินเซสค่ะ 5555555555555555 เด็กที่ถูกรับมาเลี้ยงกับลูกชายครอบครัวอุปถัมป์ง่ะ 😭😭😭 )
January 13, 2025 at 2:32 PM