โถงถ้ำสลัวด้วยบรรยากาศวังเวง มีละอองวับแวมของประกายแสงแห่งปราณผู้ถูกจองจำ
กึก เคร้ง เสียงโซ่ตรวนถูกดึงรั้งทุกครั้งที่เคลื่อนขยับมันจำกัดเขตพื้นที่
ทุกสิ่งเพียงดำเนินไป สิ้นสุด จบลง คงอยู่ และเริ่มใหม่
ผู้จากไปไม่หวนคืน ผู้ยังอยู่เพียงต้องอยู่ต่อไป
แค่คราวนี้ไม่ได้เดียวดาย
#ฟิคจรอนันต์
โถงถ้ำสลัวด้วยบรรยากาศวังเวง มีละอองวับแวมของประกายแสงแห่งปราณผู้ถูกจองจำ
กึก เคร้ง เสียงโซ่ตรวนถูกดึงรั้งทุกครั้งที่เคลื่อนขยับมันจำกัดเขตพื้นที่
ทุกสิ่งเพียงดำเนินไป สิ้นสุด จบลง คงอยู่ และเริ่มใหม่
ผู้จากไปไม่หวนคืน ผู้ยังอยู่เพียงต้องอยู่ต่อไป
แค่คราวนี้ไม่ได้เดียวดาย
#ฟิคจรอนันต์
ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยถามแม้สงสัยพนันสิ่งใดเหตุใดพ่ายแพ้แล้วจึงยังมีชีวิตรอด
ข้อสงสัยถูกไขจนกระจ่างเมื่อวันหนึ่งหอมหันต์กระบี่ก็เปิดรับขบวนเจ้าบ่าวเข้ามา
งานสมรสของหนึ่งเจ้าสำนักและหนึ่งศิษย์เอก
“หากไม่ใช่เพราะกลลวงของเจ้าข้าก็ไม่แพ้หรอก”
‘ต่อให้เจ้าชนะอย่างไรเสียก็ต้องแต่งกับข้า‘
#ฮวาฟาง
ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยถามแม้สงสัยพนันสิ่งใดเหตุใดพ่ายแพ้แล้วจึงยังมีชีวิตรอด
ข้อสงสัยถูกไขจนกระจ่างเมื่อวันหนึ่งหอมหันต์กระบี่ก็เปิดรับขบวนเจ้าบ่าวเข้ามา
งานสมรสของหนึ่งเจ้าสำนักและหนึ่งศิษย์เอก
“หากไม่ใช่เพราะกลลวงของเจ้าข้าก็ไม่แพ้หรอก”
‘ต่อให้เจ้าชนะอย่างไรเสียก็ต้องแต่งกับข้า‘
#ฮวาฟาง
;- คู่นี้ปากแข็งไม่แพ้คู่พี่หมอกับนักเขียน(writer's insomnia)ค่ะ แต่รับประกันว่าหวานกว่าแน่นอน
#ฮวาฟาง #ปลายพู่กันมวลผกา
www.readawrite.com/a/12d80f3fdb...
;- คู่นี้ปากแข็งไม่แพ้คู่พี่หมอกับนักเขียน(writer's insomnia)ค่ะ แต่รับประกันว่าหวานกว่าแน่นอน
#ฮวาฟาง #ปลายพู่กันมวลผกา
www.readawrite.com/a/12d80f3fdb...
เพียงพานพบหนึ่งหน ตราตรึงนัยน์เนตร ยากจะลืมเลือน
หนึ่งบุรุษผู้ปกครองแคว้น บุปผางามแห่งบัลลังก์
หนึ่งมารชั่วช้า ปกครองแดนอเวจีสุดห้วงลึก
เพียงพานพบหนึ่งหน ตราตรึงนัยน์เนตร ยากจะลืมเลือน
หนึ่งบุรุษผู้ปกครองแคว้น บุปผางามแห่งบัลลังก์
หนึ่งมารชั่วช้า ปกครองแดนอเวจีสุดห้วงลึก
* อยากเมคเฟรนแลกฟอลกับเพื่อน ๆ นักเขียนทุกท่านเลยค่ะ ฝากหยิบพ้มไปเลี้ยงด้วยนะคับ 🥺💕
www.readawrite.com?action=user_...
#คุยกันคุณนักเขียน #ชุมชนนักเขียน #ฮวาฟาง
* อยากเมคเฟรนแลกฟอลกับเพื่อน ๆ นักเขียนทุกท่านเลยค่ะ ฝากหยิบพ้มไปเลี้ยงด้วยนะคับ 🥺💕
www.readawrite.com?action=user_...
#คุยกันคุณนักเขียน #ชุมชนนักเขียน #ฮวาฟาง
"เพราะเหตุใด"
ริมฝีปากบางกระอักเลือดสีสดออกมาคำโต
"เพราะเหตุใดกัน"
ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วทั้ง ร่างกายแต่ทว่ามันกลับเทียบไม่ได้เลยสักนิดกับจิตใจที่แตกสลายนี้
"ทำไมถึงทำกับข้าเช่นนี้"
ดวงหน้างามเหม่อมองไปยังบุรุษผู้นั้น ผู้ที่ตนรักอย่างสุดหัวใจ
ผู้ที่เป็นสามีของข้าไป๋จิ๋วซือ
"เฉินโจว"
"เหตุใดท่านจึงวางยาพิษข้า"
#ฮวาฟาง
"เพราะเหตุใด"
ริมฝีปากบางกระอักเลือดสีสดออกมาคำโต
"เพราะเหตุใดกัน"
ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วทั้ง ร่างกายแต่ทว่ามันกลับเทียบไม่ได้เลยสักนิดกับจิตใจที่แตกสลายนี้
"ทำไมถึงทำกับข้าเช่นนี้"
ดวงหน้างามเหม่อมองไปยังบุรุษผู้นั้น ผู้ที่ตนรักอย่างสุดหัวใจ
ผู้ที่เป็นสามีของข้าไป๋จิ๋วซือ
"เฉินโจว"
"เหตุใดท่านจึงวางยาพิษข้า"
#ฮวาฟาง
"ฮั่วจ่านไป๋ ข้าถามเจ้าอีกครั้ง"
"เจ้า...รู้จักข้าหรือไม่"
"..ไม่รู้จัก"
อา...นั่นสิ ผู้ผดุงความยุติธรรมเช่นเขาจะมารู้จักประมุขมารเช่นข้าได้อย่างไร
แต่เหตุไฉน ตัวข้า...ถึงได้รู้สึกคุ้นเคยกับเจ้าเช่นนี้...
"ประมุขหลี่"
"...พาตัวไป ขังเขาไว้ในจวนข้า ข้าจะเล่นกับมือกระบี่อันดับหนึ่งเสียหน่อย"
"เจ้า!! ปล่อยข้า!!"
#ฮวาฟาง
"ฮั่วจ่านไป๋ ข้าถามเจ้าอีกครั้ง"
"เจ้า...รู้จักข้าหรือไม่"
"..ไม่รู้จัก"
อา...นั่นสิ ผู้ผดุงความยุติธรรมเช่นเขาจะมารู้จักประมุขมารเช่นข้าได้อย่างไร
แต่เหตุไฉน ตัวข้า...ถึงได้รู้สึกคุ้นเคยกับเจ้าเช่นนี้...
"ประมุขหลี่"
"...พาตัวไป ขังเขาไว้ในจวนข้า ข้าจะเล่นกับมือกระบี่อันดับหนึ่งเสียหน่อย"
"เจ้า!! ปล่อยข้า!!"
#ฮวาฟาง
องค์ชายบุปผากล่าวติดตลกไปอย่างไม่เกรงกลัวนัก
'เห็นทีจะมีเพียงเจ้าที่กล้าพูดจาสามหาวกับข้าเช่นนี้ มิกลัวข้าจะก่อกบฏทำลายราชวงศ์จนสิ้นหรืออย่างไร'
"เจ้านี่มันประหลาดคนในเมื่อเกลียดราชวงศ์ถึงเพียงนี้จะมาเกลือกกลั้วกับข้าอีกทำไมกัน"
เกลียด เฉิวโจวเกลียดราชวงศ์นัก แต่ก็เพราะพวกมันทำร้ายบุปผางามของตนจนแดงช้ำเช่นนี้
#ฮวาฟาง
องค์ชายบุปผากล่าวติดตลกไปอย่างไม่เกรงกลัวนัก
'เห็นทีจะมีเพียงเจ้าที่กล้าพูดจาสามหาวกับข้าเช่นนี้ มิกลัวข้าจะก่อกบฏทำลายราชวงศ์จนสิ้นหรืออย่างไร'
"เจ้านี่มันประหลาดคนในเมื่อเกลียดราชวงศ์ถึงเพียงนี้จะมาเกลือกกลั้วกับข้าอีกทำไมกัน"
เกลียด เฉิวโจวเกลียดราชวงศ์นัก แต่ก็เพราะพวกมันทำร้ายบุปผางามของตนจนแดงช้ำเช่นนี้
#ฮวาฟาง