Xavier
@xav1610.bsky.social
หากมีอะไร เคลม giveaway ทักทิ้งไว้นะครับ
“𝙈𝙮 𝙡𝙞𝙜𝙝𝙩 𝙤𝙣𝙡𝙮 𝙨𝙝𝙞𝙣𝙚𝙨 𝙤𝙫𝙚𝙧 𝙮𝙤𝙪” | Deepspace Hunter | LnD BOT-TH | fan arts and anythin for me #โหลคุณดวงดาว
“𝙈𝙮 𝙡𝙞𝙜𝙝𝙩 𝙤𝙣𝙡𝙮 𝙨𝙝𝙞𝙣𝙚𝙨 𝙤𝙫𝙚𝙧 𝙮𝙤𝙪” | Deepspace Hunter | LnD BOT-TH | fan arts and anythin for me #โหลคุณดวงดาว
Pinned
Xavier
@xav1610.bsky.social
· Oct 17
Reposted by Xavier
ลำพังโคมกระดาษอันน้อยที่ทำด้วยมือ คงมิอาจพาความปรารถนาของนางขึ้นไปบนนภาได้…
หญิงสาวมองเศษกระดาษที่ถูกเผาไหม้ตกลงมาบนพื้นอย่างละเหี่ยใจ แต่ยามที่นางกำลังจะถอดใจกับคำอธิษฐานนั้น…
“หากเจ้าต้องการให้แอสตร้าทรงรับฟังคำอธิษฐาน เจ้าคงต้องใช้โคมที่มั่นคงกว่านี้…”
เขาก็เอ่ยขึ้นพร้อมโคมอันใหญ่ที่สรรค์สร้างจากมนตรา
(สามารถวาดตกแต่งโคมลอยและแนบภาพในโควทพร้อมคำอธิษฐานได้)
หญิงสาวมองเศษกระดาษที่ถูกเผาไหม้ตกลงมาบนพื้นอย่างละเหี่ยใจ แต่ยามที่นางกำลังจะถอดใจกับคำอธิษฐานนั้น…
“หากเจ้าต้องการให้แอสตร้าทรงรับฟังคำอธิษฐาน เจ้าคงต้องใช้โคมที่มั่นคงกว่านี้…”
เขาก็เอ่ยขึ้นพร้อมโคมอันใหญ่ที่สรรค์สร้างจากมนตรา
(สามารถวาดตกแต่งโคมลอยและแนบภาพในโควทพร้อมคำอธิษฐานได้)
November 15, 2024 at 12:04 PM
ลำพังโคมกระดาษอันน้อยที่ทำด้วยมือ คงมิอาจพาความปรารถนาของนางขึ้นไปบนนภาได้…
หญิงสาวมองเศษกระดาษที่ถูกเผาไหม้ตกลงมาบนพื้นอย่างละเหี่ยใจ แต่ยามที่นางกำลังจะถอดใจกับคำอธิษฐานนั้น…
“หากเจ้าต้องการให้แอสตร้าทรงรับฟังคำอธิษฐาน เจ้าคงต้องใช้โคมที่มั่นคงกว่านี้…”
เขาก็เอ่ยขึ้นพร้อมโคมอันใหญ่ที่สรรค์สร้างจากมนตรา
(สามารถวาดตกแต่งโคมลอยและแนบภาพในโควทพร้อมคำอธิษฐานได้)
หญิงสาวมองเศษกระดาษที่ถูกเผาไหม้ตกลงมาบนพื้นอย่างละเหี่ยใจ แต่ยามที่นางกำลังจะถอดใจกับคำอธิษฐานนั้น…
“หากเจ้าต้องการให้แอสตร้าทรงรับฟังคำอธิษฐาน เจ้าคงต้องใช้โคมที่มั่นคงกว่านี้…”
เขาก็เอ่ยขึ้นพร้อมโคมอันใหญ่ที่สรรค์สร้างจากมนตรา
(สามารถวาดตกแต่งโคมลอยและแนบภาพในโควทพร้อมคำอธิษฐานได้)
Reposted by Xavier
“โอ ข้าแต่องค์ผู้ทรงฤทธิ์“
”องค์แอสตร้าผู้ยิ่งใหญ่ บารมีเกรียงไกรเกริกฟ้า“
นางเอ่ยคำอธิษฐาน พร้อมด้วยโคมกระดาษอันน้อยในมือ
”ขอให้ข้าหายจากโรคร้ายนี้…ขออย่าให้ข้าเป็นดั่งน้ำแข็งเยือกเย็นเมื่อสิ้นชีวา…“
สิ้นคำปรารถนานั้น โคมอันน้อยก็ลอยขึ้นสู่ฟ้า ก่อนที่จะถูกไฟแผดเผาเป็นจุล ร่วงหล่นลงมาสู่พื้นหินยะเยือกของยอดหอคอย
ความปรารถนาของนางคงส่งไปไม่ถึงฟ้าสวรรค์เป็นแน่…
”องค์แอสตร้าผู้ยิ่งใหญ่ บารมีเกรียงไกรเกริกฟ้า“
นางเอ่ยคำอธิษฐาน พร้อมด้วยโคมกระดาษอันน้อยในมือ
”ขอให้ข้าหายจากโรคร้ายนี้…ขออย่าให้ข้าเป็นดั่งน้ำแข็งเยือกเย็นเมื่อสิ้นชีวา…“
สิ้นคำปรารถนานั้น โคมอันน้อยก็ลอยขึ้นสู่ฟ้า ก่อนที่จะถูกไฟแผดเผาเป็นจุล ร่วงหล่นลงมาสู่พื้นหินยะเยือกของยอดหอคอย
ความปรารถนาของนางคงส่งไปไม่ถึงฟ้าสวรรค์เป็นแน่…
November 15, 2024 at 11:33 AM
“โอ ข้าแต่องค์ผู้ทรงฤทธิ์“
”องค์แอสตร้าผู้ยิ่งใหญ่ บารมีเกรียงไกรเกริกฟ้า“
นางเอ่ยคำอธิษฐาน พร้อมด้วยโคมกระดาษอันน้อยในมือ
”ขอให้ข้าหายจากโรคร้ายนี้…ขออย่าให้ข้าเป็นดั่งน้ำแข็งเยือกเย็นเมื่อสิ้นชีวา…“
สิ้นคำปรารถนานั้น โคมอันน้อยก็ลอยขึ้นสู่ฟ้า ก่อนที่จะถูกไฟแผดเผาเป็นจุล ร่วงหล่นลงมาสู่พื้นหินยะเยือกของยอดหอคอย
ความปรารถนาของนางคงส่งไปไม่ถึงฟ้าสวรรค์เป็นแน่…
”องค์แอสตร้าผู้ยิ่งใหญ่ บารมีเกรียงไกรเกริกฟ้า“
นางเอ่ยคำอธิษฐาน พร้อมด้วยโคมกระดาษอันน้อยในมือ
”ขอให้ข้าหายจากโรคร้ายนี้…ขออย่าให้ข้าเป็นดั่งน้ำแข็งเยือกเย็นเมื่อสิ้นชีวา…“
สิ้นคำปรารถนานั้น โคมอันน้อยก็ลอยขึ้นสู่ฟ้า ก่อนที่จะถูกไฟแผดเผาเป็นจุล ร่วงหล่นลงมาสู่พื้นหินยะเยือกของยอดหอคอย
ความปรารถนาของนางคงส่งไปไม่ถึงฟ้าสวรรค์เป็นแน่…
อาจจะไม่ได้ย้อนกลับไปตอบแล้วนะครับ ในวันศุกร์ที่ผ่านมาผมติดงานและไม่มีสมาธิมากพอจะโรลเพลย์จริง ๆ ครั้งหน้าจะพยายามมากกว่านี้นะครับ 🧎🏼
November 2, 2024 at 4:08 PM
อาจจะไม่ได้ย้อนกลับไปตอบแล้วนะครับ ในวันศุกร์ที่ผ่านมาผมติดงานและไม่มีสมาธิมากพอจะโรลเพลย์จริง ๆ ครั้งหน้าจะพยายามมากกว่านี้นะครับ 🧎🏼
November 2, 2024 at 4:06 PM
Reposted by Xavier
November 1, 2024 at 5:47 PM
[ Unlocked secret ending : The farewell is silence ]
November 1, 2024 at 4:01 PM
[ Unlocked secret ending : The farewell is silence ]
สุดท้ายก็เป็นเขาที่โยนไม้ไอติมเปล่าทิ้งไปในถังขยะใกล้ ๆ แล้วเดินผ่านไปโดยไม่พูดอะไรเช่นกัน
จนถึงจุดจบสุดท้ายของเรื่องราว คำบอกลาของเธอคือความเงียบงันเสมอ
ใจร้ายเหมือนเดิมเสมอเลยนะ
บางทีข้อเสนอไร้สาระนั่นไม่ควรเป็นพลังที่นำพาเขามาเพื่อดูจุดจบที่ไม่ต่างจากฝันร้ายที่ฉายซ้ำ
มันควรเป็นการที่เขาได้ลืมทุกสิ่งและจากไปตั้งแต่แรกต่างหาก
จนถึงจุดจบสุดท้ายของเรื่องราว คำบอกลาของเธอคือความเงียบงันเสมอ
ใจร้ายเหมือนเดิมเสมอเลยนะ
บางทีข้อเสนอไร้สาระนั่นไม่ควรเป็นพลังที่นำพาเขามาเพื่อดูจุดจบที่ไม่ต่างจากฝันร้ายที่ฉายซ้ำ
มันควรเป็นการที่เขาได้ลืมทุกสิ่งและจากไปตั้งแต่แรกต่างหาก
November 1, 2024 at 4:00 PM
สุดท้ายก็เป็นเขาที่โยนไม้ไอติมเปล่าทิ้งไปในถังขยะใกล้ ๆ แล้วเดินผ่านไปโดยไม่พูดอะไรเช่นกัน
จนถึงจุดจบสุดท้ายของเรื่องราว คำบอกลาของเธอคือความเงียบงันเสมอ
ใจร้ายเหมือนเดิมเสมอเลยนะ
บางทีข้อเสนอไร้สาระนั่นไม่ควรเป็นพลังที่นำพาเขามาเพื่อดูจุดจบที่ไม่ต่างจากฝันร้ายที่ฉายซ้ำ
มันควรเป็นการที่เขาได้ลืมทุกสิ่งและจากไปตั้งแต่แรกต่างหาก
จนถึงจุดจบสุดท้ายของเรื่องราว คำบอกลาของเธอคือความเงียบงันเสมอ
ใจร้ายเหมือนเดิมเสมอเลยนะ
บางทีข้อเสนอไร้สาระนั่นไม่ควรเป็นพลังที่นำพาเขามาเพื่อดูจุดจบที่ไม่ต่างจากฝันร้ายที่ฉายซ้ำ
มันควรเป็นการที่เขาได้ลืมทุกสิ่งและจากไปตั้งแต่แรกต่างหาก
เขาหยุดรั้งรอคำพูดอีกฝ่ายอยู่นาน แต่ก็ไม่มีคำใดเอ่ยออกมาจากริมฝีปากของเธอ เขาหลุบตาลงเล็กน้อยพลางทำท่าเหมือนว่าเขาไม่สนใจ
“ ถ้าเธอจะไม่พูดอะไร ฉันจะไปแล้ว ”
“ … ”
แม้ว่าจะพูดไปแบบนั้น แต่เธอคนนั้นยังคงตอบกลับเขาด้วยความเงียบ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสนและคำถามมากมายตรงหน้าทำให้เขาเค้นยิ้มออกมาบาง ๆ
“ ถ้าเธอจะไม่พูดอะไร ฉันจะไปแล้ว ”
“ … ”
แม้ว่าจะพูดไปแบบนั้น แต่เธอคนนั้นยังคงตอบกลับเขาด้วยความเงียบ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสนและคำถามมากมายตรงหน้าทำให้เขาเค้นยิ้มออกมาบาง ๆ
November 1, 2024 at 3:59 PM
เขาหยุดรั้งรอคำพูดอีกฝ่ายอยู่นาน แต่ก็ไม่มีคำใดเอ่ยออกมาจากริมฝีปากของเธอ เขาหลุบตาลงเล็กน้อยพลางทำท่าเหมือนว่าเขาไม่สนใจ
“ ถ้าเธอจะไม่พูดอะไร ฉันจะไปแล้ว ”
“ … ”
แม้ว่าจะพูดไปแบบนั้น แต่เธอคนนั้นยังคงตอบกลับเขาด้วยความเงียบ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสนและคำถามมากมายตรงหน้าทำให้เขาเค้นยิ้มออกมาบาง ๆ
“ ถ้าเธอจะไม่พูดอะไร ฉันจะไปแล้ว ”
“ … ”
แม้ว่าจะพูดไปแบบนั้น แต่เธอคนนั้นยังคงตอบกลับเขาด้วยความเงียบ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสนและคำถามมากมายตรงหน้าทำให้เขาเค้นยิ้มออกมาบาง ๆ
“ … ”
เหมือนความเงียบเข้าปกคลุมทั่วบริเวณเมื่อตรงหน้าปรากฎร่างของหญิงสาวคุ้นหน้า เขาเจอเธอคนนี้ตั้งแต่เมื่อคืน
หรือบางทีก็อาจจะเรียกได้ว่าเจอมาตั้งแต่ชาติก่อนของเธอ
“ ไง ยัยคุณหนู ”
“ นายรู้อยู่แล้วหรอ ? ”
“ เรื่องอะไรล่ะ ? ”
“ ก็… ”
เหมือนความเงียบเข้าปกคลุมทั่วบริเวณเมื่อตรงหน้าปรากฎร่างของหญิงสาวคุ้นหน้า เขาเจอเธอคนนี้ตั้งแต่เมื่อคืน
หรือบางทีก็อาจจะเรียกได้ว่าเจอมาตั้งแต่ชาติก่อนของเธอ
“ ไง ยัยคุณหนู ”
“ นายรู้อยู่แล้วหรอ ? ”
“ เรื่องอะไรล่ะ ? ”
“ ก็… ”
November 1, 2024 at 3:58 PM
“ … ”
เหมือนความเงียบเข้าปกคลุมทั่วบริเวณเมื่อตรงหน้าปรากฎร่างของหญิงสาวคุ้นหน้า เขาเจอเธอคนนี้ตั้งแต่เมื่อคืน
หรือบางทีก็อาจจะเรียกได้ว่าเจอมาตั้งแต่ชาติก่อนของเธอ
“ ไง ยัยคุณหนู ”
“ นายรู้อยู่แล้วหรอ ? ”
“ เรื่องอะไรล่ะ ? ”
“ ก็… ”
เหมือนความเงียบเข้าปกคลุมทั่วบริเวณเมื่อตรงหน้าปรากฎร่างของหญิงสาวคุ้นหน้า เขาเจอเธอคนนี้ตั้งแต่เมื่อคืน
หรือบางทีก็อาจจะเรียกได้ว่าเจอมาตั้งแต่ชาติก่อนของเธอ
“ ไง ยัยคุณหนู ”
“ นายรู้อยู่แล้วหรอ ? ”
“ เรื่องอะไรล่ะ ? ”
“ ก็… ”
เส้นผมสีเทาอมน้ำตาลสะท้อนแสงยามใกล้เที่ยงจนทำให้คนที่อยู่ชุดเสื้อกล้ามสีดำดูเด่นกว่าปกติ แต่จนเวลาผ่านมาป่านนี้แล้วเขายังคงวนเวียนอยู่ในเมืองที่ตั้งใจว่าจะไปตั้งแต่เมื่อเช้าอยู่เลย
“ อันนี้เท่าไรนะครับ ? …อ่า รสนี้อันนึงครับ ”
เซยะเดินผละออกจากรถไอติมสีฟ้าฉูดฉาด ในขณะที่ในมือถือไอติมรูปร่างหน้าตาแปลก ๆ ที่คนขายบอกเขาว่ามันเป็นรสเสาวรสและเลม่อน ?
“ อันนี้เท่าไรนะครับ ? …อ่า รสนี้อันนึงครับ ”
เซยะเดินผละออกจากรถไอติมสีฟ้าฉูดฉาด ในขณะที่ในมือถือไอติมรูปร่างหน้าตาแปลก ๆ ที่คนขายบอกเขาว่ามันเป็นรสเสาวรสและเลม่อน ?
November 1, 2024 at 3:57 PM
เส้นผมสีเทาอมน้ำตาลสะท้อนแสงยามใกล้เที่ยงจนทำให้คนที่อยู่ชุดเสื้อกล้ามสีดำดูเด่นกว่าปกติ แต่จนเวลาผ่านมาป่านนี้แล้วเขายังคงวนเวียนอยู่ในเมืองที่ตั้งใจว่าจะไปตั้งแต่เมื่อเช้าอยู่เลย
“ อันนี้เท่าไรนะครับ ? …อ่า รสนี้อันนึงครับ ”
เซยะเดินผละออกจากรถไอติมสีฟ้าฉูดฉาด ในขณะที่ในมือถือไอติมรูปร่างหน้าตาแปลก ๆ ที่คนขายบอกเขาว่ามันเป็นรสเสาวรสและเลม่อน ?
“ อันนี้เท่าไรนะครับ ? …อ่า รสนี้อันนึงครับ ”
เซยะเดินผละออกจากรถไอติมสีฟ้าฉูดฉาด ในขณะที่ในมือถือไอติมรูปร่างหน้าตาแปลก ๆ ที่คนขายบอกเขาว่ามันเป็นรสเสาวรสและเลม่อน ?
ร่างสูงเดินไปหยิบเสื้อแจ็คเก็ตสีขาวที่ถูกพาดไว้บนเก้าอี้บุหนังกำมะหยี่ เขาสะบัดเสื้อขึ้นพาดบ่า มืออีกข้างเปิดประตูออกไปสู่ด้านนอก โถงทางเดินคลับเงียบเชียบไร้เสียงดนตรีและผู้คน
เสียงฝีเท้าดังไปตามทางเดินจนกระทั่งมาหยุดอยู่หน้าบาร์ เขาโบกมือบอกลาคนแถว ๆ นั้นแล้วเดินออกไปจากคลับโดยไม่หันหลังกลับไปอีก
เสียงฝีเท้าดังไปตามทางเดินจนกระทั่งมาหยุดอยู่หน้าบาร์ เขาโบกมือบอกลาคนแถว ๆ นั้นแล้วเดินออกไปจากคลับโดยไม่หันหลังกลับไปอีก
November 1, 2024 at 3:55 PM
ร่างสูงเดินไปหยิบเสื้อแจ็คเก็ตสีขาวที่ถูกพาดไว้บนเก้าอี้บุหนังกำมะหยี่ เขาสะบัดเสื้อขึ้นพาดบ่า มืออีกข้างเปิดประตูออกไปสู่ด้านนอก โถงทางเดินคลับเงียบเชียบไร้เสียงดนตรีและผู้คน
เสียงฝีเท้าดังไปตามทางเดินจนกระทั่งมาหยุดอยู่หน้าบาร์ เขาโบกมือบอกลาคนแถว ๆ นั้นแล้วเดินออกไปจากคลับโดยไม่หันหลังกลับไปอีก
เสียงฝีเท้าดังไปตามทางเดินจนกระทั่งมาหยุดอยู่หน้าบาร์ เขาโบกมือบอกลาคนแถว ๆ นั้นแล้วเดินออกไปจากคลับโดยไม่หันหลังกลับไปอีก
เซยะวางมือทาบลงสร้อยคอที่อยู่เหนืออกข้างซ้าย
..มันหายไปหมดแล้ว
เขาเค้นรอยยิ้มอันแห้งเหือด หัวเราะเบากระท่อนกระแท่น จนกระทั่งเสียงมันดังก้องไปทั่วห้อง
เรื่องราวอันน่าขันของเด็กหนุ่มผู้ถูกสาปยังคงจบลงโดยไม่เหลืออะไรเลย
เซยะเท้าแขนสองข้างหยัดตัวขึ้นนั่ง เขามองไปรอบห้องพักที่เขาต้องวนเวียนมาพักทุกปี ทุกและอย่างยังถูกจัดเรียงไว้เหมือนเดิมทุก ๆ ปี
..มันหายไปหมดแล้ว
เขาเค้นรอยยิ้มอันแห้งเหือด หัวเราะเบากระท่อนกระแท่น จนกระทั่งเสียงมันดังก้องไปทั่วห้อง
เรื่องราวอันน่าขันของเด็กหนุ่มผู้ถูกสาปยังคงจบลงโดยไม่เหลืออะไรเลย
เซยะเท้าแขนสองข้างหยัดตัวขึ้นนั่ง เขามองไปรอบห้องพักที่เขาต้องวนเวียนมาพักทุกปี ทุกและอย่างยังถูกจัดเรียงไว้เหมือนเดิมทุก ๆ ปี
November 1, 2024 at 3:54 PM
เซยะวางมือทาบลงสร้อยคอที่อยู่เหนืออกข้างซ้าย
..มันหายไปหมดแล้ว
เขาเค้นรอยยิ้มอันแห้งเหือด หัวเราะเบากระท่อนกระแท่น จนกระทั่งเสียงมันดังก้องไปทั่วห้อง
เรื่องราวอันน่าขันของเด็กหนุ่มผู้ถูกสาปยังคงจบลงโดยไม่เหลืออะไรเลย
เซยะเท้าแขนสองข้างหยัดตัวขึ้นนั่ง เขามองไปรอบห้องพักที่เขาต้องวนเวียนมาพักทุกปี ทุกและอย่างยังถูกจัดเรียงไว้เหมือนเดิมทุก ๆ ปี
..มันหายไปหมดแล้ว
เขาเค้นรอยยิ้มอันแห้งเหือด หัวเราะเบากระท่อนกระแท่น จนกระทั่งเสียงมันดังก้องไปทั่วห้อง
เรื่องราวอันน่าขันของเด็กหนุ่มผู้ถูกสาปยังคงจบลงโดยไม่เหลืออะไรเลย
เซยะเท้าแขนสองข้างหยัดตัวขึ้นนั่ง เขามองไปรอบห้องพักที่เขาต้องวนเวียนมาพักทุกปี ทุกและอย่างยังถูกจัดเรียงไว้เหมือนเดิมทุก ๆ ปี
มือของเขาเหยียดตรงชี้ไปยังเผดานสีเข้ม หมุนข้อมือมองดูมือที่เรียบเนียบราว ‘คนปกติ’
ประสาทสัมผัสที่เคยไวกว่ามนุษย์ปกติหายไปหมดแล้ว มันหายไปหมดแล้วจริง ๆ นับตั้งแต่เขาเป็นอิสระ
ไม่ต้องเกรงกลัวคืนพระจันทร์เต็มดวงอีกต่อไป
ไม่ต้องหวาดกลัวสิ่งที่เขาไม่เคยกลัวมาก่อน
แต่สิ่งเดียวที่ไม่ได้คืนกลับมา
ประสาทสัมผัสที่เคยไวกว่ามนุษย์ปกติหายไปหมดแล้ว มันหายไปหมดแล้วจริง ๆ นับตั้งแต่เขาเป็นอิสระ
ไม่ต้องเกรงกลัวคืนพระจันทร์เต็มดวงอีกต่อไป
ไม่ต้องหวาดกลัวสิ่งที่เขาไม่เคยกลัวมาก่อน
แต่สิ่งเดียวที่ไม่ได้คืนกลับมา
November 1, 2024 at 3:53 PM
มือของเขาเหยียดตรงชี้ไปยังเผดานสีเข้ม หมุนข้อมือมองดูมือที่เรียบเนียบราว ‘คนปกติ’
ประสาทสัมผัสที่เคยไวกว่ามนุษย์ปกติหายไปหมดแล้ว มันหายไปหมดแล้วจริง ๆ นับตั้งแต่เขาเป็นอิสระ
ไม่ต้องเกรงกลัวคืนพระจันทร์เต็มดวงอีกต่อไป
ไม่ต้องหวาดกลัวสิ่งที่เขาไม่เคยกลัวมาก่อน
แต่สิ่งเดียวที่ไม่ได้คืนกลับมา
ประสาทสัมผัสที่เคยไวกว่ามนุษย์ปกติหายไปหมดแล้ว มันหายไปหมดแล้วจริง ๆ นับตั้งแต่เขาเป็นอิสระ
ไม่ต้องเกรงกลัวคืนพระจันทร์เต็มดวงอีกต่อไป
ไม่ต้องหวาดกลัวสิ่งที่เขาไม่เคยกลัวมาก่อน
แต่สิ่งเดียวที่ไม่ได้คืนกลับมา
จบแล้วหรอ.. ?
เซยะถอนหายใจขณะลืมตาอยู่บนเตียง เขานอนไม่หลับเกือบทั้งคืนจนไม่อาจรู้ได้ว่า มันเป็นเพราะความเปลี่ยนแปลงของร่างกายเขาอีกครั้ง
หรือเป็นความวุ่นวายใจนี้กันแน่ ?
#ALT_LNDTH #SEIYA_ALT
เซยะถอนหายใจขณะลืมตาอยู่บนเตียง เขานอนไม่หลับเกือบทั้งคืนจนไม่อาจรู้ได้ว่า มันเป็นเพราะความเปลี่ยนแปลงของร่างกายเขาอีกครั้ง
หรือเป็นความวุ่นวายใจนี้กันแน่ ?
#ALT_LNDTH #SEIYA_ALT
November 1, 2024 at 3:52 PM
จบแล้วหรอ.. ?
เซยะถอนหายใจขณะลืมตาอยู่บนเตียง เขานอนไม่หลับเกือบทั้งคืนจนไม่อาจรู้ได้ว่า มันเป็นเพราะความเปลี่ยนแปลงของร่างกายเขาอีกครั้ง
หรือเป็นความวุ่นวายใจนี้กันแน่ ?
#ALT_LNDTH #SEIYA_ALT
เซยะถอนหายใจขณะลืมตาอยู่บนเตียง เขานอนไม่หลับเกือบทั้งคืนจนไม่อาจรู้ได้ว่า มันเป็นเพราะความเปลี่ยนแปลงของร่างกายเขาอีกครั้ง
หรือเป็นความวุ่นวายใจนี้กันแน่ ?
#ALT_LNDTH #SEIYA_ALT
Reposted by Xavier
October 31, 2024 at 4:56 PM
Reposted by Xavier
November 1, 2024 at 8:54 AM
Reposted by Xavier
November 1, 2024 at 1:30 PM
ใครอยู่ที่คลับ ฝากแปะป้ายบอกลูกค้าว่าวันนี้เปิดสายด้วย
#ALT_LNDTH
#ALT_LNDTH
November 1, 2024 at 11:24 AM
ใครอยู่ที่คลับ ฝากแปะป้ายบอกลูกค้าว่าวันนี้เปิดสายด้วย
#ALT_LNDTH
#ALT_LNDTH
เอ็งก็หยุดสร้างเรื่องสักที
November 1, 2024 at 9:34 AM
เอ็งก็หยุดสร้างเรื่องสักที
...เธอยังอยากคุยจริงจังอยู่ไหม ค่ำ ๆ ฉันจะมาตอบกลับข้อความที่ยังไม่ได้รับการตอบกลับเมื่อวาน
November 1, 2024 at 9:32 AM
...เธอยังอยากคุยจริงจังอยู่ไหม ค่ำ ๆ ฉันจะมาตอบกลับข้อความที่ยังไม่ได้รับการตอบกลับเมื่อวาน
ครับ ไม่ทราบว่านายท่านนักบวชมีนามว่าเช่นไร
ข้ามิเคยทราบมาก่อน หากท่านมิแนะนำตัว
เฉกเช่นนั้นเราคงเป็นเอ็งใครตลอดไป
#ALT_LNDTH
ข้ามิเคยทราบมาก่อน หากท่านมิแนะนำตัว
เฉกเช่นนั้นเราคงเป็นเอ็งใครตลอดไป
#ALT_LNDTH
November 1, 2024 at 9:13 AM
ครับ ไม่ทราบว่านายท่านนักบวชมีนามว่าเช่นไร
ข้ามิเคยทราบมาก่อน หากท่านมิแนะนำตัว
เฉกเช่นนั้นเราคงเป็นเอ็งใครตลอดไป
#ALT_LNDTH
ข้ามิเคยทราบมาก่อน หากท่านมิแนะนำตัว
เฉกเช่นนั้นเราคงเป็นเอ็งใครตลอดไป
#ALT_LNDTH
Reposted by Xavier
November 1, 2024 at 8:57 AM
November 1, 2024 at 8:51 AM