เนียนรู้จักได้เลย!
— https://bit.ly/KMI_Mion
CO•ROLE•TALK : DM 24/7
“เอ๋…ฉันวางของเอาไว้ตรงนี้นี่นา…อยู่นี่เอง! ”
“ทามะจังไม่ได้อ้วนนะ แค่ขนฟูเฉยๆ”
武田 美音 | 1年生
bit.ly/KMI_Mion
CO- ROLE : DM 24/7
(อัพเดทอีเว้นทัศนศึกษาย้อนหลังค่ะ💦)
เรนโจ มาซาฮิโระผู้ใช้เวลา 1 เทอมเต็มกว่าจะรับรู้ว่าน้องเขาไม่ได้อยากได้เพื่อน(..) @mionkmi.bsky.social
(อัพเดทอีเว้นทัศนศึกษาย้อนหลังค่ะ💦)
เรนโจ มาซาฮิโระผู้ใช้เวลา 1 เทอมเต็มกว่าจะรับรู้ว่าน้องเขาไม่ได้อยากได้เพื่อน(..) @mionkmi.bsky.social
(อัพเดทอีเว้นทัศนศึกษาย้อนหลังค่ะ💦)
เรนโจ มาซาฮิโระผู้ใช้เวลา 1 เทอมเต็มกว่าจะรับรู้ว่าน้องเขาไม่ได้อยากได้เพื่อน(..) @mionkmi.bsky.social
page by page...
before I finally find you within?
_______
(แวะมาแปะ+อวดภาพที่ไปคอมมิชชั่นริวคุงมากด้วยค่ะ TT ✨/ Cr. หนอนน้อย ขยุกขยุย (Leekung))
page by page...
before I finally find you within?
_______
(แวะมาแปะ+อวดภาพที่ไปคอมมิชชั่นริวคุงมากด้วยค่ะ TT ✨/ Cr. หนอนน้อย ขยุกขยุย (Leekung))
⛩️ ทริปเที่ยวทัศนศึกษา ! 🍁
(main event 3rd)
“ ใต้เงาไม้เก่าแก่และกำแพงไม้โบราณ ถนนที่มีคนพลุกพล่านดูเหมือนฉากไกล ๆ ใบไม้ร่วงหล่นตามแรงลม ”
“ ในขณะที่เธอหันมายิ้มบาง ๆ ให้ผม ปลายนิ้วของเราสัมผัสกันโดยไม่ได้ตั้งใจ ”
รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
⛩️ ทริปเที่ยวทัศนศึกษา ! 🍁
(main event 3rd)
“ ใต้เงาไม้เก่าแก่และกำแพงไม้โบราณ ถนนที่มีคนพลุกพล่านดูเหมือนฉากไกล ๆ ใบไม้ร่วงหล่นตามแรงลม ”
“ ในขณะที่เธอหันมายิ้มบาง ๆ ให้ผม ปลายนิ้วของเราสัมผัสกันโดยไม่ได้ตั้งใจ ”
รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
ออกมาทัศนศึกษากับเพื่อนๆทั้งที เลยลองมัดผมใหม่ดู
“ ไปไหนต่อดี ”
เป็นคำถามที่เธอมักจะถาม ถึงจะคงใบหน้านิ่งไว้ แต่ก็ดูออกว่าตื่นเต้นพอตัว
ออกมาทัศนศึกษากับเพื่อนๆทั้งที เลยลองมัดผมใหม่ดู
“ ไปไหนต่อดี ”
เป็นคำถามที่เธอมักจะถาม ถึงจะคงใบหน้านิ่งไว้ แต่ก็ดูออกว่าตื่นเต้นพอตัว
#KMI_Commu
“คนที่เชื่อว่าสิ่งลี้ลับไม่มีอยู่จริงน่ะ ก็แค่ยังไม่เคยได้เห็นด้วยตาของตัวเองเท่านั้นแหละ”
“เอาไงดีนะ ผมพาเธอไปพบพวกเขาดูซักครั้งดีมั้ย~?
"ก็ว่าไปนั่น”
👻👻👻👻
古保 琉一 | โคโบะ ริวอิจิ
Y1 | 16 Y | 180 cm (สูงขึ้นแล้ว)
DOC : in bio
_____________
(เปิดเทอมใหม่ มีปักหมุดใหม่!)
#KMI_Commu
“คนที่เชื่อว่าสิ่งลี้ลับไม่มีอยู่จริงน่ะ ก็แค่ยังไม่เคยได้เห็นด้วยตาของตัวเองเท่านั้นแหละ”
“เอาไงดีนะ ผมพาเธอไปพบพวกเขาดูซักครั้งดีมั้ย~?
"ก็ว่าไปนั่น”
👻👻👻👻
古保 琉一 | โคโบะ ริวอิจิ
Y1 | 16 Y | 180 cm (สูงขึ้นแล้ว)
DOC : in bio
_____________
(เปิดเทอมใหม่ มีปักหมุดใหม่!)
(วาดไว้สักพักแต่เขิน ทำใจได้แล้วเลยเอามาลงค่ะ เป็นเรนะจังค่ะ ><)
(วาดไว้สักพักแต่เขิน ทำใจได้แล้วเลยเอามาลงค่ะ เป็นเรนะจังค่ะ ><)
“โชคดีกับวันเปิดเทอมนะคะ!”
ร่างบางที่โดนจับทางได้ก่อนเดินแข็งทื่อออกด้านข้างเหมือนปูไม่มีผิด ไม่ลืมที่จะส่งเสียงตะโกนบอกลาไปด้วย
พอพ้นสายตาของรุ่นพี่เป้าหมายภารกิจก็สับเท้าออกวิ่งอยู่ดี ไม่รู้ว่าจะรีบไปไหนของเขา(…)
(จบเทิร์นทาฝนี้แล้วค้าบ งิงิงิงิงงิ)
“โชคดีกับวันเปิดเทอมนะคะ!”
ร่างบางที่โดนจับทางได้ก่อนเดินแข็งทื่อออกด้านข้างเหมือนปูไม่มีผิด ไม่ลืมที่จะส่งเสียงตะโกนบอกลาไปด้วย
พอพ้นสายตาของรุ่นพี่เป้าหมายภารกิจก็สับเท้าออกวิ่งอยู่ดี ไม่รู้ว่าจะรีบไปไหนของเขา(…)
(จบเทิร์นทาฝนี้แล้วค้าบ งิงิงิงิงงิ)
เดินแจกหมัดคนทั้งโรงเรียน ไม่สนว่าคุณจะเพื่อน รุ่นน้อน สภานักเรียน หรือเซนเซ
▶️กด1 เพื่อโดนต่อย
กด2 เพื่อโดนต่อยเหมือนกัน
กด3 เพื่อโดนต่อยเหมือนเดิม
เดินแจกหมัดคนทั้งโรงเรียน ไม่สนว่าคุณจะเพื่อน รุ่นน้อน สภานักเรียน หรือเซนเซ
▶️กด1 เพื่อโดนต่อย
กด2 เพื่อโดนต่อยเหมือนกัน
กด3 เพื่อโดนต่อยเหมือนเดิม
เทรุคุง วิเศษจริงที่เธอเข้าประชุมได้
เรื่องพ่อของเธอน่ะน่าเศร้าจริงๆ
เราไม่ควรแสดงความยินดีกันหน่อยรึ
นั่นซิ ฮ่า ฮ่า ฮ่า
หมายถึงว่า เธอกลับมาอย่างนี้แล้ว บริษัทก็จะ...
ใช่ เป็นการดีกับตัวเธอเองด้วยนะ ที่...
สองพี่น้องพร้อมหน้าแล้ว อากิระคุงเองก็คงดีใจสินะ...
ーถ้าเขายกยื่นไมตรีให้ทุกคนยกเว้นคนในครอบครัว แล้วเขา..
เทรุคุง วิเศษจริงที่เธอเข้าประชุมได้
เรื่องพ่อของเธอน่ะน่าเศร้าจริงๆ
เราไม่ควรแสดงความยินดีกันหน่อยรึ
นั่นซิ ฮ่า ฮ่า ฮ่า
หมายถึงว่า เธอกลับมาอย่างนี้แล้ว บริษัทก็จะ...
ใช่ เป็นการดีกับตัวเธอเองด้วยนะ ที่...
สองพี่น้องพร้อมหน้าแล้ว อากิระคุงเองก็คงดีใจสินะ...
ーถ้าเขายกยื่นไมตรีให้ทุกคนยกเว้นคนในครอบครัว แล้วเขา..
มิองก้าวเท้าถอยออกมาเล็กน้อย พอหมดเรื่องจะพูดแล้วก็ไม่จำเป็นต้องกระซิบกระซาบอีกต่อไป
“ไม่มีอะไรแล้วงั้นฉันขอตัวก่อน ไว้ค่อยคุยนะคะ!“
เธอยกมือขึ้นโบก ไม่ลืมที่จะเอ่ยย้ำอีกรอบ
“คุกกี้เป็นไงอย่าลืมบอกด้วยนะ”
มิองก้าวเท้าถอยออกมาเล็กน้อย พอหมดเรื่องจะพูดแล้วก็ไม่จำเป็นต้องกระซิบกระซาบอีกต่อไป
“ไม่มีอะไรแล้วงั้นฉันขอตัวก่อน ไว้ค่อยคุยนะคะ!“
เธอยกมือขึ้นโบก ไม่ลืมที่จะเอ่ยย้ำอีกรอบ
“คุกกี้เป็นไงอย่าลืมบอกด้วยนะ”
“อืม…ตุ๊กตากระต่ายตัวนั้นล่ะมั้งคะ?”
เธอชี้ไปยังตุ๊กตาสีขาวกระจะยิ้มกว้าง
“ว่าไปนั่น! ฉันไม่อยากได้อะไรหรอกค่ะ”
“แค่ได้เชียร์รุ่นพี่อาริสะก็พอแล้ว!”
“อืม…ตุ๊กตากระต่ายตัวนั้นล่ะมั้งคะ?”
เธอชี้ไปยังตุ๊กตาสีขาวกระจะยิ้มกว้าง
“ว่าไปนั่น! ฉันไม่อยากได้อะไรหรอกค่ะ”
“แค่ได้เชียร์รุ่นพี่อาริสะก็พอแล้ว!”
"อีกอย่าง…"
มือบางยกขึ้นปิดปาก ป้องเสียงกระซิบไม่ให้ดังเกินไปจนทำใครเข้าใจผิดอีก
"อยากให้รุ่นพี่เป็นคนแรกที่ได้ชิมของฉันค่ะ"
"อีกอย่าง…"
มือบางยกขึ้นปิดปาก ป้องเสียงกระซิบไม่ให้ดังเกินไปจนทำใครเข้าใจผิดอีก
"อยากให้รุ่นพี่เป็นคนแรกที่ได้ชิมของฉันค่ะ"
เธอขยับตัวเข้าใกล้กว่าเดิม พูดเสียงเบาให้ได้ยินกันแค่สองคน
“ขอบคุณที่ให้ยืมเสื้อนะคะ ฉันซักมาให้เรียบร้อยแล้วค่ะ”
“แล้วก็มีคุกกี้ให้ไปด้วย ฝากชิมแล้วบอกฉันทีนะคะว่ารสชาติเป็นยังไง“
เธอขยับตัวเข้าใกล้กว่าเดิม พูดเสียงเบาให้ได้ยินกันแค่สองคน
“ขอบคุณที่ให้ยืมเสื้อนะคะ ฉันซักมาให้เรียบร้อยแล้วค่ะ”
“แล้วก็มีคุกกี้ให้ไปด้วย ฝากชิมแล้วบอกฉันทีนะคะว่ารสชาติเป็นยังไง“
ประโยคชวนเข้าใจผิดหลุดออกมาอีกรอบ ก่อนคนพูดจะหันมองสบสายตาจ้องพิลึกจากคนรอบๆ
สีหน้าแตกตื่นจากเจ้าตัวเป็นหลักฐานอย่างดีว่าเพิ่งจะเข้าใจอะไรได้
“ฉันหมายถึงถอดเสื้อให้น่ะค่ะ…“ ฟังดูโอเคขึ้นรึยังนะ
ประโยคชวนเข้าใจผิดหลุดออกมาอีกรอบ ก่อนคนพูดจะหันมองสบสายตาจ้องพิลึกจากคนรอบๆ
สีหน้าแตกตื่นจากเจ้าตัวเป็นหลักฐานอย่างดีว่าเพิ่งจะเข้าใจอะไรได้
“ฉันหมายถึงถอดเสื้อให้น่ะค่ะ…“ ฟังดูโอเคขึ้นรึยังนะ
"อันนี้น่ะเสื้อรุ่นพี่ไงคะ"
มือบางเปิดบางถุงออกเล็กน้อย ข้างในคือเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดที่ถูกพับเป็นระเบียบ
"ฉันเอาเสื้อมาคืนค่ะ!"
"อันนี้น่ะเสื้อรุ่นพี่ไงคะ"
มือบางเปิดบางถุงออกเล็กน้อย ข้างในคือเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดที่ถูกพับเป็นระเบียบ
"ฉันเอาเสื้อมาคืนค่ะ!"
"ก็ตามหารุ่นพี่อยู่น่ะสิคะ ทักไปก็ไม่ตอบ"
เธอบ่นอุบทำปากยื่น แต่แค่แปบเดียวก็กลับมาส่งยิ้มให้อย่างรวดเร็ว
"นี่ค่ะ" ถุงกระดาษในมือถูกยื่นให้อีกฝ่าย
"ก็ตามหารุ่นพี่อยู่น่ะสิคะ ทักไปก็ไม่ตอบ"
เธอบ่นอุบทำปากยื่น แต่แค่แปบเดียวก็กลับมาส่งยิ้มให้อย่างรวดเร็ว
"นี่ค่ะ" ถุงกระดาษในมือถูกยื่นให้อีกฝ่าย