Yıldız Holding’in lisans ve yüksek lisans öğrencilerine profesyonel gelişim ve deneyim fırsatı sunduğu JOB Young Talent için 2026 yılı başvuruları başladı. Bu yıl 15’inci kez hayata geçirilen programa, üniversitelerin 3’üncü ve 4’üncü sınıf ...

“Bugün işçilerin ücretinin ne kadar olacağı, işçilerin ne kadar örgütlü olduğuyla doğrudan bağlantılı. Çözüm işçilerin sınıf olma bilinciyle patronların karşısına çıkmasıdır.” Asgari ücretin 28 bin 75 TL olarak açıklanmasının ardından birçok işçi doğal olarak kendisine yapılacak zammı beklemeye başladı. Asgari ücret daha cebimize girmeden ev kiraları arttı, gıda fiyatları, faturalar, çocukların okul masrafları derken ücretler ayın ortasını bile görmeden tükeniyor. Televizyonlara bakınca her konuda bir uzman çıkıyor, her şeyi anlatıyorlar ama kimse işçinin yarattığı değerleri, ülkeyi kalkındırdığını anlatmıyor. İşçiye söz veren yok. Bu ülkenin ekonomisinde bu ülkenin kalkınmasında, bu ülkenin büyümesinde işçinin rolü nedir bunu gören, anlatan yok. Peki, işçinin yaşam standartları niye bu kadar kötü, işçi niye ürettiği halde açlık sınırının altında bir ücret alıyor? Evrensel Gazetesinin güzel bir manşeti vardı 5 emekli bir yoksul ediyor diye. O haberden uyarlarsak 3,5 asgari ücretli işçi bir yoksulluk sınırında ücret ediyor. İşçiye layık görülen yaşam bu. Çünkü işçinin ürettiği malın, malzemenin hepsine patronlar el koyuyor. Bunu yaparken de uyguladıkları yöntemlerden biri de mobbing... Mobbing nedir? İşçi üzerinde baskı kurmaktır. Misal benin çalıştığım işyerinde size basit bir mobbing uygulaması söyleyeceğim: Asgari ücret zammı açıklandıktan sonra işçiler arasında maaş konuşmak yasaklandı. Patron “İşçiler arasında maaş konuşan, maaş konusunu açan, ne kadar zam yapılacağını soranı tazminatsız şekilde işten atarım” dedi. Sanki böyle bir yasa varmış gibi, böyle bir şey olabilir mi? Ama bunun getirisi, etkisi ne oluyor? İşçiler kendi aralarında maaşı konuşamıyor, ne kadar maaş aldıklarını ve maaşlarına ne kadar zam yapılması gerektiğini söyleyemiyorlar? Ben çıkıp aldığım maaşı söyledim. Atarsa atsın dedim. Adam benden genç cıva gibi, durmadan çalışıyor, işyerinde ama aldığı maaş 23 bin. Diğer asgari ücret aldığını söyledi. Herkes aldığı maaşı böylece söyledi. Bunun getirisi ne oldu. Önce işçiler o niye bu kadar alıyor, şu niye fazla alıyor dediler. Ben de birbirimizin maaşı ile uğraşmak yerine hepimizin maaşı niye bu kadar düşük en yukarıdan nasıl eşitleriz diye uğraşmak lazım, dedim. Bunun üzerine her işçi patronla görüşmeye gitti, kimi tek gitti, kimi iki, üç kişi olarak gitti maaşının yükseltilmesini istedi. Maaşımız şubatta zamlı olarak ve iyileştirilmiş olarak verilsin, dediler. Bakalım ne düzenleme olacak? İlk kez böyle bir girişim oldu. Patronun işçilere diğer bir yaptırımı da “sen çok para istersen ben seni işten çıkarırım” diyor. Allah için patron bir işçi fazladan çalıştırıyor mu ki işçi çıkarsın. Bir işçi fazladan çalıştırmıyor, ihtiyaç kadar işçi bile çalıştırmıyor, iki işçinin işini bir işçiye yaptırıyor. Hadi buyur çıkaracaksan çıkar bu işin blöf kısmı. Dolayısıyla patronun direnme gücü yok. O gücü nereden alıyor, bizim dağınık ve örgütsüz olmamızdan. İşçi çalışmazsa patron evine ekmek, su götüremez. Patron üst perden atıyor ama işçinin gücünün ve işçiye muhtaç olduğunun farkında. İşçi olmazsa patron bir hiç. Hükümet, patronlar, “Ücret ile istihdam dengesini korumaya çalıştık” diyor. Ücret artarsa işçi sayısı düşebilir diyor. Sanki patron babasının hayrına işçiye ücret veriyor. Bu, dünyayı omuzlarında taşıyan işçi sınıfına en büyük hakarettir. Patronların elde ettikleri tüm gelirleri işçiler ve emekçiler üretiyor. Bir işçi olarak bütün üretimi yaptığımızın farkında olmamız lazım. Biz yapıyoruz. O fabrikadaki en gereksiz kişi patron o olmadan da işler yürür. O sermayede kendisinin değil bankalardan aldığı ucuz kredi. Türkiye’nin bütçesi işçi ve emekçilerden alınan vergilerle oluşuyor ve bu istediklerimiz az bile. Bugün işçilerin ücretinin ne kadar olacağı, işçilerin ne kadar örgütlü olduğuyla doğrudan bağlantılı. Çözüm işçilerin sınıf olma bilinciyle patronların karşısına çıkmasıdır.

Hasan Ali, 1977 yılında Erzincan’ın Tercan ilçesine bağlı Başbudak Köyü’nde dünyaya geldi. Eğitim hayatını tamamladıktan sonra 2002 yılından itibaren İstanbul’da sınıf öğretmeni olarak görev yapmaya başladı. Öğretmenlik mesleğini sürdürürken, müziğe olan ilgisini profesyonel bir boyuta taşıyarak 2009 yılında müzik kariyerine adım attı. Müzikal yolculuğu, üniversite yıllarında kurduğu müzik grubuyla başladı. Bu dönemde söz yazarlığı, bestecilik ve yorumculuk alanlarında kendini geliştirdi. Sanatsal üretimlerinde toplumsal duyarlılığı ön planda tutan Hasan Ali, muhalif kimliğiyle tanındı ve bu duruşunu eserlerine de yansıttı.

Lost Ark’tan Dev Şubat Güncellemesi: Yeni Sınıf Guardianknight ve Daily Sistem Revizyonu Geliyor! Oyun Haberleri - oyunda.org

Ahmet Büke, son romanı Kırmızı Buğday’da Türkiye’nin toprak mülkiyeti meselesini Osmanlı İmparatorluğu’nun zayıflamaya başladığı 19. yüzyıl ortalarından itibaren ele alıp, Birinci Dünya Savaşı ve sonr...