“ฉันคิดว่าทุกคนก็คงผ่านเรื่องราวมากมายมาละค่ะ…“

ทำไมถึงคิดแบบนั้นกันนะ ทั้งที่ไม่มีความทรงจำอะไรเหลืออยู่เลยแท้ ๆ

แต่ ‘มินาเสะซัง’ ที่อยู่ตรงหน้า ก็ดูไม่ใช่คนเลวร้ายเช่นเดียวกัน

”ค่อยโล่งอกไปที ที่ฉันไม่ได้ทำให้คุณไม่สบายใจเข้า“

ซุยเร็นยกมือขึ้นมาเกลี่ยผมที่ปรกใบหน้าตนเล็กน้อย

“เอาเถอะค่ะ อย่างไร มินาเสะซังที่ฉันจะได้รู้จักต่อจากนี้ ก็คือ ’คุณ‘ ที่อยู่ตรงหน้านี่เนอะ”

เด็กสาวยิ้มร่าทันทีเมื่อได้ยินคำตอบ ยกปลายนิ้วมือสองข้างมาประสานกันเองเบา ๆ ประกอบท่าทาง

“ตกลงแล้วนะคะ”

“ฉันเองก็ขอฝากตัวด้วยค่ะ!“

ดูจะดีใจจริง ๆ นะ

…เธอนิ่งและครุ่นคิดอะไรสักอย่างอยู่ครู่หนึ่ง

“ว่าแต่มินาเสะซัง คิดว่า…ตัวเองก่อนที่จะ ‘มาอยู่ที่นี่’ เป็นยังไงเหรอคะ?”

จะเป็นคำถามที่เสียมารยาทไปไหมนะ…

“อ่า- ถ้าไม่สบายใจที่จะตอบก็ไม่เป็นไรนะคะ!”

“ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะคะ“

หญิงสาวยิ้มตอบพร้อมพยักหน้าหงึกหงัก พอจะเข้าใจถึงสิ่งที่คุณต้องการสื่อแล้วละ

“ถ้าเกิดเป็นลูกแกะ สักวันหนึ่งก็คงจะต้องเติบโตสินะคะ“

แล้วเธอ..จะเติบโตขึ้นมาเป็นแกะแบบไหนกันนะ?

“โทกิโตะซัง คิดว่าตัวคุณเองเป็นหนึ่งในเหล่าลูกแกะรึเปล่าคะ..?“

“…” สิ้นประโยคที่เสียงเบาราวพึมพำกับตนเท่านั้น ดูเหมือนเธอจะตกใจเช่นเดียวกันกับสิ่งที่พูดออกไป ถึงแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมาแวบหนึ่งพร้อมกับยกมือขึ้นแตะปาก ก่อนจะกลับไปเป็นรอยยิ้มจาง เริ่มต่อบทสนทนาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ฉันเซนิโมโตะ ซุยเร็นค่ะ”

“ลูกแกะงั้นเหรอคะ”

ซุยเร็นมองซ้ายมองขวา เหมือนจะไม่มีแกะอยู่แถวนี้

อ— คงหมายถึงพวกเราสินะ ทำอะไรซื่อบื้อออกไปเสียแล้วสิ

“…จะมีคนมาช่วยไหมนะ”

(+)

(ขออนุญาต + นะคะ!)

. . .

“สวัสดีค่ะ”

เสียงใสไพเราะเอ่ยทัก เจ้าของเรือนผมสีดำกำลังส่งรอยยิ้มบางให้คุณ

พลันครุ่นคิดถึงสิ่งที่คุณถาม

เรื่องหนักหนา…

“นั่นสินะคะ ฉันเองก็ไม่แน่ใจเรื่องนั้นเหมือนกัน”

อาจเรียกว่าหนักหนา เมื่อนึกถึงการที่ชีวิตหนึ่งจบลง

แต่ในขณะเดียวกันนั้น มันก็ราวกับเป็นเพียงอดีตเท่านั้น

…รึเปล่านะ?

“คุณคิดยังไงกับที่นี่บ้างเหรอคะ?”

“พูดตามตรง ตัวฉันเองก็ยังมีเรื่องที่สับสนอยู่มากเช่นกันค่ะ”

ไม่ว่าจะเรื่องตัวตนของตนเอง ความทรงจำที่ฉายขึ้นมา สถานที่แห่งนี้

“การหาคำตอบนั้นก็ดูทั้งน่าสนใจและน่ากลัวอยู่นิดหน่อย“

และแอบน่าสนุกด้วยเช่นกัน?

เด็กน้อยที่เพิ่งลืมตาตื่นย่อมอยากสำรวจโลกเป็นธรรมดา

มาที่นี่ได้ยังไง ทำไม และต้องทำอะไรต่อ

…

เธอหลุบตาลงเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาคุณ

“เรามาเป็นเพื่อนกันไหมคะ“

[ รายชื่อชั้นปี ]

ตรวจสอบรายชื่อได้ที่นี่: docs.google.com/spreadsheets...

:เพิ่มเติม: ข้อมูลใช้ระบบสุ่มเลือกห้องทั้งหมด
หากรายชื่อท่านใดตกหล่นให้ทัก @tensei-skz.bsky.social

แม้จะแอบแปลกใจอยู่นิดหน่อย ด้วยความทรงจำแทบเท่าทารกของตนและยังไม่ได้พูดคุยกับใครนัก ทว่าท่าทีของเธอไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย แม้คุณจะพูดตะกุกตะกัก

ยังคงส่งรอยยิ้มบาง หวังจะทำให้คุณสบายใจมากขึ้น แม้สักนิดก็ยังดี

“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ มินาเสะซัง”

รอยยิ้มกว้างและสดใสขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ทราบชื่อของคุณ

“วันนี้เป็นยังไงบ้างคะ?“

การตื่นขึ้นมาโดยที่ไม่แน่ใจว่าตนเองคือใครกัน…