[ Story ]
ทันทีที่ความมืดมิดคือสิ่งเดียวที่นัยน์ตากลมจะสามารถมองเห็นได้ภายใต้เปลือกตาบางที่ปิดลงพร้อมมือเล็กที่พนมขึ้นตามคำกล่าวของใครสักคน
–ในตอนนั้นเองที่ภาพ เสียง และความรู้สึกบางอย่างแทรกแซงเข้ามาในการรับรู้ของเธอ
「ทำไมล่ะ—」
เสียงของใครบางคนดังขึ้นภายในหัวของเธอ แม้จะจำไม่ได้ว่านี่คือเสียงของใคร แต่มันกลับให้ความรู้สึกว่าคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก…
+
[ Story ]
ทันทีที่ความมืดมิดคือสิ่งเดียวที่นัยน์ตากลมจะสามารถมองเห็นได้ภายใต้เปลือกตาบางที่ปิดลงพร้อมมือเล็กที่พนมขึ้นตามคำกล่าวของใครสักคน
–ในตอนนั้นเองที่ภาพ เสียง และความรู้สึกบางอย่างแทรกแซงเข้ามาในการรับรู้ของเธอ
「ทำไมล่ะ—」
เสียงของใครบางคนดังขึ้นภายในหัวของเธอ แม้จะจำไม่ได้ว่านี่คือเสียงของใคร แต่มันกลับให้ความรู้สึกว่าคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก…
+
#SKZ_HigetsuDay1
หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป จนกว่าจะได้คำตอบ เก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาว่าพวกคุณได้ทำอะไรลงไปบ้างครั้นเมื่อยังมีชีวิตอยู่
คุณคือคนบาป และทุกคนที่นี่เองก็เป็นคนบาปเช่นเดียวกัน
จงลงโทษพวกเขาเสียสิ ด้วยวิธีอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะทำ คุณจะหนีก็ได้ถ้าไม่อยากรับรู้สิ่งใดแล้วเช่นความทรงจำที่หายไป
[1]
#SKZ_HigetsuDay1
หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป จนกว่าจะได้คำตอบ เก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาว่าพวกคุณได้ทำอะไรลงไปบ้างครั้นเมื่อยังมีชีวิตอยู่
คุณคือคนบาป และทุกคนที่นี่เองก็เป็นคนบาปเช่นเดียวกัน
จงลงโทษพวกเขาเสียสิ ด้วยวิธีอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะทำ คุณจะหนีก็ได้ถ้าไม่อยากรับรู้สิ่งใดแล้วเช่นความทรงจำที่หายไป
[1]
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
คุณกำลังทยอยออกจากแถวหลังจากทำตามคำสั่งของประธานนักเรียนหญิง เสียงพูดคุยพึมพำดังขึ้นเป็นระยะ บางคนกังวล บางคนตื่นเต้น คุณอาจจะกำลังหาทางออก แต่กลับถูกนักเรียนชายคนหนึ่งเรียกไว้
“ ว่างรึปล่าว..?
มาเล่นเกมฆ่าเวลาหน่อยมั้ย ”
คุณอาจจะคุ้นหน้าเด็หคนนี้หรือไม่คุ้นก็ได้ แต่ว่า..คนๆนี้ไม่ใช่ว่ายืนข้างประธานเมื่อหี้นี้หรอ?
(+ได้นะ)
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
คุณกำลังทยอยออกจากแถวหลังจากทำตามคำสั่งของประธานนักเรียนหญิง เสียงพูดคุยพึมพำดังขึ้นเป็นระยะ บางคนกังวล บางคนตื่นเต้น คุณอาจจะกำลังหาทางออก แต่กลับถูกนักเรียนชายคนหนึ่งเรียกไว้
“ ว่างรึปล่าว..?
มาเล่นเกมฆ่าเวลาหน่อยมั้ย ”
คุณอาจจะคุ้นหน้าเด็หคนนี้หรือไม่คุ้นก็ได้ แต่ว่า..คนๆนี้ไม่ใช่ว่ายืนข้างประธานเมื่อหี้นี้หรอ?
(+ได้นะ)
(โพสต์สำหรับเก็บแจ้งข่าวให้เพื่อนๆชาวห้อง3-Aให้ทราบครับผม)
(ตอบกลับในโพสต์นี้จะเก็บทุกกิจกรรมที่ห้องทำขึ้นมาด้วยกันทั้งหมดไว้
ทั้งกิจกรรมที่กำลังดำเนินอยู่และจบไปแล้วเพื่อให้เพื่อนๆทุกคนสามารถมีส่วนร่วมในกิจกรรมประจำห้องได้✨)
(จากนี้ไปก็ฝากเนื้อฝากตัวกับทุกคนด้วยนะครับ 💖)
(โพสต์สำหรับเก็บแจ้งข่าวให้เพื่อนๆชาวห้อง3-Aให้ทราบครับผม)
(ตอบกลับในโพสต์นี้จะเก็บทุกกิจกรรมที่ห้องทำขึ้นมาด้วยกันทั้งหมดไว้
ทั้งกิจกรรมที่กำลังดำเนินอยู่และจบไปแล้วเพื่อให้เพื่อนๆทุกคนสามารถมีส่วนร่วมในกิจกรรมประจำห้องได้✨)
(จากนี้ไปก็ฝากเนื้อฝากตัวกับทุกคนด้วยนะครับ 💖)
โรลเปิด | แยกรูท
หลังพิธีปฐมนิเทศจบลงไป เก็นไซหอบร่างตนเดินออกมาเพื่อเดินเลาะไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย
เมื่อเหนื่อยก็นั่งพักกายลงพื้นหญ้า
ปล่อยความคิดหลงกระเจิงด้วยดวงตาเหม่อลอย
ภาพตรงหน้าตลกไม่น้อย มีหญิงสติไม่ดีนั่งตากแดดดูกลืนไปกับโลกหลังความตายเหลือจริง
| จะลองเข้าไปทักทายดูสักหน่อยหรือเปล่า ?
โรลเปิด | แยกรูท
หลังพิธีปฐมนิเทศจบลงไป เก็นไซหอบร่างตนเดินออกมาเพื่อเดินเลาะไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย
เมื่อเหนื่อยก็นั่งพักกายลงพื้นหญ้า
ปล่อยความคิดหลงกระเจิงด้วยดวงตาเหม่อลอย
ภาพตรงหน้าตลกไม่น้อย มีหญิงสติไม่ดีนั่งตากแดดดูกลืนไปกับโลกหลังความตายเหลือจริง
| จะลองเข้าไปทักทายดูสักหน่อยหรือเปล่า ?
เนื่องจากเราจะเลือกตำแหน่งในห้องเรียนกัน ขอความร่วมมือนักเรียนชั้นปี 2 ห้อง A เข้าดิสคอร์ดรับยศห้อง 2-A 🌻เพื่อพูดคุยเลือกตำแหน่งหัวหน้าห้อง รองหัวหน้า เลขานุการ เหรัญญิกกันครับ
กรณีที่ยังไม่สะดวกเข้าดิสคอร์ด ทักแจ้งมาที่ผมหรืออาจารย์ซุยเซย์ @skz-h-suisei.bsky.social ได้เลยครับ
ขอบคุณครับ
เนื่องจากเราจะเลือกตำแหน่งในห้องเรียนกัน ขอความร่วมมือนักเรียนชั้นปี 2 ห้อง A เข้าดิสคอร์ดรับยศห้อง 2-A 🌻เพื่อพูดคุยเลือกตำแหน่งหัวหน้าห้อง รองหัวหน้า เลขานุการ เหรัญญิกกันครับ
กรณีที่ยังไม่สะดวกเข้าดิสคอร์ด ทักแจ้งมาที่ผมหรืออาจารย์ซุยเซย์ @skz-h-suisei.bsky.social ได้เลยครับ
ขอบคุณครับ
'ไม่คุ้นเลยแฮะ?'
'เอ๊ะ ใส่ชุดนักเรียนนอนได้ไงเนี่ยเรา'
'เอ๊ะ?'
'แล้วผมเป็นใครเนี่ย?'
'ว่างเปล่าจัง...'
ชุดนักเรียน โต๊ะหนังสือ ตู้เสื้อผ้า
'ไม่เห็นจะนึกออกเลยแฮะ...?'
สายตากวาดมองไปทั่วห้องด้วยความเคยชิน พยายามทบทวนความทรงจำว่าทำไมถึงใส่ชุดนักเรียนนอน ก่อนจะหยุดที่บางอย่างที่ดูสะดุดตาที่สุดในห้อง ทำให้เขาเลือกที่จะเดินไปดูมัน
'ไม่คุ้นเลยแฮะ?'
'เอ๊ะ ใส่ชุดนักเรียนนอนได้ไงเนี่ยเรา'
'เอ๊ะ?'
'แล้วผมเป็นใครเนี่ย?'
'ว่างเปล่าจัง...'
ชุดนักเรียน โต๊ะหนังสือ ตู้เสื้อผ้า
'ไม่เห็นจะนึกออกเลยแฮะ...?'
สายตากวาดมองไปทั่วห้องด้วยความเคยชิน พยายามทบทวนความทรงจำว่าทำไมถึงใส่ชุดนักเรียนนอน ก่อนจะหยุดที่บางอย่างที่ดูสะดุดตาที่สุดในห้อง ทำให้เขาเลือกที่จะเดินไปดูมัน
[เปิดโรล | แยกรูท]
ท่ามกลางความวุ่นวายและบรรยากาศกระอักกระอ่วน ชายหนถ่มผมสีขาวทรงประหลาดยืนอย่างสงบอยู่ริมกำแพง
เขาดูเป็นห่วงและเดินมาหาคุณ
“ ไม่ต้องกลัวนะ อย่าร้องเลย ไม่เป็นไรหรอก“
”ผมจะคอยอยู่ข้างๆเอง“
ชายหนุ่มพูดปลอบด้วยน้ำเสียงสดใสใจดี เขาเอื้อมมือไปหาคุณ เพื่อจะขอมือคุณมากุมใว้
[เปิดโรล | แยกรูท]
ท่ามกลางความวุ่นวายและบรรยากาศกระอักกระอ่วน ชายหนถ่มผมสีขาวทรงประหลาดยืนอย่างสงบอยู่ริมกำแพง
เขาดูเป็นห่วงและเดินมาหาคุณ
“ ไม่ต้องกลัวนะ อย่าร้องเลย ไม่เป็นไรหรอก“
”ผมจะคอยอยู่ข้างๆเอง“
ชายหนุ่มพูดปลอบด้วยน้ำเสียงสดใสใจดี เขาเอื้อมมือไปหาคุณ เพื่อจะขอมือคุณมากุมใว้
ภายใต้เสียงกระซับของฝูงชนที่ร้องไห้และโห่ร้องอย่างบ้าคลั่ง กลับมีประโยคที่ชายหนุ่มผมสีขาวได้ยินข้างหูชัดเจนราวกับจงใจ
[ในที่สุดก็จะได้หลุดพ้นแล้ว!]
เสียงชายหญิง ทุ้มสูง เด็กแก่พูดปะปนกันจนยากจะแยก แต่มันนั้นทำให้ใบหน้าของเซย์ยะภายใต้หน้ากากยิ้มออกมา
(+)
ภายใต้เสียงกระซับของฝูงชนที่ร้องไห้และโห่ร้องอย่างบ้าคลั่ง กลับมีประโยคที่ชายหนุ่มผมสีขาวได้ยินข้างหูชัดเจนราวกับจงใจ
[ในที่สุดก็จะได้หลุดพ้นแล้ว!]
เสียงชายหญิง ทุ้มสูง เด็กแก่พูดปะปนกันจนยากจะแยก แต่มันนั้นทำให้ใบหน้าของเซย์ยะภายใต้หน้ากากยิ้มออกมา
(+)
"อะไรกัน........แรงกระแทกที่ยังคงหลงเหลือในเซลล์สมอง เหมือนโดนมีดแทงซ้ำแล้วซ้ำเล่าแล้วขยี้จนละเอียด"
แม้เปลือกตายังคงหนักอึ้งจนแทบลืมไม่ไหวแต่ยังคงทำได้เพียงเปิดเปลือกตามาเพื่อรับรู้ความจริง เธอพบกับชุดเครื่องแบบที่วางอยู่พร้อมกับบัตรนักเรียน แม้จะมึนงงแต่ก็เลือกที่จะสวมใส่เสื้อผ้าและเดินออกจากห้อง เธอเดินไปตามผู้คนที่ไปยังจุดมุ่งหมายเดียวกัน........
"อะไรกัน........แรงกระแทกที่ยังคงหลงเหลือในเซลล์สมอง เหมือนโดนมีดแทงซ้ำแล้วซ้ำเล่าแล้วขยี้จนละเอียด"
แม้เปลือกตายังคงหนักอึ้งจนแทบลืมไม่ไหวแต่ยังคงทำได้เพียงเปิดเปลือกตามาเพื่อรับรู้ความจริง เธอพบกับชุดเครื่องแบบที่วางอยู่พร้อมกับบัตรนักเรียน แม้จะมึนงงแต่ก็เลือกที่จะสวมใส่เสื้อผ้าและเดินออกจากห้อง เธอเดินไปตามผู้คนที่ไปยังจุดมุ่งหมายเดียวกัน........
ถ้อยคำออกคำสั่งบังคับให้ปฏิบัติดังก้องให้ทุกชีวิตได้รับฟัง หน้ากากจิ้งจอกสีบริสุทธิ์ถูกยกหยิบขึ้นประทับใบหน้าอย่างจำยอมคล้ายได้รับรู้ถึงผลกระทบของการไม่ทำตามมาก่อนหน้านั้น
ใบหน้าที่ปิดผนึกไว้ดูคล้ายจะนิ่งสงบดั่งคนที่ไม่รู้สึกรู้สาสิ่งใด
ความเงียบงันเข้าแทนที่ ตามมาด้วยความหนาวเหน็บที่ไม่มีที่มาที่ไป ชวนให้นึกสงสัยถึงสภาพแวดล้อม
+
ถ้อยคำออกคำสั่งบังคับให้ปฏิบัติดังก้องให้ทุกชีวิตได้รับฟัง หน้ากากจิ้งจอกสีบริสุทธิ์ถูกยกหยิบขึ้นประทับใบหน้าอย่างจำยอมคล้ายได้รับรู้ถึงผลกระทบของการไม่ทำตามมาก่อนหน้านั้น
ใบหน้าที่ปิดผนึกไว้ดูคล้ายจะนิ่งสงบดั่งคนที่ไม่รู้สึกรู้สาสิ่งใด
ความเงียบงันเข้าแทนที่ ตามมาด้วยความหนาวเหน็บที่ไม่มีที่มาที่ไป ชวนให้นึกสงสัยถึงสภาพแวดล้อม
+
หลังพิธีปฐมนิเทศ | โรลเปิด
หลังจากพิธีปฐมนิเทศเมย์เดินออกมาพร้อมคนอื่นๆโดยที่มือซ้ายยังคงถือหน้ากาก ในหัวเขาตอนนี้มันว่างเปล่าไปหมดเขานึกอะไรไม่ออกจึงได้แต่ยืนเหม่ออยู่ข้างมุมนึงของตึกอยู่อย่างนั้น ใจเขากำลังรู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างหายไปแต่ก็นึกไม่ออก
..ความรู้สึกมันเหมือนบางอย่างหายไปครึ่งนึง
(มาบวกทำความรู้จักกันได้นะคะ 🖤)
หลังพิธีปฐมนิเทศ | โรลเปิด
หลังจากพิธีปฐมนิเทศเมย์เดินออกมาพร้อมคนอื่นๆโดยที่มือซ้ายยังคงถือหน้ากาก ในหัวเขาตอนนี้มันว่างเปล่าไปหมดเขานึกอะไรไม่ออกจึงได้แต่ยืนเหม่ออยู่ข้างมุมนึงของตึกอยู่อย่างนั้น ใจเขากำลังรู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างหายไปแต่ก็นึกไม่ออก
..ความรู้สึกมันเหมือนบางอย่างหายไปครึ่งนึง
(มาบวกทำความรู้จักกันได้นะคะ 🖤)
ตรวจสอบรายชื่อได้ที่นี่: docs.google.com/spreadsheets...
:เพิ่มเติม: ข้อมูลใช้ระบบสุ่มเลือกห้องทั้งหมด
หากรายชื่อท่านใดตกหล่นให้ทัก @tensei-skz.bsky.social
ตรวจสอบรายชื่อได้ที่นี่: docs.google.com/spreadsheets...
:เพิ่มเติม: ข้อมูลใช้ระบบสุ่มเลือกห้องทั้งหมด
หากรายชื่อท่านใดตกหล่นให้ทัก @tensei-skz.bsky.social
[ Story 01 ]
คุณค่าของตัวเองในสถานที่แห่งคืออะไร ?
สิ่งที่เขาตั้งคำถามเอาไว้หลังสองเท้าก้าวตามคนอื่น ๆ มายังอาคารอเนกประสงค์ ทว่ากลับยังไร้ซึ่งคำตอบใดให้หายสงสัย
ท่ามกล่างความอึดอัดที่ก่อตัวอย่งช้า ๆ ตั้งแต่ครั้งที่ลืมตาตื่นขึ้นมา ยิ่งค่อย ๆ ประโคมอย่างรุนแรงจนน่าใจหาย
หน้ากากจิ้งจอกสีสาวโพลนไร้ซึ่งลวดลายใดถูกนำขึ้นมาสวมใส่ไว้อย่างมิอาจขัดขืน
[ Story 01 ]
คุณค่าของตัวเองในสถานที่แห่งคืออะไร ?
สิ่งที่เขาตั้งคำถามเอาไว้หลังสองเท้าก้าวตามคนอื่น ๆ มายังอาคารอเนกประสงค์ ทว่ากลับยังไร้ซึ่งคำตอบใดให้หายสงสัย
ท่ามกล่างความอึดอัดที่ก่อตัวอย่งช้า ๆ ตั้งแต่ครั้งที่ลืมตาตื่นขึ้นมา ยิ่งค่อย ๆ ประโคมอย่างรุนแรงจนน่าใจหาย
หน้ากากจิ้งจอกสีสาวโพลนไร้ซึ่งลวดลายใดถูกนำขึ้นมาสวมใส่ไว้อย่างมิอาจขัดขืน
[ 3年 | 177/74 | ชมรมศิลปะ ]
…
♦ Doc : bio
♦ Co / Role / Talk ✓ ✓
[ 3年 | 177/74 | ชมรมศิลปะ ]
…
♦ Doc : bio
♦ Co / Role / Talk ✓ ✓
1
เสียงของรองเท้าดังระงมไปทั่วทุกที ใบหน้าของเหล่าผู้คนที่ไม่รู้จักในชุดกักคุรัน มุ่งตรงไปยังจุดหมายเดียวกัน
บ้างก็ออกมาจากห้องด้วยสีหน้างุนงง บ้างก็ออกมาด้วยสีหน้าหวาดกลัว บ้างก็ออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย หรือบ้างก็ออกมาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
1
เสียงของรองเท้าดังระงมไปทั่วทุกที ใบหน้าของเหล่าผู้คนที่ไม่รู้จักในชุดกักคุรัน มุ่งตรงไปยังจุดหมายเดียวกัน
บ้างก็ออกมาจากห้องด้วยสีหน้างุนงง บ้างก็ออกมาด้วยสีหน้าหวาดกลัว บ้างก็ออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย หรือบ้างก็ออกมาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความสับสนและว่างเปล่า สิ่งเดียวที่ได้รู้คือข้อมูลบนบัตรนักเรียน—ชื่อของตน และเส้นผมที่คิดว่ายาวเกะกะใบหน้าเล็กน้อย แม้จะยังไม่เข้าใจ แต่หญิงสาวเลือกที่จะเดินออกจากห้องไปตามคำบอกเล่าในโน้ตกระดาษ
ผู้คนมากมายในชุดเครื่องแบบเดียวกัน เดินตามไปด้วยกัน ในจุดมุ่งหมายเดียวเท่านั้น
พิธีปฐมนิเทศ
หน้ากากสีขาวถูกสวมใส่ หลับตาลง และพนมมือ
(+)
ตื่นขึ้นมาพร้อมกับความสับสนและว่างเปล่า สิ่งเดียวที่ได้รู้คือข้อมูลบนบัตรนักเรียน—ชื่อของตน และเส้นผมที่คิดว่ายาวเกะกะใบหน้าเล็กน้อย แม้จะยังไม่เข้าใจ แต่หญิงสาวเลือกที่จะเดินออกจากห้องไปตามคำบอกเล่าในโน้ตกระดาษ
ผู้คนมากมายในชุดเครื่องแบบเดียวกัน เดินตามไปด้วยกัน ในจุดมุ่งหมายเดียวเท่านั้น
พิธีปฐมนิเทศ
หน้ากากสีขาวถูกสวมใส่ หลับตาลง และพนมมือ
(+)
หน้ากากจิ้งจอกถูกสวม สองมือพนม เขาได้ยินเสียงกระซิบหลายเสียง แต่กลับมีเสียงหนึ่งที่รู้สึกคุ้นเคยดังขึ้นท่ามกลางเสียงเหล่านั่น
'ทำไมล่ะ'
และแม้จะพยายามหาว่าเขาเคยได้ยินเสียงนี้จากที่ไหน เขาก็ไม่สามารถหามันได้เช่นกัน
" 'ทำไม' งั้นหรอ ถ้าถามผม ผมเองก็อยากจะรู้คำตอบเหมือนกัน "
หน้ากากจิ้งจอกถูกสวม สองมือพนม เขาได้ยินเสียงกระซิบหลายเสียง แต่กลับมีเสียงหนึ่งที่รู้สึกคุ้นเคยดังขึ้นท่ามกลางเสียงเหล่านั่น
'ทำไมล่ะ'
และแม้จะพยายามหาว่าเขาเคยได้ยินเสียงนี้จากที่ไหน เขาก็ไม่สามารถหามันได้เช่นกัน
" 'ทำไม' งั้นหรอ ถ้าถามผม ผมเองก็อยากจะรู้คำตอบเหมือนกัน "
เมื่อยามเด็กนักเรียนนับร้อยเดินออกจากอาคารอเนกประสงค์ ในตอนที่คุณกำลังยืนไม่เข้าใจอะไรหลาย ๆ อย่างที่เกิดขึ้นอยู๋
เสียงปริศนาจึงดังขึ้นด้านหลัง
เสื้อคลุมพิธีการที่พริ้วไหวเล็กน้อยตามแรงลม
เธอเป็นหญิงสาวที่คุณได้พบว่ายืนอยู่กับสภานักเรียนเมื่อครู่นี้
[ กรรมการฝ่ายวินัย เทนเซย์ ]
"เธอดูมีคำถามนะ อยากถามอะไรหรือเปล่า?"
เมื่อยามเด็กนักเรียนนับร้อยเดินออกจากอาคารอเนกประสงค์ ในตอนที่คุณกำลังยืนไม่เข้าใจอะไรหลาย ๆ อย่างที่เกิดขึ้นอยู๋
เสียงปริศนาจึงดังขึ้นด้านหลัง
เสื้อคลุมพิธีการที่พริ้วไหวเล็กน้อยตามแรงลม
เธอเป็นหญิงสาวที่คุณได้พบว่ายืนอยู่กับสภานักเรียนเมื่อครู่นี้
[ กรรมการฝ่ายวินัย เทนเซย์ ]
"เธอดูมีคำถามนะ อยากถามอะไรหรือเปล่า?"
(วันนี้ขอเสนอภาษามือวันละนิดจิตแจ่มใส✨️)
(วันนี้ขอเสนอภาษามือวันละนิดจิตแจ่มใส✨️)
Www ด้ายพันหมดแล้วล่ะ )
Www ด้ายพันหมดแล้วล่ะ )
.
.
หนทางที่คุณเลือกจะเป็นบทสรุปในตอนจบสุดท้ายของคุณเอง
.
.
หนทางที่คุณเลือกจะเป็นบทสรุปในตอนจบสุดท้ายของคุณเอง