#ภพนภามีแมว
#ภพนภามีแมว
"นั่งลงซีมินจีชวา...เหมือนดั่งที่ท่านเคยสั่งให้สนมผู้นั้นทำ"
"ตองเจ–"
"พี่บอกให้ทำกระไรเด็กดื้อ? จักนั่งลงดีๆหรือจักให้พี่จับเจ้าทำด้วยตนเอง"
หงส์งามเม้มโอษฐ์แน่นด้วบความขวยเขิน แต่กระนั้นก็ยังยอมหมอบคลานเข่าเข้าไปนั่งหว่างพระเพลาขององค์สุบรรณ
มิเคยตั้งรับกับตองเจที่หึงหวงจนเรียกขานตัวเองด้วยพี่นิลได้เลยสักครา
"นั่งลงซีมินจีชวา...เหมือนดั่งที่ท่านเคยสั่งให้สนมผู้นั้นทำ"
"ตองเจ–"
"พี่บอกให้ทำกระไรเด็กดื้อ? จักนั่งลงดีๆหรือจักให้พี่จับเจ้าทำด้วยตนเอง"
หงส์งามเม้มโอษฐ์แน่นด้วบความขวยเขิน แต่กระนั้นก็ยังยอมหมอบคลานเข่าเข้าไปนั่งหว่างพระเพลาขององค์สุบรรณ
มิเคยตั้งรับกับตองเจที่หึงหวงจนเรียกขานตัวเองด้วยพี่นิลได้เลยสักครา
“ท่านปิดกั้นตนเองเกินไปสมเด็จพี่ ไม่เคยรักก็รักได้”
”ไม่ต้องมายุ่งกับกิจน่าเบื่อของข้าหรอกน้องหญิง“
”กระหม่อมมิอาจเอื้อมคว้าดวงใจของพระองค์ได้เลยฤๅ เป็นเพียงบุษบาแก้วเสวยสุขในวิมาณไร้ทัยของสวามี“
”แล้วทำไมรึ ฤๅเจ้าอยากเป็นพวกดอกไม้ริมทาง เสวยรักเสวยสุขอยู่กับโคลนตม“
“โปรดถอนคำพูดพระองค์ด้วย”
“ข้ามิถอนสัตย์วาจาดอก!”
“ท่านปิดกั้นตนเองเกินไปสมเด็จพี่ ไม่เคยรักก็รักได้”
”ไม่ต้องมายุ่งกับกิจน่าเบื่อของข้าหรอกน้องหญิง“
”กระหม่อมมิอาจเอื้อมคว้าดวงใจของพระองค์ได้เลยฤๅ เป็นเพียงบุษบาแก้วเสวยสุขในวิมาณไร้ทัยของสวามี“
”แล้วทำไมรึ ฤๅเจ้าอยากเป็นพวกดอกไม้ริมทาง เสวยรักเสวยสุขอยู่กับโคลนตม“
“โปรดถอนคำพูดพระองค์ด้วย”
“ข้ามิถอนสัตย์วาจาดอก!”
ชนะตนนั่นแหละเป็นดี
ชนะตนนั่นแหละเป็นดี
”คนอื่นเขาอยู่กันได้ เพราะเขาหวังในอำนาจของพระองค์ แต่กระหม่อมปรารถนาเพียงความรักจากพระองค์“
”งั้นก็ไปฝันเอาเถิด เพราะข้าให้เจ้าไม่ได้ และไม่คิดจักให้ด้วย“
”แล้วก็มิต้องร้องไห้ฟูมฟายไปฟ้องเจ้าพ่อข้าอีกเล่า น่าชังนัก“
”คนอื่นเขาอยู่กันได้ เพราะเขาหวังในอำนาจของพระองค์ แต่กระหม่อมปรารถนาเพียงความรักจากพระองค์“
”งั้นก็ไปฝันเอาเถิด เพราะข้าให้เจ้าไม่ได้ และไม่คิดจักให้ด้วย“
”แล้วก็มิต้องร้องไห้ฟูมฟายไปฟ้องเจ้าพ่อข้าอีกเล่า น่าชังนัก“
“สมเด็จพ่อก็พูดได้ ใช่ว่าทรงถูกบังคับให้ “เสก” เหมือนลูกเสียเมื่อไหร่“
”ลูกมิเคยรักเขา แลจักมิมีวันรัก หัวใจของลูกมันตายสิ้นไปพร้อมกับนางผู้นั้นแล้ว“
“สมเด็จพ่อก็พูดได้ ใช่ว่าทรงถูกบังคับให้ “เสก” เหมือนลูกเสียเมื่อไหร่“
”ลูกมิเคยรักเขา แลจักมิมีวันรัก หัวใจของลูกมันตายสิ้นไปพร้อมกับนางผู้นั้นแล้ว“
หัตถ์หนาเกี่ยวกระหวัดเส้นไหมหยักศกสีขนกา...เกลี่ยมิให้มันปรกพักตร์งามดั่งอัปสรา ดวงแก้วสุวรรณจับจ้องขอบเนตรแดงก่ำของคนชันษาน้อยกว่าด้วยความเห็นอกเห็นใจ
"เจ้ามีธุระอันใดฤาไม่น้องพี่ มาครานี้มิเห็นจักบอกกล่าวกันก่อน"
เวนไตยผู้น้องนั่งนิ่งงัน หันพระปฤษฎางค์ไปจนพบกับวรกายสูงใหญ่ของสุบรรณผู้พี่ ต่างฝ่ายต่างมองหยั่งเชิงกัน
"มิว่าจักทำอันใด น้องก็มิอาจเยียวยาดวงหทัยของพระองค์ได้เลยฤา.."
"...เจ้าเมามากแล้ว บรรทมเสีย"
"เป็นน้องเองที่โง่งม คิดเข้าข้างตนว่าคงมีสักวันที่พระองค์ทรงทอดเนตรแลเห็นน้องบ้าง"
"แต่กระนั้นน้องก็สู้เขามิได้ดอก ด้วยพระองค์คะนึงถึงเขาหนักหนา แต่ด้วยรักพระองค์มาก น้องจักยอมเป็นตัวแทนตราบจนพระองค์จะเบื่อหน่ายน้อง..."
หัตถ์หนาเกี่ยวกระหวัดเส้นไหมหยักศกสีขนกา...เกลี่ยมิให้มันปรกพักตร์งามดั่งอัปสรา ดวงแก้วสุวรรณจับจ้องขอบเนตรแดงก่ำของคนชันษาน้อยกว่าด้วยความเห็นอกเห็นใจ
"เจ้ามีธุระอันใดฤาไม่น้องพี่ มาครานี้มิเห็นจักบอกกล่าวกันก่อน"
เวนไตยผู้น้องนั่งนิ่งงัน หันพระปฤษฎางค์ไปจนพบกับวรกายสูงใหญ่ของสุบรรณผู้พี่ ต่างฝ่ายต่างมองหยั่งเชิงกัน
พ่อ(ด่า)ลูก(ที่มา)ปรึกษาปัญหาหัวใจ
พระนรินทร์ราศ เซด แหม่ใช่ซี ใครมันจักรักแม่ผมเท่าคุณหล่ะพระพุทธเจ้าค่ะ
พระนรินทร์ราศ สมาสมาจากคำว่า นริศ+มินจีชวา แปลออกมาได้ว่า จอมกษัตริย์ ปึ้ง
พ่อ(ด่า)ลูก(ที่มา)ปรึกษาปัญหาหัวใจ
พระนรินทร์ราศ เซด แหม่ใช่ซี ใครมันจักรักแม่ผมเท่าคุณหล่ะพระพุทธเจ้าค่ะ
พระนรินทร์ราศ สมาสมาจากคำว่า นริศ+มินจีชวา แปลออกมาได้ว่า จอมกษัตริย์ ปึ้ง
ซันสะโตง
โป่งขำ
โอยพอล์
ซันสะโตง