Valerik
banner
valerik-ssa.bsky.social
Valerik
@valerik-ssa.bsky.social
Valerik Ivanovich Vyatka | Val | Yr.12 | Athletics 👟 | 🇷🇺🐻


#SSA_commu
Doc: http://bit.ly/4lXs3yk
ก่อนจะบรรจงวาง ‘มัน‘ ลงบนเตียงอย่างแผ่วเบาเคียงกายเพื่อนสนิทของตน น้ำหนักของดัมเบลกดลง ทำให้เตียงยุบลงเล็กน้อย

ถือซะว่านี่เป็น (ตัวตาย) ’ตัวแทน‘ ของเขาละกัน

’พอนอนหลับแล้ว ก็ดูเรียบร้อย(?) ขึ้นมาเลย‘

ตาคมจ้องมองคนตรงหน้าที่นอนหลับปุ๋ยด้วยสีหน้าซับซ้อน ก่อนจะเร้นกายหนีหายออกจากไปห้องนอน—

(แหม พอทีตอนนี้เสียงเบาเชียว 🙄)

[จบโรล]
December 1, 2025 at 6:25 AM
เขาผ่อนลมหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะไถ (ตูด) ตัวไปจนถึงขอบเตียงอย่างเงียบเชียบ

ร่างสูงผุดลุกขึ้นยืน ย่างเท้าอย่างเงียบงันเดินตรงไปที่แท่นวางดัมเบล (?)

มือหนาหยาบกร้านเลือกยกดัมเบลแสนโชคร้ายมาหนึ่งอัน

แล้วอ้อมไปที่ฝั่งตรงข้ามของเตียง…

+
December 1, 2025 at 6:24 AM
เสียงลมหายใจแผ่วเบาและจังหวะที่สม่ำเสมอ บ่งบอกว่าเจ้าตัวได้จมลงสู่ห้วงนิทรา

ชายหนุ่มชันตัวลุกขึ้นมาอย่างช้าๆ หลังจากนั้นก็ค่อยๆเขยิบตัวออกห่าง

“กึก”

เสียงขยับกายแผ่วเบาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบชวนให้รู้สึกหวาดเสียว วัลค่อยๆหันกลับไปมองปฏิกิริยาของคนข้างกาย

นิ่งสนิท ไร้เสียงตอบรับ…

+
December 1, 2025 at 6:24 AM
ชายหนุ่มถอนหายใจเสียงแผ่วเบาด้วยความอ่อนใจ บลิซทำให้เขาประหลาดใจได้เสมอ

ยากจะเข้าใจ—

กายสูงรู้สึกได้ถึงแรงดึงรั้งที่ชายเสื้อ แต่ยังคงนอนราบนิ่งงันไม่ตอบสนอง (แกล้งตาย) สวนทางกับความคิดและการกระทำต่อจากนี้

รีบหลับสักที…
December 1, 2025 at 2:22 AM
วัลขมวดคิ้วเป็นปม ตอกกลับในใจ

‘แก้ตัวน้ำขุ่นๆ‘

ก่อนที่สัมผัสที่ตามคลอเคลียอยู่ข้างคอจะทำให้ขนลุกซู่—

ปากอ้าออกเล็กน้อย ตั้งใจจะกล่าวบางสิ่งพลันหุบลง ปิดปากเงียบ เมื่อได้ยินถ้อยคำต่อมา

’ขอโทษ‘



’…อย่าไป’

+
December 1, 2025 at 2:18 AM
หลังเอนกายหลับตาลง บรรยากาศรอบตัวก็สงบนิ่ง จนกระทั่งมีเสียงสาบเสื้อเสียดสีกันดังขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ ดังมาจากคนข้างกาย

‘จะทำอะไ—’

ไม่ทันคิดจบ เขาสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ค่อยๆใกล้เข้ามา ความรู้สึกเด่นชัดขึ้นเมื่อรับรู้ถึงนิ้วมือที่จิ้มตรงมาที่ระหว่างคิ้วของตน ก่อนที่จะผละออกหลังจากนั้นไม่นาน ตามมาด้วยคำพูด ‘เหมือน‘ ตัดพ้อ

‘…ไม่มีกลิ่นบุหรี่แล้วสักหน่อย‘

+
December 1, 2025 at 2:18 AM
แต่การกระทำสวนทางกับความคิด ขาทั้ง 2 ข้างย่างสุขุมมาที่เตียงด้วยท่าทางฟึดฟัดโดยไม่ลืมวางดัมเบลเก็บเข้าที่

ไร้ซึ่งคำพูด…

ขาตวัดขึ้นมาบนเตียง ก่อนจะสอดตัวเองเข้าไปในผ้าห่ม เอนกายลงจนหัวถึงหมอน หลังจากนั้นประสานมือไว้ที่อก หลับตาลงช้าๆนอนข้างเพื่อนสนิทของตนตามคำขอ

แม้จะหลับตาแต่หัวคิ้วกลับขมวดมุ่น เสี้ยวหน้าคมคายไม่ได้ดูนอนหลับสบายขนาดนั้น
November 26, 2025 at 6:21 AM
ปลายเท้าชะงักอยู่ที่ขอบประตูเมื่อคนบนเตียงเอ่ยปาก เขาสับสนกับอากัปกิริยาของคนตรงหน้า

บางครั้งก็ผลักไสไล่ส่ง บางครั้งก็เหมือนจะเอ่ยรั้งตนไว้…

ร่างสูงหันกายกลับมา ตาคมพิศมองดูดวงหน้าของเพื่อนสนิทด้วยความเคลือบแคลงใจ

แม้ในใจจะยังคงกรุ่นโกรธอยู่ไม่น้อยเพราะเรื่องก่อนหน้า

+
November 26, 2025 at 6:20 AM
“เพราะฉันจะไสหัวออกไปจากห้อง (ของฉัน) เอง”

“นายจะได้ไม่มา ‘เม้งแตก‘ ใส่ฉันอีก“

พูดจบร่างสูงก็หมุนตัวหันหน้าไปทางห้องนั่งเล่นส่วนกลาง โดยที่ไม่ลืมหยิบดัมเบลติดมือไปอย่างละข้าง เพื่อเอาไปยกเวทฆ่าเวลารอผ้าปั่นเสร็จ

(กำลังจะไปล่ะ บัย //👋)
November 26, 2025 at 1:47 AM
‘อาบน้ำเปลี่ยนชุดเป็นชุดออกกำลังกายแล้ว เหมือนฉันอยากนอนมากมั้ง!‘

หรือว่าจะอดนอนจนสมองประมวลผลไม่ได้แล้ว?

คิดจบก็พ่นลมหายใจแรงๆ เอ่ยตอบกลับด้วยน้ำเสียงฮึดฮัดไม่สบอารมณ์

“ขอปฏิเสธ”

+
November 26, 2025 at 1:43 AM
หางตาเหลือบมองคนตรงหน้าที่ตอบตามตรงว่า ’ไม่ได้ถูกสั่งสอน‘ และยินดีที่จะพึ่งพาตนต่อไปเรื่อยๆด้วยความละเหี่ยใจ

ก่อนจะตามมาด้วยคำเชื้อเชิญของ เพื่อนสนิท’ ที่ตบเตียงปุๆ เพื่อให้มานอนข้างๆ ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะขนลุกซู่

‘นอนกับผีสิ!‘

ตาคมอำพันเหลือบแดงหรี่ลงมองเพื่อตรวจสอบว่าคนตรงหน้า ‘สมองมีปัญหา‘ รึเปล่า

+
November 26, 2025 at 1:43 AM
มือที่กำลังยกดัมเบลกำแน่นจนเห็นข้อนิ้วขาว เส้นเลือดปูดโปนไปตามแนวมัดกล้ามแขน

โดยไม่รู้สึกว่าตัวเองผิดเลยสักกระผีกเดียว เพราะไม่ว่าจะซักผ้าซักกี่รอบ ชายหนุ่มก็ทำแบบนี้ตาม ’ปกติ‘ มาโดยตลอด ไม่เห็นจะมีปัญหา—

ว่าแล้วก็ร่างสูงก็ผุดลุกขึ้นโดยพลัน ขณะที่มือหนึ่งถือดัมเบล(???) ไว้คามือ

(จะทำอะไรของนายน่ะ //สั่นกลัว 😦)
November 24, 2025 at 7:55 AM
“มี ‘ใครบางคน‘ ที่บ้านก็ไม่ได้สั่งสอนให้เก็บผ้าให้เรียบร้อย”

“นี่เลยต้องมาวิ่งวุ่น-วุ่นวายทำนู่นนี่นั่นแต่เช้า!”

“จะขอบคุณมาก ถ้า ‘ช่วย(เหลือ)ตัวเอง‘ เก็บผ้าให้เรียบร้อย”

“จะได้ไม่ลำบากคนอื่นต้องก้มๆเงยๆ เดินไปเดินมาตามเก็บ”



‘บ้าฉิบ…‘

’ทำคุณบูชาโทษแท้ๆ!‘

ขมับทั้งสองข้างกลับมาเต้นตุบๆ รอบที่เท่าไหร่แล้วไม่อาจทราบได้

+
November 24, 2025 at 7:55 AM
ก้นยังไม่ทันหย่อนลงบนเก้าอี้ดีๆ คล้อยหลังตามมาด้วยถ้อยคำผรุสวาทดังมาจากคนบนเตียง

‘หยาบคาย‘

วัลเลริกแววตาวาวโรจน์ อารมณ์พุ่งขึ้นสูงจนเลือดขึ้นหน้าหลังฟังจบ

น่ากลัวว่าคำพูดจะนำความคิด เขากัดฟันเอ่ยตอกกลับอย่างกระแทกกระทั้นเสียงห้วน

“เออๆ ขอโทษด้วยละกัน”

ตามมาด้วยประโยคยอกย้อนฝ่ายตรงข้ามตามมาเป็นชุด

+
November 24, 2025 at 7:53 AM
เสียงเดิน เสียงของหนักวางลงพื้น และเสียงกุกกักดังขึ้น…ชวนสงสัยว่าชายหนุ่มแค่กำลังทำงานบ้าน หรือ ทำงานช่างกันแน่?

ซึ่ง ’งานบ้านนี้‘ กินเวลานานอยู่พอควร ทำให้ร่างสูงที่กำลังนั่งรอปั่นผ้า อดขบคิดไม่ได้ว่าจะทำเสร็จทันก่อนช่วงสายหรือไม่?

คิดแล้วก็ยกดัมเบล(?) ในห้องนอนรอไปพลาง…

(ในมือติดอาวุธ(?) 😅)
November 21, 2025 at 1:30 AM
วัลบ่นในใจเป็นหมีกินผึ้ง แต่ขณะเดียวกันชายหนุ่มก็ยังคงย่อยกตระกร้าวิ่งวุ่นไปมา—

โดยสรุปสั้นๆ
‘แยกสีผ้า’
‘ยกตะกร้าซักรอบที่หนึ่ง‘
’ระหว่างรอปั่นผ้าก็อาบน้ำแต่งตัวไปพลาง‘
’ก่อนจะยกตะกร้าซักรอบที่สอง—‘

“ตึง ตึง ตุ้บ!”

+
November 21, 2025 at 1:29 AM
หลังจากสาละวนทำ ‘งานบ้าน‘ มาซักพัก ตาคมเหลือบมองคนบนเตียงอยู่ชั่วครู่ สิ่งที่เห็นคือกลุ่มผมสีอ่อนที่ซุกมุดอยู่ในหมอน

ท่าทางนอนหลับสบาย ไม่อนาทรร้อนใจเลยซักนิด!

คิ้วเข้มขมวดมุ่น ย่นจมูกด้วยนึกไม่พอใจที่เพื่อนสนิทชิงหลับสบายอยู่คนเดียว แม้ตัวเขาเองจะหลับมาตื่นนึงแล้วก็เถอะ…แต่! พอตื่นมาก็มีแต่เรื่องให้ต้องทำ

+
November 21, 2025 at 1:28 AM
คิดจบก็วิ่งวุ่นไล่เก็บเสื้อผ้าในห้องน้ำ ก่อนจะโยนกองรวมกับเสื้อตัวอื่นๆในตะกร้าผ้า หลังจากนั้นก็ยกตระกร้านำผ้ายัดลงเครื่องซักผ้า

แน่นอนว่าไม่ลืมคัดแยกประเภทและสี

ทุกอย่างเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว ถูกต้องตามหลักเพราะความชำนาญของเจ้าตัว ที่มักจะโดน ‘ไหว้วาน’ (จิกหัวใช้) อยู่บ่อยๆ

เป็นการอยู่ร่วมกันโดยมีการแลกเปลี่ยนอยู่กลายๆ
November 19, 2025 at 1:50 AM
“นี่นายอาบน้ำยังไงของนาย—”

อย่าเรียกว่าอาบน้ำเลย เรียกว่าเอาตัว ‘จุ่มน้ำ’ น่าจะเหมาะกว่า…

ชายหนุ่มขยี้หัวด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะหมุนตัวเดินกลับไปห้องน้ำอย่างรวดเร็ว โดยไม่สนคำตอบ

คร้านจะเอาเรื่อง—
เพราะตอนนี้ตนมีสิ่งที่ต้องทำ ‘เพิ่ม‘

เขาต้องวางมือจากสิ่งที่ทำไปจัดการกองเสื้อผ้าชุ่มโชก ’เดี๋ยวนี้‘ ไม่งั้นมีหวังเสื้อคงเหม็นอับชื้นไปหมด!

ต้องซักเสื้อผ้าเดี๋ยวนี้!

+
November 19, 2025 at 1:50 AM
วัลเลริกเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน เมื่อเห็น ‘ผลงาน‘ ของเพื่อนสนิท ที่วางกองไว้ในห้องน้ำให้ได้เชยชม

เป็นกองผ้าเปียกชุ่มที่วางระเกะระกะในห้องน้ำ เสื้อผ้าที่คุ้นเคยเป็นหลักฐานมัดตัวชั้นดี

ร่างสูงเดินออกมาจากห้องน้ำ ยืนกอดอกค้ำหัวอยู่ข้างเตียง …

ตาคมอำพันเหลือบแดงจ้องมอง ‘ตัวต้นเรื่อง‘ ที่นอนแหมะสบายใจเฉิบอยู่บนเตียงด้วยแววตาวาวโรจน์ เขากดเสียงต่ำ

+
November 19, 2025 at 1:49 AM
กล่าวจบก็ชี้ไปทางทิศที่โต๊ะตั้งอยู่

“ฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อน”

เช้าวันนี้เกิดเรื่องราวต่างๆมากมาย ประกอบกับก่อนหน้านี้ที่ทำนั่นนู่นนี่ ทำให้วัลชักเริ่มจะเหนียวตัว ถ้าจะออกไปวิ่งเลยในสภาพนี้ก็คงได้

แต่คงไม่สดชื่นมากนัก—

ว่าแล้วก็หยิบชุดออกกำลังกาย ผ้าขนหนูพาดบ่า ผิวปากเดินฉิวไปที่ห้องน้ำ คล้อยหลังเสียงบานประตูได้ปิดลง…

“—ปึง—“







“บลิซซซซซซซซซซ!!!“

(เกิดอะไรขึ้น 😬)
November 17, 2025 at 9:44 AM
‘อย่างน้อยก็ยังไม่ถูกปั่นไปกับผ้า‘

ละจากการเช็ดผม ลุกขึ้นยืนเป็นสัญญาณว่าเช็ด ‘เสร็จ‘ เรียบร้อยแล้ว ก่อนจะร่างสูงจะเดินตรงไปที่ตะกร้าผ้าเจ้าเก่า

เขาจ้วงมือคีบที่เก็บบัตร ซึ่งมีการ์ด ’เจ้าปัญหา‘ ออกมาจากกระเป๋าเสื้อได้สำเร็จ สะบัดไล่กลิ่นปอยๆ ก่อนจะวางกองรวมกับ ’ของๆบลิซ‘ ที่เก็บมาได้(?) บนโต๊ะข้างเตียง

“ของนายอยู่บนโต๊ะนะ”

+
November 17, 2025 at 9:40 AM
“อะ เออ— ได้ๆ”

“นายนอนไปเลย“

ตอบกลับโดยอัติโนมัติ โดยไม่ทันได้ฉุกคิดอะไร เพราะสมาธิจดจ่ออยู่กับการระลึกความทรงจำตอนเก็บห้อง ว่าการ์ดเจ้ากรรมไปหล่นหายอยู่ที่ไหน?

เสื้อตัวเดียวที่นึกได้ในหัว คือเสื้อที่ลงไปนอนกองใต้ก้นตระกร้าผ้า เสื้อเหม็นๆ เต็มไปด้วยกลิ่นบุหรี่คละคลุ้ง เสียจนต้องใช้มือคีบโยนลงตะกร้าโดยไม่ทันได้ตรวจทานให้ดี

+
November 17, 2025 at 9:39 AM
???

อารมณ์ที่พุ่งสูงลดฮวบโดยทันที แทนที่ด้วยสีหน้าเลิ่กลั่กปนไม่รู้ๆๆ

“ไม่”
“ไม่เจอ“

เอ่ยตอบเสียงเรียบ พูดย้ำซ้ำสองรอบเพื่อกลบเกลื่อนความไม่มั่นใจ

”นายเก็บไว้ตรงไหนล่ะ?“

ถามกลับเพื่อยืนยันว่าตัวเองไม่ได้มองหาพลาดไป

หรอกมั้ง?

(จะเอายังไงเนี่ย วัล //👁️👄👁️🫵)
November 17, 2025 at 2:40 AM
ไม่แปลกใจเลยที่บลิซจะอมพะนำไว้—

‘แต่ว่า! มันเป็นเหตุสุดวิสัย!!‘
’ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นซักหน่อย!’

ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนถูกบ่นจนหูชา สีหน้ามืดครึ้มลงเรื่อยๆ สวนทางกับในใจที่ร้องโอดโอยหาความเป็นธรรม

“แล้วที—!!”

ปากที่ต้องการจะเอ่ยแย้ง กลับถูกขัดด้วยคำถามที่ถูกโยนอัดใส่หน้า

+
November 17, 2025 at 2:39 AM