Bilecik'te basın açıklaması düzenleyen Birleşik Emekliler Sendikası ile Tüm Emekliler Derneği, iktidarın emekliyi sefalet ücretine mahkûm ettiğini söyleyerek emekli aylıklarına tepki gösterdi. Emeklil...

<a> <a> Yazıyı Küçült (-) Yazıyı Büyüt (+) İstanbul — Türkiye’de artan iş cinayetleri, Emek Partisi Sultangazi İlçe Örgütü’nün düzenleyeceği etkinlikte ele alınacak. 18 Ocak Pazar günü saat 16.00’da Emek Partisi Sultangazi İlçe Bürosu’nda yapılacak “İş Cinayetleri: Bu düzen neden öldürüyor?” başlıklı etkinlikte, işçi ölümlerinin nedenleri ve çözüm yolları tartışılacak. Etkinlikte Emek Partisi Genel Başkanı Seyit Aslan ile İstanbul Barosu Yönetim Kurulu Üyesi Av. Ahmet Ergin konuşmacı olarak yer alacak. 2105 işçi çalışırken hayatını kaybetti Etkinlik öncesi moderatörlüğü üstlenen Emek Partisi Sultangazi İlçe Yöneticisi Lisan Alayoğlu, iş cinayetlerinin geldiği boyuta ilişkin Evrensel’e değerlendirmelerde bulundu. Alayoğlu, yalnızca bu yıl 2105 işçinin çalışırken hayatını kaybettiğini hatırlatarak, Dilovası’ndaki parfüm fabrikası patlaması, çocuk işçi ölümleri ve motor kurye ölümlerinin bu tablonun parçaları olduğunu söyledi. “Kaza değil, cezasızlık politikaları” “Bu kadar çok ölümün yaşandığı bir tabloya kaza deyip geçemeyiz” diyen Alayoğlu, iş cinayetlerinin arkasında cezasızlık politikalarının bulunduğunu vurguladı. İSİG Meclisi’nin 2025 iş cinayetleri raporuna işaret eden Alayoğlu, ölümlerin münferit değil, sistematik olduğunu belirtti. “Bu düzen, kâr odaklı çalışma koşullarıyla bu ölümleri besliyor. 2026 yılında aynı tabloyla karşılaşmamak için ne yapabileceğimizi konuşma ihtiyacıyla bu etkinliği planladık” dedi. “Asıl sorumlu sermaye ve denetimsizlik” İş cinayetlerinin sorumlularına ilişkin soruyu da yanıtlayan Alayoğlu, “Asıl sorumlular, kârı tek amaç haline getiren ve işçinin sağlığını maliyet olarak gören sermaye çevreleridir” dedi. Denetim görevini yerine getirmeyen kamu otoritelerinin ve bu düzeni sürdüren politikaların da sorumluluğu olduğunu ifade eden Alayoğlu, İliç maden faciasını örnek gösterdi. “Türkiye bir işçi mezarlığına çevriliyor” Patronların ve yetkililerin cezalandırılmamasının bilinçli bir tercih olduğunu söyleyen Alayoğlu, hukukun sermayenin çıkarlarını koruyacak şekilde işlediğini belirtti. “Türkiye bir işçi mezarlığına çevrilirken, bu ölümlerin sorumluları yargılanmak bir yana daha da zenginleşiyor” dedi. “Ölmemek için örgütlenmek zorundayız” İşçilerin ölmemek için örgütlenmesinin zorunlu olduğuna dikkat çeken Alayoğlu, “Örgütlenmediğimiz, yan yana gelmediğimiz her gün daha çok öldürüleceğiz” diyerek örgütlü mücadelenin büyütülmesi çağrısında bulundu. “İş cinayetlerine karşı sözümüzü birlikte söylemek için tüm işçi ve emekçileri 18 Ocak Pazar günü düzenleyeceğimiz etkinliğe davet ediyoruz” dedi.

Üç gündür Sevgili Eylem Nazlıer’in çocuk hapishaneleri yazı dizisini okuyoruz. Çok çarpıcı bir başlığı vardı ilk gün için. “Islah etmek için değil suça itmek için kurmuşlar.” Bir çocuğun dilinden hapishanelerin tasviri nasıl da tam yerine oturuyor. Yalnız Anadolu yakasındaki çocuk(!) hapishanesine günlük giriş tanıklığa göre 15, oysa bizim onayladığımız sözleşmeler var, iç hukukumuza yansımış düzenlemeler: Türkiye, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’ye taraf ve bu sözleşme, iç hukukta üst norm niteliği taşıyor. Çocuğun yüksek yararı, özgürlüğünden yoksun bırakmanın son çare olması, tutmanın mümkün olan en kısa süreyle sınırlandırılması ve eğitim, gelişim ve topluma yeniden kazandırmanın hedeflenmesi gerekiyor. Türkiye’de bunu esas alan Çocuk Koruma Kanunu, Türk Ceza Kanunu, Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun çocuklar için koruyucu ve destekleyici tedbirleri teorik olarak merkeze alıyor gibi görünebilir ancak sorun, hukukun ne söylediği ile nasıl işlediği arasında giderek derinleşen uçurumda. Mevzuatta çocuk, “Korunması gereken” bir özne olarak tanımlansa da uygulamada çoğu zaman riskli birey, potansiyel suçlu ve toplumsal tehdit olarak konumlanıyor. Burada Foucault’nun iktidar-bilgi ilişkisi üzerine söylediklerini hatırlamak gerekir. Hukuk, çocuğu özgürleştiren değil, onu tanımlayan ve sınıflandıran bir bilgi üretir. Sosyal inceleme raporları, psikolojik değerlendirmeler ve “Suça sürüklenme” dili çocuğun fail olmaktan çok yönetilmesi gereken bir vaka olarak ele alınmasına yol açar. Bu durum, sözleşmenin “son çare” ilkesini fiilen tersine çevirir: “Kapatma, istisna değil; kolaylaştırılmış bir idari çözüm haline gelir.” Çocuğun özgürlüğünden yoksun bırakılması ancak zorunlu hallerde ve en kısa süreyle mümkünken Türkiye’de tutuklama yaygın biçimde uygulanır, alternatif tedbirler (danışmanlık, eğitim, toplumsal destek) ikincil kalır ve hapishaneler, sosyal politikanın yerini alır. Bu durum, hapishaneyi bir hukuki çözüm değil, bir yönetim tekniği haline getirir. Burada artık hapishane çocuğu korumaz, aksine toplumsal sorunları (yoksulluk, şiddet, göç) mekan içine hapseder. Foucault’ya göre hukuk, artık bir sınır çizmez; aksine disiplinin meşruiyet zeminini sağlar. Hapishane de çocuğu topluma kazandırmaz, onu normdan sapmış olarak sabitler. Deleuze, kapatma ve özellikle denetim toplumu üzerine söyledikleriyle burada dikkatle kulak verilmesi gereken bir başka isim. Onun değerlendirmelerine göre çocuk, yalnızca içeride tutulmaz; dosyalanır, izlenir ve risk kategorilerine yerleştirilir Bu da çocuk hapishanesini, denetim toplumunun gelecek odaklı bir aygıtı haline getirir. Hukuk burada özgürlüğü garanti eden değil, kontrolü dağıtan bir mekanizma gibi çalışır. Türkiye’de çocuk hapishaneleri, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’nin normatif vaatleri ile fiili ceza rejimi arasındaki yapısal kopuşu görünür kılan en belirgin kapatma mekanlarından, Nazlıer’in yazı dizisi tam da buna işaret ediyor. Hukuk, çocuğun yüksek yararını merkeze aldığını söylerken, kapatma pratiği çocuğu açıkça gelecekteki bir tehdit olarak kodluyor. Foucault’nun disiplinci iktidarı ile Deleuze’ün denetim mantığı da işte bu noktada birleşiyor: Çocuk ne korunur ne özgürleştirilir; yönetilir. Böylece çocuk hapishanesi, hukukun başarısızlığından çok, çağdaş iktidarın nasıl çalıştığını gösteren bir eşik mekan haline gelir. Hapishane, artık yalnızca suçluların kapatıldığı bir mekan değil; toplumun tamamının farklı yoğunluklarda kapatıldığı, izlendiği ve değerlendirildiği bir iktidar mantığının yoğunlaşmış biçimidir. Foucault’nun disiplinci kapatması, Deleuze’ün denetim toplumunda çözülürken, özgürlük vaadi daha geçirgen ama daha kaçınılmaz bir gözetim rejimine dönüşmektedir. “Suça sürüklenen çocuk” ifadesi ilk bakışta insancıl görünse de çocuğu suçun faili olmaktan çıkarır; onu edilgen bir konuma yerleştirir. Ancak tam da bu edilgenlik, güçlü bir iktidar etkisi üretir. Bu dil suçu kişisel olmaktan çıkarır gibi yapar ama çocuğu sürekli müdahale edilmesi gereken bir nesneye dönüştürür, faili belirsizleştirirken, denetimi meşrulaştırır. Çocuğu “Suça sürükleyen” şey hiçbir zaman tam olarak adlandırılmaz. Yoksulluk, devlet şiddeti, ayrımcılık, eğitim sistemi, hepsi böylece görünmez kılınır. Çocuk hapishanesi, suçtan çok gelecek korkusuyla ilgilidir. Böylece hapishaneler bugünün cezasından çok yarının toplumunu düzenleyen bir aygıt olarak düşünülmelidir.

İBB davası kapsamında tutuklu bulunan İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB) Medya A.Ş. Yönetim Kurulu eski Başkanı Murat Ongun'un erişim engeli getirilmesi nedeniyle açtığı yeni X hesabına da erişim en...

Yazıyı Küçült (-) Yazıyı Büyüt (+) Cumhurbaşkanlığı kararnamesiyle çıkarılan acele kamulaştarma kararıyla arazilerine ve tapularına el konulan İkizköylüler kararı protesto etti. Arazilerine, tapularına, yaşadıkları alanlara el konulan köylüler adına açıklama yapan ikizköy Muhtarı Nejla Işık, el konulanın sadece üç beş ağaç değil, sadece Akbelen Ormanı değil, sadece zeytin olmadığını, su kaynakları ve topraklarının, yaşadıkları evlerinin ve, hayvanlarının hakkına el konulduğunu belirterek, acele kamulaştırmaya tepki gösterdi. “Kamulaştırmayla sadece zeytinin, suyun değil yaşam haklarımız elimizden alınıyor” Nejla Işık açıklamasında, kamulaştırmayla sadece İkizköy’ün değil, Çamköy’ün büyük bir çoğunluğu, Karacahisar’ın, geriye dönüp bakıldığında Çakıralan’ın, Bağdamlar’ın, Karacaağaç’ın da eskiden yine aynı kamulaştırma içinde olduğunu belirterek olayın büyük olduğunu aktardı. Kamulaştırmayla sadece zeytinin, suyun değil yaşam haklarının ellerinden alındığını belirten Işık, “Her bir kişinin baktığı bir ineği, kedisi, koyunu, keçisi var. Bu köyler haritadan silinecek” dedi. “Öfkeli, kırgın ve kızgınız, kamu yararı gözetilmeden şirket yararı gözetilmiştir” Bu topraklarda köylülerin yaşadığını, üretim yokmuş gibi davranıldığını ve burada yaşanmamış gibi, insanlara büyük zararlar verildiğini vurgulayan Işık, öfkeli, kırgın ve kızgın olduklarını, kamu yararı gözetilmeden şirket yararıyla yaşam alanlarının ellerinden alındığını belirtti. Kamulaştırılan topraklarda şirketlerin yararı yerine 90 yaşında ninenin, 15 yaşındaki delikanlıların, beş yaşındaki çocuklarının gözetilmesi gerektiğinin altını çizen Işık, hukuki süreçlerle birlikte fiili mücadelelerinin yasa iptal edilinceye kadar devam edeceğini belirtti. “Hukuki ve de fiili eylemliliklerimize devam edeceğiz” Her bir parsel sahibinin dava açmasıyla yetinmeyeceklerini ve topraklarını terk etmeyeceklerine vurgu yapan Işık, “Ağaçlarımızı kolay yetiştirmedik her birinde onlarca emek var, buralara ömrümüzü verdik. 90 yaşında ninelerimiz ömrünü verdiler, topraklarımızdan olmayacağız sadece mezarlarımızda kaldırılacağız. Bu kayıp Milas’ın, ülkenin, hepimizin kaybı. İki şirkete çocuklarımızın geleceği olan araziler teslim edilemez,fiili mücadelemiz devam edecek. Milas sa Milas, Ankar ise Ankara Cumhurbaşkanlığı kararnamesinin iptal edilmesine kadar elimizden gelen her şeyi yapacağız, hem hukuksal hem de fiili eylemliliklerimize devam ettireceğiz” dedi. “Bizim rızamız yoktur, bu karardan vazgeçin” Kararın çıkmasından itibaren ne uyuduklarını ne yiyip içtiklerini aktaran Işık, siyasi parti, dernek, ve halktan desteğin yanında kararın geri çekilmesini ve karardan vazgeçilmesini istedi.”Bizim rızamız yoktur, bu karardan vazgeçilsin istiyoruz, bu topraklarda yaşamaya, üretmeye devam edelim istiyoruz” dedi.

Gezi davasından hapiste tutulan Tayfun Kahraman'ın Cerrahpaşa Tıp Fakültesi'ne yatırıldığı öğrenildi.

CHP Genel Başkan Yardımcısı Gökçe Gökçen, "Tayfun Kahraman derhal serbest bırakılmalı, anayasaya yapılan darbe bir an önce sonlanmalıdır" dedi.