Account for #SKZ_commu
**คาร์มีพฤติกรรมบางอย่างเหมือนสัตว์(หมา)**
_________________
Doc : https://docs.google.com/document/d/1UbpsAJ_JSINQSD5t_b_km_XKcNi4VJWJhPjntUHHQ5A/edit?usp=drivesdk
TW : สีแดงแสบตานิดหน่อย
*ยื่นหน้าไปดมกลิ่นคุณ*
“ไม่ถนัดเท่าไหร่เลยแฮะ ใช้ความคิดเยอะมันยุ่งยากออกนี่เนอะ!”
“…อย่าทำแบบนั้นอีกละ คราวหน้าฉันจะไม่ใจดีด้วยแล้วนะ”
__________________________
狼谷 狼牙 • คามิทานิ โรวกะ
2年 | 188/81 | ชมรมเบสบอล
——Doc : docs.google.com/document/d/1...
——(โค,เวิ่น,โรล or DM👌✅! อาจตอบกลับดีเลย์มากๆ)
ยามลืมตาขึ้น ความไม่คุ้นเคยถาโถมเข้ามาพร้อมกับความเย็นเฉียบ ทำให้ร่างกายมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนทุกอย่างจะค่อย ๆ สงบลง
เมื่อขยับตัวได้ เขาพยายามลุกขึ้นทันที ทว่าไม่ทันได้ก้าวไปไหน ขาทั้งสองกลับอ่อนแรง ทรุดล้มลงกระแทกพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บแล่นวาบผ่านร่างกายราวสายฟ้า
+
ยามลืมตาขึ้น ความไม่คุ้นเคยถาโถมเข้ามาพร้อมกับความเย็นเฉียบ ทำให้ร่างกายมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนทุกอย่างจะค่อย ๆ สงบลง
เมื่อขยับตัวได้ เขาพยายามลุกขึ้นทันที ทว่าไม่ทันได้ก้าวไปไหน ขาทั้งสองกลับอ่อนแรง ทรุดล้มลงกระแทกพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บแล่นวาบผ่านร่างกายราวสายฟ้า
+
สดับฟังเมื่อเจ้าอยู่
รับรู้จึงเฝ้าเขียน
บันทึกเพื่อร่ำเรียน
คอยเพียรอ่านและขานไป
— 「 與義 」
สดับฟังเมื่อเจ้าอยู่
รับรู้จึงเฝ้าเขียน
บันทึกเพื่อร่ำเรียน
คอยเพียรอ่านและขานไป
— 「 與義 」
คลื่นแห่งความสับสนบีดรัดลมหายใจให้ติดขัด ไม่ทันไรทัศนียภาพตรงหน้าก็ถาโถมเข้ามาไม่ทันได้ตั้งตัว
สิ่งที่อยู่ใกล้สายตาที่สุด คือฝ่ามือกร้านของชายวัยกลางคนกางออกมาข้างหน้าและร่างของเจ้าตัวที่อยู่ถัดออกไป ทันใดนั้นมุมมองก็ได้เลื่อนลงไปอย่างรวดเร็วก่อนจะสั่นสะเทือนรุนแรงเหมือนกับว่ามีคนทำกล้องหล่นจากที่สูงอย่างไงอย่างนั้น
+
คลื่นแห่งความสับสนบีดรัดลมหายใจให้ติดขัด ไม่ทันไรทัศนียภาพตรงหน้าก็ถาโถมเข้ามาไม่ทันได้ตั้งตัว
สิ่งที่อยู่ใกล้สายตาที่สุด คือฝ่ามือกร้านของชายวัยกลางคนกางออกมาข้างหน้าและร่างของเจ้าตัวที่อยู่ถัดออกไป ทันใดนั้นมุมมองก็ได้เลื่อนลงไปอย่างรวดเร็วก่อนจะสั่นสะเทือนรุนแรงเหมือนกับว่ามีคนทำกล้องหล่นจากที่สูงอย่างไงอย่างนั้น
+
ความมืด ตามด้วยความว่างเปล่า และผู้คน
เสียงฝีเท้าเคลื่อนไหว สับสน และหยุดนิ่ง
ใครกันจะให้คำตอบได้ ไม่ใช่คนข้างๆ ไม่ใช่แม้แต่ตัวเอง หรือจะเป็นหน้ากากจิ้งจอก หยิบมันขึ้นมา และสวมไว้บนหน้า
และแล้ว ความมืดอีกครั้ง
(๑/๕)
ความมืด ตามด้วยความว่างเปล่า และผู้คน
เสียงฝีเท้าเคลื่อนไหว สับสน และหยุดนิ่ง
ใครกันจะให้คำตอบได้ ไม่ใช่คนข้างๆ ไม่ใช่แม้แต่ตัวเอง หรือจะเป็นหน้ากากจิ้งจอก หยิบมันขึ้นมา และสวมไว้บนหน้า
และแล้ว ความมืดอีกครั้ง
(๑/๕)
❤︎ = สนใจโค
↻ = ช่วยแฝดหาเพื่อน
แวะมาแปะใบโคค่ะ ระบบโคหนึ่งได้ถึงสองแกมบังคับ
doc :https://docs.google.com/document/d/1qopzZefDOREJU2N6LgpuYnOZ6HlmTeg83PSSdF6E-AU/edit?usp=drivesdk )
❤︎ = สนใจโค
↻ = ช่วยแฝดหาเพื่อน
แวะมาแปะใบโคค่ะ ระบบโคหนึ่งได้ถึงสองแกมบังคับ
doc :https://docs.google.com/document/d/1qopzZefDOREJU2N6LgpuYnOZ6HlmTeg83PSSdF6E-AU/edit?usp=drivesdk )
#SKZ_HigetsuDay1
หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป จนกว่าจะได้คำตอบ เก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาว่าพวกคุณได้ทำอะไรลงไปบ้างครั้นเมื่อยังมีชีวิตอยู่
คุณคือคนบาป และทุกคนที่นี่เองก็เป็นคนบาปเช่นเดียวกัน
จงลงโทษพวกเขาเสียสิ ด้วยวิธีอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะทำ คุณจะหนีก็ได้ถ้าไม่อยากรับรู้สิ่งใดแล้วเช่นความทรงจำที่หายไป
[1]
#SKZ_HigetsuDay1
หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป จนกว่าจะได้คำตอบ เก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาว่าพวกคุณได้ทำอะไรลงไปบ้างครั้นเมื่อยังมีชีวิตอยู่
คุณคือคนบาป และทุกคนที่นี่เองก็เป็นคนบาปเช่นเดียวกัน
จงลงโทษพวกเขาเสียสิ ด้วยวิธีอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะทำ คุณจะหนีก็ได้ถ้าไม่อยากรับรู้สิ่งใดแล้วเช่นความทรงจำที่หายไป
[1]
เมื่อหลับตาลงและพนมมือขึ้นตามเสียงประกาศ ความเงียบก็ถาโถมเข้าครอบงำบรรยากาศรอบตัวราวกับมีผ้าดำผืนใหญ่คลุมทับ
ร่างสูงโปร่งนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ ทั้งที่ควรเป็นเพียงไม่กี่อึดใจแต่กลับยาวนานราวชั่วกาล เสียงกระซิบที่จับใจความไม่ได้เริ่มแทรกเข้ามา แผ่วเบา ทับซ้อน และดังขึ้นเรื่อยๆ จนเหมือนก้องอยู่ในกะโหลกของเขาเอง
(+)
เมื่อหลับตาลงและพนมมือขึ้นตามเสียงประกาศ ความเงียบก็ถาโถมเข้าครอบงำบรรยากาศรอบตัวราวกับมีผ้าดำผืนใหญ่คลุมทับ
ร่างสูงโปร่งนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ ทั้งที่ควรเป็นเพียงไม่กี่อึดใจแต่กลับยาวนานราวชั่วกาล เสียงกระซิบที่จับใจความไม่ได้เริ่มแทรกเข้ามา แผ่วเบา ทับซ้อน และดังขึ้นเรื่อยๆ จนเหมือนก้องอยู่ในกะโหลกของเขาเอง
(+)
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
คุณกำลังทยอยออกจากแถวหลังจากทำตามคำสั่งของประธานนักเรียนหญิง เสียงพูดคุยพึมพำดังขึ้นเป็นระยะ บางคนกังวล บางคนตื่นเต้น คุณอาจจะกำลังหาทางออก แต่กลับถูกนักเรียนชายคนหนึ่งเรียกไว้
“ ว่างรึปล่าว..?
มาเล่นเกมฆ่าเวลาหน่อยมั้ย ”
คุณอาจจะคุ้นหน้าเด็หคนนี้หรือไม่คุ้นก็ได้ แต่ว่า..คนๆนี้ไม่ใช่ว่ายืนข้างประธานเมื่อหี้นี้หรอ?
(+ได้นะ)
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
คุณกำลังทยอยออกจากแถวหลังจากทำตามคำสั่งของประธานนักเรียนหญิง เสียงพูดคุยพึมพำดังขึ้นเป็นระยะ บางคนกังวล บางคนตื่นเต้น คุณอาจจะกำลังหาทางออก แต่กลับถูกนักเรียนชายคนหนึ่งเรียกไว้
“ ว่างรึปล่าว..?
มาเล่นเกมฆ่าเวลาหน่อยมั้ย ”
คุณอาจจะคุ้นหน้าเด็หคนนี้หรือไม่คุ้นก็ได้ แต่ว่า..คนๆนี้ไม่ใช่ว่ายืนข้างประธานเมื่อหี้นี้หรอ?
(+ได้นะ)
────────────
“ ถ้าเป็นไปได้ล่ะก็ อยากจะให้ทุกคนมีความสุขนะ ”
“ แต่ว่า.. ทั้งๆที่ผมพยายามมาขนาดนี้แล้ว… ยังไม่สมควรที่จะได้รับความสุขบ้างเลยเหรอครับ? ”
────────────
藤原 和真 | Fujiwara Kazuma | Y.3
.⋆♱
────────────
❕ doc in bio
co/role/chat > dm 24/7 !
────────────
“ ถ้าเป็นไปได้ล่ะก็ อยากจะให้ทุกคนมีความสุขนะ ”
“ แต่ว่า.. ทั้งๆที่ผมพยายามมาขนาดนี้แล้ว… ยังไม่สมควรที่จะได้รับความสุขบ้างเลยเหรอครับ? ”
────────────
藤原 和真 | Fujiwara Kazuma | Y.3
.⋆♱
────────────
❕ doc in bio
co/role/chat > dm 24/7 !
มันเป็นความย้อนแย้งที่น่าฉงน เมื่อสมองขาวโพลน ทว่าความรู้สึกกลับร่ำร้องจะจดจำ
“ทำไมล่ะ?”
“...”
“ทำไมล่ะ?”
น้ำเสียงที่คิดว่าคุ้นเคยนี่...มันวนเวียนกระซิบข้างหูเขาสักพักแล้ว
ใครกัน? ทำไม? หมายถึงอะไร?
+
มันเป็นความย้อนแย้งที่น่าฉงน เมื่อสมองขาวโพลน ทว่าความรู้สึกกลับร่ำร้องจะจดจำ
“ทำไมล่ะ?”
“...”
“ทำไมล่ะ?”
น้ำเสียงที่คิดว่าคุ้นเคยนี่...มันวนเวียนกระซิบข้างหูเขาสักพักแล้ว
ใครกัน? ทำไม? หมายถึงอะไร?
+
เลือดที่ไหลเวียนในกายเริ่มเย็นเฉียบ
กลายเป็นร่างที่ค่อย ๆ จมลงสู่ห้วงมหาสมุทรอันไร้ก้นบึ้ง
ทั้งดำมืดและเยือกเย็น ไร้ความรู้สึก
.
.
ไม่มีเสียงสะอื้น ไม่มีความเจ็บปวด
มีเพียงความเงียบงันที่โอบกอดตัวเราไว้
.
.
แสงค่อย ๆ เลือนดับลง
จนมืดสนิท
.
.
ทว่า
“เฮือก!!”
ความเงียบนั้นถูกฉีกกระชากออกอย่างรุนแรง
วิญญาณถูกดึงกลับคืนสู่ร่างจนแทบแตกสลาย
เลือดที่ไหลเวียนในกายเริ่มเย็นเฉียบ
กลายเป็นร่างที่ค่อย ๆ จมลงสู่ห้วงมหาสมุทรอันไร้ก้นบึ้ง
ทั้งดำมืดและเยือกเย็น ไร้ความรู้สึก
.
.
ไม่มีเสียงสะอื้น ไม่มีความเจ็บปวด
มีเพียงความเงียบงันที่โอบกอดตัวเราไว้
.
.
แสงค่อย ๆ เลือนดับลง
จนมืดสนิท
.
.
ทว่า
“เฮือก!!”
ความเงียบนั้นถูกฉีกกระชากออกอย่างรุนแรง
วิญญาณถูกดึงกลับคืนสู่ร่างจนแทบแตกสลาย
ยามเมื่อหน้ากากจิ้งจอกถูกประทับลงบนใบหน้า เสียงพรึมพำที่ฟังไม่เป็นคำก็ค่อย ๆ แทรกเข้ามากระซิบข้างหู
ความทรงจำก่อนตายฉายแวบขึ้นมาเพียงชั่วครู่
ก่อนจะได้เรียบเรียงความทรงจำที่เลือนรางนั้น เธอก็ต้องสะดุ้งอีกครั้ง เมื่อเสียงของหญิงชรากระซิบขึ้นข้างหู เปล่งถ้อยคำบางอย่างออกมา— เป็นประโยคที่เธอไม่อาจเข้าใจได้เลย
“ ฉันผิดขนาดนั้นเลยเหรอคะ ”
ยามเมื่อหน้ากากจิ้งจอกถูกประทับลงบนใบหน้า เสียงพรึมพำที่ฟังไม่เป็นคำก็ค่อย ๆ แทรกเข้ามากระซิบข้างหู
ความทรงจำก่อนตายฉายแวบขึ้นมาเพียงชั่วครู่
ก่อนจะได้เรียบเรียงความทรงจำที่เลือนรางนั้น เธอก็ต้องสะดุ้งอีกครั้ง เมื่อเสียงของหญิงชรากระซิบขึ้นข้างหู เปล่งถ้อยคำบางอย่างออกมา— เป็นประโยคที่เธอไม่อาจเข้าใจได้เลย
“ ฉันผิดขนาดนั้นเลยเหรอคะ ”
เสียง
มากมายเกินไป
เสียงฝีเท้า เสียงหายใจ คำกระซิบที่ไม่ตั้งใจให้ได้ยิน
ทุกเสียงซ้อนทับกันจนแยกไม่ออกว่าสิ่งใดที่สำคัญ
แต่สิ่งหนึ่งที่ตระหนักได้ คือการ'ทำตามที่พวกเขาบอก'
(1/7)
เสียง
มากมายเกินไป
เสียงฝีเท้า เสียงหายใจ คำกระซิบที่ไม่ตั้งใจให้ได้ยิน
ทุกเสียงซ้อนทับกันจนแยกไม่ออกว่าสิ่งใดที่สำคัญ
แต่สิ่งหนึ่งที่ตระหนักได้ คือการ'ทำตามที่พวกเขาบอก'
(1/7)
โรลเปิด | แยกรูท
หลังพิธีปฐมนิเทศจบลงไป เก็นไซหอบร่างตนเดินออกมาเพื่อเดินเลาะไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย
เมื่อเหนื่อยก็นั่งพักกายลงพื้นหญ้า
ปล่อยความคิดหลงกระเจิงด้วยดวงตาเหม่อลอย
ภาพตรงหน้าตลกไม่น้อย มีหญิงสติไม่ดีนั่งตากแดดดูกลืนไปกับโลกหลังความตายเหลือจริง
| จะลองเข้าไปทักทายดูสักหน่อยหรือเปล่า ?
โรลเปิด | แยกรูท
หลังพิธีปฐมนิเทศจบลงไป เก็นไซหอบร่างตนเดินออกมาเพื่อเดินเลาะไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย
เมื่อเหนื่อยก็นั่งพักกายลงพื้นหญ้า
ปล่อยความคิดหลงกระเจิงด้วยดวงตาเหม่อลอย
ภาพตรงหน้าตลกไม่น้อย มีหญิงสติไม่ดีนั่งตากแดดดูกลืนไปกับโลกหลังความตายเหลือจริง
| จะลองเข้าไปทักทายดูสักหน่อยหรือเปล่า ?
ท่ามกลางเสียงกระซิบที่ทับซ้อนกันมากมายก็มีเสียงกระซิบหนึ่งดังขึ้น ฟังดูอ่อนโยนและชัดเจนกว่าเสียงไหนๆ
"ในที่สุดเธอก็มาถึง..ตามเสียงของฉันมาสิ ที่นี่เธอจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว"
ความสงบนั้นอยู่ได้เพียงชั่วครู่ ไม่นานก็มีเสียงหัวเราะคิกคักที่บิดเบี้ยวตามมา เขาอดตั้งคำถามไม่ได้ว่าข้อความเมื่อครู่นั้นหมายถึงอะไรกันแน่ เป็นความจริง หรือเพียงคำลวงเพื่อปั่นหัวเขา
(+)
ท่ามกลางเสียงกระซิบที่ทับซ้อนกันมากมายก็มีเสียงกระซิบหนึ่งดังขึ้น ฟังดูอ่อนโยนและชัดเจนกว่าเสียงไหนๆ
"ในที่สุดเธอก็มาถึง..ตามเสียงของฉันมาสิ ที่นี่เธอจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว"
ความสงบนั้นอยู่ได้เพียงชั่วครู่ ไม่นานก็มีเสียงหัวเราะคิกคักที่บิดเบี้ยวตามมา เขาอดตั้งคำถามไม่ได้ว่าข้อความเมื่อครู่นั้นหมายถึงอะไรกันแน่ เป็นความจริง หรือเพียงคำลวงเพื่อปั่นหัวเขา
(+)
ตั้งแต่ที่ตื่นขึ้นมา ในหัวเขาก็ล้วนแต่ขาวโพลน
คำถามหลากหลายถาโถม สถานที่เองก็ไม่คุ้นเคย
เมื่อถูกหยิบยื่นทางเลือกให้ บางอย่างในตัวก็เริ่มกู่ร้อง
พิธีการชวนฉงน หมู่มวลผู้คนที่เป็นเหมือนๆกัน
พลันสวมหน้ากาก เสียงกระซิบที่คอยบอกเศษเสี้ยวของ [เรื่องราว]
ก็ปราณีให้เห็น
+
ตั้งแต่ที่ตื่นขึ้นมา ในหัวเขาก็ล้วนแต่ขาวโพลน
คำถามหลากหลายถาโถม สถานที่เองก็ไม่คุ้นเคย
เมื่อถูกหยิบยื่นทางเลือกให้ บางอย่างในตัวก็เริ่มกู่ร้อง
พิธีการชวนฉงน หมู่มวลผู้คนที่เป็นเหมือนๆกัน
พลันสวมหน้ากาก เสียงกระซิบที่คอยบอกเศษเสี้ยวของ [เรื่องราว]
ก็ปราณีให้เห็น
+
[ โรลเปิด | แยกรูท ]
หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
ผู้คนต่างเริ่มแยกย้ายส่วนเขาที่ยังไม่ได้ไปไหนจึงสะกิดเรียก [ คุณ ] ที่อยู่แถวนั้น
" ไง เธอน่ะ "
" เป็นยังไงบ้าง? "
หนุ่มเจ้าสูงเพรียวเอ่ยทักทายคุณด้วยน้ำเสียงเริงร่าคล้ายจะชวนคุยให้รู้สึกผ่อนคลายลงหลังจากเจอพิธีปฐมนิเทศไป
เขา ? ไม่รู้สิ เขาดูไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเท่าไหร่เลยนะ ?
( +ได้ตามสบายเลยค่ะ🤩 )
[ โรลเปิด | แยกรูท ]
หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
ผู้คนต่างเริ่มแยกย้ายส่วนเขาที่ยังไม่ได้ไปไหนจึงสะกิดเรียก [ คุณ ] ที่อยู่แถวนั้น
" ไง เธอน่ะ "
" เป็นยังไงบ้าง? "
หนุ่มเจ้าสูงเพรียวเอ่ยทักทายคุณด้วยน้ำเสียงเริงร่าคล้ายจะชวนคุยให้รู้สึกผ่อนคลายลงหลังจากเจอพิธีปฐมนิเทศไป
เขา ? ไม่รู้สิ เขาดูไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเท่าไหร่เลยนะ ?
( +ได้ตามสบายเลยค่ะ🤩 )
พิธีปฐมนิเทศจบลง เธอเดินออกมา เสียงกระซิบกระซากชวนอึดอัดใจยังคงดังก้อง ภาพฉากสุดท้าย สายตาที่เฝ้ามองดอกไม้ที่กำลังเฉาลง บนเตียงแคบภายในห้องสี่เหลี่ยมที่ว่างเปล่า กลิ่นของโรงพยาบาลคละคลุ้งขึ้น ช่างกระอักกระอวน
แต่แล้วความรู้สึกทั้งหมดไม่ได้ถูกแสดงออกมาผ่านสีหน้า มันมีเพียงรอยยิ้มจาง ๆ ของเธอหลังจากถอดหน้ากากออกน่ะสิ
( 1/? )
พิธีปฐมนิเทศจบลง เธอเดินออกมา เสียงกระซิบกระซากชวนอึดอัดใจยังคงดังก้อง ภาพฉากสุดท้าย สายตาที่เฝ้ามองดอกไม้ที่กำลังเฉาลง บนเตียงแคบภายในห้องสี่เหลี่ยมที่ว่างเปล่า กลิ่นของโรงพยาบาลคละคลุ้งขึ้น ช่างกระอักกระอวน
แต่แล้วความรู้สึกทั้งหมดไม่ได้ถูกแสดงออกมาผ่านสีหน้า มันมีเพียงรอยยิ้มจาง ๆ ของเธอหลังจากถอดหน้ากากออกน่ะสิ
( 1/? )
หน้ากากจิ้งจอกถูกหยิบยกขึ้นมาสวมตามคำสั่ง เปลือกตาปิดสนิทลง
กระทั่งลวดลายปรากฏขึ้นแต่งแต้มหน้ากากให้มีลวดลาย พร้อมกับเสียงกระซิบกระซาบจากทั่วสารทิศแทรกแซงเข้ามา จนโสตประสาทไม่อาจรับไหว
ไม่นานเสียงเหล่านั้น กลับกลายเป็นเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี ปรื้มปิติ แม้กระทั่งเสียงร้องไห้
“ในที่สุดก็จะได้หลุดพ้นแล้ว”
หน้ากากจิ้งจอกถูกหยิบยกขึ้นมาสวมตามคำสั่ง เปลือกตาปิดสนิทลง
กระทั่งลวดลายปรากฏขึ้นแต่งแต้มหน้ากากให้มีลวดลาย พร้อมกับเสียงกระซิบกระซาบจากทั่วสารทิศแทรกแซงเข้ามา จนโสตประสาทไม่อาจรับไหว
ไม่นานเสียงเหล่านั้น กลับกลายเป็นเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี ปรื้มปิติ แม้กระทั่งเสียงร้องไห้
“ในที่สุดก็จะได้หลุดพ้นแล้ว”
[ Story 01 ]
คุณค่าของตัวเองในสถานที่แห่งคืออะไร ?
สิ่งที่เขาตั้งคำถามเอาไว้หลังสองเท้าก้าวตามคนอื่น ๆ มายังอาคารอเนกประสงค์ ทว่ากลับยังไร้ซึ่งคำตอบใดให้หายสงสัย
ท่ามกล่างความอึดอัดที่ก่อตัวอย่งช้า ๆ ตั้งแต่ครั้งที่ลืมตาตื่นขึ้นมา ยิ่งค่อย ๆ ประโคมอย่างรุนแรงจนน่าใจหาย
หน้ากากจิ้งจอกสีสาวโพลนไร้ซึ่งลวดลายใดถูกนำขึ้นมาสวมใส่ไว้อย่างมิอาจขัดขืน
[ Story 01 ]
คุณค่าของตัวเองในสถานที่แห่งคืออะไร ?
สิ่งที่เขาตั้งคำถามเอาไว้หลังสองเท้าก้าวตามคนอื่น ๆ มายังอาคารอเนกประสงค์ ทว่ากลับยังไร้ซึ่งคำตอบใดให้หายสงสัย
ท่ามกล่างความอึดอัดที่ก่อตัวอย่งช้า ๆ ตั้งแต่ครั้งที่ลืมตาตื่นขึ้นมา ยิ่งค่อย ๆ ประโคมอย่างรุนแรงจนน่าใจหาย
หน้ากากจิ้งจอกสีสาวโพลนไร้ซึ่งลวดลายใดถูกนำขึ้นมาสวมใส่ไว้อย่างมิอาจขัดขืน
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
อัตสึชิมองลงมายังความโกลาหลเบื้องล่างด้วยสายตาที่เรียบเฉย ไร้ซึ่งความสมเพชและไร้ซึ่งความสะใจ ราวกับว่าความทุรนทุรายของมนุษย์เป็นเพียงปรากฏการณ์ธรรมชาติอย่างหนึ่ง
แต่เมื่อประธานประกาศจบพิธี เขากลับก้าวลงจากเวทีช้า ๆ มุ่งตรงมาหาคุณที่กำลังหอบหายใจถี่หนีจากภาพหลอนของบาปที่เพิ่งเผชิญ
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
อัตสึชิมองลงมายังความโกลาหลเบื้องล่างด้วยสายตาที่เรียบเฉย ไร้ซึ่งความสมเพชและไร้ซึ่งความสะใจ ราวกับว่าความทุรนทุรายของมนุษย์เป็นเพียงปรากฏการณ์ธรรมชาติอย่างหนึ่ง
แต่เมื่อประธานประกาศจบพิธี เขากลับก้าวลงจากเวทีช้า ๆ มุ่งตรงมาหาคุณที่กำลังหอบหายใจถี่หนีจากภาพหลอนของบาปที่เพิ่งเผชิญ
” ผมแค่บังเอิญเดินผ่านมาครับ “
” น่าสนใจดีนะครับ ผมขอลองด้วยสิ“
.
.
.
” ผมโกรธนะครับ“
﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌
ੈ✩‧₊˚夏川 蒼真 || นัตสึคาวะ โซมะ || 2Y || 18 years ੈ✩‧₊˚
Doc in bio
Co-op | Role | Dm
*คาร์ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน
#SKZ_Commu
” ผมแค่บังเอิญเดินผ่านมาครับ “
” น่าสนใจดีนะครับ ผมขอลองด้วยสิ“
.
.
.
” ผมโกรธนะครับ“
﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌
ੈ✩‧₊˚夏川 蒼真 || นัตสึคาวะ โซมะ || 2Y || 18 years ੈ✩‧₊˚
Doc in bio
Co-op | Role | Dm
*คาร์ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน
#SKZ_Commu
เมื่อหลับตาเสียงระงมก็ดังก้องในโสทประสาท ทั้งโหยหวนทั้งยินดี
และในตอนที่เขาจะยกมือขึ้นพนมนั้น มือของใครบางคนก็ได้กอบกุมมือของเขาไว้
ตลอดช่วงเวลาของความเงียบที่ทุกคนอดกลั้นรอให้ผ่านพ้นไป เขาไม่กล้าแม้แต่จะชักมือออก
ในตอนแรกสัมผัสนั้นเบาบางนิ้วโป้งที่เกลี่ยผิวนั้นราวกับปลอบโยน ก่อนจะค่อยๆบีบแรงขึ้น แรงขึ้นเรื่อยๆ แรงจนเขาคิดว่าบางทีมันอาจจะแหลก
1/2
เมื่อหลับตาเสียงระงมก็ดังก้องในโสทประสาท ทั้งโหยหวนทั้งยินดี
และในตอนที่เขาจะยกมือขึ้นพนมนั้น มือของใครบางคนก็ได้กอบกุมมือของเขาไว้
ตลอดช่วงเวลาของความเงียบที่ทุกคนอดกลั้นรอให้ผ่านพ้นไป เขาไม่กล้าแม้แต่จะชักมือออก
ในตอนแรกสัมผัสนั้นเบาบางนิ้วโป้งที่เกลี่ยผิวนั้นราวกับปลอบโยน ก่อนจะค่อยๆบีบแรงขึ้น แรงขึ้นเรื่อยๆ แรงจนเขาคิดว่าบางทีมันอาจจะแหลก
1/2
[โรลเปิด]
ทางเดินไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดท่ามกลางความเงียบงันหลังจบพิธี
แสงสลัวอาบย้อมร่างของเด็กสาวในชุดนักเรียน
หน้ากากจิ้งจอกสีแดงประหนึ่งอาบเลือดที่ไม่ถูกชำระล้าง บดบังใบหน้าของเธอไว้ ลวดลายของมันคือเส้นตารางดูแปลกตา
เธอยืนนิ่งก่อนจะค่อยๆ ยกนิ้วเรียวชี้ตรงมาที่คู่สนทนา
เอาล่ะ มาเริ่มจากคำถามง่ายๆกันดีกว่า..
[โรลเปิด]
ทางเดินไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดท่ามกลางความเงียบงันหลังจบพิธี
แสงสลัวอาบย้อมร่างของเด็กสาวในชุดนักเรียน
หน้ากากจิ้งจอกสีแดงประหนึ่งอาบเลือดที่ไม่ถูกชำระล้าง บดบังใบหน้าของเธอไว้ ลวดลายของมันคือเส้นตารางดูแปลกตา
เธอยืนนิ่งก่อนจะค่อยๆ ยกนิ้วเรียวชี้ตรงมาที่คู่สนทนา
เอาล่ะ มาเริ่มจากคำถามง่ายๆกันดีกว่า..