"เห๋ อะไรอ่า เฮ้อน่าเบื่อจังน้า~"
"แล้วฉันอยู่ตรงนี้ไปทำไม..."
"■ม่■■■ย■■■ซ■ย!!"
---------------------------------
天池 宮矢 | อามาจิ มิยะ | Y.1
... >> บรรยาย
"..." >> พูด
'...' >> คิด
//... >> กระทำสั้นๆ
(...) >> ผปค.
>>โรล/โค >> dm 24/7
“ ... ”
“ 信じたくはないけど…
信じるしかない ? ”
_________________________
白石 ▾ 流 | ชิไรชิ ริว | 3年
Doc : bio
Co Role Talk ⪧ Dm24/7
_________________________
“ ... ”
“ 信じたくはないけど…
信じるしかない ? ”
_________________________
白石 ▾ 流 | ชิไรชิ ริว | 3年
Doc : bio
Co Role Talk ⪧ Dm24/7
_________________________
เลือดที่ไหลเวียนในกายเริ่มเย็นเฉียบ
กลายเป็นร่างที่ค่อย ๆ จมลงสู่ห้วงมหาสมุทรอันไร้ก้นบึ้ง
ทั้งดำมืดและเยือกเย็น ไร้ความรู้สึก
.
.
ไม่มีเสียงสะอื้น ไม่มีความเจ็บปวด
มีเพียงความเงียบงันที่โอบกอดตัวเราไว้
.
.
แสงค่อย ๆ เลือนดับลง
จนมืดสนิท
.
.
ทว่า
“เฮือก!!”
ความเงียบนั้นถูกฉีกกระชากออกอย่างรุนแรง
วิญญาณถูกดึงกลับคืนสู่ร่างจนแทบแตกสลาย
เลือดที่ไหลเวียนในกายเริ่มเย็นเฉียบ
กลายเป็นร่างที่ค่อย ๆ จมลงสู่ห้วงมหาสมุทรอันไร้ก้นบึ้ง
ทั้งดำมืดและเยือกเย็น ไร้ความรู้สึก
.
.
ไม่มีเสียงสะอื้น ไม่มีความเจ็บปวด
มีเพียงความเงียบงันที่โอบกอดตัวเราไว้
.
.
แสงค่อย ๆ เลือนดับลง
จนมืดสนิท
.
.
ทว่า
“เฮือก!!”
ความเงียบนั้นถูกฉีกกระชากออกอย่างรุนแรง
วิญญาณถูกดึงกลับคืนสู่ร่างจนแทบแตกสลาย
TW: เลือด, การบาดเจ็บรุนแรง, ความตาย
คุเรฮะลืมตาขึ้นมาในห้องที่ไม่คุ้นเคย แสงไฟสีขาวสาดลงมาจนต้องหรี่ตาหนีอยู่ครู่หนึ่งกว่าดวงตาจะยอมปรับตัวรับความสว่างนั้น
เมื่อสายตาเริ่มชินก็เผลอกวาดมองไปรอบห้องโดยอัตโนมัติ
โต๊ะ… เตียง… ตู้เสื้อผ้า… ทุกอย่างถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ ทั้งที่มีเฟอร์นิเจอร์ไม่มากแต่กลับรู้สึกอึดอัดขึ้นมา
(1/12)
TW: เลือด, การบาดเจ็บรุนแรง, ความตาย
คุเรฮะลืมตาขึ้นมาในห้องที่ไม่คุ้นเคย แสงไฟสีขาวสาดลงมาจนต้องหรี่ตาหนีอยู่ครู่หนึ่งกว่าดวงตาจะยอมปรับตัวรับความสว่างนั้น
เมื่อสายตาเริ่มชินก็เผลอกวาดมองไปรอบห้องโดยอัตโนมัติ
โต๊ะ… เตียง… ตู้เสื้อผ้า… ทุกอย่างถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ ทั้งที่มีเฟอร์นิเจอร์ไม่มากแต่กลับรู้สึกอึดอัดขึ้นมา
(1/12)
(ยะสุระงิไม่มีใบโคนะครับ ไว้รู้จักกันหน้างานทีเดียว แต่ถ้าหากใครอยากโคช่วงมีชีวิตลองทักมาก่อนได้นะครับ หรือเฟบโพสต์นี้ก็ได้เดี๋ยวผมทักไปน้า)
(ยะสุระงิไม่มีใบโคนะครับ ไว้รู้จักกันหน้างานทีเดียว แต่ถ้าหากใครอยากโคช่วงมีชีวิตลองทักมาก่อนได้นะครับ หรือเฟบโพสต์นี้ก็ได้เดี๋ยวผมทักไปน้า)
“สวัสดีค่ะ”
เธอเอ่ยทักทาย [คุณ] มือยกหน้ากากเผยใบหน้าที่อยู่ใต้นั้น
“เรามาพูดคุยกันซักหน่อยดีไหมคะ?”
“ถือว่าทำความรู้จักกันด้วย…เนอะ?”
“สวัสดีค่ะ”
เธอเอ่ยทักทาย [คุณ] มือยกหน้ากากเผยใบหน้าที่อยู่ใต้นั้น
“เรามาพูดคุยกันซักหน่อยดีไหมคะ?”
“ถือว่าทำความรู้จักกันด้วย…เนอะ?”
สดับฟังเมื่อเจ้าอยู่
รับรู้จึงเฝ้าเขียน
บันทึกเพื่อร่ำเรียน
คอยเพียรอ่านและขานไป
— 「 與義 」
สดับฟังเมื่อเจ้าอยู่
รับรู้จึงเฝ้าเขียน
บันทึกเพื่อร่ำเรียน
คอยเพียรอ่านและขานไป
— 「 與義 」
— ชายทะเล ณ ช่วงเวลาก่อนคืนพิพากษาโลหิตเริ่มต้นขึ้น
ยามคลื่นกระทบชายฝั่งก่อเกิดเสียงครืนคลอกับสายลม、ชายผ้าคลุมปลิวไปตามแรง ขณะเด็กหนุ่มที่เกือบเติบโตเป็นชายหนุ่มเต็มตัวก้มเก็บอะไรบางอย่าง
ดวงตาดำมืดราวกับไม่มีจุดสิ้นสุดจดจ้อง 「 เปลือกหอย 」นิ่งเงียบและเนิ่นนาน
จน 'คุณ' ไม่รู้เลยว่าเขากำลังคิดสิ่งใดอยู่กันแน่
━━━━━
(บวกได้นะครับ)
— ชายทะเล ณ ช่วงเวลาก่อนคืนพิพากษาโลหิตเริ่มต้นขึ้น
ยามคลื่นกระทบชายฝั่งก่อเกิดเสียงครืนคลอกับสายลม、ชายผ้าคลุมปลิวไปตามแรง ขณะเด็กหนุ่มที่เกือบเติบโตเป็นชายหนุ่มเต็มตัวก้มเก็บอะไรบางอย่าง
ดวงตาดำมืดราวกับไม่มีจุดสิ้นสุดจดจ้อง 「 เปลือกหอย 」นิ่งเงียบและเนิ่นนาน
จน 'คุณ' ไม่รู้เลยว่าเขากำลังคิดสิ่งใดอยู่กันแน่
━━━━━
(บวกได้นะครับ)
(จะทำนานแล้วแต่หมดไฟไปแปปนึ่ง😭)
ในช่วงสายวันหนึ่งหลังจากจบเรื่องราวหลายอย่างมาในที่สุดก็ได้พักผ่อนสักที ได้เดินเล่นสูดอากาศ แต่ว่ารู้ตัวอีกทีก็มีบางสิ่งหายไปซะแล้ว..
‘ ทำไมถึงอุ่นหลังแปลกๆกันนะ.. ’
สายตาก้มลงเห็นเส้นผมที่ปลิวมาด้านหน้าตามลม
’ …? ริบบิ้นล่ะ.. ’
จากนั้นก็ได้เดินหารอบโรงเรียนอีกครั้งแต่ทว่าเท่าไหร่ก็ไม่เจอ..จนกลับมาจุดเดิม..
(จะทำนานแล้วแต่หมดไฟไปแปปนึ่ง😭)
ในช่วงสายวันหนึ่งหลังจากจบเรื่องราวหลายอย่างมาในที่สุดก็ได้พักผ่อนสักที ได้เดินเล่นสูดอากาศ แต่ว่ารู้ตัวอีกทีก็มีบางสิ่งหายไปซะแล้ว..
‘ ทำไมถึงอุ่นหลังแปลกๆกันนะ.. ’
สายตาก้มลงเห็นเส้นผมที่ปลิวมาด้านหน้าตามลม
’ …? ริบบิ้นล่ะ.. ’
จากนั้นก็ได้เดินหารอบโรงเรียนอีกครั้งแต่ทว่าเท่าไหร่ก็ไม่เจอ..จนกลับมาจุดเดิม..
[ เปิดโรล |แยกรูท | หลังจบปฐมนิเทศ ]
รอบข้างเริ่มเงียบลง นักเรียนส่วนใหญ่กระจายตัวออกไปแล้ว เหลือเพียงเสียงฝีเท้าประปรายกับลมที่พัดผ่านช่องทางเดินยาว
เมย์พิงกำแพงอยู่ตรงนั้น หน้ากากจิ้งจอกดำยังบดบังสีหน้าเขาไว้ทั้งหมด ราวกับเจ้าตัวไม่รีบร้อนจะถอดมันออก
+
[ เปิดโรล |แยกรูท | หลังจบปฐมนิเทศ ]
รอบข้างเริ่มเงียบลง นักเรียนส่วนใหญ่กระจายตัวออกไปแล้ว เหลือเพียงเสียงฝีเท้าประปรายกับลมที่พัดผ่านช่องทางเดินยาว
เมย์พิงกำแพงอยู่ตรงนั้น หน้ากากจิ้งจอกดำยังบดบังสีหน้าเขาไว้ทั้งหมด ราวกับเจ้าตัวไม่รีบร้อนจะถอดมันออก
+
ยามลืมตาขึ้น ความไม่คุ้นเคยถาโถมเข้ามาพร้อมกับความเย็นเฉียบ ทำให้ร่างกายมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนทุกอย่างจะค่อย ๆ สงบลง
เมื่อขยับตัวได้ เขาพยายามลุกขึ้นทันที ทว่าไม่ทันได้ก้าวไปไหน ขาทั้งสองกลับอ่อนแรง ทรุดล้มลงกระแทกพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บแล่นวาบผ่านร่างกายราวสายฟ้า
+
ยามลืมตาขึ้น ความไม่คุ้นเคยถาโถมเข้ามาพร้อมกับความเย็นเฉียบ ทำให้ร่างกายมึนงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนทุกอย่างจะค่อย ๆ สงบลง
เมื่อขยับตัวได้ เขาพยายามลุกขึ้นทันที ทว่าไม่ทันได้ก้าวไปไหน ขาทั้งสองกลับอ่อนแรง ทรุดล้มลงกระแทกพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บแล่นวาบผ่านร่างกายราวสายฟ้า
+
[ Story ]
ทันทีที่ความมืดมิดคือสิ่งเดียวที่นัยน์ตากลมจะสามารถมองเห็นได้ภายใต้เปลือกตาบางที่ปิดลงพร้อมมือเล็กที่พนมขึ้นตามคำกล่าวของใครสักคน
–ในตอนนั้นเองที่ภาพ เสียง และความรู้สึกบางอย่างแทรกแซงเข้ามาในการรับรู้ของเธอ
「ทำไมล่ะ—」
เสียงของใครบางคนดังขึ้นภายในหัวของเธอ แม้จะจำไม่ได้ว่านี่คือเสียงของใคร แต่มันกลับให้ความรู้สึกว่าคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก…
+
[ Story ]
ทันทีที่ความมืดมิดคือสิ่งเดียวที่นัยน์ตากลมจะสามารถมองเห็นได้ภายใต้เปลือกตาบางที่ปิดลงพร้อมมือเล็กที่พนมขึ้นตามคำกล่าวของใครสักคน
–ในตอนนั้นเองที่ภาพ เสียง และความรู้สึกบางอย่างแทรกแซงเข้ามาในการรับรู้ของเธอ
「ทำไมล่ะ—」
เสียงของใครบางคนดังขึ้นภายในหัวของเธอ แม้จะจำไม่ได้ว่านี่คือเสียงของใคร แต่มันกลับให้ความรู้สึกว่าคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก…
+
[พิธีปฐมนิเทศ] End part?
มือของเด็กหนุ่มสั่นเบาๆ แม้ใบหน้าจะยังคงนิ่งเรียบ หยิบหน้ากากจิ้งจอกที่วางไว้ขึ้นมา -เตรียมจะสวมใส่มัน
หูฟังเสียงคล้ายทำตาม แต่ชะงัก
มันคาดการณ์ไม่ได้
ถ้า และถ้า
ความรู้สึกที่เข้ามามันมากเกินไปจริงๆ
'อย่างน้อยลายก็สวยดี' -เขาพยายามคิดในแง่ดี
หัวขาวโพลน มือทำตาม สวมใส่หน้ากาก พนมมือ และ
-หลับตาลง
[1/2]
[พิธีปฐมนิเทศ] End part?
มือของเด็กหนุ่มสั่นเบาๆ แม้ใบหน้าจะยังคงนิ่งเรียบ หยิบหน้ากากจิ้งจอกที่วางไว้ขึ้นมา -เตรียมจะสวมใส่มัน
หูฟังเสียงคล้ายทำตาม แต่ชะงัก
มันคาดการณ์ไม่ได้
ถ้า และถ้า
ความรู้สึกที่เข้ามามันมากเกินไปจริงๆ
'อย่างน้อยลายก็สวยดี' -เขาพยายามคิดในแง่ดี
หัวขาวโพลน มือทำตาม สวมใส่หน้ากาก พนมมือ และ
-หลับตาลง
[1/2]
เสียงพูดคุยแว่วมาแต่ไกล
จากผู้คนที่เริ่มปรับตัวเข้ากับโลกใบใหม่ไม่ว่าเต็มใจหรือไม่
ท่ามกลางเสียงเซ็งแซ่รายล้อมรอบกาย ปรากฏเด็กหนุ่มร่างสูงยืนนิ่งอยู่เพียงลำพังใต้เงาไม้ เงยหน้ามองฟ้าด้วยท่าทีเหม่อลอย
ภายในใจไหววูบไปด้วยคำถามมากมายที่ไม่ว่าจะพยายามนึกยังไงก็พบเพียงความว่างเปล่า
หน้ากากจิ้งจอกในมือถูกย้อมให้กลายเป็นสีดำสนิท
+
เสียงพูดคุยแว่วมาแต่ไกล
จากผู้คนที่เริ่มปรับตัวเข้ากับโลกใบใหม่ไม่ว่าเต็มใจหรือไม่
ท่ามกลางเสียงเซ็งแซ่รายล้อมรอบกาย ปรากฏเด็กหนุ่มร่างสูงยืนนิ่งอยู่เพียงลำพังใต้เงาไม้ เงยหน้ามองฟ้าด้วยท่าทีเหม่อลอย
ภายในใจไหววูบไปด้วยคำถามมากมายที่ไม่ว่าจะพยายามนึกยังไงก็พบเพียงความว่างเปล่า
หน้ากากจิ้งจอกในมือถูกย้อมให้กลายเป็นสีดำสนิท
+
" โอ๊ะโอ... ระวังตัวหน่อยนะครับ "
" แถวนี้ไม่เหมาะสำหรับคนส҈̙̪̝̗̑̊ว҈͓̥͖͗͒ย҈͇̱̬̂̏̉ห̸̘̘͍͓̀̒ร̸̝̥̥͉͐̆̋̏͐ื̵̫̯͖̎̓̀อ̴̮̣̰͚̂͂̃͑̊ͅห̷͙̥̝̰̔̎͗̏ล̴̷่̩̯̬̩͇̟̥͒̋͌̆́̾̏́อ̸̤͖͋̿̚... "
" มาเดินสะดุดล้มแถวนี้หรอกนะครับ "
•─────────────────────•
水無瀬 和也 𝐌𝐢𝐧𝐚𝐬𝐞 𝐊𝐚𝐳𝐮𝐲𝐚
𝐘.𝟑 𝐜𝐥𝐚𝐬𝐬 𝐁 | 𝟏𝟖𝟒/𝟔𝟗
𝐃𝐨𝐜 : shorturl.at/AAGcy
( 𝗙𝗲𝗲𝗹 𝗳𝗿𝗲𝗲 𝘁𝗼 𝗮𝘀𝗸 𝗮𝗻𝘆𝘁𝗵𝗶𝗻𝗴𝘀 ! )
𝐂𝐌𝐒 - 𝐏𝐈𝐍𝐊𝐎𝐑𝐂𝐀𝐒
" โอ๊ะโอ... ระวังตัวหน่อยนะครับ "
" แถวนี้ไม่เหมาะสำหรับคนส҈̙̪̝̗̑̊ว҈͓̥͖͗͒ย҈͇̱̬̂̏̉ห̸̘̘͍͓̀̒ร̸̝̥̥͉͐̆̋̏͐ื̵̫̯͖̎̓̀อ̴̮̣̰͚̂͂̃͑̊ͅห̷͙̥̝̰̔̎͗̏ล̴̷่̩̯̬̩͇̟̥͒̋͌̆́̾̏́อ̸̤͖͋̿̚... "
" มาเดินสะดุดล้มแถวนี้หรอกนะครับ "
•─────────────────────•
水無瀬 和也 𝐌𝐢𝐧𝐚𝐬𝐞 𝐊𝐚𝐳𝐮𝐲𝐚
𝐘.𝟑 𝐜𝐥𝐚𝐬𝐬 𝐁 | 𝟏𝟖𝟒/𝟔𝟗
𝐃𝐨𝐜 : shorturl.at/AAGcy
( 𝗙𝗲𝗲𝗹 𝗳𝗿𝗲𝗲 𝘁𝗼 𝗮𝘀𝗸 𝗮𝗻𝘆𝘁𝗵𝗶𝗻𝗴𝘀 ! )
𝐂𝐌𝐒 - 𝐏𝐈𝐍𝐊𝐎𝐑𝐂𝐀𝐒
「 ครูดีใจนะ ที่เธอเลือกมานั่งวาดรูปกับครูวันนี้ 」
「 ถ้าวันไหนพูดไม่ออก… ลองวาดมันออกมาแทนนะ 」
「 ถ้าฉันวาดเธอใหม่อีกครั้ง… เธอจะไม่หายไปอีกใช่มั้ย…? 」
__________🍵🎨__________
มิสุฮาระ เอมิ
อาจารย์วิชาศิลปะและภาษาอังกฤษ
doc : bio
(Role | Co-op: DM ได้เลยค่า!)
「 ครูดีใจนะ ที่เธอเลือกมานั่งวาดรูปกับครูวันนี้ 」
「 ถ้าวันไหนพูดไม่ออก… ลองวาดมันออกมาแทนนะ 」
「 ถ้าฉันวาดเธอใหม่อีกครั้ง… เธอจะไม่หายไปอีกใช่มั้ย…? 」
__________🍵🎨__________
มิสุฮาระ เอมิ
อาจารย์วิชาศิลปะและภาษาอังกฤษ
doc : bio
(Role | Co-op: DM ได้เลยค่า!)
— ชายทะเล ณ ช่วงเวลาก่อนคืนพิพากษาโลหิตเริ่มต้นขึ้น
ยามคลื่นกระทบชายฝั่งก่อเกิดเสียงครืนคลอกับสายลม、ชายผ้าคลุมปลิวไปตามแรง ขณะเด็กหนุ่มที่เกือบเติบโตเป็นชายหนุ่มเต็มตัวก้มเก็บอะไรบางอย่าง
ดวงตาดำมืดราวกับไม่มีจุดสิ้นสุดจดจ้อง 「 เปลือกหอย 」นิ่งเงียบและเนิ่นนาน
จน 'คุณ' ไม่รู้เลยว่าเขากำลังคิดสิ่งใดอยู่กันแน่
━━━━━
(บวกได้นะครับ)
— ชายทะเล ณ ช่วงเวลาก่อนคืนพิพากษาโลหิตเริ่มต้นขึ้น
ยามคลื่นกระทบชายฝั่งก่อเกิดเสียงครืนคลอกับสายลม、ชายผ้าคลุมปลิวไปตามแรง ขณะเด็กหนุ่มที่เกือบเติบโตเป็นชายหนุ่มเต็มตัวก้มเก็บอะไรบางอย่าง
ดวงตาดำมืดราวกับไม่มีจุดสิ้นสุดจดจ้อง 「 เปลือกหอย 」นิ่งเงียบและเนิ่นนาน
จน 'คุณ' ไม่รู้เลยว่าเขากำลังคิดสิ่งใดอยู่กันแน่
━━━━━
(บวกได้นะครับ)
"แหม่ ๆ~ อยากทำหน้าเหมือนเห็นผีแบบนั้นสิ"
"อ้ะ ไม่สิ ตอนนี้จะเรียกว่าผีก็คงไม่ผิดนี่นา"
"แต่ก็ไม่เห็นต้องถอยห่างขนาดนั้นก็ได้นี่ ฉันไม่กัดเธอหรอกหน่า~"
.
.
.
"...บางทีน่ะนะ 🌸✨ "
________________________________
微笑 ▪ 冥亜 | โฮโฮเอมิ เมย์อา | Y3-B
Doc : In bio
โค | โรล | เวิ่น : ตอบตามความว่าง+ตอนตื่นอยู่ (เวลาตื่นนอนไม่แน่นอน)
"แหม่ ๆ~ อยากทำหน้าเหมือนเห็นผีแบบนั้นสิ"
"อ้ะ ไม่สิ ตอนนี้จะเรียกว่าผีก็คงไม่ผิดนี่นา"
"แต่ก็ไม่เห็นต้องถอยห่างขนาดนั้นก็ได้นี่ ฉันไม่กัดเธอหรอกหน่า~"
.
.
.
"...บางทีน่ะนะ 🌸✨ "
________________________________
微笑 ▪ 冥亜 | โฮโฮเอมิ เมย์อา | Y3-B
Doc : In bio
โค | โรล | เวิ่น : ตอบตามความว่าง+ตอนตื่นอยู่ (เวลาตื่นนอนไม่แน่นอน)
" ได้ยินแล้วล่ะ ท่วงทำนองของเธอ "
" เป็นเพลงที่เพราะมากเลยนะ "
━━━━●───── 00:00 ⇆ㅤ◁ㅤ❚❚ㅤ▷ㅤ↻
奏川 真宏 | Kanekawa Mahiro | Y2-B
Doc : bit.ly/4qgMxTE
" ได้ยินแล้วล่ะ ท่วงทำนองของเธอ "
" เป็นเพลงที่เพราะมากเลยนะ "
━━━━●───── 00:00 ⇆ㅤ◁ㅤ❚❚ㅤ▷ㅤ↻
奏川 真宏 | Kanekawa Mahiro | Y2-B
Doc : bit.ly/4qgMxTE
#SKZ_HigetsuDay1
หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป จนกว่าจะได้คำตอบ เก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาว่าพวกคุณได้ทำอะไรลงไปบ้างครั้นเมื่อยังมีชีวิตอยู่
คุณคือคนบาป และทุกคนที่นี่เองก็เป็นคนบาปเช่นเดียวกัน
จงลงโทษพวกเขาเสียสิ ด้วยวิธีอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะทำ คุณจะหนีก็ได้ถ้าไม่อยากรับรู้สิ่งใดแล้วเช่นความทรงจำที่หายไป
[1]
#SKZ_HigetsuDay1
หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป จนกว่าจะได้คำตอบ เก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาว่าพวกคุณได้ทำอะไรลงไปบ้างครั้นเมื่อยังมีชีวิตอยู่
คุณคือคนบาป และทุกคนที่นี่เองก็เป็นคนบาปเช่นเดียวกัน
จงลงโทษพวกเขาเสียสิ ด้วยวิธีอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะทำ คุณจะหนีก็ได้ถ้าไม่อยากรับรู้สิ่งใดแล้วเช่นความทรงจำที่หายไป
[1]
โรลเปิด | แยกรูท
หลังสิ้นสุดเสียงประกาศ ประถมนิเทศปิดฉากลง ผู้คนทยอยลุกจากที่นั่งแยกย้ายเดินออกไป
เพียงแต่ชายหนุ่มผมเปียยาวใต้หน้ากากคนนึงยังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม มือบีบเขานวดไปมาราวจิตใจกับจมอยู่ในห้วงความคิด
(เก้าอี้ข้างๆยังว่าอยู่มาแจมได้นะคะ แต่ฝปค.อาจตอบช้าหน่อยค่ะ🙇)
โรลเปิด | แยกรูท
หลังสิ้นสุดเสียงประกาศ ประถมนิเทศปิดฉากลง ผู้คนทยอยลุกจากที่นั่งแยกย้ายเดินออกไป
เพียงแต่ชายหนุ่มผมเปียยาวใต้หน้ากากคนนึงยังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม มือบีบเขานวดไปมาราวจิตใจกับจมอยู่ในห้วงความคิด
(เก้าอี้ข้างๆยังว่าอยู่มาแจมได้นะคะ แต่ฝปค.อาจตอบช้าหน่อยค่ะ🙇)
มันเป็นความย้อนแย้งที่น่าฉงน เมื่อสมองขาวโพลน ทว่าความรู้สึกกลับร่ำร้องจะจดจำ
“ทำไมล่ะ?”
“...”
“ทำไมล่ะ?”
น้ำเสียงที่คิดว่าคุ้นเคยนี่...มันวนเวียนกระซิบข้างหูเขาสักพักแล้ว
ใครกัน? ทำไม? หมายถึงอะไร?
+
มันเป็นความย้อนแย้งที่น่าฉงน เมื่อสมองขาวโพลน ทว่าความรู้สึกกลับร่ำร้องจะจดจำ
“ทำไมล่ะ?”
“...”
“ทำไมล่ะ?”
น้ำเสียงที่คิดว่าคุ้นเคยนี่...มันวนเวียนกระซิบข้างหูเขาสักพักแล้ว
ใครกัน? ทำไม? หมายถึงอะไร?
+
"ถ้าฉลาดพอ ก็น่าจะเข้าใจกันได้เองนะคะ”
“รบกวนเธอนิดหนึ่งนะคะ เรื่องนี้ให้เธอจัดการจะดีกว่า ฉันไว้ใจเธอค่ะ"
不死川 言葉 | ชินะซุกาวะ โคโตบะ
2年 | 17歳
doc; bit.ly/3LKCVT5
CO-Role DM 24/7
"ถ้าฉลาดพอ ก็น่าจะเข้าใจกันได้เองนะคะ”
“รบกวนเธอนิดหนึ่งนะคะ เรื่องนี้ให้เธอจัดการจะดีกว่า ฉันไว้ใจเธอค่ะ"
不死川 言葉 | ชินะซุกาวะ โคโตบะ
2年 | 17歳
doc; bit.ly/3LKCVT5
CO-Role DM 24/7
[ 青木 止水—อาโอกิ ชิซุย ] Y.1
“ชิซุยน่ะ..ชอบซุ่มซ่ามแบบนี้เสมอเลย..ก็เลยพกพลาสเตอร์ไปไหนมาไหนด้วยตลอด..”
“..พ..เพราะงั้นไม่ต้องเกรงใจหรอกนะ!..ชิน่ะเต็มใจช่วยคุณเอง!..“
Doc ->bio
Co/Role/Etc.
[ 青木 止水—อาโอกิ ชิซุย ] Y.1
“ชิซุยน่ะ..ชอบซุ่มซ่ามแบบนี้เสมอเลย..ก็เลยพกพลาสเตอร์ไปไหนมาไหนด้วยตลอด..”
“..พ..เพราะงั้นไม่ต้องเกรงใจหรอกนะ!..ชิน่ะเต็มใจช่วยคุณเอง!..“
Doc ->bio
Co/Role/Etc.
หน้ากากรูปอสุรจิ้งจอกเย็นเยียบแนบสนิทผิวพักตร์ ลมหายใจของอันโด เรย์ล่า กระทบด้านในจนเกิดไอฝ้า
อากาศภายใต้นั้นอับชื้น หนักอึ้งประหนึ่งผู้จมน้ำลึก
สองมือประนมตามคำบัญชา เปลือกตาปิดลงช้าๆ ครั้นแสงสุดท้ายดับวูบ— โลกทั้งใบก็ถูกกลืนหาย
หน้ากากรูปอสุรจิ้งจอกเย็นเยียบแนบสนิทผิวพักตร์ ลมหายใจของอันโด เรย์ล่า กระทบด้านในจนเกิดไอฝ้า
อากาศภายใต้นั้นอับชื้น หนักอึ้งประหนึ่งผู้จมน้ำลึก
สองมือประนมตามคำบัญชา เปลือกตาปิดลงช้าๆ ครั้นแสงสุดท้ายดับวูบ— โลกทั้งใบก็ถูกกลืนหาย
ทาฮาระ ทามะ
aka. คุโรทามะ🐈⬛
ปี 2 | H172 W50
”ถ้า mission failed ขึ้นมา“
“…อย่าหาว่าฉันไม่เตือนล่ะ”
📕 profile in bio
ทาฮาระ ทามะ
aka. คุโรทามะ🐈⬛
ปี 2 | H172 W50
”ถ้า mission failed ขึ้นมา“
“…อย่าหาว่าฉันไม่เตือนล่ะ”
📕 profile in bio