ชมรม ?? #SKZ_commu
* ตัวละครมีนิสัยชอบหยอกล้อ ชอบตั้งคำถามเชิงความคิดและไม่แสดงความรู้สึกอย่างตรงไปตรงมา *
Doc : https://shorturl.asia/3Ffx5
⠀
" การใช้ชีวิตเพื่อค้นหาคำตอบ "
" มันต่างจากการเรียนรู้ที่จะ
... อยู่กับคำถามรึเปล่า ? "
園部 舞音 | โอกาเบะ บุน
2年 • [ ▒░░▒░▒▒ ] ?
Doc : in bio
_______________________
Role | talk | dm
#SKZ_Commu🎭
⠀
⠀
#SKZ_HigetsuDay1
ประกาศรายชื่อจับคู่ : docs.google.com/spreadsheets...
ฟอร์มส่ง Action : forms.gle/yiGYbxVsdzS6...
สามารถอ่านรายละเอียด Gameplay เพิ่มเติมได้ในดอคอีเว้นท์
ระยะเวลาในการเล่น 00:01 04/02 - 23:59 06/02
#SKZ_HigetsuDay1
ประกาศรายชื่อจับคู่ : docs.google.com/spreadsheets...
ฟอร์มส่ง Action : forms.gle/yiGYbxVsdzS6...
สามารถอ่านรายละเอียด Gameplay เพิ่มเติมได้ในดอคอีเว้นท์
ระยะเวลาในการเล่น 00:01 04/02 - 23:59 06/02
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
คุณกำลังทยอยออกจากแถวหลังจากทำตามคำสั่งของประธานนักเรียนหญิง เสียงพูดคุยพึมพำดังขึ้นเป็นระยะ บางคนกังวล บางคนตื่นเต้น คุณอาจจะกำลังหาทางออก แต่กลับถูกนักเรียนชายคนหนึ่งเรียกไว้
“ ว่างรึปล่าว..?
มาเล่นเกมฆ่าเวลาหน่อยมั้ย ”
คุณอาจจะคุ้นหน้าเด็หคนนี้หรือไม่คุ้นก็ได้ แต่ว่า..คนๆนี้ไม่ใช่ว่ายืนข้างประธานเมื่อหี้นี้หรอ?
(+ได้นะ)
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
คุณกำลังทยอยออกจากแถวหลังจากทำตามคำสั่งของประธานนักเรียนหญิง เสียงพูดคุยพึมพำดังขึ้นเป็นระยะ บางคนกังวล บางคนตื่นเต้น คุณอาจจะกำลังหาทางออก แต่กลับถูกนักเรียนชายคนหนึ่งเรียกไว้
“ ว่างรึปล่าว..?
มาเล่นเกมฆ่าเวลาหน่อยมั้ย ”
คุณอาจจะคุ้นหน้าเด็หคนนี้หรือไม่คุ้นก็ได้ แต่ว่า..คนๆนี้ไม่ใช่ว่ายืนข้างประธานเมื่อหี้นี้หรอ?
(+ได้นะ)
เนื่องจากเราจะเลือกตำแหน่งในห้องเรียนกัน ขอความร่วมมือนักเรียนชั้นปี 2 ห้อง A เข้าดิสคอร์ดรับยศห้อง 2-A 🌻เพื่อพูดคุยเลือกตำแหน่งหัวหน้าห้อง รองหัวหน้า เลขานุการ เหรัญญิกกันครับ
กรณีที่ยังไม่สะดวกเข้าดิสคอร์ด ทักแจ้งมาที่ผมหรืออาจารย์ซุยเซย์ @skz-h-suisei.bsky.social ได้เลยครับ
ขอบคุณครับ
เนื่องจากเราจะเลือกตำแหน่งในห้องเรียนกัน ขอความร่วมมือนักเรียนชั้นปี 2 ห้อง A เข้าดิสคอร์ดรับยศห้อง 2-A 🌻เพื่อพูดคุยเลือกตำแหน่งหัวหน้าห้อง รองหัวหน้า เลขานุการ เหรัญญิกกันครับ
กรณีที่ยังไม่สะดวกเข้าดิสคอร์ด ทักแจ้งมาที่ผมหรืออาจารย์ซุยเซย์ @skz-h-suisei.bsky.social ได้เลยครับ
ขอบคุณครับ
Tw. Blood
; โรลเปิด
ท่ามกลางแรงกดดัน ความสงสัยใคร่รู้ของเด็กหนุ่ม สิ่งที่เลือกเผชิญล้วนแล้วนแต่เป็นความต้องการของเขาทั้งสิ้น
เขาไม่รู้อะไรเลย นอกจากชื่อ
กับ เขามักจะทำตามใจตัวเอง
ทำสิ่งต่างๆ
และ
ในความคิด
จนมาถึงจุดนี้จุดที่ตรงหน้าเป็นเพียงหน้ากากที่ต้องสวม เขาลังเล แต่ก็สวมมันไปแล้ว
’ ฉั่บ ‘
( + )
Tw. Blood
; โรลเปิด
ท่ามกลางแรงกดดัน ความสงสัยใคร่รู้ของเด็กหนุ่ม สิ่งที่เลือกเผชิญล้วนแล้วนแต่เป็นความต้องการของเขาทั้งสิ้น
เขาไม่รู้อะไรเลย นอกจากชื่อ
กับ เขามักจะทำตามใจตัวเอง
ทำสิ่งต่างๆ
และ
ในความคิด
จนมาถึงจุดนี้จุดที่ตรงหน้าเป็นเพียงหน้ากากที่ต้องสวม เขาลังเล แต่ก็สวมมันไปแล้ว
’ ฉั่บ ‘
( + )
เสียง
มากมายเกินไป
เสียงฝีเท้า เสียงหายใจ คำกระซิบที่ไม่ตั้งใจให้ได้ยิน
ทุกเสียงซ้อนทับกันจนแยกไม่ออกว่าสิ่งใดที่สำคัญ
แต่สิ่งหนึ่งที่ตระหนักได้ คือการ'ทำตามที่พวกเขาบอก'
(1/7)
เสียง
มากมายเกินไป
เสียงฝีเท้า เสียงหายใจ คำกระซิบที่ไม่ตั้งใจให้ได้ยิน
ทุกเสียงซ้อนทับกันจนแยกไม่ออกว่าสิ่งใดที่สำคัญ
แต่สิ่งหนึ่งที่ตระหนักได้ คือการ'ทำตามที่พวกเขาบอก'
(1/7)
"แล้วพวกดอกหญ้าริมทางเล่า ไร้คนดูแลแต่กลับเติบโตได้ , ส่วน [ ความอภิรมย์ ] มันไม่มีอยู่จริงหรอก สำหรับฉันมันเป็นแค่คำที่ฉันใช้เรียกสิ่งที่ฉันสนใจเท่านั้น"
อิโอริไพล่หลังพลางสาวเท้ามาหยุดตรงหน้า "ถ้าอยากรู้ว่ามันคืออะไร ก็จงตามหาความหมายของมันด้วยตัวเองเสียสิ"
เมื่อเสร็จสิ้นพิธีปฐมนิเทศ
เหล่านักเรียนเริ่มแยกย้าย เสียงพูดคุยซ้อนทับกันอย่างไร้ทิศทาง
ความวุ่นวายกระจายไปทั่วอาคาร เป็นโอกาสดีที่จะปลีกตัวออกมาเพื่อมองหาสถานที่ใหม่เสียหน่อย
ขณะที่คุณกำลังเดินสำรวจบริเวณอาคารจนไม่รู้ตัวว่าคุณเผลอเดินออกมาไกลเท่าไหร่จากฝูงชน
ในตอนนั้นเองก็ได้มีสายตาหนึ่งจับจ้อง [ คุณ ] ที่กำลังเดินสำรวจไปเรื่อยโดยไร้จุดหมาย
+
เมื่อเสร็จสิ้นพิธีปฐมนิเทศ
เหล่านักเรียนเริ่มแยกย้าย เสียงพูดคุยซ้อนทับกันอย่างไร้ทิศทาง
ความวุ่นวายกระจายไปทั่วอาคาร เป็นโอกาสดีที่จะปลีกตัวออกมาเพื่อมองหาสถานที่ใหม่เสียหน่อย
ขณะที่คุณกำลังเดินสำรวจบริเวณอาคารจนไม่รู้ตัวว่าคุณเผลอเดินออกมาไกลเท่าไหร่จากฝูงชน
ในตอนนั้นเองก็ได้มีสายตาหนึ่งจับจ้อง [ คุณ ] ที่กำลังเดินสำรวจไปเรื่อยโดยไร้จุดหมาย
+
ยามเมื่อหน้ากากจิ้งจอกถูกประทับลงบนใบหน้า เสียงพรึมพำที่ฟังไม่เป็นคำก็ค่อย ๆ แทรกเข้ามากระซิบข้างหู
ความทรงจำก่อนตายฉายแวบขึ้นมาเพียงชั่วครู่
ก่อนจะได้เรียบเรียงความทรงจำที่เลือนรางนั้น เธอก็ต้องสะดุ้งอีกครั้ง เมื่อเสียงของหญิงชรากระซิบขึ้นข้างหู เปล่งถ้อยคำบางอย่างออกมา— เป็นประโยคที่เธอไม่อาจเข้าใจได้เลย
“ ฉันผิดขนาดนั้นเลยเหรอคะ ”
ยามเมื่อหน้ากากจิ้งจอกถูกประทับลงบนใบหน้า เสียงพรึมพำที่ฟังไม่เป็นคำก็ค่อย ๆ แทรกเข้ามากระซิบข้างหู
ความทรงจำก่อนตายฉายแวบขึ้นมาเพียงชั่วครู่
ก่อนจะได้เรียบเรียงความทรงจำที่เลือนรางนั้น เธอก็ต้องสะดุ้งอีกครั้ง เมื่อเสียงของหญิงชรากระซิบขึ้นข้างหู เปล่งถ้อยคำบางอย่างออกมา— เป็นประโยคที่เธอไม่อาจเข้าใจได้เลย
“ ฉันผิดขนาดนั้นเลยเหรอคะ ”
โรลเปิด , หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
ท่ามกลางเสียงเซ็งแซ่และภาพความโกลาหลของเหล่าผู้คนที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่ยากจะเข้าใจมา
[ อิโอริ ] ยังคงยืนอยู่จุดเดิม สายตาปรายมองนาฏกรรมแห่งความโกลาหลเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกว่างเปล่า
“ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ฤดูกาล , ก็มีแต่พวกปวกเปียกเช่นเคย ”
( 1/2 )
โรลเปิด , หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
ท่ามกลางเสียงเซ็งแซ่และภาพความโกลาหลของเหล่าผู้คนที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่ยากจะเข้าใจมา
[ อิโอริ ] ยังคงยืนอยู่จุดเดิม สายตาปรายมองนาฏกรรมแห่งความโกลาหลเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกว่างเปล่า
“ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ฤดูกาล , ก็มีแต่พวกปวกเปียกเช่นเคย ”
( 1/2 )
วันแห่งการเริ่มต้นสิ้นสุดไปแล้ว
เหลือเพียงเศษซากของสิ่งที่ผ่านมาเฉกเช่นทุกครั้ง
เสียงเอี๊ยดอ๊าดของเก้าอี้ค่อยๆถูกลากมาเก็บไว้
"....ดูมีเรื่องในหัวเยอะนะ"
"ยืนอยู่ทำไมล่ะ มาช่วยฉันเก็บก่อนสิ"
วันแห่งการเริ่มต้นสิ้นสุดไปแล้ว
เหลือเพียงเศษซากของสิ่งที่ผ่านมาเฉกเช่นทุกครั้ง
เสียงเอี๊ยดอ๊าดของเก้าอี้ค่อยๆถูกลากมาเก็บไว้
"....ดูมีเรื่องในหัวเยอะนะ"
"ยืนอยู่ทำไมล่ะ มาช่วยฉันเก็บก่อนสิ"
[ 青木 止水—อาโอกิ ชิซุย ] Y.1
“ชิซุยน่ะ..ชอบซุ่มซ่ามแบบนี้เสมอเลย..ก็เลยพกพลาสเตอร์ไปไหนมาไหนด้วยตลอด..”
“..พ..เพราะงั้นไม่ต้องเกรงใจหรอกนะ!..ชิน่ะเต็มใจช่วยคุณเอง!..“
Doc ->bio
Co/Role/Etc.
[ 青木 止水—อาโอกิ ชิซุย ] Y.1
“ชิซุยน่ะ..ชอบซุ่มซ่ามแบบนี้เสมอเลย..ก็เลยพกพลาสเตอร์ไปไหนมาไหนด้วยตลอด..”
“..พ..เพราะงั้นไม่ต้องเกรงใจหรอกนะ!..ชิน่ะเต็มใจช่วยคุณเอง!..“
Doc ->bio
Co/Role/Etc.
「最初から、期待してなかった。」
"ตั้งแต่แรกก็ไม่ได้คาดหวังอะไรอยู่แล้ว"
「この世界に、わかってくれる人が一人いれば、それでいい。」
"แค่ใครสักคนบนโลกที่เข้าใจก็พอ"
志村 光生 (ชิมูระ โคเซอิ)
3年 | 18歳 | 2008年9月23日
ชมรมเคนโด้ | 171/55 | 🇯🇵🇹🇼🇩🇪
Docs in Bio | Co/Role/Dm 24/7
(พี่โคเป็นเฉือขาวหยิ่ง ๆ หน้าดุ แต่ใจดีนะ~)
「最初から、期待してなかった。」
"ตั้งแต่แรกก็ไม่ได้คาดหวังอะไรอยู่แล้ว"
「この世界に、わかってくれる人が一人いれば、それでいい。」
"แค่ใครสักคนบนโลกที่เข้าใจก็พอ"
志村 光生 (ชิมูระ โคเซอิ)
3年 | 18歳 | 2008年9月23日
ชมรมเคนโด้ | 171/55 | 🇯🇵🇹🇼🇩🇪
Docs in Bio | Co/Role/Dm 24/7
(พี่โคเป็นเฉือขาวหยิ่ง ๆ หน้าดุ แต่ใจดีนะ~)
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
อัตสึชิมองลงมายังความโกลาหลเบื้องล่างด้วยสายตาที่เรียบเฉย ไร้ซึ่งความสมเพชและไร้ซึ่งความสะใจ ราวกับว่าความทุรนทุรายของมนุษย์เป็นเพียงปรากฏการณ์ธรรมชาติอย่างหนึ่ง
แต่เมื่อประธานประกาศจบพิธี เขากลับก้าวลงจากเวทีช้า ๆ มุ่งตรงมาหาคุณที่กำลังหอบหายใจถี่หนีจากภาพหลอนของบาปที่เพิ่งเผชิญ
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
อัตสึชิมองลงมายังความโกลาหลเบื้องล่างด้วยสายตาที่เรียบเฉย ไร้ซึ่งความสมเพชและไร้ซึ่งความสะใจ ราวกับว่าความทุรนทุรายของมนุษย์เป็นเพียงปรากฏการณ์ธรรมชาติอย่างหนึ่ง
แต่เมื่อประธานประกาศจบพิธี เขากลับก้าวลงจากเวทีช้า ๆ มุ่งตรงมาหาคุณที่กำลังหอบหายใจถี่หนีจากภาพหลอนของบาปที่เพิ่งเผชิญ
เมื่อยามเด็กนักเรียนนับร้อยเดินออกจากอาคารอเนกประสงค์ ในตอนที่คุณกำลังยืนไม่เข้าใจอะไรหลาย ๆ อย่างที่เกิดขึ้นอยู๋
เสียงปริศนาจึงดังขึ้นด้านหลัง
เสื้อคลุมพิธีการที่พริ้วไหวเล็กน้อยตามแรงลม
เธอเป็นหญิงสาวที่คุณได้พบว่ายืนอยู่กับสภานักเรียนเมื่อครู่นี้
[ กรรมการฝ่ายวินัย เทนเซย์ ]
"เธอดูมีคำถามนะ อยากถามอะไรหรือเปล่า?"
เมื่อยามเด็กนักเรียนนับร้อยเดินออกจากอาคารอเนกประสงค์ ในตอนที่คุณกำลังยืนไม่เข้าใจอะไรหลาย ๆ อย่างที่เกิดขึ้นอยู๋
เสียงปริศนาจึงดังขึ้นด้านหลัง
เสื้อคลุมพิธีการที่พริ้วไหวเล็กน้อยตามแรงลม
เธอเป็นหญิงสาวที่คุณได้พบว่ายืนอยู่กับสภานักเรียนเมื่อครู่นี้
[ กรรมการฝ่ายวินัย เทนเซย์ ]
"เธอดูมีคำถามนะ อยากถามอะไรหรือเปล่า?"
"ถ้าฉลาดพอ ก็น่าจะเข้าใจกันได้เองนะคะ”
“รบกวนเธอนิดหนึ่งนะคะ เรื่องนี้ให้เธอจัดการจะดีกว่า ฉันไว้ใจเธอค่ะ"
不死川 言葉 | ชินะซุกาวะ โคโตบะ
2年 | 17歳
doc; bit.ly/3LKCVT5
CO-Role DM 24/7
"ถ้าฉลาดพอ ก็น่าจะเข้าใจกันได้เองนะคะ”
“รบกวนเธอนิดหนึ่งนะคะ เรื่องนี้ให้เธอจัดการจะดีกว่า ฉันไว้ใจเธอค่ะ"
不死川 言葉 | ชินะซุกาวะ โคโตบะ
2年 | 17歳
doc; bit.ly/3LKCVT5
CO-Role DM 24/7
หลังพิธีปฐมนิเทศ | โรลเปิด
เมื่อถูกปล่อยตัวออกจากพิธีผู้คนก็เริ่มทยอยออกจากพื้นที่ และไม่ใกล้ไม่ไกลกันอาจพบร่างสูงนั่งอยู่บริเวณอาคารอเนกประสงค์
เขาเพียงจับพลิกสำรวจหน้ากากจิ้งจอกไปมาอยู่ครู่หนึ่งอย่างสงสัยใคร่รู้ ดูสุขุมผิดกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานเสียจริง
“ไง”
เสียงทุ้มเอ่ยทัก [คุณ] แม้ดวงตาคู่นั้นยังวางจุดโฟกัสอยู่ที่ของในมือ ทว่านั่นก็ชัดเจนแล้ว
เขารู้ว่าคุณมองเขาอยู่
หลังพิธีปฐมนิเทศ | โรลเปิด
เมื่อถูกปล่อยตัวออกจากพิธีผู้คนก็เริ่มทยอยออกจากพื้นที่ และไม่ใกล้ไม่ไกลกันอาจพบร่างสูงนั่งอยู่บริเวณอาคารอเนกประสงค์
เขาเพียงจับพลิกสำรวจหน้ากากจิ้งจอกไปมาอยู่ครู่หนึ่งอย่างสงสัยใคร่รู้ ดูสุขุมผิดกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานเสียจริง
“ไง”
เสียงทุ้มเอ่ยทัก [คุณ] แม้ดวงตาคู่นั้นยังวางจุดโฟกัสอยู่ที่ของในมือ ทว่านั่นก็ชัดเจนแล้ว
เขารู้ว่าคุณมองเขาอยู่
(เปิดให้แจมเฉพาะนักเรียน)
วันแรก ณ ที่แห่งนี้
คุณผู้ราวกับแกะหลงทาง
อาจจะเป็นแกะที่หลงผิดในบาป
แกะที่หวาดกลัวการทำผิด หรืออาจจะ
แกะที่ใสซื่อบริสุทธิ์เกินกว่าจะเข้าใจว่า
ตนได้ทำอะไรลงไป
แต่ก็ไม่ใช่แกะทุกตัว
จะเป็น [ มิตรสหาย ] อันดีกับพวกคุณ
แกะบางตัวอาจผันแปรเปลี่ยน
จากขาวเป็นดำ
จากใสเป็นขุ่น
จากรักดี
เป็นพระพฤติชั่ว
TW : body horror
(เปิดให้แจมเฉพาะนักเรียน)
วันแรก ณ ที่แห่งนี้
คุณผู้ราวกับแกะหลงทาง
อาจจะเป็นแกะที่หลงผิดในบาป
แกะที่หวาดกลัวการทำผิด หรืออาจจะ
แกะที่ใสซื่อบริสุทธิ์เกินกว่าจะเข้าใจว่า
ตนได้ทำอะไรลงไป
แต่ก็ไม่ใช่แกะทุกตัว
จะเป็น [ มิตรสหาย ] อันดีกับพวกคุณ
แกะบางตัวอาจผันแปรเปลี่ยน
จากขาวเป็นดำ
จากใสเป็นขุ่น
จากรักดี
เป็นพระพฤติชั่ว
TW : body horror
มิซึกิ—ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่หายใจได้ไม่ทั่วท้อง เขาลุกขึ้นมาสวมชุดที่แขวนอยู่ในห้อง หยิบบัตรนักเรียนและเดินตามคนอื่นๆไปจนถึงจุดหมาย
เขาสวม..หน้ากากจิ้งจอก? เสียงเด็กชายที่กระซิบที่ข้างหู?...หัวใจเขารู้สึกหนึกอึ้ง เศษเสี้ยวความทรงจำก็ปรากฏเข้ามาในหัว—
สถานที่ที่มืดสนิทแต่กลับมีแสงจันทร์นวลที่ยังคงส่องมาถึง
" ผมคง...ตายไปแล้วจริงๆสินะ "
มิซึกิ—ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกที่หายใจได้ไม่ทั่วท้อง เขาลุกขึ้นมาสวมชุดที่แขวนอยู่ในห้อง หยิบบัตรนักเรียนและเดินตามคนอื่นๆไปจนถึงจุดหมาย
เขาสวม..หน้ากากจิ้งจอก? เสียงเด็กชายที่กระซิบที่ข้างหู?...หัวใจเขารู้สึกหนึกอึ้ง เศษเสี้ยวความทรงจำก็ปรากฏเข้ามาในหัว—
สถานที่ที่มืดสนิทแต่กลับมีแสงจันทร์นวลที่ยังคงส่องมาถึง
" ผมคง...ตายไปแล้วจริงๆสินะ "
พิธีปฐมนิเทศจบลง เธอเดินออกมา เสียงกระซิบกระซากชวนอึดอัดใจยังคงดังก้อง ภาพฉากสุดท้าย สายตาที่เฝ้ามองดอกไม้ที่กำลังเฉาลง บนเตียงแคบภายในห้องสี่เหลี่ยมที่ว่างเปล่า กลิ่นของโรงพยาบาลคละคลุ้งขึ้น ช่างกระอักกระอวน
แต่แล้วความรู้สึกทั้งหมดไม่ได้ถูกแสดงออกมาผ่านสีหน้า มันมีเพียงรอยยิ้มจาง ๆ ของเธอหลังจากถอดหน้ากากออกน่ะสิ
( 1/? )
พิธีปฐมนิเทศจบลง เธอเดินออกมา เสียงกระซิบกระซากชวนอึดอัดใจยังคงดังก้อง ภาพฉากสุดท้าย สายตาที่เฝ้ามองดอกไม้ที่กำลังเฉาลง บนเตียงแคบภายในห้องสี่เหลี่ยมที่ว่างเปล่า กลิ่นของโรงพยาบาลคละคลุ้งขึ้น ช่างกระอักกระอวน
แต่แล้วความรู้สึกทั้งหมดไม่ได้ถูกแสดงออกมาผ่านสีหน้า มันมีเพียงรอยยิ้มจาง ๆ ของเธอหลังจากถอดหน้ากากออกน่ะสิ
( 1/? )
(ฉันเปิดรับโคนะ เฟบเพื่อเป็น)
(ฉันเปิดรับโคนะ เฟบเพื่อเป็น)