เธอยืนมองโคมในมือเงียบๆความลังเลปรากฏในแววตาของคิ้วขมวดเป็นปมเล็กๆริมฝีปากบางเม้มแน่นก่อนที่เธอจะยิ้มเล็กน้อยและเอ่ยขึ้นอย่างมั่นใจ

“ไม่ต้องหรอก…คำอธิษฐานของเราอาจไม่จำเป็นต้องพูดออกมาเสมอไป แค่ให้แสงจากโคมนี้เป็นตัวแทนความปรารถนาของเราก็พอ”

เธอกล่าวพลางยกโคมขึ้น แสงอ่อนๆจากไฟในโคมส่องสะท้อนออกมาเหมือนเป็นการบอกลาสิ่งที่ซ่อนไว้ในใจ

“ท่านจับด้วยกันสิ”