ในตอนนั้นเรโอะกับคนอื่น ๆ ก็คิดว่าอิซางิคงจะเดินกลับมานั่งกินเหมือนเดิม แต่อิซางิกลับทำในสิ่งที่ตัวเรโอะเองก็รู้สึกตกใจอยู่เหมือนกัน
"สู้ ๆ นะ ฉันเป็นกำลังใจให้" ว่าแล้วอิซางิก็จับใบหน้าของเรโอะให้อยู่นิ่ง ๆ ก่อนที่จะยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มอีกฝ่ายฟอดใหญ่เลย... (195)
ในตอนนั้นเรโอะกับคนอื่น ๆ ก็คิดว่าอิซางิคงจะเดินกลับมานั่งกินเหมือนเดิม แต่อิซางิกลับทำในสิ่งที่ตัวเรโอะเองก็รู้สึกตกใจอยู่เหมือนกัน
"สู้ ๆ นะ ฉันเป็นกำลังใจให้" ว่าแล้วอิซางิก็จับใบหน้าของเรโอะให้อยู่นิ่ง ๆ ก่อนที่จะยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มอีกฝ่ายฟอดใหญ่เลย... (195)
"ตอนนั้นเราอุ้มโยจังไม่ได้ แต่ตอนนี้เราอุ้มโยจังได้แล้วนะ" ว่าแล้วรินก็ก้มตัวลงไปอุ้มอิซางิขึ้นมาพาดบ่าของตัวเองอีกครั้ง
"ไปกันได้แล้ว" จากนั้นรินก็หันไปเรียกอาริวกับโทคิมิตสึให้เดินตามตัวเองเข้าไปในประตูของผู้ชนะ (158)
"ตอนนั้นเราอุ้มโยจังไม่ได้ แต่ตอนนี้เราอุ้มโยจังได้แล้วนะ" ว่าแล้วรินก็ก้มตัวลงไปอุ้มอิซางิขึ้นมาพาดบ่าของตัวเองอีกครั้ง
"ไปกันได้แล้ว" จากนั้นรินก็หันไปเรียกอาริวกับโทคิมิตสึให้เดินตามตัวเองเข้าไปในประตูของผู้ชนะ (158)
โชคดีว่าสร้อยที่อิซางิใส่อยู่ อิโยะทำให้มันดูเหมือนเป็นเครื่องรางสำหรับเด็กทั่ว ๆ ไป โจรพวกนั้นจึงไม่ได้รู้สึกเอะใจกันขึ้นมาเลย (73)
โชคดีว่าสร้อยที่อิซางิใส่อยู่ อิโยะทำให้มันดูเหมือนเป็นเครื่องรางสำหรับเด็กทั่ว ๆ ไป โจรพวกนั้นจึงไม่ได้รู้สึกเอะใจกันขึ้นมาเลย (73)
'มาล้างมือก่อน เดี๋ยวเราแบ่งขนมให้กินอีกนะ' ว่าแล้วอิซางิก็เดินลากคนเด็กคนนั้นตรงไปที่ห้องน้ำสาธารณะ
ถึงไกเซอร์จะฟังสิ่งที่เด็กตรงหน้าพูดออกมาไม่รู้เรื่อง แต่ไกเซอร์กลับรู้สึกขึ้นมาได้ว่า
รอยยิ้มของเด็กคนนี้มันช่างสว่างสดใส จนทำให้ไกเซอร์รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเลย (23)
'มาล้างมือก่อน เดี๋ยวเราแบ่งขนมให้กินอีกนะ' ว่าแล้วอิซางิก็เดินลากคนเด็กคนนั้นตรงไปที่ห้องน้ำสาธารณะ
ถึงไกเซอร์จะฟังสิ่งที่เด็กตรงหน้าพูดออกมาไม่รู้เรื่อง แต่ไกเซอร์กลับรู้สึกขึ้นมาได้ว่า
รอยยิ้มของเด็กคนนี้มันช่างสว่างสดใส จนทำให้ไกเซอร์รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเลย (23)
จากนั้นซาเอะก็หันหน้าไปคุยกับแม่ของอิซางิต่อ
"คุณน้าครับ ผมขอพาน้องไปเล่นเตะบอลด้วยกันได้ไหมครับ ที่สนามเด็กเล่นตรงนั้น"
"ได้จ้ะ แต่อย่ากลับกันเย็นมากนะลูก" อิโยะตอบกลับไปพร้อมกับรอยยิ้ม
"ได้ครับ เดี๋ยวผมกับรินจะเดินไปส่งน้องเอง" (33)
จากนั้นซาเอะก็หันหน้าไปคุยกับแม่ของอิซางิต่อ
"คุณน้าครับ ผมขอพาน้องไปเล่นเตะบอลด้วยกันได้ไหมครับ ที่สนามเด็กเล่นตรงนั้น"
"ได้จ้ะ แต่อย่ากลับกันเย็นมากนะลูก" อิโยะตอบกลับไปพร้อมกับรอยยิ้ม
"ได้ครับ เดี๋ยวผมกับรินจะเดินไปส่งน้องเอง" (33)
"เอาอีกแล้วนะรินริน!" ซึ่งอิซางิก็ไม่ยอมตกเป็นเหยื่ออยู่ฝ่ายเดียว เพราะเด็กน้อยก็เอื้อมมือไปสะกิดรินกลับบ้างเหมือนกัน
ตัวซาเอะที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้ห้ามอะไรออกมา แถมเจ้าตัวยังหัวเราะชอบใจขึ้นมาอีกต่างหาก (19)
"เอาอีกแล้วนะรินริน!" ซึ่งอิซางิก็ไม่ยอมตกเป็นเหยื่ออยู่ฝ่ายเดียว เพราะเด็กน้อยก็เอื้อมมือไปสะกิดรินกลับบ้างเหมือนกัน
ตัวซาเอะที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้ห้ามอะไรออกมา แถมเจ้าตัวยังหัวเราะชอบใจขึ้นมาอีกต่างหาก (19)
ไม่งั้นแกจะมีแฟนเอาไว้ทำบ้าอะไรตั้ง 2 คน!" ไกเซอร์พูดแทรกอิซางิขึ้นมาอย่างหงุดหงิด จากนั้นเจ้าตัวก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แบบพยายามทำให้ตัวเองใจเย็นลง (167)
ไม่งั้นแกจะมีแฟนเอาไว้ทำบ้าอะไรตั้ง 2 คน!" ไกเซอร์พูดแทรกอิซางิขึ้นมาอย่างหงุดหงิด จากนั้นเจ้าตัวก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แบบพยายามทำให้ตัวเองใจเย็นลง (167)
เพราะพอไม่มีรินกับไกเซอร์แล้ว อิซางิก็จะตกเป็นเป้าของการกลั่นแกล้งเลยทันที
เสียงสาดน้ำดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงหัวเราะของพวกมัน (155)
เพราะพอไม่มีรินกับไกเซอร์แล้ว อิซางิก็จะตกเป็นเป้าของการกลั่นแกล้งเลยทันที
เสียงสาดน้ำดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงหัวเราะของพวกมัน (155)
“ อิซางิ โยอิจิ ยินดีที่ได้รู้จักนะบาจิระ “
” อือ ๆ ต่อจากนี้มาเล่นบอลด้วยกันนะอิซางิ “
” สองคนนั้นคุยกันสนุกเลยนะ “
ผู้ชายผมสีแดงหวานเดินเข้ามาคู่กับชายผมสีส้มสว่าง
” ไง ฉันจิงิริ เฮียวมะ ข้าง ๆ คุนิงามิ เร็นสุเกะ “
” อืม “
“ อิซางิ โยอิจิ ยินดีที่ได้รู้จักนะบาจิระ “
” อือ ๆ ต่อจากนี้มาเล่นบอลด้วยกันนะอิซางิ “
” สองคนนั้นคุยกันสนุกเลยนะ “
ผู้ชายผมสีแดงหวานเดินเข้ามาคู่กับชายผมสีส้มสว่าง
” ไง ฉันจิงิริ เฮียวมะ ข้าง ๆ คุนิงามิ เร็นสุเกะ “
” อืม “
'นี่จังกำลังพูดอะไรออกมาอยู่เนี่ย ทำไมถึงได้ฟังดูยากจัง' (400)
'นี่จังกำลังพูดอะไรออกมาอยู่เนี่ย ทำไมถึงได้ฟังดูยากจัง' (400)
มันอาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้อนาคตของอิซางิเปลี่ยนแปลงไปก็ได้... (366)
มันอาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้อนาคตของอิซางิเปลี่ยนแปลงไปก็ได้... (366)
"จริงเหรอนี่จัง!" อิซางิถามย้ำกลับไปด้วยแววตาที่เปล่งประกาย ไกเซอร์ที่เริ่มจะรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างก็ลองถามแบบหยั่งเชิงออกไปว่า
"ยจจังชอบพวกมันเหรอ?"
"ใช่ ๆ" แล้วไกเซอร์ก็รู้สึกเหมือนมีมีดมาปักอยู่ที่กลางอกทันที (356)
"จริงเหรอนี่จัง!" อิซางิถามย้ำกลับไปด้วยแววตาที่เปล่งประกาย ไกเซอร์ที่เริ่มจะรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างก็ลองถามแบบหยั่งเชิงออกไปว่า
"ยจจังชอบพวกมันเหรอ?"
"ใช่ ๆ" แล้วไกเซอร์ก็รู้สึกเหมือนมีมีดมาปักอยู่ที่กลางอกทันที (356)
"คุยกันให้เรียบร้อย ถ้ายังไม่หายเป็นแบบนี้อีก ฉันจะไม่เปิดประตูให้พวกนายอย่างเด็ดขาด" (334)
"คุยกันให้เรียบร้อย ถ้ายังไม่หายเป็นแบบนี้อีก ฉันจะไม่เปิดประตูให้พวกนายอย่างเด็ดขาด" (334)
อ้อ ฉันขอเตือนแกอีกอย่างเลยนะโนอา ว่าอย่าคิดที่จะเล่นตุกติกอะไรอย่างเด็ดขาด
เพราะคราวที่แล้วแกเป็นคนกำหนดโชคชะตาของอิซางิว่าจะต้องมาเป็นเครื่องมือให้แกใช้
แต่ครั้งนี้อิซางิจะเป็นคนกำหนดโชคชะตาของแกไปตลอดชีวิตเลยโนอา" (304)
อ้อ ฉันขอเตือนแกอีกอย่างเลยนะโนอา ว่าอย่าคิดที่จะเล่นตุกติกอะไรอย่างเด็ดขาด
เพราะคราวที่แล้วแกเป็นคนกำหนดโชคชะตาของอิซางิว่าจะต้องมาเป็นเครื่องมือให้แกใช้
แต่ครั้งนี้อิซางิจะเป็นคนกำหนดโชคชะตาของแกไปตลอดชีวิตเลยโนอา" (304)
"ขอบคุณนะเนส มาช่วยได้ทันเวลาพอดีเลย ให้ตายเถอะ นี่ถ้าเมื่อกี้นี้โยอิจิมันร้องไห้ออกมาจริง ๆ นะ ฉันคงทำไรต่อไม่ถูกแน่ ๆ เลย" (290)
"ขอบคุณนะเนส มาช่วยได้ทันเวลาพอดีเลย ให้ตายเถอะ นี่ถ้าเมื่อกี้นี้โยอิจิมันร้องไห้ออกมาจริง ๆ นะ ฉันคงทำไรต่อไม่ถูกแน่ ๆ เลย" (290)
'ให้ตายเถอะ ลืมเรื่องที่เราจะต้องแข่งกับโยอิจิในสนามไปได้ยังไงเนี่ย แล้วแบบนี้จะบอกโยอิจิยังไงดีวะ ปวดหัวโว้ย!' (276)
'ให้ตายเถอะ ลืมเรื่องที่เราจะต้องแข่งกับโยอิจิในสนามไปได้ยังไงเนี่ย แล้วแบบนี้จะบอกโยอิจิยังไงดีวะ ปวดหัวโว้ย!' (276)