ในตอนนั้นเรโอะกับคนอื่น ๆ ก็คิดว่าอิซางิคงจะเดินกลับมานั่งกินเหมือนเดิม แต่อิซางิกลับทำในสิ่งที่ตัวเรโอะเองก็รู้สึกตกใจอยู่เหมือนกัน
"สู้ ๆ นะ ฉันเป็นกำลังใจให้" ว่าแล้วอิซางิก็จับใบหน้าของเรโอะให้อยู่นิ่ง ๆ ก่อนที่จะยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มอีกฝ่ายฟอดใหญ่เลย... (195)
ในตอนนั้นเรโอะกับคนอื่น ๆ ก็คิดว่าอิซางิคงจะเดินกลับมานั่งกินเหมือนเดิม แต่อิซางิกลับทำในสิ่งที่ตัวเรโอะเองก็รู้สึกตกใจอยู่เหมือนกัน
"สู้ ๆ นะ ฉันเป็นกำลังใจให้" ว่าแล้วอิซางิก็จับใบหน้าของเรโอะให้อยู่นิ่ง ๆ ก่อนที่จะยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มอีกฝ่ายฟอดใหญ่เลย... (195)
หลังจากที่โครงการ blue lock ได้จบลง ใคร ๆ หลายคนต่างก็คิดว่าอิซางิจะต้องได้เป็นนักบอลที่มีชื่อเสียงระดับโลกอย่างแน่นอน (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
หลังจากที่โครงการ blue lock ได้จบลง ใคร ๆ หลายคนต่างก็คิดว่าอิซางิจะต้องได้เป็นนักบอลที่มีชื่อเสียงระดับโลกอย่างแน่นอน (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
"ตอนนั้นเราอุ้มโยจังไม่ได้ แต่ตอนนี้เราอุ้มโยจังได้แล้วนะ" ว่าแล้วรินก็ก้มตัวลงไปอุ้มอิซางิขึ้นมาพาดบ่าของตัวเองอีกครั้ง
"ไปกันได้แล้ว" จากนั้นรินก็หันไปเรียกอาริวกับโทคิมิตสึให้เดินตามตัวเองเข้าไปในประตูของผู้ชนะ (158)
"ตอนนั้นเราอุ้มโยจังไม่ได้ แต่ตอนนี้เราอุ้มโยจังได้แล้วนะ" ว่าแล้วรินก็ก้มตัวลงไปอุ้มอิซางิขึ้นมาพาดบ่าของตัวเองอีกครั้ง
"ไปกันได้แล้ว" จากนั้นรินก็หันไปเรียกอาริวกับโทคิมิตสึให้เดินตามตัวเองเข้าไปในประตูของผู้ชนะ (158)
โชคดีว่าสร้อยที่อิซางิใส่อยู่ อิโยะทำให้มันดูเหมือนเป็นเครื่องรางสำหรับเด็กทั่ว ๆ ไป โจรพวกนั้นจึงไม่ได้รู้สึกเอะใจกันขึ้นมาเลย (73)
โชคดีว่าสร้อยที่อิซางิใส่อยู่ อิโยะทำให้มันดูเหมือนเป็นเครื่องรางสำหรับเด็กทั่ว ๆ ไป โจรพวกนั้นจึงไม่ได้รู้สึกเอะใจกันขึ้นมาเลย (73)
'มาล้างมือก่อน เดี๋ยวเราแบ่งขนมให้กินอีกนะ' ว่าแล้วอิซางิก็เดินลากคนเด็กคนนั้นตรงไปที่ห้องน้ำสาธารณะ
ถึงไกเซอร์จะฟังสิ่งที่เด็กตรงหน้าพูดออกมาไม่รู้เรื่อง แต่ไกเซอร์กลับรู้สึกขึ้นมาได้ว่า
รอยยิ้มของเด็กคนนี้มันช่างสว่างสดใส จนทำให้ไกเซอร์รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเลย (23)
'มาล้างมือก่อน เดี๋ยวเราแบ่งขนมให้กินอีกนะ' ว่าแล้วอิซางิก็เดินลากคนเด็กคนนั้นตรงไปที่ห้องน้ำสาธารณะ
ถึงไกเซอร์จะฟังสิ่งที่เด็กตรงหน้าพูดออกมาไม่รู้เรื่อง แต่ไกเซอร์กลับรู้สึกขึ้นมาได้ว่า
รอยยิ้มของเด็กคนนี้มันช่างสว่างสดใส จนทำให้ไกเซอร์รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเลย (23)
จากนั้นซาเอะก็หันหน้าไปคุยกับแม่ของอิซางิต่อ
"คุณน้าครับ ผมขอพาน้องไปเล่นเตะบอลด้วยกันได้ไหมครับ ที่สนามเด็กเล่นตรงนั้น"
"ได้จ้ะ แต่อย่ากลับกันเย็นมากนะลูก" อิโยะตอบกลับไปพร้อมกับรอยยิ้ม
"ได้ครับ เดี๋ยวผมกับรินจะเดินไปส่งน้องเอง" (33)
จากนั้นซาเอะก็หันหน้าไปคุยกับแม่ของอิซางิต่อ
"คุณน้าครับ ผมขอพาน้องไปเล่นเตะบอลด้วยกันได้ไหมครับ ที่สนามเด็กเล่นตรงนั้น"
"ได้จ้ะ แต่อย่ากลับกันเย็นมากนะลูก" อิโยะตอบกลับไปพร้อมกับรอยยิ้ม
"ได้ครับ เดี๋ยวผมกับรินจะเดินไปส่งน้องเอง" (33)
ความทรงจำในวัยเด็กของไกเซอร์มันขาด ๆ หาย ๆ ไปบางส่วน เพราะส่วนใหญ่มันก็มีแต่เรื่องที่ไม่ค่อยดี
ตัวไกเซอร์จึงพยายามกดความทรงจำพวกนั้นลงไปให้ลึกมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ (1)
#ออลอิซา #ไคอิซา #คลังฟิคของกานดา
ความทรงจำในวัยเด็กของไกเซอร์มันขาด ๆ หาย ๆ ไปบางส่วน เพราะส่วนใหญ่มันก็มีแต่เรื่องที่ไม่ค่อยดี
ตัวไกเซอร์จึงพยายามกดความทรงจำพวกนั้นลงไปให้ลึกมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ (1)
#ออลอิซา #ไคอิซา #คลังฟิคของกานดา
"เอาอีกแล้วนะรินริน!" ซึ่งอิซางิก็ไม่ยอมตกเป็นเหยื่ออยู่ฝ่ายเดียว เพราะเด็กน้อยก็เอื้อมมือไปสะกิดรินกลับบ้างเหมือนกัน
ตัวซาเอะที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้ห้ามอะไรออกมา แถมเจ้าตัวยังหัวเราะชอบใจขึ้นมาอีกต่างหาก (19)
"เอาอีกแล้วนะรินริน!" ซึ่งอิซางิก็ไม่ยอมตกเป็นเหยื่ออยู่ฝ่ายเดียว เพราะเด็กน้อยก็เอื้อมมือไปสะกิดรินกลับบ้างเหมือนกัน
ตัวซาเอะที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด แต่ก็ไม่ได้ห้ามอะไรออกมา แถมเจ้าตัวยังหัวเราะชอบใจขึ้นมาอีกต่างหาก (19)
หลังจากที่อิซางิในวัย 5 ขวบ มาถึงบ้านหลังใหม่แล้ว เด็กน้อยก็เริ่มวิ่งสำรวจไปทั่วทั้งบ้านทันที
"แม่ครับ! มีห้องใต้หลังคาจริง ๆ ด้วย!" (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
หลังจากที่อิซางิในวัย 5 ขวบ มาถึงบ้านหลังใหม่แล้ว เด็กน้อยก็เริ่มวิ่งสำรวจไปทั่วทั้งบ้านทันที
"แม่ครับ! มีห้องใต้หลังคาจริง ๆ ด้วย!" (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
ไม่งั้นแกจะมีแฟนเอาไว้ทำบ้าอะไรตั้ง 2 คน!" ไกเซอร์พูดแทรกอิซางิขึ้นมาอย่างหงุดหงิด จากนั้นเจ้าตัวก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แบบพยายามทำให้ตัวเองใจเย็นลง (167)
ไม่งั้นแกจะมีแฟนเอาไว้ทำบ้าอะไรตั้ง 2 คน!" ไกเซอร์พูดแทรกอิซางิขึ้นมาอย่างหงุดหงิด จากนั้นเจ้าตัวก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แบบพยายามทำให้ตัวเองใจเย็นลง (167)
เพราะพอไม่มีรินกับไกเซอร์แล้ว อิซางิก็จะตกเป็นเป้าของการกลั่นแกล้งเลยทันที
เสียงสาดน้ำดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงหัวเราะของพวกมัน (155)
เพราะพอไม่มีรินกับไกเซอร์แล้ว อิซางิก็จะตกเป็นเป้าของการกลั่นแกล้งเลยทันที
เสียงสาดน้ำดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงหัวเราะของพวกมัน (155)
“ อิซางิ โยอิจิ ยินดีที่ได้รู้จักนะบาจิระ “
” อือ ๆ ต่อจากนี้มาเล่นบอลด้วยกันนะอิซางิ “
” สองคนนั้นคุยกันสนุกเลยนะ “
ผู้ชายผมสีแดงหวานเดินเข้ามาคู่กับชายผมสีส้มสว่าง
” ไง ฉันจิงิริ เฮียวมะ ข้าง ๆ คุนิงามิ เร็นสุเกะ “
” อืม “
“ อิซางิ โยอิจิ ยินดีที่ได้รู้จักนะบาจิระ “
” อือ ๆ ต่อจากนี้มาเล่นบอลด้วยกันนะอิซางิ “
” สองคนนั้นคุยกันสนุกเลยนะ “
ผู้ชายผมสีแดงหวานเดินเข้ามาคู่กับชายผมสีส้มสว่าง
” ไง ฉันจิงิริ เฮียวมะ ข้าง ๆ คุนิงามิ เร็นสุเกะ “
” อืม “
ooc ฟิคสั้น
>ว่าด้วยเรื่องอิซางิออกจากบลูล็อกกลางคัน<
ความฝันก็เป็นเพียงแค่ความฝัน
คำนิยามสำหรับความฝันนั้นสำหรับอิซางิแล้วนั้นมันไม่ตายตัว แต่แล้วอย่างไร? ตัวเขาที่ละทิ้งความฝันและหันหลังให้กับวงการกีฬาด้วยเหตุผลเพียงเพราะมันไม่สนุกอีกต่อไปแล้วน่ะนะ (1)
ooc ฟิคสั้น
>ว่าด้วยเรื่องอิซางิออกจากบลูล็อกกลางคัน<
ความฝันก็เป็นเพียงแค่ความฝัน
คำนิยามสำหรับความฝันนั้นสำหรับอิซางิแล้วนั้นมันไม่ตายตัว แต่แล้วอย่างไร? ตัวเขาที่ละทิ้งความฝันและหันหลังให้กับวงการกีฬาด้วยเหตุผลเพียงเพราะมันไม่สนุกอีกต่อไปแล้วน่ะนะ (1)
'นี่จังกำลังพูดอะไรออกมาอยู่เนี่ย ทำไมถึงได้ฟังดูยากจัง' (400)
'นี่จังกำลังพูดอะไรออกมาอยู่เนี่ย ทำไมถึงได้ฟังดูยากจัง' (400)
AU : Blue lock + Kuroko no basketball
หลังจากการแข่งของ PXG กับ BM จบไปรู้ตัวอีกทีเขาก็กลับมาในวัยสี่ขวบอีกครั้ง
ใช่ เขาย้อนเวลา!!!
หลังจากย้อนเวลากลับมาก็ต้องมานั่งตัดสินใจว่าตัวเองจะเอายังไงต่อ จะไปต่อกับฟุตบอลที่พึ่งจะสิ้นหวังไปในสนาม หรือจะเลือกเส้นทางอื่นที่น่าสนใจ
.
.
.
AU : Blue lock + Kuroko no basketball
หลังจากการแข่งของ PXG กับ BM จบไปรู้ตัวอีกทีเขาก็กลับมาในวัยสี่ขวบอีกครั้ง
ใช่ เขาย้อนเวลา!!!
หลังจากย้อนเวลากลับมาก็ต้องมานั่งตัดสินใจว่าตัวเองจะเอายังไงต่อ จะไปต่อกับฟุตบอลที่พึ่งจะสิ้นหวังไปในสนาม หรือจะเลือกเส้นทางอื่นที่น่าสนใจ
.
.
.
มันอาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้อนาคตของอิซางิเปลี่ยนแปลงไปก็ได้... (366)
มันอาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้อนาคตของอิซางิเปลี่ยนแปลงไปก็ได้... (366)
"จริงเหรอนี่จัง!" อิซางิถามย้ำกลับไปด้วยแววตาที่เปล่งประกาย ไกเซอร์ที่เริ่มจะรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างก็ลองถามแบบหยั่งเชิงออกไปว่า
"ยจจังชอบพวกมันเหรอ?"
"ใช่ ๆ" แล้วไกเซอร์ก็รู้สึกเหมือนมีมีดมาปักอยู่ที่กลางอกทันที (356)
"จริงเหรอนี่จัง!" อิซางิถามย้ำกลับไปด้วยแววตาที่เปล่งประกาย ไกเซอร์ที่เริ่มจะรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างก็ลองถามแบบหยั่งเชิงออกไปว่า
"ยจจังชอบพวกมันเหรอ?"
"ใช่ ๆ" แล้วไกเซอร์ก็รู้สึกเหมือนมีมีดมาปักอยู่ที่กลางอกทันที (356)
"คุยกันให้เรียบร้อย ถ้ายังไม่หายเป็นแบบนี้อีก ฉันจะไม่เปิดประตูให้พวกนายอย่างเด็ดขาด" (334)
"คุยกันให้เรียบร้อย ถ้ายังไม่หายเป็นแบบนี้อีก ฉันจะไม่เปิดประตูให้พวกนายอย่างเด็ดขาด" (334)
"ไอ้เวรออกไปซะ"
"แหมๆ รินรินละก็ทำตัวหัวสูงจังเลยนะ พ่อนายเป็นคนสร้างบลูล็อครึไง"
"หุบปาก แล้วถอยไปฉันจะอาบน้ำ"
"ห้องมีตั้งเยอะมาทำเป็นอยากอาบคนเดียว คิดว่าฉันจะตามใจเหมือนพี่นายรึไงรินจัง"
ท๊อปหนึ่งและท๊อปสองผู้ที่ไม่กินเส้นกัน ยืนโต้เถียงกันหน้าห้องอาบน้ำรวม ทำเอาบรรดาอีโก้อีสต์ที่ผ่านไปผ่านมา เลือกที่จะเดินเลี่ยงสถานการณ์ชวนอึดอัดใจนี้ทันที
"ไอ้เวรออกไปซะ"
"แหมๆ รินรินละก็ทำตัวหัวสูงจังเลยนะ พ่อนายเป็นคนสร้างบลูล็อครึไง"
"หุบปาก แล้วถอยไปฉันจะอาบน้ำ"
"ห้องมีตั้งเยอะมาทำเป็นอยากอาบคนเดียว คิดว่าฉันจะตามใจเหมือนพี่นายรึไงรินจัง"
ท๊อปหนึ่งและท๊อปสองผู้ที่ไม่กินเส้นกัน ยืนโต้เถียงกันหน้าห้องอาบน้ำรวม ทำเอาบรรดาอีโก้อีสต์ที่ผ่านไปผ่านมา เลือกที่จะเดินเลี่ยงสถานการณ์ชวนอึดอัดใจนี้ทันที
อ้อ ฉันขอเตือนแกอีกอย่างเลยนะโนอา ว่าอย่าคิดที่จะเล่นตุกติกอะไรอย่างเด็ดขาด
เพราะคราวที่แล้วแกเป็นคนกำหนดโชคชะตาของอิซางิว่าจะต้องมาเป็นเครื่องมือให้แกใช้
แต่ครั้งนี้อิซางิจะเป็นคนกำหนดโชคชะตาของแกไปตลอดชีวิตเลยโนอา" (304)
อ้อ ฉันขอเตือนแกอีกอย่างเลยนะโนอา ว่าอย่าคิดที่จะเล่นตุกติกอะไรอย่างเด็ดขาด
เพราะคราวที่แล้วแกเป็นคนกำหนดโชคชะตาของอิซางิว่าจะต้องมาเป็นเครื่องมือให้แกใช้
แต่ครั้งนี้อิซางิจะเป็นคนกำหนดโชคชะตาของแกไปตลอดชีวิตเลยโนอา" (304)
"ขอบคุณนะเนส มาช่วยได้ทันเวลาพอดีเลย ให้ตายเถอะ นี่ถ้าเมื่อกี้นี้โยอิจิมันร้องไห้ออกมาจริง ๆ นะ ฉันคงทำไรต่อไม่ถูกแน่ ๆ เลย" (290)
"ขอบคุณนะเนส มาช่วยได้ทันเวลาพอดีเลย ให้ตายเถอะ นี่ถ้าเมื่อกี้นี้โยอิจิมันร้องไห้ออกมาจริง ๆ นะ ฉันคงทำไรต่อไม่ถูกแน่ ๆ เลย" (290)
'ให้ตายเถอะ ลืมเรื่องที่เราจะต้องแข่งกับโยอิจิในสนามไปได้ยังไงเนี่ย แล้วแบบนี้จะบอกโยอิจิยังไงดีวะ ปวดหัวโว้ย!' (276)
'ให้ตายเถอะ ลืมเรื่องที่เราจะต้องแข่งกับโยอิจิในสนามไปได้ยังไงเนี่ย แล้วแบบนี้จะบอกโยอิจิยังไงดีวะ ปวดหัวโว้ย!' (276)
เพราะไม่ได้เจอกันตั้งแต่แยกไปอยู่คนละทีม หลังจากได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง อิซางิ โยอิจิก็ค่อนข้างจะประหม่ากับคนตรงหน้าเล็กน้อย
“…ริน”
แถมยังโดนจ้องหน้าไม่หยุดเลยแฮะ…เขาทำอะไรผิดไปรึเปล่านะ
“มีอะ..”
“หันหลัง”
เพราะไม่ได้เจอกันตั้งแต่แยกไปอยู่คนละทีม หลังจากได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง อิซางิ โยอิจิก็ค่อนข้างจะประหม่ากับคนตรงหน้าเล็กน้อย
“…ริน”
แถมยังโดนจ้องหน้าไม่หยุดเลยแฮะ…เขาทำอะไรผิดไปรึเปล่านะ
“มีอะ..”
“หันหลัง”