... ว่าแต่น้องจิงไปเอาชุดพี่เต้มาได้ไงก่อน 🤔 🤔
คุนิจิงิ kncg kunigiri くにちぎ
บะโรจิงิ barogiri barougiri ばろちぎ
... ว่าแต่น้องจิงไปเอาชุดพี่เต้มาได้ไงก่อน 🤔 🤔
คุนิจิงิ kncg kunigiri くにちぎ
บะโรจิงิ barogiri barougiri ばろちぎ
“ซากุระซังเป็นอะไรเหรอครับ?”
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่เฉาแบบนี้น่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับอุเมมิยะซังนะ”
รองหัวห้องทั้งสอง...ไม่สิ ตอนนี้กลายมาเป็นรองหัวหน้าของโบฟูรินมองหัวหน้าตัวเองอย่างนึกเอ็นดู
ซากุระ ฮารุกะ ปีสาม
หัวหน้าของโบฟูรินแห่งนี้!
จากตั้งแต่วันแรกจนเวลาล่วงผ่านมาจนตอนนี้พวกเขากลายเป็นรุ่นพี่ปีสาม
และซากุระก็ได้รับการโหวตจากทุกคนอย่างท่วมท้น
“ซากุระซังเป็นอะไรเหรอครับ?”
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่เฉาแบบนี้น่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับอุเมมิยะซังนะ”
รองหัวห้องทั้งสอง...ไม่สิ ตอนนี้กลายมาเป็นรองหัวหน้าของโบฟูรินมองหัวหน้าตัวเองอย่างนึกเอ็นดู
ซากุระ ฮารุกะ ปีสาม
หัวหน้าของโบฟูรินแห่งนี้!
จากตั้งแต่วันแรกจนเวลาล่วงผ่านมาจนตอนนี้พวกเขากลายเป็นรุ่นพี่ปีสาม
และซากุระก็ได้รับการโหวตจากทุกคนอย่างท่วมท้น
AU ริน=รัฐ ยจจัง=อาย
...
“ผมไม่หมั้น ถ้าแม่อยากหมั้นก็หมั้นเองหรือไม่ให้ไอ้พี่เฮงซวยไปหมั้นเลย”
“น้องรัฐ! เดี๋ยวคุณแม่ตีเลยค่ะ เรียกพี่โซ่แบบนั้นได้ยังไงคะ แล้วยังไงน้องรัฐก็ต้องหมั้นค่ะ ถ้าไม่หมั้นคุณแม่จะระงับบัตรของเราให้หมด ยึดรถ ยึดคอนโดด้วย น้องรัฐติดแกลมขนาดนี้อยากออกไปใช้ชีวิตถังแตกก็ตามใจเลยค่ะ!”
คุณแม่คนสวยเท้าเอว ยื่นคำขาด
รัฐหน้านิ่ง สีหน้าหงุดหงิดอย่างที่สุด
AU ริน=รัฐ ยจจัง=อาย
...
“ผมไม่หมั้น ถ้าแม่อยากหมั้นก็หมั้นเองหรือไม่ให้ไอ้พี่เฮงซวยไปหมั้นเลย”
“น้องรัฐ! เดี๋ยวคุณแม่ตีเลยค่ะ เรียกพี่โซ่แบบนั้นได้ยังไงคะ แล้วยังไงน้องรัฐก็ต้องหมั้นค่ะ ถ้าไม่หมั้นคุณแม่จะระงับบัตรของเราให้หมด ยึดรถ ยึดคอนโดด้วย น้องรัฐติดแกลมขนาดนี้อยากออกไปใช้ชีวิตถังแตกก็ตามใจเลยค่ะ!”
คุณแม่คนสวยเท้าเอว ยื่นคำขาด
รัฐหน้านิ่ง สีหน้าหงุดหงิดอย่างที่สุด
OOC,Fluffy
....
อิซางิไม่คิดว่าการมาเยือนเยอรมันครั้งแรกเขาจะเผชิญหน้ากับเรื่องไม่คาดคิดอย่างนี้
นั่นก็คือ...การหลงทาง!
ทั้งตัวมีแค่โทรศัพท์มือถือกับกระเป๋าสตางค์ และภาษาที่ไม่แข็งแรงเท่าไหร่นัก
ระหว่างที่กำลังหัวหมุนอยู่นั้น...
“โยอิจิ?”
เสียงทักจากด้านหลังคุ้นเคยเสียจนอิซางิตาเป็นประกาย หันขวับไปมองทันที
ต่อให้เป็นคนที่ไม่ชอบหน้า แต่ก็เป็นคนรู้จัก
“เนส!”
OOC,Fluffy
....
อิซางิไม่คิดว่าการมาเยือนเยอรมันครั้งแรกเขาจะเผชิญหน้ากับเรื่องไม่คาดคิดอย่างนี้
นั่นก็คือ...การหลงทาง!
ทั้งตัวมีแค่โทรศัพท์มือถือกับกระเป๋าสตางค์ และภาษาที่ไม่แข็งแรงเท่าไหร่นัก
ระหว่างที่กำลังหัวหมุนอยู่นั้น...
“โยอิจิ?”
เสียงทักจากด้านหลังคุ้นเคยเสียจนอิซางิตาเป็นประกาย หันขวับไปมองทันที
ต่อให้เป็นคนที่ไม่ชอบหน้า แต่ก็เป็นคนรู้จัก
“เนส!”