یه نفر جمله‌ای گفت که چند روزه دارم بهش فکر می‌کنم:
«کسانی که زیاد از خودشون انتقاد می‌کنن، قلب رنجوری دارن!»
#صراف

از مواهب بیدار شدن در صبح زود، علاوه بر استفاده از تازگی جان‌فزای هوای صبح‌گاهی، اینه که آواز سرخوشانه پرنده‌ها رو می‌شنوی.
صداهای خاصی هست که در طول روز در هیاهوی زندگی ماشینی آدم‌ها، محو هستن، اما در سکوت صبحگاهان فرصتی بروز پیدا می‌کنن.
حداقل حسنش اینه که دارم صفا می‌کنم.
صراف#

برای دردی که درونم را به آتش کشیده،
به گوشه‌گوشه هستی‌ام سرک میکشد و
همه‌جا را به خود می‌آلاید
اما
لبخند میزنم
تا آن را نهفته دارم
ای دریغ،
لبخندم خسته ازتظاهر،
پس از اندک‌زمانی،
لبانم را ترک میکند
اما درد
به تاراجم مشغول است
درد ماند و لبخند را رماند!
بهمن 1402
‎#ارتکاب_شعر
‎#صراف

‏راجع به «لزوم هماهنگی اعضای تیم در برنامه‌های جمعی و تقسیم مسئولیت‌ها» صحبت می‌کردیم، یه جمله به زبون آورد و بحث در همون لحظه فیصله پیدا کرد: «در برنامه‌های جمعی باید هر کسی گوشه‌ای از کارها رو بر عهده بگیره. این‌طوری نباشه که بلند شیم بریم تفریح، بعد همه فقط پیاز آورده باشن!»
‎#صراف