Son bir sene içinde okuduğum en iyi kitap. Heidegger gibi ucuz ama 'ulvi' bir idealizmden değil de son derece iyi işlenmiş bir perspektiften mevcut antik Yunan felsefe tarihi anlayışını yıktığı için. Ve elbette 'izonomi'yi tekrardan gündeme getirdiği için. Çünkü öyle bir şey olduğunu henüz öğrendim.

Terry Eagleton'nın İdeoloji eserindeki "Schopenhauer'den Sorel'e" bölümü bence ideoloji ile felsefe arasındaki güçlü bağlantılara eleştirel bir gözle bakan önemli bir inceleme, diğer kısımlar da öyle ama özellikle Türkiye'de özellikle yaygın olan Schopenhauer ve Nietzschecilik için panzehir...