Son bir sene içinde okuduğum en iyi kitap. Heidegger gibi ucuz ama 'ulvi' bir idealizmden değil de son derece iyi işlenmiş bir perspektiften mevcut antik Yunan felsefe tarihi anlayışını yıktığı için. Ve elbette 'izonomi'yi tekrardan gündeme getirdiği için. Çünkü öyle bir şey olduğunu henüz öğrendim.

Sosyal medya farklı fraksiyonlara bölünerek mevcut düzenin tuhaf bir olumlanmasına işlevsel bir katkıda bulunuyor. X denen platform faşist duygulanımların yeniden üretilmesini sağlarken, İnstagram narsisizmi sağlama alıyor. Tiktoku ciddiye almak bile mümkün değil.

Ara sıra şöyle bir gerçekten durumları, koşulları anlamak için çaba gösterseler -ne bileyim kitap okusalar, konferans dinleseler vb.- aptalca tartışmalar yerine yapıcı, eleştirel bakış açılarına sahip olacaklar fakat olmuyor. İdeolojik fanteziler aşılamıyor. Çünkü "haz"zı var.

Terry Eagleton'nın İdeoloji eserindeki "Schopenhauer'den Sorel'e" bölümü bence ideoloji ile felsefe arasındaki güçlü bağlantılara eleştirel bir gözle bakan önemli bir inceleme, diğer kısımlar da öyle ama özellikle Türkiye'de özellikle yaygın olan Schopenhauer ve Nietzschecilik için panzehir...