N. Saburo
@mmfo.bsky.social
Reposted by N. Saburo
กิยูเดินเข้าไปใกล้กับคนเด็กกว่ามากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วถึงย่อตัวลงมาให้ระดับสายตาตรงกัน
"มันกำลังทำร้ายนายทางอ้อมอยู่นะทันจิโร่---
"ไม่ต้องมาพูด!!! ท่านมุซันไม่มีทางทำร้ายข้าแน่นอน!!! ท่านก็แค่ยังไม่พร้อมอธิบายออกมาให้ข้าฟังเท่านั้น!!!
พวกเจ้าต่างหากที่ทำร้ายข้าอยู่! ปล่อยข้าออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!" (243)
"มันกำลังทำร้ายนายทางอ้อมอยู่นะทันจิโร่---
"ไม่ต้องมาพูด!!! ท่านมุซันไม่มีทางทำร้ายข้าแน่นอน!!! ท่านก็แค่ยังไม่พร้อมอธิบายออกมาให้ข้าฟังเท่านั้น!!!
พวกเจ้าต่างหากที่ทำร้ายข้าอยู่! ปล่อยข้าออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!" (243)
September 7, 2025 at 8:07 AM
กิยูเดินเข้าไปใกล้กับคนเด็กกว่ามากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วถึงย่อตัวลงมาให้ระดับสายตาตรงกัน
"มันกำลังทำร้ายนายทางอ้อมอยู่นะทันจิโร่---
"ไม่ต้องมาพูด!!! ท่านมุซันไม่มีทางทำร้ายข้าแน่นอน!!! ท่านก็แค่ยังไม่พร้อมอธิบายออกมาให้ข้าฟังเท่านั้น!!!
พวกเจ้าต่างหากที่ทำร้ายข้าอยู่! ปล่อยข้าออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!" (243)
"มันกำลังทำร้ายนายทางอ้อมอยู่นะทันจิโร่---
"ไม่ต้องมาพูด!!! ท่านมุซันไม่มีทางทำร้ายข้าแน่นอน!!! ท่านก็แค่ยังไม่พร้อมอธิบายออกมาให้ข้าฟังเท่านั้น!!!
พวกเจ้าต่างหากที่ทำร้ายข้าอยู่! ปล่อยข้าออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!" (243)
Reposted by N. Saburo
ตัวมุซันที่ได้เป็นอสูรเต็มตัว เจ้าตัวก็ได้หลงลืมไปเสียสนิทว่าตัวเองไปที่นั่นทำไมกัน
"ใช่สิ ที่ข้ายอมเป็นอสูรเต็มตัว ก็เพราะว่าข้าอยากเจอพวกเจ้าที่มาเกิดใหม่อีกครั้ง..." ในที่สุดมุซันก็จำได้แล้วว่าตัวเองมาเป็นอสูรเพราะอะไร
.
.
.
.
.
.
.
"...ตอนนี้เนซึโกะก็ได้พิสูจน์ให้พวกเธอได้เห็นแล้วว่า เธอเป็นอสูรที่ไม่ทำร้ายมนุษย์จริง ๆ" (79)
"ใช่สิ ที่ข้ายอมเป็นอสูรเต็มตัว ก็เพราะว่าข้าอยากเจอพวกเจ้าที่มาเกิดใหม่อีกครั้ง..." ในที่สุดมุซันก็จำได้แล้วว่าตัวเองมาเป็นอสูรเพราะอะไร
.
.
.
.
.
.
.
"...ตอนนี้เนซึโกะก็ได้พิสูจน์ให้พวกเธอได้เห็นแล้วว่า เธอเป็นอสูรที่ไม่ทำร้ายมนุษย์จริง ๆ" (79)
August 29, 2025 at 5:46 AM
ตัวมุซันที่ได้เป็นอสูรเต็มตัว เจ้าตัวก็ได้หลงลืมไปเสียสนิทว่าตัวเองไปที่นั่นทำไมกัน
"ใช่สิ ที่ข้ายอมเป็นอสูรเต็มตัว ก็เพราะว่าข้าอยากเจอพวกเจ้าที่มาเกิดใหม่อีกครั้ง..." ในที่สุดมุซันก็จำได้แล้วว่าตัวเองมาเป็นอสูรเพราะอะไร
.
.
.
.
.
.
.
"...ตอนนี้เนซึโกะก็ได้พิสูจน์ให้พวกเธอได้เห็นแล้วว่า เธอเป็นอสูรที่ไม่ทำร้ายมนุษย์จริง ๆ" (79)
"ใช่สิ ที่ข้ายอมเป็นอสูรเต็มตัว ก็เพราะว่าข้าอยากเจอพวกเจ้าที่มาเกิดใหม่อีกครั้ง..." ในที่สุดมุซันก็จำได้แล้วว่าตัวเองมาเป็นอสูรเพราะอะไร
.
.
.
.
.
.
.
"...ตอนนี้เนซึโกะก็ได้พิสูจน์ให้พวกเธอได้เห็นแล้วว่า เธอเป็นอสูรที่ไม่ทำร้ายมนุษย์จริง ๆ" (79)
Reposted by N. Saburo
What if ถ้าหากว่าในช่วงที่มุซันยังเป็นมนุษย์อยู่ แล้วเจ้าตัวก็ได้รับความช่วยเหลือจากสองพี่น้องคู่หนึ่ง และเมื่อกาลเวลาผ่านไป สองพี่น้องคู่นั้น ก็กลับชาติมาเกิดใหม่เป็นทันจิโร่กับเนซึโกะ มันจะเกิดอะไรขึ้น?
⚠️ ย้ำนะคะ เน้นความสัมพันธ์เฉย ๆ ไม่ได้ชอบในเชิงคู่รักกันค่า⚠️ (1)
#คลังฟิคของกานดา #ออลทัน
⚠️ ย้ำนะคะ เน้นความสัมพันธ์เฉย ๆ ไม่ได้ชอบในเชิงคู่รักกันค่า⚠️ (1)
#คลังฟิคของกานดา #ออลทัน
August 27, 2025 at 7:52 AM
What if ถ้าหากว่าในช่วงที่มุซันยังเป็นมนุษย์อยู่ แล้วเจ้าตัวก็ได้รับความช่วยเหลือจากสองพี่น้องคู่หนึ่ง และเมื่อกาลเวลาผ่านไป สองพี่น้องคู่นั้น ก็กลับชาติมาเกิดใหม่เป็นทันจิโร่กับเนซึโกะ มันจะเกิดอะไรขึ้น?
⚠️ ย้ำนะคะ เน้นความสัมพันธ์เฉย ๆ ไม่ได้ชอบในเชิงคู่รักกันค่า⚠️ (1)
#คลังฟิคของกานดา #ออลทัน
⚠️ ย้ำนะคะ เน้นความสัมพันธ์เฉย ๆ ไม่ได้ชอบในเชิงคู่รักกันค่า⚠️ (1)
#คลังฟิคของกานดา #ออลทัน
Reposted by N. Saburo
What if ถ้าหากว่าสึนะเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่สามารถกลับไปในอดีตได้ มันจะเกิดอะไรขึ้น?
หลังจากที่สามารถจัดการกับเบียคุรันได้แล้ว มันก็ถึงเวลากลับบ้านของทุกคนที่มาจากอดีตแล้วเสียที
การร่ำลากับคนที่อยู่ในอนาคตจึงได้เริ่มต้นขึ้น (1)
#ออลสึนะ #คลังฟิคของกานดา
หลังจากที่สามารถจัดการกับเบียคุรันได้แล้ว มันก็ถึงเวลากลับบ้านของทุกคนที่มาจากอดีตแล้วเสียที
การร่ำลากับคนที่อยู่ในอนาคตจึงได้เริ่มต้นขึ้น (1)
#ออลสึนะ #คลังฟิคของกานดา
June 26, 2025 at 9:09 AM
What if ถ้าหากว่าสึนะเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่สามารถกลับไปในอดีตได้ มันจะเกิดอะไรขึ้น?
หลังจากที่สามารถจัดการกับเบียคุรันได้แล้ว มันก็ถึงเวลากลับบ้านของทุกคนที่มาจากอดีตแล้วเสียที
การร่ำลากับคนที่อยู่ในอนาคตจึงได้เริ่มต้นขึ้น (1)
#ออลสึนะ #คลังฟิคของกานดา
หลังจากที่สามารถจัดการกับเบียคุรันได้แล้ว มันก็ถึงเวลากลับบ้านของทุกคนที่มาจากอดีตแล้วเสียที
การร่ำลากับคนที่อยู่ในอนาคตจึงได้เริ่มต้นขึ้น (1)
#ออลสึนะ #คลังฟิคของกานดา
Reposted by N. Saburo
Reposted by N. Saburo
What if ถ้าหากว่านารูโตะทนอยู่ในหมู่บ้านโคโนฮะไม่ไหวอีกต่อไป มันจะเกิดอะไรขึ้น?
นารูโตะในวัย 16 ปีกำลังเดินกลับไปที่ห้องพักของตัวเองด้วยความรู้สึกแย่ จนไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้เลย
มันก็จริงอยู่ว่านารูโตะเป็นคนร่าเริง สดใส และดูเหมือนจะไม่ค่อยคิดมากกับเรื่องต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต (1)
#ออลนารุ #คลังฟิคของกานดา
นารูโตะในวัย 16 ปีกำลังเดินกลับไปที่ห้องพักของตัวเองด้วยความรู้สึกแย่ จนไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้เลย
มันก็จริงอยู่ว่านารูโตะเป็นคนร่าเริง สดใส และดูเหมือนจะไม่ค่อยคิดมากกับเรื่องต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต (1)
#ออลนารุ #คลังฟิคของกานดา
April 12, 2025 at 6:36 AM
What if ถ้าหากว่านารูโตะทนอยู่ในหมู่บ้านโคโนฮะไม่ไหวอีกต่อไป มันจะเกิดอะไรขึ้น?
นารูโตะในวัย 16 ปีกำลังเดินกลับไปที่ห้องพักของตัวเองด้วยความรู้สึกแย่ จนไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้เลย
มันก็จริงอยู่ว่านารูโตะเป็นคนร่าเริง สดใส และดูเหมือนจะไม่ค่อยคิดมากกับเรื่องต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต (1)
#ออลนารุ #คลังฟิคของกานดา
นารูโตะในวัย 16 ปีกำลังเดินกลับไปที่ห้องพักของตัวเองด้วยความรู้สึกแย่ จนไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้เลย
มันก็จริงอยู่ว่านารูโตะเป็นคนร่าเริง สดใส และดูเหมือนจะไม่ค่อยคิดมากกับเรื่องต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต (1)
#ออลนารุ #คลังฟิคของกานดา
Reposted by N. Saburo
"บ๊ายบายซันซัน"
ซันซัสที่เห็นว่าคนเด็กกว่าโบกมือลามาให้ เจ้าตัวจึงถอนหายใจออกมาอย่างติดรำคาญ แต่ก็ยังยกมือขึ้นมาโบกตอบกลับไปอยู่ดี
"หึ ยิ้มเก่งเหมือนแม่แกนี่เอง แต่ก็ดีแล้วล่ะที่แกมีแม่ที่ดีแบบนี้โยชิ" ซันซัสพูดบ่นกับตัวเองขึ้นมาเบา ๆ พร้อมกับมองไล่หลัง 2 แม่ลูกไปจนสุดสายตา (57)
ซันซัสที่เห็นว่าคนเด็กกว่าโบกมือลามาให้ เจ้าตัวจึงถอนหายใจออกมาอย่างติดรำคาญ แต่ก็ยังยกมือขึ้นมาโบกตอบกลับไปอยู่ดี
"หึ ยิ้มเก่งเหมือนแม่แกนี่เอง แต่ก็ดีแล้วล่ะที่แกมีแม่ที่ดีแบบนี้โยชิ" ซันซัสพูดบ่นกับตัวเองขึ้นมาเบา ๆ พร้อมกับมองไล่หลัง 2 แม่ลูกไปจนสุดสายตา (57)
March 12, 2025 at 12:17 PM
"บ๊ายบายซันซัน"
ซันซัสที่เห็นว่าคนเด็กกว่าโบกมือลามาให้ เจ้าตัวจึงถอนหายใจออกมาอย่างติดรำคาญ แต่ก็ยังยกมือขึ้นมาโบกตอบกลับไปอยู่ดี
"หึ ยิ้มเก่งเหมือนแม่แกนี่เอง แต่ก็ดีแล้วล่ะที่แกมีแม่ที่ดีแบบนี้โยชิ" ซันซัสพูดบ่นกับตัวเองขึ้นมาเบา ๆ พร้อมกับมองไล่หลัง 2 แม่ลูกไปจนสุดสายตา (57)
ซันซัสที่เห็นว่าคนเด็กกว่าโบกมือลามาให้ เจ้าตัวจึงถอนหายใจออกมาอย่างติดรำคาญ แต่ก็ยังยกมือขึ้นมาโบกตอบกลับไปอยู่ดี
"หึ ยิ้มเก่งเหมือนแม่แกนี่เอง แต่ก็ดีแล้วล่ะที่แกมีแม่ที่ดีแบบนี้โยชิ" ซันซัสพูดบ่นกับตัวเองขึ้นมาเบา ๆ พร้อมกับมองไล่หลัง 2 แม่ลูกไปจนสุดสายตา (57)
Reposted by N. Saburo
แต่สุดท้ายแล้วซันซัสก็ไม่ได้แกล้งคนเด็กกว่าตามที่ได้พูดขู่ขึ้นมา เพราะเจ้าตัวกลัวว่าโยชิจะตกลงมาบาดเจ็บได้
ซันซัสที่ได้ยินเสียงหัวเราะใส ๆ ของโยชิในตอนที่เริ่มออกแรงแกว่งชิงช้าไปสักพักแล้ว เจ้าตัวก็ยิ้มตามขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัวเลย
'ฉันขอให้แกเติบโตขึ้นมาอย่างมีความสุขแบบนี้ตลอดไปนะโยชิ อย่าได้มาเจอแบบฉันเลย...' (43)
ซันซัสที่ได้ยินเสียงหัวเราะใส ๆ ของโยชิในตอนที่เริ่มออกแรงแกว่งชิงช้าไปสักพักแล้ว เจ้าตัวก็ยิ้มตามขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัวเลย
'ฉันขอให้แกเติบโตขึ้นมาอย่างมีความสุขแบบนี้ตลอดไปนะโยชิ อย่าได้มาเจอแบบฉันเลย...' (43)
March 11, 2025 at 3:51 PM
แต่สุดท้ายแล้วซันซัสก็ไม่ได้แกล้งคนเด็กกว่าตามที่ได้พูดขู่ขึ้นมา เพราะเจ้าตัวกลัวว่าโยชิจะตกลงมาบาดเจ็บได้
ซันซัสที่ได้ยินเสียงหัวเราะใส ๆ ของโยชิในตอนที่เริ่มออกแรงแกว่งชิงช้าไปสักพักแล้ว เจ้าตัวก็ยิ้มตามขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัวเลย
'ฉันขอให้แกเติบโตขึ้นมาอย่างมีความสุขแบบนี้ตลอดไปนะโยชิ อย่าได้มาเจอแบบฉันเลย...' (43)
ซันซัสที่ได้ยินเสียงหัวเราะใส ๆ ของโยชิในตอนที่เริ่มออกแรงแกว่งชิงช้าไปสักพักแล้ว เจ้าตัวก็ยิ้มตามขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัวเลย
'ฉันขอให้แกเติบโตขึ้นมาอย่างมีความสุขแบบนี้ตลอดไปนะโยชิ อย่าได้มาเจอแบบฉันเลย...' (43)
Reposted by N. Saburo
แล้วอีกอย่างซันซัสก็รู้สึกว่า การที่ได้พูดกับเด็กคนนี้ มันก็สามารถทำให้ซันซัสลืมความรู้สึกแย่ ๆ ที่เคยเกิดขึ้นมาทั้งหมดไปได้จริง ๆ
เจ้าตัวถึงได้ตัดสินใจพาโยชิไปที่สนามเด็กเล่น แล้วก็คอยระวังไม่ให้คนเด็กกว่าได้รับบาดเจ็บอะไรขึ้นมา
ส่วนงานเลี้ยงที่ทิมอเทโอพาซันซัสมาด้วยนั้น ซันซัสก็ไม่ได้คิดที่จะกลับเข้าไปข้างในงานอีกแล้ว (33)
เจ้าตัวถึงได้ตัดสินใจพาโยชิไปที่สนามเด็กเล่น แล้วก็คอยระวังไม่ให้คนเด็กกว่าได้รับบาดเจ็บอะไรขึ้นมา
ส่วนงานเลี้ยงที่ทิมอเทโอพาซันซัสมาด้วยนั้น ซันซัสก็ไม่ได้คิดที่จะกลับเข้าไปข้างในงานอีกแล้ว (33)
March 10, 2025 at 3:33 PM
แล้วอีกอย่างซันซัสก็รู้สึกว่า การที่ได้พูดกับเด็กคนนี้ มันก็สามารถทำให้ซันซัสลืมความรู้สึกแย่ ๆ ที่เคยเกิดขึ้นมาทั้งหมดไปได้จริง ๆ
เจ้าตัวถึงได้ตัดสินใจพาโยชิไปที่สนามเด็กเล่น แล้วก็คอยระวังไม่ให้คนเด็กกว่าได้รับบาดเจ็บอะไรขึ้นมา
ส่วนงานเลี้ยงที่ทิมอเทโอพาซันซัสมาด้วยนั้น ซันซัสก็ไม่ได้คิดที่จะกลับเข้าไปข้างในงานอีกแล้ว (33)
เจ้าตัวถึงได้ตัดสินใจพาโยชิไปที่สนามเด็กเล่น แล้วก็คอยระวังไม่ให้คนเด็กกว่าได้รับบาดเจ็บอะไรขึ้นมา
ส่วนงานเลี้ยงที่ทิมอเทโอพาซันซัสมาด้วยนั้น ซันซัสก็ไม่ได้คิดที่จะกลับเข้าไปข้างในงานอีกแล้ว (33)
Reposted by N. Saburo
พอซันซัสจะเงยหน้าขึ้นมาไล่เด็กคนนั้นไปอีกครั้ง เด็กคนนั้นกลับเดินเข้ามาสวมกอดซันซัสเอาไว้เสียก่อน
มือทั้ง 2 ข้างที่ยกขึ้นมาเตรียมที่จะใช้ผลักเด็กตรงหน้าออกไปให้พ้นตัวกลับหยุดชะงักลงกลางอากาศ
เพราะอ้อมกอดของเด็กแปลกหน้าคนนี้ มันทำให้ซันซัสรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาไปทั่วทั้งตัวเลย (19)
มือทั้ง 2 ข้างที่ยกขึ้นมาเตรียมที่จะใช้ผลักเด็กตรงหน้าออกไปให้พ้นตัวกลับหยุดชะงักลงกลางอากาศ
เพราะอ้อมกอดของเด็กแปลกหน้าคนนี้ มันทำให้ซันซัสรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาไปทั่วทั้งตัวเลย (19)
March 10, 2025 at 9:51 AM
พอซันซัสจะเงยหน้าขึ้นมาไล่เด็กคนนั้นไปอีกครั้ง เด็กคนนั้นกลับเดินเข้ามาสวมกอดซันซัสเอาไว้เสียก่อน
มือทั้ง 2 ข้างที่ยกขึ้นมาเตรียมที่จะใช้ผลักเด็กตรงหน้าออกไปให้พ้นตัวกลับหยุดชะงักลงกลางอากาศ
เพราะอ้อมกอดของเด็กแปลกหน้าคนนี้ มันทำให้ซันซัสรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาไปทั่วทั้งตัวเลย (19)
มือทั้ง 2 ข้างที่ยกขึ้นมาเตรียมที่จะใช้ผลักเด็กตรงหน้าออกไปให้พ้นตัวกลับหยุดชะงักลงกลางอากาศ
เพราะอ้อมกอดของเด็กแปลกหน้าคนนี้ มันทำให้ซันซัสรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาไปทั่วทั้งตัวเลย (19)
Reposted by N. Saburo
เดม่อนถามออกไปด้วยหัวใจที่เริ่มเต้นระส่ำขึ้นมา เพราะสัญชาตญาณของเดม่อนกำลังร้องเตือนขึ้นมาว่า ตัวเองอาจจะได้ไปเจอกับสึนะอีกครั้ง
"กว่าที่สึนะจะเกิดขึ้นมา ฉันก็คงจะเหลือแต่เศษกระดูกไปแล้ว แต่ถ้าทำแบบนี้
ต่อให้ฉันตายไปเป็นร้อย ๆ ปี ฉันก็ยังสามารถออกจากแหวนไปเจอกับสึนะได้" (633)
"กว่าที่สึนะจะเกิดขึ้นมา ฉันก็คงจะเหลือแต่เศษกระดูกไปแล้ว แต่ถ้าทำแบบนี้
ต่อให้ฉันตายไปเป็นร้อย ๆ ปี ฉันก็ยังสามารถออกจากแหวนไปเจอกับสึนะได้" (633)
February 7, 2025 at 3:19 PM
เดม่อนถามออกไปด้วยหัวใจที่เริ่มเต้นระส่ำขึ้นมา เพราะสัญชาตญาณของเดม่อนกำลังร้องเตือนขึ้นมาว่า ตัวเองอาจจะได้ไปเจอกับสึนะอีกครั้ง
"กว่าที่สึนะจะเกิดขึ้นมา ฉันก็คงจะเหลือแต่เศษกระดูกไปแล้ว แต่ถ้าทำแบบนี้
ต่อให้ฉันตายไปเป็นร้อย ๆ ปี ฉันก็ยังสามารถออกจากแหวนไปเจอกับสึนะได้" (633)
"กว่าที่สึนะจะเกิดขึ้นมา ฉันก็คงจะเหลือแต่เศษกระดูกไปแล้ว แต่ถ้าทำแบบนี้
ต่อให้ฉันตายไปเป็นร้อย ๆ ปี ฉันก็ยังสามารถออกจากแหวนไปเจอกับสึนะได้" (633)
Reposted by N. Saburo
แกบอกว่าสึนะจะได้ขึ้นเป็นบอสของวองโกเล่รุ่นที่ 10 เพราะฉะนั้น..." ริคคาโด้หยุดพูดไปชั่วขณะ เพราะเจ้าตัวไม่ต้องการที่จะร้องไห้ออกมาให้คนอื่นเห็น
"ฉันจะขึ้นเป็นบอสของวองโกเล่รุ่นที่ 2 และแก ก็ต้องไปญี่ปุ่นเดี๋ยวนี้ ไปหาเมียของแกให้เจอ แล้วทำให้สายเลือดของแกเกิดขึ้นมาซะจีอ็อตโต้" (623)
"ฉันจะขึ้นเป็นบอสของวองโกเล่รุ่นที่ 2 และแก ก็ต้องไปญี่ปุ่นเดี๋ยวนี้ ไปหาเมียของแกให้เจอ แล้วทำให้สายเลือดของแกเกิดขึ้นมาซะจีอ็อตโต้" (623)
February 5, 2025 at 3:03 PM
แกบอกว่าสึนะจะได้ขึ้นเป็นบอสของวองโกเล่รุ่นที่ 10 เพราะฉะนั้น..." ริคคาโด้หยุดพูดไปชั่วขณะ เพราะเจ้าตัวไม่ต้องการที่จะร้องไห้ออกมาให้คนอื่นเห็น
"ฉันจะขึ้นเป็นบอสของวองโกเล่รุ่นที่ 2 และแก ก็ต้องไปญี่ปุ่นเดี๋ยวนี้ ไปหาเมียของแกให้เจอ แล้วทำให้สายเลือดของแกเกิดขึ้นมาซะจีอ็อตโต้" (623)
"ฉันจะขึ้นเป็นบอสของวองโกเล่รุ่นที่ 2 และแก ก็ต้องไปญี่ปุ่นเดี๋ยวนี้ ไปหาเมียของแกให้เจอ แล้วทำให้สายเลือดของแกเกิดขึ้นมาซะจีอ็อตโต้" (623)
Reposted by N. Saburo
แล้วทุกคนก็ได้พบว่า สึนะหายไปจากที่นั่งประจำแล้ว
"กลับไปแล้วสินะเหลนของฉัน" จีอ็อตโต้พูดบ่นพึมพำกับตัวเองขึ้นมาเบา ๆ ก่อนที่จะหยิบถุงมือขึ้นมาใส่
"ดะ...เดี๋ยวนะ สึนะหายไปไหน" จีพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างสั่นเครือ ส่วนคนอื่น ๆ เองก็กำลังรู้สึกช็อกจนทำอะไรต่อไม่ถูก (611)
"กลับไปแล้วสินะเหลนของฉัน" จีอ็อตโต้พูดบ่นพึมพำกับตัวเองขึ้นมาเบา ๆ ก่อนที่จะหยิบถุงมือขึ้นมาใส่
"ดะ...เดี๋ยวนะ สึนะหายไปไหน" จีพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างสั่นเครือ ส่วนคนอื่น ๆ เองก็กำลังรู้สึกช็อกจนทำอะไรต่อไม่ถูก (611)
February 3, 2025 at 2:08 PM
แล้วทุกคนก็ได้พบว่า สึนะหายไปจากที่นั่งประจำแล้ว
"กลับไปแล้วสินะเหลนของฉัน" จีอ็อตโต้พูดบ่นพึมพำกับตัวเองขึ้นมาเบา ๆ ก่อนที่จะหยิบถุงมือขึ้นมาใส่
"ดะ...เดี๋ยวนะ สึนะหายไปไหน" จีพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างสั่นเครือ ส่วนคนอื่น ๆ เองก็กำลังรู้สึกช็อกจนทำอะไรต่อไม่ถูก (611)
"กลับไปแล้วสินะเหลนของฉัน" จีอ็อตโต้พูดบ่นพึมพำกับตัวเองขึ้นมาเบา ๆ ก่อนที่จะหยิบถุงมือขึ้นมาใส่
"ดะ...เดี๋ยวนะ สึนะหายไปไหน" จีพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างสั่นเครือ ส่วนคนอื่น ๆ เองก็กำลังรู้สึกช็อกจนทำอะไรต่อไม่ถูก (611)
Reposted by N. Saburo
แต่กับนายเดม่อน นายรู้จักคำนั้นเป็นอย่างดีแน่นอน"
"แบบนี้ก็ดีเลยน่ะสิ ฝากไปขอบคุณมันด้วยนะจีอ็อตโต้" แล้วจีอ็อตโต้ก็สังเกตได้ว่าแววตาของเดม่อนมันดูดำมืดลงไป จนแทบจะไม่เห็นความเปล่งประกายที่เคยมีเลย
"อ้อ แล้วถ้าสึนะถามถึงฉัน นายก็บอกไปว่า ฉันไปเข้าโบสถ์เพื่อทำให้จิตใจสงบลงนะจีอ็อตโต้" (591)
"แบบนี้ก็ดีเลยน่ะสิ ฝากไปขอบคุณมันด้วยนะจีอ็อตโต้" แล้วจีอ็อตโต้ก็สังเกตได้ว่าแววตาของเดม่อนมันดูดำมืดลงไป จนแทบจะไม่เห็นความเปล่งประกายที่เคยมีเลย
"อ้อ แล้วถ้าสึนะถามถึงฉัน นายก็บอกไปว่า ฉันไปเข้าโบสถ์เพื่อทำให้จิตใจสงบลงนะจีอ็อตโต้" (591)
January 29, 2025 at 3:15 PM
แต่กับนายเดม่อน นายรู้จักคำนั้นเป็นอย่างดีแน่นอน"
"แบบนี้ก็ดีเลยน่ะสิ ฝากไปขอบคุณมันด้วยนะจีอ็อตโต้" แล้วจีอ็อตโต้ก็สังเกตได้ว่าแววตาของเดม่อนมันดูดำมืดลงไป จนแทบจะไม่เห็นความเปล่งประกายที่เคยมีเลย
"อ้อ แล้วถ้าสึนะถามถึงฉัน นายก็บอกไปว่า ฉันไปเข้าโบสถ์เพื่อทำให้จิตใจสงบลงนะจีอ็อตโต้" (591)
"แบบนี้ก็ดีเลยน่ะสิ ฝากไปขอบคุณมันด้วยนะจีอ็อตโต้" แล้วจีอ็อตโต้ก็สังเกตได้ว่าแววตาของเดม่อนมันดูดำมืดลงไป จนแทบจะไม่เห็นความเปล่งประกายที่เคยมีเลย
"อ้อ แล้วถ้าสึนะถามถึงฉัน นายก็บอกไปว่า ฉันไปเข้าโบสถ์เพื่อทำให้จิตใจสงบลงนะจีอ็อตโต้" (591)
Reposted by N. Saburo
"หึ เดม่อนมันคงเก็บไว้ทรมานอยู่สักพัก แล้วถึงค่อยจัดการให้เรียบร้อย มันน่ะโหดร้ายยิ่งกว่าฉันเสียอีก
แกนี่ก็ช่างคิดไม่น้อยเลยริคคาโด้"
"ก็นั่นแหละคือความต้องการของฉัน เพราะถ้าให้ฉันจัดการ พวกมันก็จะตายง่ายเกินไป ต้องให้พวกมันทรมานจนร้องขอความตายออกมาเองสิ ถึงจะสาสม" (577)
แกนี่ก็ช่างคิดไม่น้อยเลยริคคาโด้"
"ก็นั่นแหละคือความต้องการของฉัน เพราะถ้าให้ฉันจัดการ พวกมันก็จะตายง่ายเกินไป ต้องให้พวกมันทรมานจนร้องขอความตายออกมาเองสิ ถึงจะสาสม" (577)
January 26, 2025 at 2:12 PM
"หึ เดม่อนมันคงเก็บไว้ทรมานอยู่สักพัก แล้วถึงค่อยจัดการให้เรียบร้อย มันน่ะโหดร้ายยิ่งกว่าฉันเสียอีก
แกนี่ก็ช่างคิดไม่น้อยเลยริคคาโด้"
"ก็นั่นแหละคือความต้องการของฉัน เพราะถ้าให้ฉันจัดการ พวกมันก็จะตายง่ายเกินไป ต้องให้พวกมันทรมานจนร้องขอความตายออกมาเองสิ ถึงจะสาสม" (577)
แกนี่ก็ช่างคิดไม่น้อยเลยริคคาโด้"
"ก็นั่นแหละคือความต้องการของฉัน เพราะถ้าให้ฉันจัดการ พวกมันก็จะตายง่ายเกินไป ต้องให้พวกมันทรมานจนร้องขอความตายออกมาเองสิ ถึงจะสาสม" (577)
Reposted by N. Saburo
"ความจริงเธอเรียกฉันว่าลุงก็ได้นะสึนะ แล้วพรุ่งนี้อยากเข้าไปในเมืองไหม เดี๋ยวลุงพาไป"
และในตอนนั้นเองที่มันทำให้สึนะรู้สึกขึ้นมาได้ว่า ถ้าตัวเองตัดสินใจที่จะบอกความจริงกับเดม่อนไป เจ้าตัวก็คงจะไม่ได้กลับยุคของตัวเองแน่นอน
'ให้ตายเถอะ เราก็เพิ่งจะเข้าใจคำพูดของคุณจีอ็อตโต้ก็ตอนนี้นี่เอง' (566)
และในตอนนั้นเองที่มันทำให้สึนะรู้สึกขึ้นมาได้ว่า ถ้าตัวเองตัดสินใจที่จะบอกความจริงกับเดม่อนไป เจ้าตัวก็คงจะไม่ได้กลับยุคของตัวเองแน่นอน
'ให้ตายเถอะ เราก็เพิ่งจะเข้าใจคำพูดของคุณจีอ็อตโต้ก็ตอนนี้นี่เอง' (566)
January 24, 2025 at 3:26 PM
"ความจริงเธอเรียกฉันว่าลุงก็ได้นะสึนะ แล้วพรุ่งนี้อยากเข้าไปในเมืองไหม เดี๋ยวลุงพาไป"
และในตอนนั้นเองที่มันทำให้สึนะรู้สึกขึ้นมาได้ว่า ถ้าตัวเองตัดสินใจที่จะบอกความจริงกับเดม่อนไป เจ้าตัวก็คงจะไม่ได้กลับยุคของตัวเองแน่นอน
'ให้ตายเถอะ เราก็เพิ่งจะเข้าใจคำพูดของคุณจีอ็อตโต้ก็ตอนนี้นี่เอง' (566)
และในตอนนั้นเองที่มันทำให้สึนะรู้สึกขึ้นมาได้ว่า ถ้าตัวเองตัดสินใจที่จะบอกความจริงกับเดม่อนไป เจ้าตัวก็คงจะไม่ได้กลับยุคของตัวเองแน่นอน
'ให้ตายเถอะ เราก็เพิ่งจะเข้าใจคำพูดของคุณจีอ็อตโต้ก็ตอนนี้นี่เอง' (566)
Reposted by N. Saburo
แล้วเดม่อนก็ตัดสินใจค่อย ๆ ปล่อยร่างของเอเลน่าไป ก่อนที่จะคว้าตัวของสึนะเข้ามากอดเอาไว้แน่น พร้อมกับเสียงสะอื้นอันแผ่วเบาที่หลุดออกมาให้สึนะกับคนอื่น ๆ ได้ยิน
'ฉันขอสาบานด้วยชีวิตของฉันเลยเอเลน่า ว่าฉันจะดูแลสึนะให้เป็นอย่างดี จะไม่มีอันตรายอะไรที่จะเข้ามาทำร้ายสึนะได้แน่นอน' (556)
'ฉันขอสาบานด้วยชีวิตของฉันเลยเอเลน่า ว่าฉันจะดูแลสึนะให้เป็นอย่างดี จะไม่มีอันตรายอะไรที่จะเข้ามาทำร้ายสึนะได้แน่นอน' (556)
January 20, 2025 at 3:11 PM
แล้วเดม่อนก็ตัดสินใจค่อย ๆ ปล่อยร่างของเอเลน่าไป ก่อนที่จะคว้าตัวของสึนะเข้ามากอดเอาไว้แน่น พร้อมกับเสียงสะอื้นอันแผ่วเบาที่หลุดออกมาให้สึนะกับคนอื่น ๆ ได้ยิน
'ฉันขอสาบานด้วยชีวิตของฉันเลยเอเลน่า ว่าฉันจะดูแลสึนะให้เป็นอย่างดี จะไม่มีอันตรายอะไรที่จะเข้ามาทำร้ายสึนะได้แน่นอน' (556)
'ฉันขอสาบานด้วยชีวิตของฉันเลยเอเลน่า ว่าฉันจะดูแลสึนะให้เป็นอย่างดี จะไม่มีอันตรายอะไรที่จะเข้ามาทำร้ายสึนะได้แน่นอน' (556)
Reposted by N. Saburo
เพราะสึนะใสซื่อแล้วก็อ่อนต่อโลกมากเกินไป
แกอย่าเอาความชั่วของแกมาทำให้หลานฉันจะต้องแปดเปี้ยนไปด้วยริคคาโด้"
พอได้ยินแบบนี้แล้วริคคาโด้ก็กำมือทั้ง 2 ข้างแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ แต่เมื่อริคคาโด้เลือกที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองแล้ว เจ้าตัวจึงไม่ได้แย้งอะไรออกไปอีก (544)
แกอย่าเอาความชั่วของแกมาทำให้หลานฉันจะต้องแปดเปี้ยนไปด้วยริคคาโด้"
พอได้ยินแบบนี้แล้วริคคาโด้ก็กำมือทั้ง 2 ข้างแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ แต่เมื่อริคคาโด้เลือกที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองแล้ว เจ้าตัวจึงไม่ได้แย้งอะไรออกไปอีก (544)
January 18, 2025 at 3:16 PM
เพราะสึนะใสซื่อแล้วก็อ่อนต่อโลกมากเกินไป
แกอย่าเอาความชั่วของแกมาทำให้หลานฉันจะต้องแปดเปี้ยนไปด้วยริคคาโด้"
พอได้ยินแบบนี้แล้วริคคาโด้ก็กำมือทั้ง 2 ข้างแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ แต่เมื่อริคคาโด้เลือกที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองแล้ว เจ้าตัวจึงไม่ได้แย้งอะไรออกไปอีก (544)
แกอย่าเอาความชั่วของแกมาทำให้หลานฉันจะต้องแปดเปี้ยนไปด้วยริคคาโด้"
พอได้ยินแบบนี้แล้วริคคาโด้ก็กำมือทั้ง 2 ข้างแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในเนื้อ แต่เมื่อริคคาโด้เลือกที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองแล้ว เจ้าตัวจึงไม่ได้แย้งอะไรออกไปอีก (544)
Reposted by N. Saburo
"สึนะ ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้เธอรู้สึกกลัว" เดม่อนพูดออกมาอย่างรู้สึกผิด
ส่วนสึนะที่ได้จังหวะในการดิ้นออกมาจากอ้อมกอดของเดม่อนแล้ว เจ้าตัวจึงรีบดิ้นลงมา แล้ววิ่งเข้าไปบังตัวของริคคาโด้ที่กำลังนั่งหมดสภาพเอาไว้ทันที
"อย่าทำร้ายอาริคคาโด้อีกนะครับคุณเดม่อน ฮึก" (520)
ส่วนสึนะที่ได้จังหวะในการดิ้นออกมาจากอ้อมกอดของเดม่อนแล้ว เจ้าตัวจึงรีบดิ้นลงมา แล้ววิ่งเข้าไปบังตัวของริคคาโด้ที่กำลังนั่งหมดสภาพเอาไว้ทันที
"อย่าทำร้ายอาริคคาโด้อีกนะครับคุณเดม่อน ฮึก" (520)
January 16, 2025 at 1:13 PM
"สึนะ ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้เธอรู้สึกกลัว" เดม่อนพูดออกมาอย่างรู้สึกผิด
ส่วนสึนะที่ได้จังหวะในการดิ้นออกมาจากอ้อมกอดของเดม่อนแล้ว เจ้าตัวจึงรีบดิ้นลงมา แล้ววิ่งเข้าไปบังตัวของริคคาโด้ที่กำลังนั่งหมดสภาพเอาไว้ทันที
"อย่าทำร้ายอาริคคาโด้อีกนะครับคุณเดม่อน ฮึก" (520)
ส่วนสึนะที่ได้จังหวะในการดิ้นออกมาจากอ้อมกอดของเดม่อนแล้ว เจ้าตัวจึงรีบดิ้นลงมา แล้ววิ่งเข้าไปบังตัวของริคคาโด้ที่กำลังนั่งหมดสภาพเอาไว้ทันที
"อย่าทำร้ายอาริคคาโด้อีกนะครับคุณเดม่อน ฮึก" (520)
Reposted by N. Saburo
และริคคาโด้ก็อาศัยจังหวะนี้ ในการทำลายกำแพง แล้วอุ้มสึนะหนีไปทันที
ซึ่งเป้าหมายที่ริคคาโด้จะไปนั้น มันก็คือปราสาทวองโกเล่ ที่มีจีอ็อตโต้และพวกผู้พิทักษ์คนอื่น ๆ อยู่กันนั่นเอง
เพราะอย่างน้อยถ้าเป็นจีอ็อตโต้มาพูดกับเดม่อน ริคคาโด้ก็คิดว่า อีกฝ่ายจะต้องยอมรับฟังมากกว่านี้อย่างแน่นอน (508)
ซึ่งเป้าหมายที่ริคคาโด้จะไปนั้น มันก็คือปราสาทวองโกเล่ ที่มีจีอ็อตโต้และพวกผู้พิทักษ์คนอื่น ๆ อยู่กันนั่นเอง
เพราะอย่างน้อยถ้าเป็นจีอ็อตโต้มาพูดกับเดม่อน ริคคาโด้ก็คิดว่า อีกฝ่ายจะต้องยอมรับฟังมากกว่านี้อย่างแน่นอน (508)
January 14, 2025 at 6:44 AM
และริคคาโด้ก็อาศัยจังหวะนี้ ในการทำลายกำแพง แล้วอุ้มสึนะหนีไปทันที
ซึ่งเป้าหมายที่ริคคาโด้จะไปนั้น มันก็คือปราสาทวองโกเล่ ที่มีจีอ็อตโต้และพวกผู้พิทักษ์คนอื่น ๆ อยู่กันนั่นเอง
เพราะอย่างน้อยถ้าเป็นจีอ็อตโต้มาพูดกับเดม่อน ริคคาโด้ก็คิดว่า อีกฝ่ายจะต้องยอมรับฟังมากกว่านี้อย่างแน่นอน (508)
ซึ่งเป้าหมายที่ริคคาโด้จะไปนั้น มันก็คือปราสาทวองโกเล่ ที่มีจีอ็อตโต้และพวกผู้พิทักษ์คนอื่น ๆ อยู่กันนั่นเอง
เพราะอย่างน้อยถ้าเป็นจีอ็อตโต้มาพูดกับเดม่อน ริคคาโด้ก็คิดว่า อีกฝ่ายจะต้องยอมรับฟังมากกว่านี้อย่างแน่นอน (508)
Reposted by N. Saburo
สิ้นเสียงที่ริคคาโด้ได้พูดออกมา ลูกน้องของริคคาโด้ที่ยืนเฝ้าหน้าประตูอยู่ พวกเขาก็ถูกผลักเข้ามาพร้อมกับบานประตูที่หลุดติดมาด้วย
ริคคาโด้จึงเริ่มมองหาทางหนีทีไล่ เพราะในตอนนี้สึนะยังไม่สมควรที่จะต้องมาปะทะกับใครเลยสักคน
สึนะก็เป็นเพียงแค่เด็กอายุ 14 ปีเท่านั้น (495)
ริคคาโด้จึงเริ่มมองหาทางหนีทีไล่ เพราะในตอนนี้สึนะยังไม่สมควรที่จะต้องมาปะทะกับใครเลยสักคน
สึนะก็เป็นเพียงแค่เด็กอายุ 14 ปีเท่านั้น (495)
January 14, 2025 at 6:44 AM
สิ้นเสียงที่ริคคาโด้ได้พูดออกมา ลูกน้องของริคคาโด้ที่ยืนเฝ้าหน้าประตูอยู่ พวกเขาก็ถูกผลักเข้ามาพร้อมกับบานประตูที่หลุดติดมาด้วย
ริคคาโด้จึงเริ่มมองหาทางหนีทีไล่ เพราะในตอนนี้สึนะยังไม่สมควรที่จะต้องมาปะทะกับใครเลยสักคน
สึนะก็เป็นเพียงแค่เด็กอายุ 14 ปีเท่านั้น (495)
ริคคาโด้จึงเริ่มมองหาทางหนีทีไล่ เพราะในตอนนี้สึนะยังไม่สมควรที่จะต้องมาปะทะกับใครเลยสักคน
สึนะก็เป็นเพียงแค่เด็กอายุ 14 ปีเท่านั้น (495)
Reposted by N. Saburo
แต่ในตอนนี้ดันมีสึนะมาอยู่ด้วย และตัวริคคาโด้เองก็ไม่ไว้ใจให้สึนะไปอยู่กับพวกลูกน้องด้วยเช่นกัน
เจ้าตัวถึงได้ตัดสินใจที่จะเอาสึนะไว้กับตัวเอง เพราะริคคาโด้มั่นใจว่า ตัวเองจะสามารถปกป้องชีวิตของสึนะได้แน่นอน
"ไม่ต้องกลัวเซโน่ ไม่มีใครมาทำอะไรแกได้หรอก ฉันสัญญา" (494)
เจ้าตัวถึงได้ตัดสินใจที่จะเอาสึนะไว้กับตัวเอง เพราะริคคาโด้มั่นใจว่า ตัวเองจะสามารถปกป้องชีวิตของสึนะได้แน่นอน
"ไม่ต้องกลัวเซโน่ ไม่มีใครมาทำอะไรแกได้หรอก ฉันสัญญา" (494)
January 12, 2025 at 3:52 PM
แต่ในตอนนี้ดันมีสึนะมาอยู่ด้วย และตัวริคคาโด้เองก็ไม่ไว้ใจให้สึนะไปอยู่กับพวกลูกน้องด้วยเช่นกัน
เจ้าตัวถึงได้ตัดสินใจที่จะเอาสึนะไว้กับตัวเอง เพราะริคคาโด้มั่นใจว่า ตัวเองจะสามารถปกป้องชีวิตของสึนะได้แน่นอน
"ไม่ต้องกลัวเซโน่ ไม่มีใครมาทำอะไรแกได้หรอก ฉันสัญญา" (494)
เจ้าตัวถึงได้ตัดสินใจที่จะเอาสึนะไว้กับตัวเอง เพราะริคคาโด้มั่นใจว่า ตัวเองจะสามารถปกป้องชีวิตของสึนะได้แน่นอน
"ไม่ต้องกลัวเซโน่ ไม่มีใครมาทำอะไรแกได้หรอก ฉันสัญญา" (494)
Reposted by N. Saburo
เพราะสึนะนั้นเหมือนกับจีอ็อตโต้จนเกินไปจริง ๆ
"แกน่ะเหมือนพ่อแกแค่หน้าพอ นิสัยก็ไม่ต้องเหมือนตามไปด้วยรู้ไหม" ริคคาโด้พูดขึ้นมาในขณะที่ทั้ง 2 มือของเจ้าตัวกำลังแยกชิ้นส่วนของปืนสั้นอยู่
"เอ้า! ไหนมาลองประกอบกลับให้มาเป็นเหมือนเดิม ไม่ต้องกลัว เพราะฉันเอาลูกกระสุนออกมาหมดแล้ว" (482)
"แกน่ะเหมือนพ่อแกแค่หน้าพอ นิสัยก็ไม่ต้องเหมือนตามไปด้วยรู้ไหม" ริคคาโด้พูดขึ้นมาในขณะที่ทั้ง 2 มือของเจ้าตัวกำลังแยกชิ้นส่วนของปืนสั้นอยู่
"เอ้า! ไหนมาลองประกอบกลับให้มาเป็นเหมือนเดิม ไม่ต้องกลัว เพราะฉันเอาลูกกระสุนออกมาหมดแล้ว" (482)
January 10, 2025 at 9:00 AM
เพราะสึนะนั้นเหมือนกับจีอ็อตโต้จนเกินไปจริง ๆ
"แกน่ะเหมือนพ่อแกแค่หน้าพอ นิสัยก็ไม่ต้องเหมือนตามไปด้วยรู้ไหม" ริคคาโด้พูดขึ้นมาในขณะที่ทั้ง 2 มือของเจ้าตัวกำลังแยกชิ้นส่วนของปืนสั้นอยู่
"เอ้า! ไหนมาลองประกอบกลับให้มาเป็นเหมือนเดิม ไม่ต้องกลัว เพราะฉันเอาลูกกระสุนออกมาหมดแล้ว" (482)
"แกน่ะเหมือนพ่อแกแค่หน้าพอ นิสัยก็ไม่ต้องเหมือนตามไปด้วยรู้ไหม" ริคคาโด้พูดขึ้นมาในขณะที่ทั้ง 2 มือของเจ้าตัวกำลังแยกชิ้นส่วนของปืนสั้นอยู่
"เอ้า! ไหนมาลองประกอบกลับให้มาเป็นเหมือนเดิม ไม่ต้องกลัว เพราะฉันเอาลูกกระสุนออกมาหมดแล้ว" (482)
Reposted by N. Saburo
"ยังไงสึนะก็ต้องรักฉันที่เป็นอาแท้ ๆ ของมันมากกว่าแกอยู่แล้ว!" เสียงของริคคาโด้เริ่มดังขึ้นมาตามแรงอารมณ์ของเจ้าตัว
"อ๋อเหรอ แต่เจอกันครั้งแรกเอาปืนจ่อหัวขนาดนั้น ฉันว่าสึนะก็แค่เกรงใจแกเท่านั้นแหละ!" แต่ตัวจีเองก็เถียงกลับไปแบบไม่ยอมแพ้
แล้วริคคาโด้กับจีก็ยืนเถียงกันอยู่แบบนั้นจนกระทั่งสึนะเดินออกจากห้องน้ำมา (459)
"อ๋อเหรอ แต่เจอกันครั้งแรกเอาปืนจ่อหัวขนาดนั้น ฉันว่าสึนะก็แค่เกรงใจแกเท่านั้นแหละ!" แต่ตัวจีเองก็เถียงกลับไปแบบไม่ยอมแพ้
แล้วริคคาโด้กับจีก็ยืนเถียงกันอยู่แบบนั้นจนกระทั่งสึนะเดินออกจากห้องน้ำมา (459)
January 7, 2025 at 2:58 PM
"ยังไงสึนะก็ต้องรักฉันที่เป็นอาแท้ ๆ ของมันมากกว่าแกอยู่แล้ว!" เสียงของริคคาโด้เริ่มดังขึ้นมาตามแรงอารมณ์ของเจ้าตัว
"อ๋อเหรอ แต่เจอกันครั้งแรกเอาปืนจ่อหัวขนาดนั้น ฉันว่าสึนะก็แค่เกรงใจแกเท่านั้นแหละ!" แต่ตัวจีเองก็เถียงกลับไปแบบไม่ยอมแพ้
แล้วริคคาโด้กับจีก็ยืนเถียงกันอยู่แบบนั้นจนกระทั่งสึนะเดินออกจากห้องน้ำมา (459)
"อ๋อเหรอ แต่เจอกันครั้งแรกเอาปืนจ่อหัวขนาดนั้น ฉันว่าสึนะก็แค่เกรงใจแกเท่านั้นแหละ!" แต่ตัวจีเองก็เถียงกลับไปแบบไม่ยอมแพ้
แล้วริคคาโด้กับจีก็ยืนเถียงกันอยู่แบบนั้นจนกระทั่งสึนะเดินออกจากห้องน้ำมา (459)