"ชุดนี้เหรอคะ? แคลริเป็นคนคิดให้ล่ะ น่ารักใช่ไหมคะ ฮะๆ"
"ถึงจะเป็นเวทมายาแต่อาหารตรงนั้นเป็นของจริงนะคะ ได้ลองชิมรึยังคะ?"
หากไม่ได้ออกไปเต้นรำก็เดินเล่นอยู่แถวมุมโต๊ะอาหาร คอยชวนคุยกับผู้คนที่เดินผ่านไปมาอยู่เป็นระยะ🎶
"ชุดนี้เหรอคะ? แคลริเป็นคนคิดให้ล่ะ น่ารักใช่ไหมคะ ฮะๆ"
"ถึงจะเป็นเวทมายาแต่อาหารตรงนั้นเป็นของจริงนะคะ ได้ลองชิมรึยังคะ?"
หากไม่ได้ออกไปเต้นรำก็เดินเล่นอยู่แถวมุมโต๊ะอาหาร คอยชวนคุยกับผู้คนที่เดินผ่านไปมาอยู่เป็นระยะ🎶
สายตาค่อยๆเลื่อนไปยังเท้าที่สะบัดเบาๆ รวมถึงสังเกตเห็นถึงจังหวะการเคลื่อนไหวที่ผิดไปจากเดิม
หรือว่าー
"..ข้อเท้าแพลงเหรอคะ?" ถามด้วยเสียงค่อย
สายตาค่อยๆเลื่อนไปยังเท้าที่สะบัดเบาๆ รวมถึงสังเกตเห็นถึงจังหวะการเคลื่อนไหวที่ผิดไปจากเดิม
หรือว่าー
"..ข้อเท้าแพลงเหรอคะ?" ถามด้วยเสียงค่อย
หน้าตาก็ดูจะใช้ได้(?)ออกนี่นา ทำไมอยู่ข้างกันแล้วต่าง(??)กันจัง(???)
หน้าตาก็ดูจะใช้ได้(?)ออกนี่นา ทำไมอยู่ข้างกันแล้วต่าง(??)กันจัง(???)
หลังจากทุกคนได้รับของขวัญกันครบถ้วนแล้ว เสียงดนตรีเองก็เริ่มบรรเลงขึ้น เหล่าเด็กนักเรียนค่อยๆทยอยพากันออกมากลางห้องโถงและเต้นตามจังหวะเสียงเพลงอย่างสนุกสนาน🎶
เวราเดินชมดื่มด่ำกับบรรยากาศที่ปีก่อนไม่มีอยู่พักนึง ก่อนจะลอบมองหาคนที่ดูว่างๆบ้าง เมื่อสบตาเข้าจึงเดินตรี่เข้าไปหาอย่างไม่ลังเล~✨
"สายัณห์สวัสดิ์ สนใจเต้นรำซักบทเพลงไหมคะ?"
หลังจากทุกคนได้รับของขวัญกันครบถ้วนแล้ว เสียงดนตรีเองก็เริ่มบรรเลงขึ้น เหล่าเด็กนักเรียนค่อยๆทยอยพากันออกมากลางห้องโถงและเต้นตามจังหวะเสียงเพลงอย่างสนุกสนาน🎶
เวราเดินชมดื่มด่ำกับบรรยากาศที่ปีก่อนไม่มีอยู่พักนึง ก่อนจะลอบมองหาคนที่ดูว่างๆบ้าง เมื่อสบตาเข้าจึงเดินตรี่เข้าไปหาอย่างไม่ลังเล~✨
"สายัณห์สวัสดิ์ สนใจเต้นรำซักบทเพลงไหมคะ?"
ทันทีที่เปิดของขวัญและอ่านข้อความก็นิ่งไปครู่นึง ก่อนจะหันซ้ายแลขวามองหาผู้ส่งและสาวเท้าไปหาเป้าหมาย
"..อาจารย์มัดร็อค~" เดินแถ่ดๆตรงไปหา
"ขอบคุณสำหรับของขวัญนะคะ! ข้ายังไม่มีกระเป๋าพกพาเลย ชอบมากเลยค่ะ สัญญาว่าจะใช้จนเยินแน่นอนค่ะ✨" ยิ้มร่าตอบดูจะดีใจกับของขวัญที่ได้จริงๆ และดูเหมือนจะติดใจกับข้อความอยู่ไม่น้อย
ก็เลือกเก่งออกนี่นา!
ทันทีที่เปิดของขวัญและอ่านข้อความก็นิ่งไปครู่นึง ก่อนจะหันซ้ายแลขวามองหาผู้ส่งและสาวเท้าไปหาเป้าหมาย
"..อาจารย์มัดร็อค~" เดินแถ่ดๆตรงไปหา
"ขอบคุณสำหรับของขวัญนะคะ! ข้ายังไม่มีกระเป๋าพกพาเลย ชอบมากเลยค่ะ สัญญาว่าจะใช้จนเยินแน่นอนค่ะ✨" ยิ้มร่าตอบดูจะดีใจกับของขวัญที่ได้จริงๆ และดูเหมือนจะติดใจกับข้อความอยู่ไม่น้อย
ก็เลือกเก่งออกนี่นา!
หิมะยังคงตกอยู่เรื่อยๆจนกองหิมะบนหลังคาเริ่มทับถมหนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หากปล่อยทิ้งไว้จนจับตัวเป็นน้ำแข็งแล้วร่วงลงมาคงอันตรายน่าดู
ในเมื่อยังพอมีเวลาก่อนเรียนคาบเช้า เด็กสาวจึงบินขึ้นไปยังหลังคาหอพักหญิงและใช้เวทลมปัดเป่าหิมะให้กระจายออกไป~ ฟิ้ว~~ 🍃❄️
หิมะยังคงตกอยู่เรื่อยๆจนกองหิมะบนหลังคาเริ่มทับถมหนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หากปล่อยทิ้งไว้จนจับตัวเป็นน้ำแข็งแล้วร่วงลงมาคงอันตรายน่าดู
ในเมื่อยังพอมีเวลาก่อนเรียนคาบเช้า เด็กสาวจึงบินขึ้นไปยังหลังคาหอพักหญิงและใช้เวทลมปัดเป่าหิมะให้กระจายออกไป~ ฟิ้ว~~ 🍃❄️
เธอถอนหายใจเบาๆ และหายใจเข้า..
"..ข้ายอมรับนะคะว่าท่านแปลก แต่ไม่คิดว่าจะโง่เง่าด้วย" พูดออกมาอย่างไม่คิดอะไรทั้งนั้น
กลอกตานึกประโยคก่อนหน้าด้วย อะไรนะ?..เราคงไม่ปล่อยให้เลือดหมดตัว?
"..ไร้สาระค่ะ" เธอยิ้มตอบทิ้งท้าย
+
เธอถอนหายใจเบาๆ และหายใจเข้า..
"..ข้ายอมรับนะคะว่าท่านแปลก แต่ไม่คิดว่าจะโง่เง่าด้วย" พูดออกมาอย่างไม่คิดอะไรทั้งนั้น
กลอกตานึกประโยคก่อนหน้าด้วย อะไรนะ?..เราคงไม่ปล่อยให้เลือดหมดตัว?
"..ไร้สาระค่ะ" เธอยิ้มตอบทิ้งท้าย
+
แล้วยื่นมือรอรับมือซ้ายอีกฝ่าย บาดแผลที่ดูลึกเกินความจำเป็นนั่นชวนให้สะกิดใจอยู่ไม่น้อย
แล้วยื่นมือรอรับมือซ้ายอีกฝ่าย บาดแผลที่ดูลึกเกินความจำเป็นนั่นชวนให้สะกิดใจอยู่ไม่น้อย
(ocการ์ดพร้อมแล้ว! ไปทั้งสองวันเลยค่ะ ไว้มาแลกกันนะ😳🤲✨)
(ocการ์ดพร้อมแล้ว! ไปทั้งสองวันเลยค่ะ ไว้มาแลกกันนะ😳🤲✨)
เธอยืนมองฝนที่ตกหนักแถมไม่มีท่าทีจะหยุด อากาศก็เย็นเกินกว่าจะวิ่งฝ่าฝนกลับห้อง
"เอาไงดีน้า.." เคลื่อนมือซุกใต้ผ้าคลุมพลางคิด ทำอะไรฆ่าเวลารอดี⛈️
เธอยืนมองฝนที่ตกหนักแถมไม่มีท่าทีจะหยุด อากาศก็เย็นเกินกว่าจะวิ่งฝ่าฝนกลับห้อง
"เอาไงดีน้า.." เคลื่อนมือซุกใต้ผ้าคลุมพลางคิด ทำอะไรฆ่าเวลารอดี⛈️
แม้ภายในใจกำลังกริบกับสิ่งที่ได้เห็น...
มีจริงๆสินะ คนที่เก็บของในเบ้าตานั่น
แม้ภายในใจกำลังกริบกับสิ่งที่ได้เห็น...
มีจริงๆสินะ คนที่เก็บของในเบ้าตานั่น
ภายในนั้นมีวันที่กำกับตามด้วยเนื้อหาแบบกระชับ แต่ละย่อหน้ามีเนื้อหาประมาณว่าแต่ละวันได้ทำอะไรไปบ้าง เรียนกับใครเกี่ยวกับอะไร
ตามด้วยรูปประกอบ... เพื่อภาพที่ง่ายต่อการจดจำ
แม้ลายมือจะเขียนด้วยตัวบรรจงและน้ำหนักที่สม่ำเสมอ แต่เส้นที่ลากออกมาเป็นภาพดันโย้เย้อย่างกับคนละคนเขียน
ภายในนั้นมีวันที่กำกับตามด้วยเนื้อหาแบบกระชับ แต่ละย่อหน้ามีเนื้อหาประมาณว่าแต่ละวันได้ทำอะไรไปบ้าง เรียนกับใครเกี่ยวกับอะไร
ตามด้วยรูปประกอบ... เพื่อภาพที่ง่ายต่อการจดจำ
แม้ลายมือจะเขียนด้วยตัวบรรจงและน้ำหนักที่สม่ำเสมอ แต่เส้นที่ลากออกมาเป็นภาพดันโย้เย้อย่างกับคนละคนเขียน
"ข้านำไม้กวาดมาให้แล้ว ท่านจัดการเองต่อเถอะค่ะ"
ให้แบกท่านที่ถือกองแอปเปิ้ลด้วยนี่ไม่ไหวหรอก—😌💦
"ข้านำไม้กวาดมาให้แล้ว ท่านจัดการเองต่อเถอะค่ะ"
ให้แบกท่านที่ถือกองแอปเปิ้ลด้วยนี่ไม่ไหวหรอก—😌💦
เวรายกยิ้มอีกครั้งเป็นการทิ้งท้าย
"งั้นไว้เจอกันใหม่นะ"
(ขออนุญาตดรอปรูปค่ะ ,,UuU)
เวรายกยิ้มอีกครั้งเป็นการทิ้งท้าย
"งั้นไว้เจอกันใหม่นะ"
(ขออนุญาตดรอปรูปค่ะ ,,UuU)
ได้ยินชาวบ้านลือกันว่ามีผู้คนมากมายได้มาเยือนมากิเรอา โดยเฉพาะกองคาราวานที่ขนสินค้ามากมายมาลงขายกันในเย็นวันนี้.. ไหนๆก็ว่างทั้งทีเลยออกมาสอดส่องกับรูมเมทซักหน่อย~
#Mgr_commu
ได้ยินชาวบ้านลือกันว่ามีผู้คนมากมายได้มาเยือนมากิเรอา โดยเฉพาะกองคาราวานที่ขนสินค้ามากมายมาลงขายกันในเย็นวันนี้.. ไหนๆก็ว่างทั้งทีเลยออกมาสอดส่องกับรูมเมทซักหน่อย~
#Mgr_commu
"ถ้าจะตามหาข้าละก็ลองแหงนมองท้องฟ้าเข้าไว้ บินวนๆอยู่แถวนี้แหล่ะ🧹"
Vera(เวรา)
ชั้นปีกลาง | 16ปี | ธาตุลม🍃
doc : bit.ly/3GWuQI4
#mgr_commu
"ถ้าจะตามหาข้าละก็ลองแหงนมองท้องฟ้าเข้าไว้ บินวนๆอยู่แถวนี้แหล่ะ🧹"
Vera(เวรา)
ชั้นปีกลาง | 16ปี | ธาตุลม🍃
doc : bit.ly/3GWuQI4
#mgr_commu