หลิงหลาน
banner
lingruan94.bsky.social
หลิงหลาน
@lingruan94.bsky.social
Reposted by หลิงหลาน
“ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องไปให้ได้หรือ อาการบาดเจ็บของเจ้าหากยังฝืนใช้กำลังภายในจะถึงแก่ชีวิตเจ้ารู้ดีแก่ใจ“

”เซี่ยเซียนซือ บุญคุณช่วยชีวิตหรงอันรับไว้ด้วยใจ หากมีโอกาสย่อมตอบแทนอย่างถึงที่สุด แต่ชีวิตหนึ่งมีบ้างพึงกระทำ มีบ้างมิอาจไม่กระทำ ข้าติดค้างคนผู้นั้นมากมาย เมื่อเป็นหนี้ย่อมต้องชดใช้ ส่วนของท่านหากโชคร้ายจริง ชาติหน้าข้าตามชดใช้ให้เป็นอย่างไร?”
December 3, 2024 at 3:10 PM
Reposted by หลิงหลาน
เหมาะสมจะตาย เชิงเทียนแบบเดียวกันด้วยนะ
November 29, 2024 at 12:22 PM
Reposted by หลิงหลาน
หลีหลุนอยู่เมืองเสวี่ยเย่มาได้ครึ่งปีแล้ว

ระยะเวลาอาจดูไม่มาก แต่ความเข้าใจในตัวเหล่ามนุษย์นั้นกลับไม่น้อย

มีหลายคนที่เริ่มมีน้ำหนักในใจของปีศาจต้นไหวมากขึ้นทุกวัน ซือคงฉางเฟิงที่สนิทสนมที่สุดนั่นยังไม่จำเป็นต้องรีบกล่าวถึง

คนที่หลีหลุนสนิทสนมรองลงมากลับเป็นหัวหน้าแม่ครัวมือหนึ่งของจวนเจ้าเมือง
November 29, 2024 at 4:19 AM
Reposted by หลิงหลาน
#กาวกันกับใบหมี | #ไป๋หลี่ซือคง

“เจ้ารักเย่อวิ๋น”

ซือคงฉางเฟิงโพล่งขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ทำเอาคนถูกกล่าวหาสำลักสุราค่อกแค่ก

“ข้า?” ไป๋หลี่ตงจวินเลิกคิ้วถามอย่างขบขัน

“ฟังดูจากการที่เจ้าพยายามเพื่อเขามากมาย มันก็น่าจะเป็นเช่นนั้นมิใช่หรือ?”

คุณชายแห่งจวนเจิ้นซีโหวกลั้นยิ้ม

“ข้ามิชอบพี่อวิ๋น”

“หืม?”

“ข้าชอบเจ้า”

“แค่ก”

“ข้าล้อเล่น”

“อ้อ”

“ซะที่ไหน”

“อะไรของเจ้าเนี่ย!”
November 29, 2024 at 7:20 PM
Reposted by หลิงหลาน
เมื่อเจ้ามนุษย์ประหลาดยินดีให้เขารั้งอยู่ข้างกาย หลีหลุนก็คิดว่าเขาไม่มีเหตุผลที่จะจากไป

ที่แล้วมาปีศาจต้นไหวเป็นประเภทที่แบ่งแยกบุญคุณความแค้นชัดเจนยิ่งนัก

ท่านดีต่อเขาหนึ่งส่วนเขาย่อมให้คืนสิบส่วน ท่านร้ายต่อเขาย่อมต้องโดนเอาคืนเป็นเท่าตัวเช่นกัน
November 28, 2024 at 2:14 AM
Reposted by หลิงหลาน
ซือคงฉางเฟิงหายป่วยได้สักพักแล้ว แต่ดูเหมือนเจ้าต้นไหวน้อยที่เก็บมาเลี้ยงจะเริ่มทำตัวแปลกๆไป

“เจ้าเอาแต่มองข้าเหมือนอยากพูดอะไร เป็นอะไรรึเปล่า”

แพทย์หนุ่มตัดสินใจเอ่ยถามกับหนุ่มน้อยที่นั่งเอาเท้าแช่น้ำอยู่บนโขดหินไม่ยอมขึ้นฝั่งแถมยังเอาแต่จ้องตนไม่วางตา

.

ทำตัวเหมือนถ้าคลาดสายตาข้าจะหาย

เขาก็แค่คิด แต่ใครจะกล้าพูด คุณชายน้อยนี่ขี้งอนเอาใจยากเสียยิ่งกว่าอะไร
November 27, 2024 at 1:06 AM
Reposted by หลิงหลาน
ท้ายที่สุดหมอกับคนไข้ก็สลับหน้าที่กันจนได้

หลีหลุนนั่งมองหมอประจำตัวที่นอนจับไข้อยู่ที่ขอบเตียงเงียบๆ ถึงจะโดนแกล้งเอาจนโกรธก็เถอะ แต่เห็นแก่ความเป็นห่วงที่วิ่งตามหาเขาทั้งคืนจริงๆก็หายโกรธไปนานแล้ว

เป็นมนุษย์ที่แปลกมากจริงๆ กลัวต้นไม้จับไข้เพราะตากฝน

“ฉางเฟิง ข้าจะไปซื้อยา”
November 24, 2024 at 1:13 AM
Reposted by หลิงหลาน
“นี่ๆๆๆ หลุนหลุน พวกเจ้าไปเที่ยวโลกมนุษย์มาเป็นเช่นไรบ้าง สนุกหรือไม่”

เสียงจอแจของเหล่าปีศาจต้นไหวน้อยที่ยังพัฒนาร่างไม่สมบูรณ์แต่ก็ติดพี่ชายคนโปรดเป็นอย่างยิ่งพากันกรูเข้ามาต้อนรับเมื่อร่างสูงโปร่งในอาภรณ์สีดำสนิทกลับคืนสู่แดนปีศาจ
November 6, 2024 at 3:40 PM
Reposted by หลิงหลาน
โจวหลุน มันเป็นไวบ์ที่แบบ

ข้าอยากทดสอบตัวเองว่าจะต้องแตกสลายอีกสักกี่ครั้งถึงจะเลิกรักเจ้า จึงได้เพียรพยามไปพบหน้าให้ถูกทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เพราะเหตุใดงั้นหรือ

เพราะเหตุใดตัวเลือกของเจ้าจึงไม่เคยมีข้า

ทั้งที่ข้ามีเพียงเจ้าผู้เดียวมาตลอด

หัวใจของข้าถูกทุบทิ้งอย่างไม่ไยดีอีกครั้งและอีกครั้งโดยไม่รู้ว่าข้าผิดต่อเจ้าตรงที่ใด
November 7, 2024 at 5:00 PM
Reposted by หลิงหลาน
ชั่วชีวิตหนึ่งของปีศาจต้นไหวอาจทำเรื่องผิดบาปมากมาย

แต่เรื่องที่สำนึกเสียใจในชั่ววินาทีสุดท้ายของชีวิตกลับมีเพียงเรื่องเดียว

คือรักคนผิด

—————

อยากเขียนแต่ง่วงเกิน /กำทราย
November 11, 2024 at 3:57 PM
Reposted by หลิงหลาน
เซี่ยจือกวงเป็นจิตแพทย์ที่รักการดูซีรีย์จีนแนวยุทธภพมาก

วันหนึ่งเขาเปิดซีรีย์เรื่องหนึ่งที่ชื่อว่า 'ห้วงฝันหวนคืน' ดู

เขาดูไปขมวดคิ้วไป ในหัวก็เริ่มวินิจฉัยอาการของตัวเอกอย่าง 'จูเยี่ยน' ปีศาจวานรดราม่าควีนที่สับเปลี่ยนบุคลิกไวยิ่งกว่าคนเป็นไบโพล่าร์

ไหนจะอาการอยากตายทุกวี่ทุกวันนั่นอีก...

"ไอ้นี่มันลิงดีเพรส" แพทย์หนุ่มพึมพำ

ยิ่งดูไปถึงตอนใต้ท้าวจั๋วฉีกเสื้อ เซี่ยจือกวงยิ่งอยากกรีดร้อง
November 11, 2024 at 4:30 PM
Reposted by หลิงหลาน
“ข้าไม่อยากฆ่าคน ข้าอยากเป็นหมอเพื่อช่วยผู้คนมากกว่า”

“ฝันกลางวัน”

“ใครบ้างไม่ฝัน อย่างน้อยก็มีกำลังใจใช้ชีวิต”

“…”

“เจ้าล่ะ มีเรื่องที่อยากทำหรือไม่?”

“ไม่มี”

“ไม่มีจริงหรือ”

“ไม่มี ข้าไม่ต้องการสิ่งใดเพิ่มให้ตัวเอง”

ข้าต้องการให้เจ้า

ทว่า

จะให้บอกออกไปได้อย่างไร ว่าฝันของข้าคือการทำให้ฝันของเจ้าเป็นจริง

น่าอายเกินไปแล้ว
เห้ย จะว่าไปแล้ว เข้ากันนะ
November 19, 2024 at 3:15 PM
Reposted by หลิงหลาน
“เจ้าบอกว่าตนเองเป็นปีศาจ เช่นนั้นลองใช้พลังพิสูจน์ตนเองให้ข้าดูถึงยินยอมเชื่อถือเป็นอย่างไร นั่น หน้าต่างบานนั้นเสกให้ปิดได้หรือไม่?”

หมอจำเป็นเอ่ยอย่างขอไปทีพลางมองบุคคลคุ้นตาที่พยามวาดมุทราแต่กลับไม่อาจสร้างอภินิหารออกมาได้

มือหยาบค่อยๆหยิบจับสมุนไพรพอกทารอยแผลไฟไหม้เหวอะหวะตามท่อนแขนและขาของอีกฝ่ายอย่างประณีต
November 21, 2024 at 4:49 PM
Reposted by หลิงหลาน
ช่วงแรกที่ได้สติกลับมาหลีหลุนพบว่าตัวเองนอนอยู่ในกระท่อมบนโลกมนุษย์

บาดเจ็บ อ่อนแอ แม้แต่พลังปีศาจในกายก็เบาบางจนแทบไม่เหลือ

หากแต่จอมปีศาจไม่สำนึกเสียใจกับเรื่องนี้ อย่างไรเสียมันก็ได้มอบสิ่งที่มีให้กับคนที่ต้องการมอบให้ไปจนหมดแล้ว

ให้จูเยี่ยน เพื่อให้พลังนี้ช่วยคุ้มครองดูแล

ให้จั๋วอี้เฉิน เพื่อฝากฝังจูเยี่ยนและต้าฮวง

จากนั้นจึงพาตัวเองเข้าสู่ความตาย เพื่อปิดจบบทละครชีวิตที่แสนทรมาน
November 23, 2024 at 3:03 AM
Reposted by หลิงหลาน
#ฟิคจรอนันต์
เหยียนอันค้อมตัวแนบกับพื้นโต๊ะ มองเม็ดฝนที่พร่างพรมกระทบราวระเบียง หยดน้ำกระเด็นเป็นฝอย ทั้งที่วันนี้เป็นวันเกิดเขา แต่การไม่ได้รับการเอาอกเอาใจจากแฟนนี่มันช่าง

อา...
เขากลายเป็นคนเอาแต่ใจไปเสียแล้ว

อาจจะเหมือนอย่างที่เฉิงเหล่ยบอก ว่าวันธรรมดาใครๆ ก็ต้องทำงานทั้งนั้น เรื่องส่วนตัวเอาไว้คุยกันหลังเลิกงานก็ได้
October 19, 2024 at 1:06 AM
Reposted by หลิงหลาน
#ฟิคจรอนันต์
#ศฤงคารเป็นผู้หวง

ชีวิตของคุณศฤงคารช่างมีสีสัน ซะที่ไหน ตอนนี้มันโคตรไร้สีสันเลย มันดำมืดไม่มีสีอื่นใดอีกเลยตั้งแต่วันที่ได้พบกับคนคนนั้น

"พี่ครับ คิดถึง"

"ครับ พี่ฟังอยู่" เพียงพิทักษ์กำลังวาดรูปเหล่าแมวเมี๊ยวของตนอยู่ เขาจึงไม่ได้ตั้งใจฟังสิ่งที่ทรัพย์พูดนัก ได้แต่ส่งเสียงเออออไปเรื่อย

"ตั้งแต่เจอพี่โลกของผมก็เปลี่ยนไปเป็นสีดำ"
"ครับ แล้วสวยไหม"

"สวยครับ สวยที่สุดเลย"
"ดีแล้วครับ"
October 18, 2024 at 6:11 PM
Reposted by หลิงหลาน
เพียงสายลมพัดผ่าน โมงยามแสนแปรปรวนปรากฏขึ้น กระแสธารเวลาอันน่าพิศวงกำลังนำอดีตมาฉายชัดในปัจจุบัน และหยุดปัจจุบันให้ช้าลง
พร้อมเผยอนาคตลิขิตฟ้าให้ได้ยลวับแวม
หลี่หลุนสงสัยในความแปรปรวนนั้นจึงก้าวเข้าไปในห้วงมิติ ย้อนไปสู่อดีต เมื่อครั้งวันวาน
#ฟิคจรอนันต์
October 20, 2024 at 6:31 PM
Reposted by หลิงหลาน
พี่กระต่าย🐰 x น้องจิ้งจอก🦊

"ไม่ต้องกลัวนะ ผมจะปกป้องพี่เอง ไว้ใจได้เลย"

"ขอบคุณครับ คนเก่ง"

เรื่องราวของจิ้งจอกหนุ่มที่หมายมั่นจะเป็นคนที่ดีกว่าเดิม แข็งแกร่งยิ่งขึ้น เพื่อปกป้องสุดที่รักแสนบอบบางของตนเอง

โดยหารู้ไม่ว่า...

#ฟิคจรอนันต์
October 20, 2024 at 3:51 AM
Reposted by หลิงหลาน
#ฟิคจรอนันต์

คุณส่งข้อความมา นัดเวลาและสถานที่ ผมยิ้มกับสองบับเบิลในรอบหลายวัน มองรูปโปรไฟล์คุณที่หันข้าง สวมแว่นกันแดดสีดำแต่ยังมองเห็นรอยยิ้มแต้มริมฝีปาก

"แล้วเจอกันครับ"

ฝากประโยคตอบกลับไปกับลมกับฟ้า แอบหวังในใจว่ามันจะพัดส่งไปถึงคุณ
🌳 #ต้นเงาะบรรพตหลัง

So I'll set love free, If it's meant to be,

Then you'll be back, back, back~

Boy, you'll be back into my arms again

youtu.be/q8HIVK0KqAg?...
October 20, 2024 at 10:43 AM
Reposted by หลิงหลาน
เพลงพรายเดือนหงาย จันทร์ฉายแสงส่อง
อย่าเดินออกนอกเส้นทางแม้ว่ารัศมีกระจ่างจะนำพาไปยังแห่งที่
“หลงเหรอครับ? ให้ผมช่วยมั้ย”
เขาถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาสายทอประกายเป็นห่วง ท่ามกลางแสงจันทร์ที่สาดกระทบม่านบางประดับระเรื่อเรืองรอง
ไม่รู้ด้วยเหตุผลอะไร แต่คำตอบถูกเอ่ยออกไปแล้วก่อนที่สมองจะประมวลเสร็จสิ้นดี
“รบกวนพาผมไปส่งที่ตีนเขาหน่อยนะครับ”
“ตามมาครับ”
#ฟิคจรอนันต์
October 17, 2024 at 3:31 PM
Reposted by หลิงหลาน
เพราะข้าชั่วช้า หรือเพราะข้ารักเจ้า...
#ฟิคจรอนันต์
October 30, 2024 at 3:25 PM
Reposted by หลิงหลาน
"กูรักเค้าชิบหายเลย"

"แล้วไง"

"..."

"แค่รักเฉย ๆ แต่ไม่ทำอะไรเลยแบบนี้ ต่อให้มึงรักเขาให้ตายเขาก็ไม่รู้หรอก"

"กูไม่กล้าบอกนี่ กูกลัวเค้าหายไป แอบชอบแบบนี้ก็ดีอยู่แล้วป่ะ" รอยยิ้มนั้นกันมามอง "หรือมึงว่าไง?"

"อืม... ก็ตามนั้น" สุดท้ายก็ได้แค่รับคำเออออตามเงียบ ๆ

ถ้อยคำในใจไม่ถูกเอ่ยบอกออกไป

'ก็เหมือนที่มึงไม่เคยรู้ ว่ากูเองก็รักมึงไม่แพ้ที่มึงรักเค้าไง'

#ฟิคจรอนันต์
October 19, 2024 at 2:44 PM
“เป็นนายแบบนี่ก็ลำบากเหมือนกันนะ ต้องแต่งหน้าทำผมให้ดูดีอยู่ตลอด”

“ใครจะเหมือนผู้กองล่ะครับ วันๆเอาแต่ทำงานไม่ยอมดูแลตัวเอง หนวดก็ไม่ยอมโกน ปล่อยตัวอย่างกับโจรแน่ะ”

“....”

“ไม่รู้ชาตินี้จะมีแฟนกับเขาไหม น่าสงสารจังเลยนะครับ”

“ถ้าสงสารผมมากคุณก็มาเป็นแฟนผมสิคนสวย”

#ฮ่าวกวง
November 6, 2024 at 7:07 PM
“มองเขาผ่านหน้าต่างทุกวัน คิดถึงก็ลงไปหาสิ”

“ผมไม่ได้มองเขา ไม่ได้สนใจเลยสักนิดว่าไปได้แผลมาได้ไง ไม่ได้สนใจเลยว่าจะเจ็บมากหรือเปล่า”

“อ้อ พี่จะทำเป็นเชื่อแล้วกัน” คนเป็นพี่เอ่ยแค่นั้นแล้วเดินออกไป

แต่ไม่วายหันกลับไปมองน้องชายที่ยืนมองแฟนเก่าตัวเองด้วยความเป็นห่วง คนเขามาง้อถึงที่แล้วจะใจแข็งไปได้แค่ไหนกันเจ้าเด็กคนนี้

หวังว่าจะไม่มีหมาบ้ามาเฉาตายหน้าบ้านเขานะ

#เจี๋ยกวง
November 6, 2024 at 6:53 PM
“สายัณห์สวัสดิ์ครับคุณแวมไพร์สุดสวย”

“หุบปากเน่าๆของนายไปซะไอพวกฮันเตอร์กระจอก”

“ถึงจะกระจอกแต่ก็ทำให้คุณแวมไพร์ปากแตกได้นะครับ”

ฮันเตอร์หนุ่มผมแดงมองมุมปากของแวมไพร์ตรงหน้าที่แตกเพราะฝีมือตัวเองด้วยสายตาพราวระยับ นึกถึงคืนนั้นที่ได้ลิ้มลองความหวานจากมันก็เผลอกลืนน้ำลายแล้วเลียปากอย่างกระหาย

ไม่คิดว่าแวมไพร์ที่ควรเป็นสิ่งมีชีวิตไร้หัวใจจะหอมหวานได้ขนาดนี้

#เจี๋ยกวง
November 6, 2024 at 6:37 PM