[ Epilogue ]
#ROC_betaFIN
bit.ly/4l9WSPy

นับร้อย​วิญญา โรยราเหลือเพียงหยิบมือ

หลุดพ้นไปจากซากปรักแห่งความพินาศ​ พวกเจ้าได้ถักทอชะตาขึ้นใหม่แล้ว

คราบททดสอบถึงคราอวสาน​ เส้นทางนั้นได้เปิดออก

จงปีนสู่หลังมังกร​ ​ทะยานสู่ฟากฟ้าอันไร้ขอบเขต

ขอต้อนรับสู่ 'เอลิเซียม'

[ ประกาศปิดคอมมู ]

มือหนาคว้าบีบเข้าที่ลำคอ ยกร่างยับเยินขึ้นหมดความอดทนต่อความเงียบที่ผ่านมา

เขาถามสิ่งเดิม หัวเธอวนเวียนถึงคำตอบไร้หลักประกันมาตลอดแม้กระทั่งตอนนี้

หากต้องจบลง ความเงียบจะทำให้คนข้างหลังปลอดภัย

...

—ไม่ ที่ผ่านมาก็ไม่ใช่ หากต้องการดั่งภาพฝันต้องสร้างทางขึ้นมา

จริงจงมีศัตรูร่วมกัน

หลอกจงลวงให้ถึงที่สุด

ไร้คำตอบอื่น

เราดูเป็นนักบุญในสายตาใครๆ อยู่แล้วนี่

"เซเลส—เทียร์ร่า"

#ROC_beta04
ถูกกระหน่ำโจมตีใส่ไร้ทางต่อต้าน

ร่างของฮิลเดอการ์ค่อยๆทรุดลงกับพื้น กลิ่นคาวสนิมฟุ้งในปาก ทว่าไร้คำพูดโต้ตอบใด

ไม่แม้จะแสดงร่องรอยของการดิ้นรนที่จะมีชีวิตต่อ

เธอรู้จักกลุ่มคนที่แต่งตัวเช่นนี้เป็นอย่างดี รู้ดี...ว่าพวกมันเกลียดคนของจักรวรรดิยิ่งกว่าอะไร

ต่อให้บอกข้อมูลแสนสำคัญเพียงไหน จุดจบก็คงไม่ต่างไปจากเดิม

จึงกระทำตนเฉกเช่นหุ่นกระบอกให้พวกมันทุบตีเล่น

#ROC_beta04

คำถามนั้น คือการทดสอบสุดท้าย

หากคุณให้ข้อมูลสำคัญไป
อ่าน bit.ly/4l70xxm

ไม่แน่ใจว่าทำอะไรกันแน่
อ่าน bit.ly/4khvOwr

และหากคุณไม่ได้ปริปากบอกไป
อ่าน bit.ly/3TfogiT

ช่วงเวลาที่เข้าปะทะกับสัตว์อสูร​ หลังจากถูกโจมตี ดาร์ลีนรู้สึกได้ถึงแรงโจมตีฟาดเข้าอย่างจัง​ เลือดอุ่นไหลซึมจากขมับ หยดลงตามแนวคิ้ว โลกหมุนวนวิงเวียนจนเป็นฝ่ายล่าถอย​ เชื่อมั่นว่าสหายทั้งหลายจะร่วมกันจัดการอสูรร้ายได้สำเร็จ

เสียงฝีเท้ามุ่งปะทะ​โรมรัน​ กระทั่งร่างยักษ์​ร่วงกระแทกผืนหิมะ​ เกิดเสียงตีบตันดังสะท้อนก้อง แทนที่จะเป็นเสียงยินดี​ กลับกลายเป็นความวุ่นวายอื่นปรากฏ​แทน
+

เอลินดร้าไม่ได้มีสติมากนักคำถามพวกนั้นมันจึงเป็นเพียงลมปากที่เข้าหูซ้ายและทะลุหูขวา ตอนนี้เธอสนใจแค่ว่า

"เพื่อนข้าอยู่ที่ไหน"

ฮิลด์ คารินและดาร์ลีน

เธอนอกจากจะไม่ตอบคำถามแล้วยังตั้งคำถาม ไม่แปลกนักที่จะโดนต่อยตีจนไม่อาจนั่งพับบนพื้นได้ไหว จนตัวงอล้มลงไปนาบกับพื้น

สำหรับเอรินดร้าเธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเอจิสเลยนอกจากอยากจะเข้าร่วมเพื่อความเป็นอยู่ของครอบครัว

ไร้เรี่ยวแรงขัดขืน อีวานนาได้แต่ยอมกลุ่มคนที่ไม่รู้จักทำร้ายซ้ำไปมา หวังรีดเค้นคำตอบจากเด็กน้อยสภาพกึ่งเป็นกึ่งตาย

"...ไม่รู้"

เธอหายใจรวยริน รวบรวมแรงอันน้อยนิดเปล่งเสียงแหบแห้ง

"..รู้แค่..ต้องรอด.."

ไร้คำโกหก เธอไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าการทดสอบท้งหลายที่ผ่านมาคืออะไรกันแน่ ที่ยังมีชีวิตอยู่ก็แทบจะปฏิหารย์แล้ว

ร่างเล็กโงนเงนก่อนจะล้มลงไปกองบนพื้น สติเลือนรางเกินกว่าจะพูดอะไรได้อีก

"หากทำให้ข้าเชื่องเช่นจักรวรรดิได้ เจ้าก็จะมีทุกอย่างรวมปาฏิหาริย์เรื่องอสูรนั่น.."

"แต่หากไม่รู้ว่าเรามีค่าเพียงใด ก็คงเสียสิ่งที่ถึงขนาดกับต้องทำให้จักรวรรดิสั่งให้เด็กๆเข้าไปในอาร์เทมอย่างสูญเปล่า"

ถึงจะมีเด็กคนอื่นปากโป้งบ้าง แต่ก็คงไม่พ้นในมุมมองทั่วไป

ต่อให้เป็น 'อาณาจักรนั่นจริง' แต่หากไร้น้ำยาไม่ว่าใครก็ไร้สิทธิ์ครอบครองเธอ

"หรือธอรันก็พ่ายแพ้ไอน์ฮาร์ตกระทั่งเรื่องฝึกเด็กให้เชื่องกัน?"

เมเดนไม่ใช่เด็กที่รอบรู้ขนาดจะพอจะรู้เรื่องอาณาจักรธอรัน

"การคัดเลือก..เพียงเข้าร่วมก็ได้เงินเละเสบียง"

เสียงของเด็กน้อยพูดติดขัด เต็มไปด้วยความเจ็บทั่วร่างแต่ก็พยายามเค้นเสียง เธอไม่ได้กล่าวโกหกแต่อย่างใดเพราะรู้ว่าไม่ควร

"ให้พวกเราเดิมพันทุกสิ่ง แม้แต่ชีวิต เพื่อยกตนเองให้สูงขึ้น"

"โปรเจ็คเอจิส"

"ข้าจะพูดมากกว่านี้ ถ้าท่านปล่อยข้า"

แต่หากพูดความจริงแล้วรอด เมเดนจะทำมัน

#ROC_beta04

'แปลก..'

'แปลกจัง..'

เด็กน้อยที่ล้มลงหลังมอนสเตอร์ขนาดใหญ่ได้ตายลง ตื่นขึ้นหลังวูบไปได้ครู่

แม้แทบไม่เหลือแรง แต่ความรู้สึกแปลก ๆ ทำให้รัคชายกมือมาแตะบริเวณตาโดยสัญชาตญาณ

'มองไม่เห็น..'

ในคราวนี้เคลื่อนไหวเร็วยิ่งกว่าความคิดของตน

เจ้ามนุษย์อวดดีนั่น
มันกล้าดียังไงถึงช่วยข้า
ทั้งๆที่พึ่งรู้จักกันมาไม่กี่วันแท้ๆ

ด้านล่างเป็นอะไร?
รังของมันหรือไม่?
แล้วถ้าถูกทรายขังไว้ล่ะ?
หรือเป็นบ่อของพิษสีดำที่อยู่ในปากมัน?

ต้องคล้องโซ่ไว้เผื่อใช้ขึ้นกลับไป
ไม่มีเวลาทดสอบต่อความน่าจะเป็นแล้ว

"หลุมนี่อาจเป็นทางออก จับมือข้าไว้!!!"

แต่ต่อให้มันจะไม่ใช่ ไม่ว่าอย่างไร
เธอจะต้องกลับขึ้นมาให้ได้

#ROC_beta04

ตาพร่าเบลอกวาดมองรอบสถานที่แห่งใหม่อย่างเลื่อนลอย


คาเอลันขยับปากขึ้นลงเบาๆ

 ไร้เรี่ยวแรง

"ข้าไม่รู้"

เด็กชายวัยเพียงเท่านี้หาได้เข้าใจความภักดีต่ออาณาจักร หรือแม้แต่จะเข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้า

เขาเพียงเหนื่อยล้า และหวาดกลัวเกินกว่าจะเอ่ยถ้อยคำใด

ต่อ

พวกผู้ใหญ่ยังคงต่อยตีร่างเล็ก จนมันเริ่มที่จะด้านชา



ก่อนนิทราจะมาเยือนเขาอีกครั้ง

#ROC_beta03
[ Mirror of the Soul ]

ตั้งแต่เมื่อไหร่ เดินมาไกลแค่ไหน
เวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว..
เธอไม่อาจทราบได้

ทว่าอย่างน้อยก็นานพอให้ร่างกายของวิเวียนได้พักผ่อนขจัดความเหนื่อยล้าจากทะเลทรายก่อนหน้า

เธอกวาดสายตาไปรอบๆความมืดมิดและกลืนเป็นหนึ่งเดียวไปกับมันอย่างง่ายดาย

หากยังมีแสงอยู่ แม้เพียงริบหรี่ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายสำหรับชาวซีลนาวีร์อย่างเธอ

+

#ROC_beta02 | Trial of the Fearless

and then the fear is all I could feel.

[มาลงภาพย้อนหลัง ซีนงั่มๆ 🧑‍🍳]

[ คีอันพบเข้ากับยาดมเฉพาะกิจ——💐]

#ROC_beta04
[ Part 2 ]
bit.ly/4n4AmZP

เมื่ออสูรร้ายล้มลง
ดั่งสัญญาณ​สิ้นสุดความเหนื่อยยาก

เหล่าเด็กน้อยต่างร่วมมือกันเพื่อให้มีชีวิตรอด​ แม้ต้องหลั่งเลือด​ เผชิญความสูญเสีย

...ทว่าชีวิตอาจถึงจุดสิ้นสุดลงก่อนได้เริ่มเฉลิมฉลอง​
เมื่อฝันร้ายนั้นมิได้จบลง
เพียงแปรเปลี่ยนรูปลักษณ์​ไป

[ ผลโหวต : A รูปลิ่ม ]

เปิดรับสมัครถึงวันที่ 10 มิ.ย เวลา 23:59 แล้วจะทำการสร้างแชทกลุ่มในลำดับต่อไป

forms.gle/UFwrQKB88MhB...

สามารถสมัครหน่วยที่ต้องการได้ตามคาร์ ไม่มีการจำกัดจำนวน

เพราะงั้นคลื่นอารมณ์ทั้งหลายที่เคยถูกปกปิดไว้ได้จึงเริ่มพังทลายออกมา

ผิดหวัง ชิงชัง โกรธแค้น
ต่อทุกอย่างที่ทำให้ตนต้องมาอยู่ ณ จุดๆนี้

ในหอคอยแย่ๆนี่

ความอัดอั้นทั้งหลายที่สะสมมานานแรมปีได้ปะทุออกมาอีกครา
—น้ำตาหนึ่งหยดไหลอาบแก้มก่อนตกลงสู่พื้นเงียบๆ

วิเวียนรีบดึงฝ่ามือหนึ่งข้างกลับมาเช็ดมันออกแทบจะทันที

'น่าสมเพชสิ้นดี...'

ทั้งๆที่เคยตั้งมั่นว่า จะไม่ร้องไห้อีก ไปแล้วแท้ๆ

#ROC_beta04
[ Path of Aegis ]
bit.ly/45fZSVy

หิมะโหมหนักฉาบทับทุกสิ่งขาวโพลน
ผืนป่าไหวสะเทือนเพียงยลยินเสียงคำราม

ศัตรูแข็งแกร่งเกินประจันหน้า​ลำพัง
ต่อหน้าเหล่าเด็กน้อยที่อ่อนแรงกำลัง

เพียงหนึ่งไม่อาจนับเป็นอะไรได้
แต่หากรวมกัน​
พวกเจ้าคือ 'ดาบ' ที่เฉียบคมที่สุด
และจักเป็น​ 'โล่' ที่ไร้สิ่งใดมาทลาย

มาเถิด​ เหล่าผู้รอดชีวิต
ก้าวเข้าสู่บททดสอบสุดท้าย

#ROC_beta03
[ Mirror of the Soul ]
bit.ly/4lbQeYP

เมื่อทรายทรุดตัวลง
โพรงทะมึนสูบกลืนทุกสิ่งลงอย่างตะกรุมตะกราม​

ประสาทสัมผัสของคุณกลับมาอีกครั้งยามม่านหมอกเยียบเย็นปะทะใส่​

ร่างของคุณลอยคว้าง
ไร้ที่ยึดเหนี่ยว​
กระจัดกระจาย​
ร่วงหล่นสู่ห้วงอนธการ​

ตัดขาดพรากจากทุกผู้คนที่คุณพยายามควานหา

ลึกเข้าไปยังใจกลางวงกตแห่งความโดดเดี่ยวอันแสนพิสุทธิ์

ชั่วขณะแห่งความเป็นตายนั้น บางสิ่งพุ่งแหวกผ่านอากาศ ปักลงคั่นกลางระหว่างคุณกับอสูรร้ายอย่างแม่นยำ สะบั้นเมือกเหนียวที่พันธนาการคุณไว้ให้ขาดออก

คือดาบอันปราณีตเล่มหนึ่ง ประกายจากคมของมันส่องสะท้อนยามต้องแสงแดด

ดอกเฟยาริสผลิบานอย่างผิดแผกกลางทะเลทราย

“จับมือข้าไว้ เร็วเข้า!”

ร่างของผู้ช่วยเหลือปรากฏขึ้นหลังม่านฝุ่นควัน ยื่นมือให้คว้าจับหวังพาสหายออกจากที่ตรงนี้ให้ได้โดยไว

#ROC_beta02 #โรลปิด
[TW: ความรุนแรงกับเด็ก]

เป็นเวลามากกว่าสองวันหลังจากผ่านบททดสอบแรก และคารินใช้เวลาทั้งหมดไปกับการหลบหนอนทราย และเดินไปอย่างไม่มีจุดหมาย

โชคยังดีที่เธอเจอกับเพื่อนร่วมทางสองคน ได้พบกับซากปรักหักพังกลางทะเลทรายให้พวกเธอค้างแรมสำหรับวันนี้

#ROC_beta02 (โรลปิด)

เสียงสุดท้ายที่ได้ยินในลานหิน คือเสียงกลไกบางอย่างเริ่มทำงาน

“—!”

สการ์เล็ทรู้สึกเหมือนร่างถูกบีบอัด ลมหายใจขาดห้วงเพียงชั่วพริบตา ก่อนแรงดึงดูดมหาศาลจะเหวี่ยงเธอออกจากมิติหนึ่ง จนกระทั่งเด็กสาวร่วงกระแทกกับพื้นทรายร้อนระอุ

ตะวันแผดเผาผิวกาย พายุทรายโหมไอร้อนกระหน่ำเข้าใส่ไม่ยั้ง
ผ้าคลุมที่เธอใช้ห่อไข่จากบททดสอบก่อนหน้านี้แทบจะปลิวหาย

+

#ROC_beta02 #โรลเปิด #รวมรูท

ระหว่างเดินอย่างไร้จุดหมายในทะเลทราย [คุณ] ได้พบเห็นภาพของเด็กคนหนึ่งอยู่ไม่ไกลกำลังวิ่งอย่างสุดชีวิตมาทาง[คุณ]

แม้เจ้าตัวจะไม่ส่งเสียงอะไรนอกจากหอบหายใจ แต่ก็ชัดเจนว่ากำลังหนีบางสิ่งอย่างแน่นอน

ผืนทรายที่สั่นสะเทือนก็ให้คำตอบคุณเช่นนั้น

หนอนยักษ์กำลังจะล่าเธอเสียแล้ว

+