แต่ที่มันช่วย ก็เพราะว่าตัวมันเห็นคิลกับกอนเป็นลูกไก่ในกำมือของมันที่รอให้มันเชือดในอนาคตอยู่
พูดง่าย ๆ เลยก็คือ ฮิโซกะจะทำทุกทางเพื่อให้กอนกับคิลแข็งแกร่งพอที่จะไปสู้กับมันได้แบบจริงจัง
เพราะฉะนั้นอย่าให้มันรู้เด็ดขาดนะคิล" (155)
แต่ที่มันช่วย ก็เพราะว่าตัวมันเห็นคิลกับกอนเป็นลูกไก่ในกำมือของมันที่รอให้มันเชือดในอนาคตอยู่
พูดง่าย ๆ เลยก็คือ ฮิโซกะจะทำทุกทางเพื่อให้กอนกับคิลแข็งแกร่งพอที่จะไปสู้กับมันได้แบบจริงจัง
เพราะฉะนั้นอย่าให้มันรู้เด็ดขาดนะคิล" (155)
"ดูพวกแม่งทะเลาะกับตัวเองก็สนุกดีเหมือนกัน ลุซซูเรีย ไปถ่ายวิดีโอคู่นั้นให้หน่อย ขอแบบชัด ๆ เก็บทุกช็อตเลยนะ" (60)
"ดูพวกแม่งทะเลาะกับตัวเองก็สนุกดีเหมือนกัน ลุซซูเรีย ไปถ่ายวิดีโอคู่นั้นให้หน่อย ขอแบบชัด ๆ เก็บทุกช็อตเลยนะ" (60)
(เป็น AU ที่ตัวตนในอดีตกับอนาคตสามารถเจอกันได้ โดยที่ไม่ส่งผลกระทบต่อเส้นเวลาค่ะ)
#ออลสึนะ #คลังฟิคของกานดา
(เป็น AU ที่ตัวตนในอดีตกับอนาคตสามารถเจอกันได้ โดยที่ไม่ส่งผลกระทบต่อเส้นเวลาค่ะ)
#ออลสึนะ #คลังฟิคของกานดา
'ครับพ่อ ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนี้เลย' (687)
'ครับพ่อ ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนี้เลย' (687)
'อ่า ตายแล้วสินะ มินาโตะนี่แย่ชะมัดเลย ไม่เห็นจะชวนเราสักคำ' และถึงแม้ว่าภายในใจของคุชินะจะคิดขึ้นมาแบบนี้ แต่ปากของเธอยังคงพูดเสียใจออกไปอยู่ดี (667)
'อ่า ตายแล้วสินะ มินาโตะนี่แย่ชะมัดเลย ไม่เห็นจะชวนเราสักคำ' และถึงแม้ว่าภายในใจของคุชินะจะคิดขึ้นมาแบบนี้ แต่ปากของเธอยังคงพูดเสียใจออกไปอยู่ดี (667)
ในตอนนั้นฟุงาคุก็สัมผัสได้ถึงความแค้นที่มันกำลังแผ่ออกมาจากตัวของมินาโตะ แต่แทนที่ฟุงาคุจะห้ามปรามออกไป เจ้าตัวกลับสนับสนุนในสิ่งที่มินาโตะเพิ่งจะตัดสินใจไปแทน
"จะให้ผมช่วยวางแผนจัดฉากว่ารุ่นที่ 3 มีเรื่องบาดหมางกับดันโซเลยไหมครับท่านรุ่นที่ 4" (657)
ในตอนนั้นฟุงาคุก็สัมผัสได้ถึงความแค้นที่มันกำลังแผ่ออกมาจากตัวของมินาโตะ แต่แทนที่ฟุงาคุจะห้ามปรามออกไป เจ้าตัวกลับสนับสนุนในสิ่งที่มินาโตะเพิ่งจะตัดสินใจไปแทน
"จะให้ผมช่วยวางแผนจัดฉากว่ารุ่นที่ 3 มีเรื่องบาดหมางกับดันโซเลยไหมครับท่านรุ่นที่ 4" (657)
"ตอนที่นายยังไม่มาโลกนี้ ฉันก็คิดที่จะไปช่วยตระกูลของนายเหมือนกันนั่นแหละ!
แล้วตัวฉันในโลกนี้ก็ไม่ใช่ร่างสถิตของเก้าหางอีกแล้วนะ เพราะฉะนั้นกาอาระในโลกนี้ก็จะไม่มีทางดึงตัวเองออกมาจากความมืดมิดได้อีกเลย
ให้ฉัน---
"งี่เง่า คิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่คอยกอบกู้โลกรึไง แม่ง ถ้าแกจะไป ฉันก็จะไปกับแกด้วยนารูโตะ" (645)
"ตอนที่นายยังไม่มาโลกนี้ ฉันก็คิดที่จะไปช่วยตระกูลของนายเหมือนกันนั่นแหละ!
แล้วตัวฉันในโลกนี้ก็ไม่ใช่ร่างสถิตของเก้าหางอีกแล้วนะ เพราะฉะนั้นกาอาระในโลกนี้ก็จะไม่มีทางดึงตัวเองออกมาจากความมืดมิดได้อีกเลย
ให้ฉัน---
"งี่เง่า คิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่คอยกอบกู้โลกรึไง แม่ง ถ้าแกจะไป ฉันก็จะไปกับแกด้วยนารูโตะ" (645)
หลังจากที่ได้ตัวแทนมาทั้งหมด 23 คนแล้ว มันก็มีสิ่งผิดปกติที่เกิดขึ้นมากับอิซางิ เพราะอยู่ดี ๆ อิซางิก็เห็นด้ายแดงที่อยู่บนนิ้วก้อยข้างซ้ายของตัวเองโยงไปหาฮิโอริ (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
หลังจากที่ได้ตัวแทนมาทั้งหมด 23 คนแล้ว มันก็มีสิ่งผิดปกติที่เกิดขึ้นมากับอิซางิ เพราะอยู่ดี ๆ อิซางิก็เห็นด้ายแดงที่อยู่บนนิ้วก้อยข้างซ้ายของตัวเองโยงไปหาฮิโอริ (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
สิ้นเสียงที่นารูโตะได้พูดตอบออกมา มันก็เกิดความเงียบขึ้นมาปกคลุมไปทั่วโต๊ะอาหารทันที...
เพราะสิ่งที่นารูโตะตอบออกมานั้น มันก็อยู่เหนือความคาดหมายของทุกคนไปไกลแบบมาก ๆ เลยจริง ๆ (609)
สิ้นเสียงที่นารูโตะได้พูดตอบออกมา มันก็เกิดความเงียบขึ้นมาปกคลุมไปทั่วโต๊ะอาหารทันที...
เพราะสิ่งที่นารูโตะตอบออกมานั้น มันก็อยู่เหนือความคาดหมายของทุกคนไปไกลแบบมาก ๆ เลยจริง ๆ (609)
เมื่อฟุงาคุไม่ได้มีท่าทีต่อต้านอะไรออกมาอีก แล้วสิ่งที่ฟุงาคุขอมา มันก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับมินาโตะเลยด้วยซ้ำ มินาโตะถึงได้รับปากออกไป แล้วปัญหานี้ก็สามารถหาทางออกที่ดีมากที่สุดได้ โดยที่ไม่ต้องแยกนารูโตะกับซาสึเกะออกจากกัน (568)
เมื่อฟุงาคุไม่ได้มีท่าทีต่อต้านอะไรออกมาอีก แล้วสิ่งที่ฟุงาคุขอมา มันก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับมินาโตะเลยด้วยซ้ำ มินาโตะถึงได้รับปากออกไป แล้วปัญหานี้ก็สามารถหาทางออกที่ดีมากที่สุดได้ โดยที่ไม่ต้องแยกนารูโตะกับซาสึเกะออกจากกัน (568)
"ทีหลังก็ช่วยพูดให้มันกระจ่างหน่อย ใครจะไปเดาใจนายได้กัน ฉัน---
"ฉันไม่มีทางทิ้งแกไปไหนอีกแล้วนารูโตะ ก็เคยบอกไปแล้วไม่ใช่หรือไงว่าแกอยู่ไหน ฉันก็อยู่ที่นั่นด้วย" (559)
"ทีหลังก็ช่วยพูดให้มันกระจ่างหน่อย ใครจะไปเดาใจนายได้กัน ฉัน---
"ฉันไม่มีทางทิ้งแกไปไหนอีกแล้วนารูโตะ ก็เคยบอกไปแล้วไม่ใช่หรือไงว่าแกอยู่ไหน ฉันก็อยู่ที่นั่นด้วย" (559)
หลังจากที่ อิซางิ โยอิจิ ถูกประเมินแล้วว่าตัวเองเป็นไกด์ในคลาส D เจ้าตัวก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาเลยแทบจะทันที
เพราะอิซางิไม่ต้องการขวนขวายพลังหรืออำนาจใด ๆ เจ้าตัวต้องการแค่ความสงบสุขเท่านั้นในชีวิต (1)
หลังจากที่ อิซางิ โยอิจิ ถูกประเมินแล้วว่าตัวเองเป็นไกด์ในคลาส D เจ้าตัวก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาเลยแทบจะทันที
เพราะอิซางิไม่ต้องการขวนขวายพลังหรืออำนาจใด ๆ เจ้าตัวต้องการแค่ความสงบสุขเท่านั้นในชีวิต (1)
ในตอนที่โลกิได้เจอหน้า อิซางิ โยอิจิ เป็นครั้งแรก ตัวโลกิก็สามารถรับรู้ได้ทันทีเลยว่า อิซางิคือเด็กที่โลกิเคยมาเล่นเตะบอลด้วยเมื่อหลายปีก่อน
'โตขึ้นเยอะเลย แต่แก้มก็ยังป่องเหมือนเดิม' (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
ในตอนที่โลกิได้เจอหน้า อิซางิ โยอิจิ เป็นครั้งแรก ตัวโลกิก็สามารถรับรู้ได้ทันทีเลยว่า อิซางิคือเด็กที่โลกิเคยมาเล่นเตะบอลด้วยเมื่อหลายปีก่อน
'โตขึ้นเยอะเลย แต่แก้มก็ยังป่องเหมือนเดิม' (1)
#ออลอิซา #คลังฟิคของกานดา
และทันทีที่โกคุเดระได้หันมาเห็นใบหน้าของคนที่ตัวเองเคารพรักอย่างสุดหัวใจ เจ้าตัวก็รีบวิ่งมากอดเอวของสึนะไว้แน่นทันที โดยที่ยามาโมโตะเองก็มายืนอยู่ข้าง ๆ สึนะด้วยเช่นกัน
"ในที่สุดผมก็ได้กลับมาอยู่กับรุ่นที่ 10 แล้ว!!! ฮือ ไม่เอาแบบนี้แล้วนะครับ ผมรู้สึกเหมือนจะขาดใจตายเลย" (177)
THE END.
และทันทีที่โกคุเดระได้หันมาเห็นใบหน้าของคนที่ตัวเองเคารพรักอย่างสุดหัวใจ เจ้าตัวก็รีบวิ่งมากอดเอวของสึนะไว้แน่นทันที โดยที่ยามาโมโตะเองก็มายืนอยู่ข้าง ๆ สึนะด้วยเช่นกัน
"ในที่สุดผมก็ได้กลับมาอยู่กับรุ่นที่ 10 แล้ว!!! ฮือ ไม่เอาแบบนี้แล้วนะครับ ผมรู้สึกเหมือนจะขาดใจตายเลย" (177)
THE END.
เพราะหลังจากที่สึนะกับคนอื่น ๆ ได้กลับไปในอดีตกันเรียบร้อยแล้ว พวกเขาก็ยังได้เอาความทรงจำจากในอนาคตไปเป็นของฝากให้กับคนที่ไม่ได้ข้ามเวลาไปจัดการเบียคุรันด้วย
แล้วสึนะในวัย 14 ปี ก็ได้พี่เลี้ยงเป็นแก๊งนักฆ่าชื่อดังของอิตาลีมาคอยขัดเกลาฝีมือ (?) ให้นั่นเอง (163)
เพราะหลังจากที่สึนะกับคนอื่น ๆ ได้กลับไปในอดีตกันเรียบร้อยแล้ว พวกเขาก็ยังได้เอาความทรงจำจากในอนาคตไปเป็นของฝากให้กับคนที่ไม่ได้ข้ามเวลาไปจัดการเบียคุรันด้วย
แล้วสึนะในวัย 14 ปี ก็ได้พี่เลี้ยงเป็นแก๊งนักฆ่าชื่อดังของอิตาลีมาคอยขัดเกลาฝีมือ (?) ให้นั่นเอง (163)
"มันเจ็บนะซาสึเกะ แต่ก็เอาเถอะ ครั้งนี้ฉันจะยอมให้นายก็ได้ แล้วก็นะ ถ้ารู้สึกดีขึ้นแล้ว ก็กลับไปนอนสักที
ฉันง่วงแล้วเนี่ยไอ้ตูดเป็ด ให้ไวเลย" (538)
"มันเจ็บนะซาสึเกะ แต่ก็เอาเถอะ ครั้งนี้ฉันจะยอมให้นายก็ได้ แล้วก็นะ ถ้ารู้สึกดีขึ้นแล้ว ก็กลับไปนอนสักที
ฉันง่วงแล้วเนี่ยไอ้ตูดเป็ด ให้ไวเลย" (538)
'บ้าฉิบ! ถ้าทำไม่ได้ละก็ ไอ้เด็กเวรนั่นคงได้เอาเรื่องนี้มาพูดไม่หยุดแน่!' พอคิดแบบนี้เสร็จ ซันซัสก็หยิบกระดาษแผ่นใหม่ขึ้นมา เพื่อเขียนข้อความให้สควอโล่อ่านอีกครั้ง
[ครบ 7 วันเมื่อไหร่ แกตายแน่ไอ้สวะ!!!] (123)
'บ้าฉิบ! ถ้าทำไม่ได้ละก็ ไอ้เด็กเวรนั่นคงได้เอาเรื่องนี้มาพูดไม่หยุดแน่!' พอคิดแบบนี้เสร็จ ซันซัสก็หยิบกระดาษแผ่นใหม่ขึ้นมา เพื่อเขียนข้อความให้สควอโล่อ่านอีกครั้ง
[ครบ 7 วันเมื่อไหร่ แกตายแน่ไอ้สวะ!!!] (123)
"เมื่อไหร่จะกลับไปสืบทอดกิจการของตระกูล ทุกคนกำลังรอ---
"พ่อแม่ฉันไม่ได้มีฉันเป็นลูกแค่คนเดียว ถ้าหาคนอื่นมาทำแทนไม่ได้ ก็ปล่อยให้มันเจ๊งไป มานี่อารุกะ พวกเราจะไปกันแล้ว" (11)
"เมื่อไหร่จะกลับไปสืบทอดกิจการของตระกูล ทุกคนกำลังรอ---
"พ่อแม่ฉันไม่ได้มีฉันเป็นลูกแค่คนเดียว ถ้าหาคนอื่นมาทำแทนไม่ได้ ก็ปล่อยให้มันเจ๊งไป มานี่อารุกะ พวกเราจะไปกันแล้ว" (11)
ไม่มีใครรู้ว่ามันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้ยังไง เพราะหลังจากที่แยกกัน คิรัวร์ก็ยังจำได้ว่ากอนก็ยังคอยส่งข้อความมาทักทายและถามไถ่ถึงสารทุกข์สุกดิบอยู่เสมอ
ต่อให้คิรัวร์จะตอบช้าไปยังไง แต่กอนก็ไม่เคยเงียบหายไปนานเลยสักครั้ง (1)
#คลังฟิคของกานดา
ไม่มีใครรู้ว่ามันเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้ยังไง เพราะหลังจากที่แยกกัน คิรัวร์ก็ยังจำได้ว่ากอนก็ยังคอยส่งข้อความมาทักทายและถามไถ่ถึงสารทุกข์สุกดิบอยู่เสมอ
ต่อให้คิรัวร์จะตอบช้าไปยังไง แต่กอนก็ไม่เคยเงียบหายไปนานเลยสักครั้ง (1)
#คลังฟิคของกานดา
"...ผมรู้ว่ามันทำใจเชื่อได้ยาก แต่ยังไงเด็กคนนั้นก็คือ อุจิวะ ซาสึเกะ ที่มาจากอนาคตจริง ๆ
ผมอยากให้ฟุงาคุซังช่วยเปิดใจให้หน่อยนะครับ"
ฟุงาคุยืนเงียบต่ออีกสักพัก เสมือนกับว่าเจ้าตัวกำลังใช้ความคิดอย่างหนักอยู่ (528)
"...ผมรู้ว่ามันทำใจเชื่อได้ยาก แต่ยังไงเด็กคนนั้นก็คือ อุจิวะ ซาสึเกะ ที่มาจากอนาคตจริง ๆ
ผมอยากให้ฟุงาคุซังช่วยเปิดใจให้หน่อยนะครับ"
ฟุงาคุยืนเงียบต่ออีกสักพัก เสมือนกับว่าเจ้าตัวกำลังใช้ความคิดอย่างหนักอยู่ (528)
เพราะภาพที่เจ้าตัวเห็นก็คือ นัตสึยืนอยู่บนเตียง โดยที่มีพวกสัตว์กล่องของวาเรียอยู่ด้านล่าง เสมือนกับว่าพวกมันกำลังฟังคำสั่งของสิงโตตัวจิ๋วอยู่นั่นเอง
"ทำอะไรกันอยู่เนี่ย" (112)
เพราะภาพที่เจ้าตัวเห็นก็คือ นัตสึยืนอยู่บนเตียง โดยที่มีพวกสัตว์กล่องของวาเรียอยู่ด้านล่าง เสมือนกับว่าพวกมันกำลังฟังคำสั่งของสิงโตตัวจิ๋วอยู่นั่นเอง
"ทำอะไรกันอยู่เนี่ย" (112)
และถึงแม้ว่าน้ำเสียงที่มาจิใช้พูดออกมานั้น มันจะค่อนข้างเบามากกว่าปกติ แต่ทุกคนที่อยู่ในนั้นกลับได้ยินอย่างชัดเจนเลย
'บ้าฉิบ! แบบนี้จะหาทางหนีออกมาได้ยังไงล่ะเนี่ย!' (24)
และถึงแม้ว่าน้ำเสียงที่มาจิใช้พูดออกมานั้น มันจะค่อนข้างเบามากกว่าปกติ แต่ทุกคนที่อยู่ในนั้นกลับได้ยินอย่างชัดเจนเลย
'บ้าฉิบ! แบบนี้จะหาทางหนีออกมาได้ยังไงล่ะเนี่ย!' (24)