ขอบคุณทุกคนในชีวิตที่คอยดูแลสั่งสอนและให้อภัยเด็กปากเหี้ยในวันนั้น ถ้าชั้นโตมาในยุคที่มีโซเชียลแล้วก็น่าจะโดนสังคมรุมด่าว่าเด็กยังงี้อย่าเกิดมาเลยเสียดายข้าว พยายามจะตอบแทนทุกคนที่เคยช่วยเหลือชั้นไว้เท่าที่จะทำได้แหละ รักและคิดถึงพวกเขาเสมอ

ชีวิตมหาลัยของชั้นคือการพยายาม Recover จากบาดแผลที่อีตานี่สร้าง แต่พอ Recovered แล้ว ชั้นว่ามันคงเป็นบาดแผลที่ตัวชั้นในอดีตสร้างไว้แต่พยายามปกปิดอยู่แหละ แค่อีตานี่ไปแหวกเปิดมันออก กุเกือบตายเลย

เวลาเห็นคำว่า endeavor มันจะมี MT กี่ตัวที่ใช้คำว่า มุมานะ

พอได้หัดใช้ physical dictionary มันก็ทำให้ชั้นรู้นะว่าเราควร preserve มันไว้ เพราะ MT หรือ CAT ที่ไม่มี Glossary แบบมีเลขปีกำกับ มันทำให้เราเลือกใช้คำตามยุคของต้นฉบับไม่ถูก เช่น ถ้าชั้นจะแปลงานยุคหลังสงคราม ยังไงใช้พจนานุกรมที่พิมพ์ช่วง 1950-1970s ร่วมกับ Corpus หรือหนังสือ/สิ่งพิมพ์ Physical ในห้องสมุดมหาลัย ก็ได้ Conformity ดีกว่าอยู่แล้ว แต่งานพวกนี้ไม่แพงก็ไม่ทำง่ะ

แจกเด็กมัธยมสิ ไม่ใช่น้องปี 1 ละแกคิดดู เด็กมันยังเรียนมินนะโนะนิฮงโกะ กันอยุ่เลย จานจะให้เอาดิคที่มีศัพท์แบบ “นกกิ้งโครงแกลบหลังม่วงดำ“ ไปใช้ เฮลโหล?????

กุกล้าพูดเนอะว่าน่าเบื่อ เออ ไอเลิ้บคัลเลอฟูลแฟชั่นอ่ะดิ

แต่ฟังปาฐกถาของธเนศไม่เข้าใจนะ เอ้า

เมื่อก่อนคิดว่างานฟูโกต์เป็นงานแนวปรัชญาการเมือง ก็เลยเลี่ยงไป เพราะฐานไม่แน่น + ไม่ใช่ field of interest แต่พอมาอ่านแล้วก็เออ ใกล้ตัวกว่าที่คิดนะ