佐々木 海斗 | ซาซากิ ไคโตะ | y.3 | ปธ.ชมรมเบสบอล
CW : ⚠️วัตถุวีนไว
—————————————————————
(ทักมาชวนเล่น/คุยเล่นได้ค่ะ ผปค.เฟรนลี่และเหงามาก)
Doc : https://shorturl.asia/oI2qM
…
“พอ เดี๋ยวชั้นทำเอง“
”เสียงฝนอีกแล้ว น่าหดหู่ชะมัด…แม่ง“
“…ปล่อย? คิดจะให้ชั้นทิ้งนายเอาไว้อย่างนี้เหรอ?! อย่ามาพูดบ้าๆนะ!!”
.
.
.
———————————————
佐々木 海斗 | ซาซากิ ไคโตะ | Y3 | 171cm.
Doc in bio
เวลาช่วงเย็นหลังเลิกเรียน | แถว ๆ ป่าใหญ่ไม่ลึกมาก
" เน่ㅡ เธอคนนั้นหน่ะ "
ถึงสถานการณ์จะดูหน้าอาย แต่ถ้าลำบากก็ต้องขอความช่วยเหลือสินะ !
" ช่วยทำอะไรสักอย่างหน่อยสิ "
( ผปค.อยากเทสคาร์ค่ะ ฟื้ดๆ แวะมาแจมได้นะง้าบ <3 )
เวลาช่วงเย็นหลังเลิกเรียน | แถว ๆ ป่าใหญ่ไม่ลึกมาก
" เน่ㅡ เธอคนนั้นหน่ะ "
ถึงสถานการณ์จะดูหน้าอาย แต่ถ้าลำบากก็ต้องขอความช่วยเหลือสินะ !
" ช่วยทำอะไรสักอย่างหน่อยสิ "
( ผปค.อยากเทสคาร์ค่ะ ฟื้ดๆ แวะมาแจมได้นะง้าบ <3 )
#SKZ_HigetsuDay1
ประกาศรายชื่อจับคู่ : docs.google.com/spreadsheets...
ฟอร์มส่ง Action : forms.gle/yiGYbxVsdzS6...
สามารถอ่านรายละเอียด Gameplay เพิ่มเติมได้ในดอคอีเว้นท์
ระยะเวลาในการเล่น 00:01 04/02 - 23:59 06/02
#SKZ_HigetsuDay1
ประกาศรายชื่อจับคู่ : docs.google.com/spreadsheets...
ฟอร์มส่ง Action : forms.gle/yiGYbxVsdzS6...
สามารถอ่านรายละเอียด Gameplay เพิ่มเติมได้ในดอคอีเว้นท์
ระยะเวลาในการเล่น 00:01 04/02 - 23:59 06/02
#SKZ_HigetsuDay1
หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป จนกว่าจะได้คำตอบ เก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาว่าพวกคุณได้ทำอะไรลงไปบ้างครั้นเมื่อยังมีชีวิตอยู่
คุณคือคนบาป และทุกคนที่นี่เองก็เป็นคนบาปเช่นเดียวกัน
จงลงโทษพวกเขาเสียสิ ด้วยวิธีอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะทำ คุณจะหนีก็ได้ถ้าไม่อยากรับรู้สิ่งใดแล้วเช่นความทรงจำที่หายไป
[1]
#SKZ_HigetsuDay1
หน้าที่ของพวกคุณคือชำละล้างสิ่งที่ผิดบาปออกไป จนกว่าจะได้คำตอบ เก็บเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาว่าพวกคุณได้ทำอะไรลงไปบ้างครั้นเมื่อยังมีชีวิตอยู่
คุณคือคนบาป และทุกคนที่นี่เองก็เป็นคนบาปเช่นเดียวกัน
จงลงโทษพวกเขาเสียสิ ด้วยวิธีอะไรก็ได้ที่คุณอยากจะทำ คุณจะหนีก็ได้ถ้าไม่อยากรับรู้สิ่งใดแล้วเช่นความทรงจำที่หายไป
[1]
|โรลเปิด | แยกรูท |
การแนะนำกฎเกณฑ์ของ ‘โชคุไซ’ ได้จบลง ผู้คนในห้องโถงค่อย ๆ ทยอยเดินออกไปเรื่อย ๆ ทว่า ทาคายามะ ฮารุโตะ ยังคงนั่งนิ่งอยู่กับที่ ในมือถือหน้ากากจิ้งจอกที่แต่งแต้มไปด้วยลวดลายแห่ง ‘บาป’
มืออีกข้างบีบรัดต้นคอไว้แน่น ราวกับว่าแรงบีบนั้นจะช่วยพิสูจน์การมีอยู่ของตัวเขาเอง
|โรลเปิด | แยกรูท |
การแนะนำกฎเกณฑ์ของ ‘โชคุไซ’ ได้จบลง ผู้คนในห้องโถงค่อย ๆ ทยอยเดินออกไปเรื่อย ๆ ทว่า ทาคายามะ ฮารุโตะ ยังคงนั่งนิ่งอยู่กับที่ ในมือถือหน้ากากจิ้งจอกที่แต่งแต้มไปด้วยลวดลายแห่ง ‘บาป’
มืออีกข้างบีบรัดต้นคอไว้แน่น ราวกับว่าแรงบีบนั้นจะช่วยพิสูจน์การมีอยู่ของตัวเขาเอง
.-.. .- -.-. -.-
━━━━━ ꓭןɐɔʞ Hoןǝ
黒澤 崩流 | Kurosawa Horu
Year 3 | 180/69 | ꓭןɐɔʞ Hoןǝ
𖥔 DID บุคลิกสองมีพฤติกรรมรุนแรง 𖥔
࣪⊹ doc — bit.ly/4pZycLj
࣪⊹ co-role — feel free to dm
.-.. .- -.-. -.-
━━━━━ ꓭןɐɔʞ Hoןǝ
黒澤 崩流 | Kurosawa Horu
Year 3 | 180/69 | ꓭןɐɔʞ Hoןǝ
𖥔 DID บุคลิกสองมีพฤติกรรมรุนแรง 𖥔
࣪⊹ doc — bit.ly/4pZycLj
࣪⊹ co-role — feel free to dm
[ โรลเปิด | แยกรูท | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ ]
หลังจบพิธี เร็นจิเดินออกมาโดยไม่รู้ปลายทางเหมือนแต่ต้องการออกมาให้ไกลจากที่น่าขนลุกนั่น
หน้ากากถูกถอดออกแล้ว ถืออยู่ในมือ เหลือเพียงใบหน้าที่ชัดเจนว่าอารมณ์เสียสุด ๆ
จังหวะที่เงยหน้าขึ้นดวงตาเขาก็สบกับ [คุณ] เข้าพอดี
"มีปัญหาอะไร"
น้ำเสียงไม่เป็นมิตร ตาเขายังจ้องรอคำตอบ
[ โรลเปิด | แยกรูท | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ ]
หลังจบพิธี เร็นจิเดินออกมาโดยไม่รู้ปลายทางเหมือนแต่ต้องการออกมาให้ไกลจากที่น่าขนลุกนั่น
หน้ากากถูกถอดออกแล้ว ถืออยู่ในมือ เหลือเพียงใบหน้าที่ชัดเจนว่าอารมณ์เสียสุด ๆ
จังหวะที่เงยหน้าขึ้นดวงตาเขาก็สบกับ [คุณ] เข้าพอดี
"มีปัญหาอะไร"
น้ำเสียงไม่เป็นมิตร ตาเขายังจ้องรอคำตอบ
“ มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกเหยียบย่ำและดูถูกซ้ำ ๆ จนแตกสลายไปทีละนิด “
“ ถูกคาดหวังให้ยังยิ้มได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
และเมื่อความชิงชังมากพอที่จะทำให้ความอดทนขาดสะบั้นลง... “
“ ....แล้วมันยังไงต่อ ควรทำอะไร ? “
ほろび よるや | 滅び 夜屋
● ̶H̶o̶r̶o̶b̶i̶ ̶Y̶o̶r̶u̶y̶a̶ 2年 ●
● โฮโรบิ โยรุยะ ●
☛ Doc in bio
☛ DM for ROLE | CO-OP | TALK
CV : Junya Enoki
“ มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกเหยียบย่ำและดูถูกซ้ำ ๆ จนแตกสลายไปทีละนิด “
“ ถูกคาดหวังให้ยังยิ้มได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
และเมื่อความชิงชังมากพอที่จะทำให้ความอดทนขาดสะบั้นลง... “
“ ....แล้วมันยังไงต่อ ควรทำอะไร ? “
ほろび よるや | 滅び 夜屋
● ̶H̶o̶r̶o̶b̶i̶ ̶Y̶o̶r̶u̶y̶a̶ 2年 ●
● โฮโรบิ โยรุยะ ●
☛ Doc in bio
☛ DM for ROLE | CO-OP | TALK
CV : Junya Enoki
โรลเปิด | แยกรูท
หลังสิ้นสุดเสียงประกาศ ประถมนิเทศปิดฉากลง ผู้คนทยอยลุกจากที่นั่งแยกย้ายเดินออกไป
เพียงแต่ชายหนุ่มผมเปียยาวใต้หน้ากากคนนึงยังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม มือบีบเขานวดไปมาราวจิตใจกับจมอยู่ในห้วงความคิด
(เก้าอี้ข้างๆยังว่าอยู่มาแจมได้นะคะ แต่ฝปค.อาจตอบช้าหน่อยค่ะ🙇)
โรลเปิด | แยกรูท
หลังสิ้นสุดเสียงประกาศ ประถมนิเทศปิดฉากลง ผู้คนทยอยลุกจากที่นั่งแยกย้ายเดินออกไป
เพียงแต่ชายหนุ่มผมเปียยาวใต้หน้ากากคนนึงยังคงนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม มือบีบเขานวดไปมาราวจิตใจกับจมอยู่ในห้วงความคิด
(เก้าอี้ข้างๆยังว่าอยู่มาแจมได้นะคะ แต่ฝปค.อาจตอบช้าหน่อยค่ะ🙇)
| เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างสิ้นสุดลง เขาค่อยๆจับหน้ากากจิ้งจอกออกมาช้าๆ
หัวใจของชายหนุ่มเต้นรัว
“ อะไร..วะเนี่ย? ”
เศษเสี้ยวความทรงจําต่างๆปั่นป่วนไปทั่ว สําหรับอาราตะแล้ว ความรู้สึกนี้มีทั้งชวนให้ตื่นเต้น และ ทําให้หวาดกลัว
‘ สรุปว่า ก็จริงสินะ ’
สงสัย แต่ก็ปริปากเพื่อถามมากกว่านั้นไม่ได้ - ในเมื่อได้รับโอกาศในการแก้ไข ก็จะยอมรับไว้แต่โดยดี
| เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างสิ้นสุดลง เขาค่อยๆจับหน้ากากจิ้งจอกออกมาช้าๆ
หัวใจของชายหนุ่มเต้นรัว
“ อะไร..วะเนี่ย? ”
เศษเสี้ยวความทรงจําต่างๆปั่นป่วนไปทั่ว สําหรับอาราตะแล้ว ความรู้สึกนี้มีทั้งชวนให้ตื่นเต้น และ ทําให้หวาดกลัว
‘ สรุปว่า ก็จริงสินะ ’
สงสัย แต่ก็ปริปากเพื่อถามมากกว่านั้นไม่ได้ - ในเมื่อได้รับโอกาศในการแก้ไข ก็จะยอมรับไว้แต่โดยดี
ลวดลายของจิ้งจอกที่กำลังร่ำไห้
สีแดงยังคงดำเนินต่อ
วาดตัวเองเลี้ยวลดขดเข้าหากัน
คล้ายกับ [ ผิวหนังมนุษย์ที่ถูกฉีกออก ]
มันคือลวดลายของบาป
และ ‘สันดานดิบ’
ที่ใครบางคนーอาจไม่มีวันรู้
ตัวเขายังคงนิ่งงัน มือประนมอยู่อย่างนั้น
คล้ายกับรูปปั้น หรือพระคุณเจ้าในอารามศักดิ์สิทธิ์
หากแต่...ภายใต้หน้ากาก
กลับไม่เป็นเช่นนั้น
|
ลวดลายของจิ้งจอกที่กำลังร่ำไห้
สีแดงยังคงดำเนินต่อ
วาดตัวเองเลี้ยวลดขดเข้าหากัน
คล้ายกับ [ ผิวหนังมนุษย์ที่ถูกฉีกออก ]
มันคือลวดลายของบาป
และ ‘สันดานดิบ’
ที่ใครบางคนーอาจไม่มีวันรู้
ตัวเขายังคงนิ่งงัน มือประนมอยู่อย่างนั้น
คล้ายกับรูปปั้น หรือพระคุณเจ้าในอารามศักดิ์สิทธิ์
หากแต่...ภายใต้หน้ากาก
กลับไม่เป็นเช่นนั้น
|
ภายใต้เสียงกระซับของฝูงชนที่ร้องไห้และโห่ร้องอย่างบ้าคลั่ง กลับมีประโยคที่ชายหนุ่มผมสีขาวได้ยินข้างหูชัดเจนราวกับจงใจ
[ในที่สุดก็จะได้หลุดพ้นแล้ว!]
เสียงชายหญิง ทุ้มสูง เด็กแก่พูดปะปนกันจนยากจะแยก แต่มันนั้นทำให้ใบหน้าของเซย์ยะภายใต้หน้ากากยิ้มออกมา
(+)
ภายใต้เสียงกระซับของฝูงชนที่ร้องไห้และโห่ร้องอย่างบ้าคลั่ง กลับมีประโยคที่ชายหนุ่มผมสีขาวได้ยินข้างหูชัดเจนราวกับจงใจ
[ในที่สุดก็จะได้หลุดพ้นแล้ว!]
เสียงชายหญิง ทุ้มสูง เด็กแก่พูดปะปนกันจนยากจะแยก แต่มันนั้นทำให้ใบหน้าของเซย์ยะภายใต้หน้ากากยิ้มออกมา
(+)
[ โรลเปิด | แยกรูท | ทางเดินบริเวรอาคารหลังใกล้ๆลานซากุระ ]
ช่างมันประไรเรื่องที่ตัวเองไม่เข้าใจในตอนนี้
สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้มันมีแค่การทำตัวให้เหมือนเดิมอย่างเช่นเคย
เด็กหนุ่มเดินมองไปรอบๆ ก้าวเท้าช้าๆอย่างคนประหยัดพลังงาน มองไปรอบๆค่อยๆเก็บรายละเอียดไปทีละอย่างโดยไม่เร่งรีบ
มองคนนั้นทีมองคนนี้ที แต่ก็ไม่ได้เข้าไปทักคุยกับใครหรอกสำหรับเด็กคนนี้
[ โรลเปิด | แยกรูท | ทางเดินบริเวรอาคารหลังใกล้ๆลานซากุระ ]
ช่างมันประไรเรื่องที่ตัวเองไม่เข้าใจในตอนนี้
สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้มันมีแค่การทำตัวให้เหมือนเดิมอย่างเช่นเคย
เด็กหนุ่มเดินมองไปรอบๆ ก้าวเท้าช้าๆอย่างคนประหยัดพลังงาน มองไปรอบๆค่อยๆเก็บรายละเอียดไปทีละอย่างโดยไม่เร่งรีบ
มองคนนั้นทีมองคนนี้ที แต่ก็ไม่ได้เข้าไปทักคุยกับใครหรอกสำหรับเด็กคนนี้
โรลปิด | @shuhei-skz.bsky.social
ณ ลานต้นซากุระ
หลังงานปฐมนิเทศได้จบลง ซักพักใหญ่หญิงสาวคนหนึ่งก็ได้ออกมานั่งกอดเข่าใต้ต้นซากุระอยู่คนเดียว พร้อมกับหน้ากากที่วางไว้บนพื้นหญ้าข้าง ๆ ตอนนี้ดูเหม่อลอยสุดๆ ได้แต่เพียงทวนคำถามนับไม่ถ้วนในหัว
โรลปิด | @shuhei-skz.bsky.social
ณ ลานต้นซากุระ
หลังงานปฐมนิเทศได้จบลง ซักพักใหญ่หญิงสาวคนหนึ่งก็ได้ออกมานั่งกอดเข่าใต้ต้นซากุระอยู่คนเดียว พร้อมกับหน้ากากที่วางไว้บนพื้นหญ้าข้าง ๆ ตอนนี้ดูเหม่อลอยสุดๆ ได้แต่เพียงทวนคำถามนับไม่ถ้วนในหัว
⚠️คาร์มีนิสัยขวานผ่าซาก, ไม่สนใจใคร
"ช่างเถอะ ยังไงก็เปลื่ยนอะไรไม่ได้อยู่แล้ว"
"เบื่อ เหนื่อย หมดแรง"
"พูดอะไร ไม่เข้าใจ อย่าเพ้อเจ้อ"
銭神優弦 | Zenigami Yuzuru
Y.2 178/66
Co/Role/Flirt > OK
⚠️คาร์มีนิสัยขวานผ่าซาก, ไม่สนใจใคร
"ช่างเถอะ ยังไงก็เปลื่ยนอะไรไม่ได้อยู่แล้ว"
"เบื่อ เหนื่อย หมดแรง"
"พูดอะไร ไม่เข้าใจ อย่าเพ้อเจ้อ"
銭神優弦 | Zenigami Yuzuru
Y.2 178/66
Co/Role/Flirt > OK
หลังพิธีปฐมนิเทศ | โรลเปิด
หลังจากพิธีปฐมนิเทศเมย์เดินออกมาพร้อมคนอื่นๆโดยที่มือซ้ายยังคงถือหน้ากาก ในหัวเขาตอนนี้มันว่างเปล่าไปหมดเขานึกอะไรไม่ออกจึงได้แต่ยืนเหม่ออยู่ข้างมุมนึงของตึกอยู่อย่างนั้น ใจเขากำลังรู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างหายไปแต่ก็นึกไม่ออก
..ความรู้สึกมันเหมือนบางอย่างหายไปครึ่งนึง
(มาบวกทำความรู้จักกันได้นะคะ 🖤)
หลังพิธีปฐมนิเทศ | โรลเปิด
หลังจากพิธีปฐมนิเทศเมย์เดินออกมาพร้อมคนอื่นๆโดยที่มือซ้ายยังคงถือหน้ากาก ในหัวเขาตอนนี้มันว่างเปล่าไปหมดเขานึกอะไรไม่ออกจึงได้แต่ยืนเหม่ออยู่ข้างมุมนึงของตึกอยู่อย่างนั้น ใจเขากำลังรู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างหายไปแต่ก็นึกไม่ออก
..ความรู้สึกมันเหมือนบางอย่างหายไปครึ่งนึง
(มาบวกทำความรู้จักกันได้นะคะ 🖤)
[โรลเปิด +ได้ | แยกรูท]
ความเจ็บปวดค่อยๆจางเบาบางลงไปแล้ว แต่ผลตกค้างก็ยังคงเห็นได้ชัดในท่าทางของนักเรียนคนอื่นๆ
เอย์เซย์ยังมึนงงแต่ร่างกายกลับเดินไปเอง
ที่สุดแล้วก็มาหยุดตรงหน้าคุณพร้อมวงยางมัดผมในมือ
เขายกยิ้มบางๆ เอ่ยสุภาพด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลราวกับว่าการเสแสร้งดำเนินชีวิตให้เป็นไปอย่างปกติสามัญทั้งที่ไม่ได้เป็นเช่นนั้นช่างเป็นเรื่องคุ้นชินเอาเสียเหลือเกิน
[โรลเปิด +ได้ | แยกรูท]
ความเจ็บปวดค่อยๆจางเบาบางลงไปแล้ว แต่ผลตกค้างก็ยังคงเห็นได้ชัดในท่าทางของนักเรียนคนอื่นๆ
เอย์เซย์ยังมึนงงแต่ร่างกายกลับเดินไปเอง
ที่สุดแล้วก็มาหยุดตรงหน้าคุณพร้อมวงยางมัดผมในมือ
เขายกยิ้มบางๆ เอ่ยสุภาพด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลราวกับว่าการเสแสร้งดำเนินชีวิตให้เป็นไปอย่างปกติสามัญทั้งที่ไม่ได้เป็นเช่นนั้นช่างเป็นเรื่องคุ้นชินเอาเสียเหลือเกิน
เด็กหนุ่มนั้นทำได้เพียงแค่ยืนแน่นิ่ง
ภายใต้หน้ากากที่ย้อมด้วยดอกไม้อันน่ารังเกียจก็ไม่อาจรู้ได้เลยว่าตนควรแสดงสีหน้าแบบไหนในตอนนี้
ความทรงจำของการกระทำของตนที่มิอาจเคยคาดถึง ทั้งเสียงประหลาดที่กระซิบกระซากข้างหูอย่างไม่เข้าใจ
ขัดแย้ง เคว้งคว้าง สงสัย
ความกระอักกระอ่วนที่ไม่สามารถอธิบายได้
เพียงแค่มือเล็กๆที่กำชายเสื้อและอดทนมันไว้แน่เจียนจะจิกขาด
( + )
เด็กหนุ่มนั้นทำได้เพียงแค่ยืนแน่นิ่ง
ภายใต้หน้ากากที่ย้อมด้วยดอกไม้อันน่ารังเกียจก็ไม่อาจรู้ได้เลยว่าตนควรแสดงสีหน้าแบบไหนในตอนนี้
ความทรงจำของการกระทำของตนที่มิอาจเคยคาดถึง ทั้งเสียงประหลาดที่กระซิบกระซากข้างหูอย่างไม่เข้าใจ
ขัดแย้ง เคว้งคว้าง สงสัย
ความกระอักกระอ่วนที่ไม่สามารถอธิบายได้
เพียงแค่มือเล็กๆที่กำชายเสื้อและอดทนมันไว้แน่เจียนจะจิกขาด
( + )
-ᴋᴀᴛᴏ ꜱʜᴜ-⋆🐾⋆
(Co/Role/Talk -DM 24/7)
「菊の香や 庭に人なき 夕まぐれ。」
"สมบูรณ์แบบ? การที่คิดจะจำกัดตัวผมด้วยโลกแคบๆ ของคุณเนี่ย “
” มันช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเลยนะครับ ความอยากรู้อยากเห็นที่ดูตื้นเขินนั่นน่ะ…มันกำลังทำให้ความเงียบสงบของผมถูกรบกวน "
*ตัวละครปากร้ายไม่ค่อยเห็นอกเห็นใจในคำพูด แต่สามารถปรับตัวให้ดีขึ้นได้จากสภาพแวดล้อม *
Doc in bio
-ᴋᴀᴛᴏ ꜱʜᴜ-⋆🐾⋆
(Co/Role/Talk -DM 24/7)
「菊の香や 庭に人なき 夕まぐれ。」
"สมบูรณ์แบบ? การที่คิดจะจำกัดตัวผมด้วยโลกแคบๆ ของคุณเนี่ย “
” มันช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเลยนะครับ ความอยากรู้อยากเห็นที่ดูตื้นเขินนั่นน่ะ…มันกำลังทำให้ความเงียบสงบของผมถูกรบกวน "
*ตัวละครปากร้ายไม่ค่อยเห็นอกเห็นใจในคำพูด แต่สามารถปรับตัวให้ดีขึ้นได้จากสภาพแวดล้อม *
Doc in bio
พิธีปฐมนิเทศที่เต็มไปด้วยบรรยากาศประหลาดชวนให้อึดอัดและสับสนได้จบลงแล้ว เสียงกระซิบประหลาดนั่นก็เงียบไปแล้ว
'สัมผัสได้เลยว่าทุกคนที่นี่ก็คงยังสับสนกันอยู่ ระหว่างนี้ต้องรีบไปจากตรงนี้ ไปในที่เงียบๆ ที่ไม่มีคน…'
“….!!??”
อากิถอดหน้ากากจิ้งจอกออกมา และได้เห็นลวดลายที่ปรากฏขึ้นบนนั้น ความรู้สึกคุ้นเคยอันแปลกประหลาดพุ่งเข้ามาจากทุกทิศทาง
(1/2)
พิธีปฐมนิเทศที่เต็มไปด้วยบรรยากาศประหลาดชวนให้อึดอัดและสับสนได้จบลงแล้ว เสียงกระซิบประหลาดนั่นก็เงียบไปแล้ว
'สัมผัสได้เลยว่าทุกคนที่นี่ก็คงยังสับสนกันอยู่ ระหว่างนี้ต้องรีบไปจากตรงนี้ ไปในที่เงียบๆ ที่ไม่มีคน…'
“….!!??”
อากิถอดหน้ากากจิ้งจอกออกมา และได้เห็นลวดลายที่ปรากฏขึ้นบนนั้น ความรู้สึกคุ้นเคยอันแปลกประหลาดพุ่งเข้ามาจากทุกทิศทาง
(1/2)