Ben tarçınlı sıcak salep insanıyım.

Rüyamda Büyük Ada'ya taşınmışım. Adanın arkalarında üniversite varmış. Psikiyatriden yüksek lisansa yazılmışım. Birkaç gün hasta olup yazı yazamadım diye hemen zihin nasıl da ümitsizliğe kapılıp başka hayaller kurmaya başlıyor.

Bir insan sadece var olarak bile ilham kaynağı olur. Tanışman gerekmez, kitabını okuman gerekmez, belki görmen bile gerekmez. Onun hakkında edindiğin bir iki bilgi kırıntısı seni besler; onca içli dışlı olup beslenemediğin insan varken.

Belki yakında Kaan in Paris.

İsveç ve Finlandiya sinemasındaki absürdizm çok hoşuma gidiyor.

Caddebostan'ın eski ismi Cadı Bostanı imiş. Çok tatlı. Burada cadılardan korkarmış insanlar.

Acele etme, küçük zaferler biriktir.

Artık kendini kullandırmadığın evreye geçerken ilginç bir melankoli seni eski alışkanlığına tekrar çekebiliyor ama aklın ve kalbin bıkmışsa bu durumdan aptal mısın deyip seni yeni yolunda devam etmen için uyandırıyor. Kendini kullandırma, istismar, ezdirme de alışkanlık yapar.

Israrla "illaki" kelimesini "illa ki" olarak yazıyorum. Meğer ben doğduğumdan beri yani 1988 yılından beri TDK bunu bitişik olarak kullandırıyormuş.

Sahaf işimden çıkmış ve evlilik planım bozulmuştu. Müze Gazhane'deki Zeki Demirkubuz'un Hayat sergisine gitmiştim. İçeri girer girmez gözümden yaş boşalmıştı. 1. Zeki abinin fotoğrafları, 2. Belli belirsiz ulvi bir ses (müzik bile değil sanki), 3. Karanlık mekan. Mabet gibiydi.

Felsefe Yüksek Lisansı esnasında Locke'ların, Hume'ların, Hobbes'ların havada uçuştuğu bir ortamda eski Türkçe kelimelere takık olduğum bir dönemde kürsüye çıkıp sayfalarca Bhagwan Shree Rajneesh anlatan kişi olmak. Nasıl saçma bir kombinasyon bu böyle. Ama anıdır nihayetinde. 🫂

İnsanca ilişki kurabilmenin yegane şartı birazcık dahi olsa ayaklarının üzerinde durmaktır. Titrek bacaklarla, parmak uçlarında, tek ayak üzerinde dahi olsa; sadece kendi ayaklarınla. Bu, insanları kendi gözünde tutunacak bir dal olmaktan çıkarır. Bir dal değil insan görürsün.

Biraz oksijen almak için pencereyi açtım ve dışarısı yanık odunla şarap karışımı kokuyordu. Bir yer mi yandı ya da kim şarap içiyor gibi düşünceleri uzatmadan üşüdüğüm için içeri girdim.
Herhangi bir kış akşamı.

Merhaba!