"รับทราบครับท่านรุ่นที่ 4"

และในตอนนั้นเองที่มินาโตะได้เขียนอะไรบางอย่างลงบนหน้ากระดาษจนเสร็จ มินาโตะจึงหยิบมันขึ้นมาอ่านทวนดูอีกครั้ง ก่อนที่จะยื่นให้ฟุงาคุไป

"แต่ผมก็ไม่อยากพลาด เพราะฉะนั้นฟุงาคุซังช่วยไปวางยาพิษพวกมันให้ผมตามนี้ทีนะครับ (633)

ใช้เวลาวาดอยู่ไม่นานไกเซอร์ก็วาดภาพของเด็กคนนั้นเสร็จ แต่เหมือนไกเซอร์จะยังรู้สึกขัดใจขึ้นมาแปลก ๆ กับภาพวาดในมือ

เจ้าตัวจึงนั่งครุ่นคิดอยู่สักพัก ก่อนที่จะเดินไปหยิบกล่องสีไม้มา แล้วใช้ยางลบลบตรงช่วงดวงตาออกไป

แล้วไกเซอร์ก็เริ่มวาดดวงตาของเด็กคนนั้นใหม่ (10)

"...ในตอนนั้นซาสึเกะคุงน่าจะโกรธจัดมากเลยล่ะครับที่ได้รู้ว่าอิทาจิคุงเองก็โดนดันโซหลอกใช้อยู่เหมือนกัน

เพราะอิทาจิคุงรักน้องมาก เจ้าตัวก็เลยพร้อมทำทุกอย่างที่จะทำให้ซาสึเกะคุงปลอดภัย

ยอมออกจากหมู่บ้านไปเป็นสายลับอยู่ในแก๊งอาชญากร อิทาจิคุงก็ยอมทำ เพราะดันโซเอาชีวิตของซาสึเกะคุงมาเครื่องต่อรอง (580)

นารูโตะจึงเอื้อมมือทั้ง 2 ข้างมาจับ ๆ ที่ช่วงคอของตัวเองใหญ่ ก่อนที่จะหันไปโวยวายใส่ซาสึเกะว่า

"มันเจ็บนะซาสึเกะ แต่ก็เอาเถอะ ครั้งนี้ฉันจะยอมให้นายก็ได้ แล้วก็นะ ถ้ารู้สึกดีขึ้นแล้ว ก็กลับไปนอนสักที

ฉันง่วงแล้วเนี่ยไอ้ตูดเป็ด ให้ไวเลย" (538)

ฟุงาคุยืนฟังอยู่เงียบ ๆ โดยที่ไม่ยอมพูดอะไรออกมาสักคำ พอมินาโตะเล่าออกมาจนจบ มินาโตะถึงได้ถามย้ำออกไป

"...ผมรู้ว่ามันทำใจเชื่อได้ยาก แต่ยังไงเด็กคนนั้นก็คือ อุจิวะ ซาสึเกะ ที่มาจากอนาคตจริง ๆ

ผมอยากให้ฟุงาคุซังช่วยเปิดใจให้หน่อยนะครับ"

ฟุงาคุยืนเงียบต่ออีกสักพัก เสมือนกับว่าเจ้าตัวกำลังใช้ความคิดอย่างหนักอยู่ (528)

ถ้าพ่อเป็นอะไรขึ้นมาจากฝีมือของดันโซ ตระกูลของเธอคงไม่อยู่เฉยแน่

แล้วอีกอย่างที่สำคัญแบบมาก ๆ เลยก็คือ พ่อมีทั้งนารูโตะคุงกับซาสึเกะคุงอยู่ด้วยตั้ง 2 คน แถมซาสึเกะคุงยังเคยเอาชนะดันโซมาได้อีก

ในตอนนี้ฝั่งของพวกเราน่ะเป็นต่อมากกว่าฝั่งของดันโซเยอะ (362)

เป็นเสียงของดันโซที่ดังขึ้นมาในห้องประชุม แต่มินาโตะที่เตรียมการเรื่องนี้มาเป็นอย่างดี เจ้าตัวจึงรีบพูดสวนกลับไปทันทีเลยว่า

"นินจาทั้ง 2 คนนี้เคยเป็นหน่วยลับที่ขึ้นตรงต่อท่านโฮคาเงะรุ่นที่ 3 มาก่อน ถ้าทุกท่านยังไม่วางใจ ทุก ๆ ท่านก็สามารถไปสอบถามท่านโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ได้เลยครับ (344)

พอสามารถล้างแค้นให้ตระกูลได้สำเร็จ ความจริงของอิทาจิก็ถูกเปิดเผยขึ้นมาให้ซาสึเกะได้รับรู้

มินาโตะถอนหายใจออกมาเล็กน้อยให้กับโชคชะตาของลูกชายตัวเองกับเพื่อนสนิทลูกชาย จากนั้นเจ้าตัวก็เดินตรงเข้าไปหานารูโตะกับซาสึเกะ แล้วกอดไหล่เด็กทั้ง 2 คนเอาไว้แน่น (308)

เจ้าตัวก็ไม่รู้เลยว่า ตัวเองสมควรที่จะต้องทำตัวยังไงต่อไปดี เพราะที่นี่มันไม่ใช่ช่วงเวลาที่มีนารูโตะเกิดขึ้นมาแล้วด้วยซ้ำ

จะให้ไปหาอิรุกะตอนนี้ อีกฝ่ายก็ยังเป็นนักเรียนนินจาในอะคาเดมี่อยู่เลย นารูโตะจึงรู้สึกเคว้งคว้างและอ้างว้าง จนอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูกเลยจริง ๆ (19)

แต่แล้วคำพูดในวันนั้นที่ตัวเองได้พูดออกไปว่าทำได้ทุกอย่างกับสึนะ มันก็ได้โผล่เข้ามาในห้วงอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นอยู่เต็มที่

'บ้าฉิบ! ถ้าทำไม่ได้ละก็ ไอ้เด็กเวรนั่นคงได้เอาเรื่องนี้มาพูดไม่หยุดแน่!' พอคิดแบบนี้เสร็จ ซันซัสก็หยิบกระดาษแผ่นใหม่ขึ้นมา เพื่อเขียนข้อความให้สควอโล่อ่านอีกครั้ง

[ครบ 7 วันเมื่อไหร่ แกตายแน่ไอ้สวะ!!!] (123)

youtu.be/Yw122H_FhsQ?...

คืออยู่ๆก้มีความคิดเข้ามาในหัวค่ะแบบ what if ถ้าตอนเกนยะกำลังโดนซาเนมิจิ้มตาไม่มีทันจิโร่มาช่วยและทำให้เกนยะตาบอดและก็ดิ่งแบบไม่เอาไรแล้วไม่คุยไม่กินง่ายๆก็ตรอมใจแม้กับซาเนมิหรือเกียวเมก็ไม่คุยอีกเลยและก็ตรอมใจและไปเจอกับเกียวเมและซาเนมิอีกทีในโลกหลังความตายแบบมายืนรอรับทั้งคู่อยู่อะค่ะแบบตอนฟังเพลงของอาคาสะก็คิดขึ้นมาได้

"เดี๋ยวผมกับโทมิโอกะจะออกไปหาเบาะแสทางเหนือต่อเองครับนายเหนือหัว" เป็นเสียงของมุอิจิโร่ในวัย 16 ปีพูดขึ้นมา ส่วนกิยูก็เอาแต่นั่งนิ่งเพราะความรู้สึกผิดกำลังกัดกันความรู้สึกของเจ้าตัวอยู่ตั้งแต่วันนั้น

"ขอบคุณพวกเธอมากเลยนะที่ยังไม่ยอมแพ้ ขอบคุณจริง ๆ" (1:346)

🔆 เส้นทางที่ 1 🔆

และมุอิจิโร่ก็กำลังจะถูกบรรพบุรุษตัวเองตัดแขนตัดขาให้ขยับตัวไม่ได้

แต่ทว่าทันจิโร่ก็กระโจนเข้ามากอดตัวมุอิจิโร่เอาไว้แน่น ก่อนที่จะพูดออกไปว่า

"ขอร้องล่ะโทคิโทคุง ช่วยพาทุกคนหนีไปที ถ้าผมบาดเจ็บ มุซันจะต้องออกมาช่วยผมแน่

ขอร้องละ---อั่ก!" (1:325)

เป็นเสียงของชิโนบุที่ดังขึ้นมาจากหน้าประตูพร้อมกับรอยยิ้มเย็น ๆ ที่ทำให้ซาเนมิรู้สึกขนลุกขึ้นมาแปลก ๆ

"ถ้าแค้นมันมาก พวกคุณก็ช่วยให้ความร่วมมือกับฉันด้วยนะคะ เพราะตอนนี้เนซึโกะยังไม่ถูกพวกมันมาเอาตัวไป

แล้วนายเหนือหัวเองก็ยังรู้สึกได้ว่า ทันจิโร่ยังมีชีวิตอยู่" (142)

คุนกานดาตามเรื่องอะไรอยู่บ้างหรอคะ

พล็อตของโอรันโฮสคลับค่ะแบบ what if ถ้าฮารุฮิเป็นผู้ชายและบ้านรวยตั้งแต่แรก

รับรีเควสมั้ยคะ

ตอนเข้ามาดูแล้วแอคหายเราแบบช็อกเลยค่ะแต่ในที่สุดก็กลับมา ฮืออ