【 自在 夜月 |Yozuki Jizai | 1 年】💥🍝
-Dm(24hr.)✅(บวกได้ตลอด)
DOC: urlkub.co/0nbFkb
#SKZ_Commu
"ยื่นมือมาสิ ฉันจะจับไว้เองไม่ต้องกลัวนะ"
"เมื่อกรรมพาเราหวนพบบางอย่าง…มันจะเป็นจุดเริ่มต้นหรือจุดจบกันนะ"
... 🫧𓇼 𓏲*ੈ𝄞⨾𓍢ִ໋.‧₊˚🎐...
【 自在 夜月 | จิไซ โยซึกิ | 1 年】
-Role / co / talk / Dm(24hr.)✅
-Doc : in bio
สองมือเรียวประนมชิดอกตามคำสั่ง
ใบหน้าของเด็กสาวถูกปิดบังไว้ด้วยหน้ากากสุนัขจิ้งจอกขาวโพลน
ไหล่บอบบางของเธอสั่นไหว
รอบกายของเธอเงียบงันจนชวนให้ลมหายใจขาดห้วง
ทำให้รู้สึกหวาดระแวง
แต่ไม่ว่าอย่างไรก็คง [ปฏิเสธ] สถานที่แห่งนี้ไม่ได้
กลัว
หวาดระแวง
แต่ทำได้เพียงแค่ [ปฏิบัติตาม]
(1)
สองมือเรียวประนมชิดอกตามคำสั่ง
ใบหน้าของเด็กสาวถูกปิดบังไว้ด้วยหน้ากากสุนัขจิ้งจอกขาวโพลน
ไหล่บอบบางของเธอสั่นไหว
รอบกายของเธอเงียบงันจนชวนให้ลมหายใจขาดห้วง
ทำให้รู้สึกหวาดระแวง
แต่ไม่ว่าอย่างไรก็คง [ปฏิเสธ] สถานที่แห่งนี้ไม่ได้
กลัว
หวาดระแวง
แต่ทำได้เพียงแค่ [ปฏิบัติตาม]
(1)
คลื่นแห่งความสับสนบีดรัดลมหายใจให้ติดขัด ไม่ทันไรทัศนียภาพตรงหน้าก็ถาโถมเข้ามาไม่ทันได้ตั้งตัว
สิ่งที่อยู่ใกล้สายตาที่สุด คือฝ่ามือกร้านของชายวัยกลางคนกางออกมาข้างหน้าและร่างของเจ้าตัวที่อยู่ถัดออกไป ทันใดนั้นมุมมองก็ได้เลื่อนลงไปอย่างรวดเร็วก่อนจะสั่นสะเทือนรุนแรงเหมือนกับว่ามีคนทำกล้องหล่นจากที่สูงอย่างไงอย่างนั้น
+
คลื่นแห่งความสับสนบีดรัดลมหายใจให้ติดขัด ไม่ทันไรทัศนียภาพตรงหน้าก็ถาโถมเข้ามาไม่ทันได้ตั้งตัว
สิ่งที่อยู่ใกล้สายตาที่สุด คือฝ่ามือกร้านของชายวัยกลางคนกางออกมาข้างหน้าและร่างของเจ้าตัวที่อยู่ถัดออกไป ทันใดนั้นมุมมองก็ได้เลื่อนลงไปอย่างรวดเร็วก่อนจะสั่นสะเทือนรุนแรงเหมือนกับว่ามีคนทำกล้องหล่นจากที่สูงอย่างไงอย่างนั้น
+
"แหม่ ๆ~ อยากทำหน้าเหมือนเห็นผีแบบนั้นสิ"
"อ้ะ ไม่สิ ตอนนี้จะเรียกว่าผีก็คงไม่ผิดนี่นา"
"แต่ก็ไม่เห็นต้องถอยห่างขนาดนั้นก็ได้นี่ ฉันไม่กัดเธอหรอกหน่า~"
.
.
.
"...บางทีน่ะนะ 🌸✨ "
________________________________
微笑 ▪ 冥亜 | โฮโฮเอมิ เมย์อา | Y3-B
Doc : In bio
โค | โรล | เวิ่น : ตอบตามความว่าง+ตอนตื่นอยู่ (เวลาตื่นนอนไม่แน่นอน)
"แหม่ ๆ~ อยากทำหน้าเหมือนเห็นผีแบบนั้นสิ"
"อ้ะ ไม่สิ ตอนนี้จะเรียกว่าผีก็คงไม่ผิดนี่นา"
"แต่ก็ไม่เห็นต้องถอยห่างขนาดนั้นก็ได้นี่ ฉันไม่กัดเธอหรอกหน่า~"
.
.
.
"...บางทีน่ะนะ 🌸✨ "
________________________________
微笑 ▪ 冥亜 | โฮโฮเอมิ เมย์อา | Y3-B
Doc : In bio
โค | โรล | เวิ่น : ตอบตามความว่าง+ตอนตื่นอยู่ (เวลาตื่นนอนไม่แน่นอน)
「 ครูดีใจนะ ที่เธอเลือกมานั่งวาดรูปกับครูวันนี้ 」
「 ถ้าวันไหนพูดไม่ออก… ลองวาดมันออกมาแทนนะ 」
「 ถ้าฉันวาดเธอใหม่อีกครั้ง… เธอจะไม่หายไปอีกใช่มั้ย…? 」
__________🍵🎨__________
มิสุฮาระ เอมิ
อาจารย์วิชาศิลปะและภาษาอังกฤษ
doc : bio
(Role | Co-op: DM ได้เลยค่า!)
「 ครูดีใจนะ ที่เธอเลือกมานั่งวาดรูปกับครูวันนี้ 」
「 ถ้าวันไหนพูดไม่ออก… ลองวาดมันออกมาแทนนะ 」
「 ถ้าฉันวาดเธอใหม่อีกครั้ง… เธอจะไม่หายไปอีกใช่มั้ย…? 」
__________🍵🎨__________
มิสุฮาระ เอมิ
อาจารย์วิชาศิลปะและภาษาอังกฤษ
doc : bio
(Role | Co-op: DM ได้เลยค่า!)
Sato Yuua | ซาโต้ ยูอะ
2-B | 157cm/47kg
“ถึงตอนนี้จะยังจำไม่ได้ แต่ถ้าถึงกับทำให้มาอยู่ที่นี่ได้ล่ะก็“
”มันคงจะต้องเป็นเรื่องสำคัญสำหรับฉันแน่ๆ…“
Doc: at bio
#SKZ_commu
(ทักชวนโรล/โค/นัดแนะสตอรี่ อะไรต่างๆได้ตลอด24/7เลยค่ะ! ฝากยูอะจังด้วยนะคะะะ🥺💞)
Sato Yuua | ซาโต้ ยูอะ
2-B | 157cm/47kg
“ถึงตอนนี้จะยังจำไม่ได้ แต่ถ้าถึงกับทำให้มาอยู่ที่นี่ได้ล่ะก็“
”มันคงจะต้องเป็นเรื่องสำคัญสำหรับฉันแน่ๆ…“
Doc: at bio
#SKZ_commu
(ทักชวนโรล/โค/นัดแนะสตอรี่ อะไรต่างๆได้ตลอด24/7เลยค่ะ! ฝากยูอะจังด้วยนะคะะะ🥺💞)
[ โรลเปิด/แยกรูท | หลังจบปฐมนิเทศ ]
สิ้นเสียงของประธานกล่าวจบปิดงานปฐมนิเทศลง ชายหนุ่มผมสีแดงสดยังคงยืนอยู่ที่เดิมราวกับกำลังจบคิดอะไรบางอย่าง ร่างกายของเขานิ่งเกร็งอย่างน่าประหลาด
‘ เสียงในหัวไม่ยอมหยุดเลย… ‘
เหงื่อของเขาตกเล็กน้อย ก่อนจะรีบเดินจนพลั้งเผลอชนใครบางคนไป? เขาก้มขอโทษก่อนจะเปิดหน้ากากออกมาหาคุณ
( + มาแจมได้นะคะ ! )
[ โรลเปิด/แยกรูท | หลังจบปฐมนิเทศ ]
สิ้นเสียงของประธานกล่าวจบปิดงานปฐมนิเทศลง ชายหนุ่มผมสีแดงสดยังคงยืนอยู่ที่เดิมราวกับกำลังจบคิดอะไรบางอย่าง ร่างกายของเขานิ่งเกร็งอย่างน่าประหลาด
‘ เสียงในหัวไม่ยอมหยุดเลย… ‘
เหงื่อของเขาตกเล็กน้อย ก่อนจะรีบเดินจนพลั้งเผลอชนใครบางคนไป? เขาก้มขอโทษก่อนจะเปิดหน้ากากออกมาหาคุณ
( + มาแจมได้นะคะ ! )
หยุดนะ
หยุดสักที
ขอร้องล่ะ
เสียงวิงวอนสั่นเครือดังขึ้นในใจ
มือเรียวจิกแน่นลงบนปอยผมข้างใบหู
ความเจ็บแปลบแล่นวาบไปทั่วทั้งร่าง
ราวกับต้องการย้ำเตือนตัวเองว่า
'สิ่งนี้มันคือความจริง'
ไม่ใช่เพียงแค่ฝันร้ายที่เกิดขึ้นจากจิตใต้สำนึกอันบิดเบี้ยวของเธอ
'ขอโท?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜ษด้วยน?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜ะคะ ขอโท?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜ษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโ?̵͆͋̓̒͒?̵̢̧̘̞͓̼̭̙̻͎̯͈̼͇͉̼̲͎͍̱̈̓͛̌͋̂̈͗̂̓́̔̐̈́͗͋̉̏̎͛̇̑̎̒̄̆̅͊̆́̕̚͘͜͝͝?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜?̶̛͈̖̜͍̟̖͐́͋̓̓̏͆̈̃̓̽͑̈̈́̒̀͑̔̌͘̚̚͝?̷̛̂̎̓̈͌̐̀̋͆̕͠ทษค่ะ ปล่?̵̢̧̘̞͓̼̭̙̻͎̯͈̼͇͉̼̲͎͍̱̈̓͛̌͋̂̈͗̂̓́̔̐̈́͗͋̉̏̎͛̇̑̎̒̄̆̅͊̆́̕̚͘͜͝͝?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜อยฉันไปเถ?̵͉̱̜̍?̷̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̚อะค่ะ ข?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜อโทษจริงๆนะคะ'
หยุดนะ
หยุดสักที
ขอร้องล่ะ
เสียงวิงวอนสั่นเครือดังขึ้นในใจ
มือเรียวจิกแน่นลงบนปอยผมข้างใบหู
ความเจ็บแปลบแล่นวาบไปทั่วทั้งร่าง
ราวกับต้องการย้ำเตือนตัวเองว่า
'สิ่งนี้มันคือความจริง'
ไม่ใช่เพียงแค่ฝันร้ายที่เกิดขึ้นจากจิตใต้สำนึกอันบิดเบี้ยวของเธอ
'ขอโท?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜ษด้วยน?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜ะคะ ขอโท?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜ษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโ?̵͆͋̓̒͒?̵̢̧̘̞͓̼̭̙̻͎̯͈̼͇͉̼̲͎͍̱̈̓͛̌͋̂̈͗̂̓́̔̐̈́͗͋̉̏̎͛̇̑̎̒̄̆̅͊̆́̕̚͘͜͝͝?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜?̶̛͈̖̜͍̟̖͐́͋̓̓̏͆̈̃̓̽͑̈̈́̒̀͑̔̌͘̚̚͝?̷̛̂̎̓̈͌̐̀̋͆̕͠ทษค่ะ ปล่?̵̢̧̘̞͓̼̭̙̻͎̯͈̼͇͉̼̲͎͍̱̈̓͛̌͋̂̈͗̂̓́̔̐̈́͗͋̉̏̎͛̇̑̎̒̄̆̅͊̆́̕̚͘͜͝͝?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜อยฉันไปเถ?̵͉̱̜̍?̷̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̚อะค่ะ ข?̵͉̱̜̍?̷̡̖̗̣̖̫̝͙͈̳̣͓͖̥̳̭̬̹͚̺̹̻̠̱̯͔̲͍͈͔̞͎̯̐̂̾̾́̃̓̌̽̋́͂͌̔͒͗̈́̊̚͜͜อโทษจริงๆนะคะ'
ดูเหมือนว่าหลังจบพิธีการศึกษาได้ไม่นาน คุณตัดสินใจเดินรอบโรงเรียน จนกระทั่งมีเสียงปรบมือดังขึ้นมาไม่ใกล้ไม่ไกลเรียกคุณ
“ เธอ—! เธอตรงนั้นแหละ ”
“ ชื่ออะไรหรอคะ ”
“ เรามาทำความรู้จักกันดีไหม ”
สองมือประสานเข้าก่อนจะแนบเอียงไว้ที่ใบหน้า พร้อมกับยกยิ้มส่งให้
“ เค้า คิจิมะ นานะเสะ ”
“ ยินดีที่ได้เจอกันในโลกหลังความตายนะคะ ”
ดูเหมือนว่าหลังจบพิธีการศึกษาได้ไม่นาน คุณตัดสินใจเดินรอบโรงเรียน จนกระทั่งมีเสียงปรบมือดังขึ้นมาไม่ใกล้ไม่ไกลเรียกคุณ
“ เธอ—! เธอตรงนั้นแหละ ”
“ ชื่ออะไรหรอคะ ”
“ เรามาทำความรู้จักกันดีไหม ”
สองมือประสานเข้าก่อนจะแนบเอียงไว้ที่ใบหน้า พร้อมกับยกยิ้มส่งให้
“ เค้า คิจิมะ นานะเสะ ”
“ ยินดีที่ได้เจอกันในโลกหลังความตายนะคะ ”
付き影 梨央
ซึคิคาเงะ ริโอะ
🪭 _________________ 🎐
3 年 | 159 cm / 50 kg
“ เพราะสนใจถึงต้องการทำความรู้จัก “
” เพราะทุกการกระทำจะสื่อถึงความต้องการ “
付き影 梨央
ซึคิคาเงะ ริโอะ
🪭 _________________ 🎐
3 年 | 159 cm / 50 kg
“ เพราะสนใจถึงต้องการทำความรู้จัก “
” เพราะทุกการกระทำจะสื่อถึงความต้องการ “
'เฮือก!?....อ เป็นคุณนั่นเอง'
'ขอ....ขอโทษค่ะ'
*หลบสายตา*
'โคริ.....มิวะค่ะ เรียก 'มิวะ' ก็ได้ค่ะ'
_________________________
護理 美和l ll โคริ มิวะ ll Y1 -B
Doc : docs.google.com/document/d/1...
Co-op / Role / Flirt - OK DM-24/7
_________________________
'เฮือก!?....อ เป็นคุณนั่นเอง'
'ขอ....ขอโทษค่ะ'
*หลบสายตา*
'โคริ.....มิวะค่ะ เรียก 'มิวะ' ก็ได้ค่ะ'
_________________________
護理 美和l ll โคริ มิวะ ll Y1 -B
Doc : docs.google.com/document/d/1...
Co-op / Role / Flirt - OK DM-24/7
_________________________
冬里 希望矢 | ฟุยุซาโตะ คิโบวยะ
175 - Y3-A
⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄
"ทำไมถึงชอบยิ้ม ?"
"เอ๊— แล้วมีเหตุผลข้อไหนที่ห้ามไม่ให้เรายิ้มล่ะครับ"
"เนอะ"
⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄
Co/Role dm - 24/7
Doc in bio
冬里 希望矢 | ฟุยุซาโตะ คิโบวยะ
175 - Y3-A
⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄
"ทำไมถึงชอบยิ้ม ?"
"เอ๊— แล้วมีเหตุผลข้อไหนที่ห้ามไม่ให้เรายิ้มล่ะครับ"
"เนอะ"
⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄⋄
Co/Role dm - 24/7
Doc in bio
“ไง? ไวบ์ของฉันคงจะไม่เหมือนคนอื่นล่ะสิ? ว่างั้นไหม? ^^ ”
—————————————
Kaze Minoru 風 海流
คาเซะ มิโนรุ | 1 年
Doc : in bio
Co-op/DM/Role ก่อน 22:00 น.
“ไง? ไวบ์ของฉันคงจะไม่เหมือนคนอื่นล่ะสิ? ว่างั้นไหม? ^^ ”
—————————————
Kaze Minoru 風 海流
คาเซะ มิโนรุ | 1 年
Doc : in bio
Co-op/DM/Role ก่อน 22:00 น.
ทันทีที่หน้ากากสีขาวโพลนถูกสวมเข้ากับใบหน้าที่เต็มไปด้วยคำถาม ไม่นานนักก็มีเสียงประกาศดังขึ้น
"จงพนมมือ และหลับตาลงเสีย"
บรรยากาศมาคุไม่ยอมให้ขัดขืน จำต้องทำตามอย่างว่าง่าย
ภายในความมืดที่เงียบสงัด
ลวดลายบนหน้ากากได้ถูกสลักขึ้น รอบข้างเต็มไปด้วยเสียงกระซิบมากมายน่าขนลุก ฟังแทบไม่เป็นภาษา
+
ทันทีที่หน้ากากสีขาวโพลนถูกสวมเข้ากับใบหน้าที่เต็มไปด้วยคำถาม ไม่นานนักก็มีเสียงประกาศดังขึ้น
"จงพนมมือ และหลับตาลงเสีย"
บรรยากาศมาคุไม่ยอมให้ขัดขืน จำต้องทำตามอย่างว่าง่าย
ภายในความมืดที่เงียบสงัด
ลวดลายบนหน้ากากได้ถูกสลักขึ้น รอบข้างเต็มไปด้วยเสียงกระซิบมากมายน่าขนลุก ฟังแทบไม่เป็นภาษา
+
[ โรลเปิด | แยกรูท | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ ]
หลังจบพิธี เร็นจิเดินออกมาโดยไม่รู้ปลายทางเหมือนแต่ต้องการออกมาให้ไกลจากที่น่าขนลุกนั่น
หน้ากากถูกถอดออกแล้ว ถืออยู่ในมือ เหลือเพียงใบหน้าที่ชัดเจนว่าอารมณ์เสียสุด ๆ
จังหวะที่เงยหน้าขึ้นดวงตาเขาก็สบกับ [คุณ] เข้าพอดี
"มีปัญหาอะไร"
น้ำเสียงไม่เป็นมิตร ตาเขายังจ้องรอคำตอบ
[ โรลเปิด | แยกรูท | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ ]
หลังจบพิธี เร็นจิเดินออกมาโดยไม่รู้ปลายทางเหมือนแต่ต้องการออกมาให้ไกลจากที่น่าขนลุกนั่น
หน้ากากถูกถอดออกแล้ว ถืออยู่ในมือ เหลือเพียงใบหน้าที่ชัดเจนว่าอารมณ์เสียสุด ๆ
จังหวะที่เงยหน้าขึ้นดวงตาเขาก็สบกับ [คุณ] เข้าพอดี
"มีปัญหาอะไร"
น้ำเสียงไม่เป็นมิตร ตาเขายังจ้องรอคำตอบ
โรลเปิด , หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
ท่ามกลางเสียงเซ็งแซ่และภาพความโกลาหลของเหล่าผู้คนที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่ยากจะเข้าใจมา
[ อิโอริ ] ยังคงยืนอยู่จุดเดิม สายตาปรายมองนาฏกรรมแห่งความโกลาหลเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกว่างเปล่า
“ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ฤดูกาล , ก็มีแต่พวกปวกเปียกเช่นเคย ”
( 1/2 )
โรลเปิด , หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
ท่ามกลางเสียงเซ็งแซ่และภาพความโกลาหลของเหล่าผู้คนที่เพิ่งผ่านเหตุการณ์ที่ยากจะเข้าใจมา
[ อิโอริ ] ยังคงยืนอยู่จุดเดิม สายตาปรายมองนาฏกรรมแห่งความโกลาหลเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกว่างเปล่า
“ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ฤดูกาล , ก็มีแต่พวกปวกเปียกเช่นเคย ”
( 1/2 )
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
คุณกำลังทยอยออกจากแถวหลังจากทำตามคำสั่งของประธานนักเรียนหญิง เสียงพูดคุยพึมพำดังขึ้นเป็นระยะ บางคนกังวล บางคนตื่นเต้น คุณอาจจะกำลังหาทางออก แต่กลับถูกนักเรียนชายคนหนึ่งเรียกไว้
“ ว่างรึปล่าว..?
มาเล่นเกมฆ่าเวลาหน่อยมั้ย ”
คุณอาจจะคุ้นหน้าเด็หคนนี้หรือไม่คุ้นก็ได้ แต่ว่า..คนๆนี้ไม่ใช่ว่ายืนข้างประธานเมื่อหี้นี้หรอ?
(+ได้นะ)
โรลเปิด | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ
คุณกำลังทยอยออกจากแถวหลังจากทำตามคำสั่งของประธานนักเรียนหญิง เสียงพูดคุยพึมพำดังขึ้นเป็นระยะ บางคนกังวล บางคนตื่นเต้น คุณอาจจะกำลังหาทางออก แต่กลับถูกนักเรียนชายคนหนึ่งเรียกไว้
“ ว่างรึปล่าว..?
มาเล่นเกมฆ่าเวลาหน่อยมั้ย ”
คุณอาจจะคุ้นหน้าเด็หคนนี้หรือไม่คุ้นก็ได้ แต่ว่า..คนๆนี้ไม่ใช่ว่ายืนข้างประธานเมื่อหี้นี้หรอ?
(+ได้นะ)
" คุณชอบรสชาติอาหารแบบไหนงั้นหรอคะ ? "
" หวังว่ามันจะถูกปากของคุณนะคะ <3 "
ーーーーーーーーーーー
✨ 家入・友世 | Ieiri・Tomoyo
✨ 1 年 A 組
ーーーーーーーーーーー
Doc : bit.ly/46dcPyS
Role / co / dm 24/7 ✨🤏😉
" คุณชอบรสชาติอาหารแบบไหนงั้นหรอคะ ? "
" หวังว่ามันจะถูกปากของคุณนะคะ <3 "
ーーーーーーーーーーー
✨ 家入・友世 | Ieiri・Tomoyo
✨ 1 年 A 組
ーーーーーーーーーーー
Doc : bit.ly/46dcPyS
Role / co / dm 24/7 ✨🤏😉
" จงพนมมือ... และหลับตาลงเสีย "
น้ำเสียงเย็นเยือกสะกดการกระทำและชักจูงให้เปลือกตาปิดลงอย่างช้าๆ ภายใต้หน้ากากจิ้งจอกที่แปรเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปโดยที่ผู้สวมใส่ไม่รู้ตัว
รอบข้างเงียบสนิท ไร้ซึ่งสรรพเสียงแม้แต่เสียงหายใจที่ควรมีตามธรรมชาติ ปลายนิ้วที่เกาะกุมผนังให้ยืนมั่นคงเริ่มชาวาบและไร้ซึ่งความรู้สึก
เขาค่อยๆ ปล่อยและยืนอย่างอิสระ—ท่ามกลางความเงียบงัน
" จงพนมมือ... และหลับตาลงเสีย "
น้ำเสียงเย็นเยือกสะกดการกระทำและชักจูงให้เปลือกตาปิดลงอย่างช้าๆ ภายใต้หน้ากากจิ้งจอกที่แปรเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปโดยที่ผู้สวมใส่ไม่รู้ตัว
รอบข้างเงียบสนิท ไร้ซึ่งสรรพเสียงแม้แต่เสียงหายใจที่ควรมีตามธรรมชาติ ปลายนิ้วที่เกาะกุมผนังให้ยืนมั่นคงเริ่มชาวาบและไร้ซึ่งความรู้สึก
เขาค่อยๆ ปล่อยและยืนอย่างอิสระ—ท่ามกลางความเงียบงัน
หลังจากที่ทำตามคำสั่ง จากเสียงที่ได้ยิน ความรู้สึกที่ผิดปกติได้คืบคลานเข้ามา ความรู้สึกทรมานที่มาพร้อมกับความทรงจำในช่วงสุดท้ายของชีวิต ทำเอาเธอหายใจติดขัด เหงื่อไหลลงตามกรอบหน้าของตน
ครั้งนึงเธอเคยตายไปแล้ว ระหว่างที่ต้องพยายามยอมรับความทรงจำที่ได้รับคืนมา เธอได้ยินเสียงจากรอบๆ แน่นอนว่าได้ยินทุกเสียงเท่ากัน แต่กลับมีแค่เสียงเสียงหนึ่งที่เด่นชัดขึ้นมา (+)
หลังจากที่ทำตามคำสั่ง จากเสียงที่ได้ยิน ความรู้สึกที่ผิดปกติได้คืบคลานเข้ามา ความรู้สึกทรมานที่มาพร้อมกับความทรงจำในช่วงสุดท้ายของชีวิต ทำเอาเธอหายใจติดขัด เหงื่อไหลลงตามกรอบหน้าของตน
ครั้งนึงเธอเคยตายไปแล้ว ระหว่างที่ต้องพยายามยอมรับความทรงจำที่ได้รับคืนมา เธอได้ยินเสียงจากรอบๆ แน่นอนว่าได้ยินทุกเสียงเท่ากัน แต่กลับมีแค่เสียงเสียงหนึ่งที่เด่นชัดขึ้นมา (+)