en azından yalandan 2-3 asker uğurlaması buluşması teklifi alacak kadar insanlarda etkim yokmuş. yani bilerek yaptıklarından değil hayatımdaki hiçbir şeyden haberleri olmayacak kadar uzakmışım çoğu insanla. uğurlama olarak 2 yakın arkadaşımla boba tea ve bira içtik sadece

baba tarafından kimsenin haberi yok sanırım. kuzenimle bile konuşmadım. neyse, hayat işte. bağlantıları hep ben kopardım. 22 yaşımda bu kadar yalnız olacağımı beklemiyordum.

mesaj atmışken aklıma geldi: bütün arkadaş grubumuzun farklı dönemlerde aşık olduğu büşra'yı sordum. 8. sınıftan sonra bir daha denk gelmemiş.

oturduk yarım saat civarı konuştuk. annem alper'i soruyordu bazen, ona göstermek için fotoğraf çekildik. bizi bursa'ya davet etti.

bu akşam alper mesaj attı. istanbul'daymış. perşembe buluşacağız, bakalım n'olacak