ตำนานหนึ่งเล่าขาน เนิ่นนานและเล็กจ้อย เรื่องเล่าปรัมปราจากปู่ย่าจนถึงเด็กน้อย

ตำนานเล่าขาน ว่ากาลครั้งหนึ่ง....มีเอลฟ์ผู้หนึ่งที่รักมนุษย์อย่างยิ่งยวด

พิทักษ์รักษา เคียงข้างจนหวนคืนสู่ผืนดิน

💐🪻🍃

ก็เพราะเป็นซะแบบนี้ อีกฝ่ายจะขาดเขาไปได้เช่นไร?

มืออีกข้างที่ไม่ถูกกอบกุม เลื่อนขึ้นไปปิดตาของอีกฝ่ายไว้ ร่างขยับเข้าไปชิดกับเตียง ขาและเข่าข้างนึงงอขึ้น และทึ้งน้ำหนักลงบนขอบเตียง เมื่อเขาเอนตัวลง อยู่ในท่าที่คร่อมเกือบทับร่างของฟีอัส

และแล้ว ริมฝีปากกดจูบลงหลังมือของตนเอง

ใช่…มือที่ปิดดวงตาของอีกฝ่ายไว้ ไม่ให้รับรู้ถึงการกระทำของตน
+

( มาหย่อนทิ้งไว้ให้ตามสัญญาค่ะ! 🥺)

สุราแค่เพียงจอกเดียวก็นับว่าเป็นเรื่องที่ยากมากโขสำหรับคนผู้นี้

แต่จะเลี่ยงไม่ดื่มในยามนี้ก็คงจะไม่ได้

หลังน้ำร้อนไหลรินลงคอ ผู้ดูกิลด์ก็พยายามทำตัวให้ปกติมากที่สุดแม้ว่าสติจะพร่าเลือนเต็มแก่

จวบจนสายตาคู่สวยเห็นคนที่น่าจะเป็นประโยชน์ในเวลานี้จึงเดินปรี่เข้าไปทักในทันที

“ สวัสดีท่านนักผจญภัย.. หากไม่เป็นการรบกวนท่าน ข้าขออยู่ด้วยสักครู่จะได้หรือไม่?”

ประโยคต่อมาทำให้เขาเงยหน้ามองหญิงสาว “..ใช้เวลาพักผ่อนกับข้า…ด้วยกันรึ ฮะๆ”

ชายหนุ่มเขินจนหยุดหัวเราะเก้อไม่ได้ เอตวลพยักหน้ารัวๆ ยิ้มออกด้วยหัวใจพองโตลืมตกใจสัมผัสจากฝ่ามือของนางเลยทีเดียว ใบหน้าร้อนผ่าวตื่นเต้นจนหูอื้อ ไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกนอกจากเสียงของทีฟา

“ข้าสัญญา ข้าจักมาพบท่านอีก”

เอตวลกุมมือทีฟาตอบพร้อมให้คำมั่นกลับ

ทันทีที่ทีฟาได้บอกออกไปนั้น ความรู้สึกดีๆบางอย่างก็ได้ก่อนตัวขึ้น เธอไม่แน่ใจนักว่ามันคืออะไร แต่ก็หวังว่าสิ่งนี้จะทำให้เอตวลยิ้มออกได้ก่อนจะจากกันในวันนี้

แทนที่เธอจะบอกลาแล้วเดินจากไป ทีฟาเลือกที่จะก้าวเข้าไปใกล้กับคนตรงหน้ามากขึ้น ก่อนจะถือวิสาสะจับมือของเอตวลที่ตกลงเมื่อครู่ขึ้นมากุมไว้อย่างอ่อนโยน

“ ไว้พบกันใหม่ได้เสมอนะ… “

“ ข้าจะรอ ”

(ยินดีกับมูรูหนอนที่มาถึงตอนจบโดยสวัสดิ์ภาพนะคะ ยินดีมากๆที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนี้🎉🎉

ขอบคุณทุกคนที่ต้อนรับ มาเล่นด้วยและเอ็นดูเอตวลอย่างอบอุ่นนะคะ เสียดายที่มึนๆเด๋อๆเลยไม่ได้ไปจอยอีเวนท์ระบบ

สตอรี่หลังจากนี้รอติดตามของอฟช.กับแยกไปจัดระเบียบเข้าเวิร์สภายหลัง🤗)

//ช่วงนี้ผปค.ป่วยแอทมิดเลยตอบช้า โรลที่เหลือค้างไว้ ยินดีเคลียร์,สานต่อได้ค่ะ มาโลด

#EternalFallingStar_WyH (ย้อนหลัง)

ปรากฏการณ์ฝนดาวตกงั้นหรอ?
หากได้อธิษฐานสิ่งใดในคืนนั้น ความปรารถนามักจะเป็นจริง...

ต้องอธิษฐานสิ่งใดกันนะ?
ที่นอนอันแสนอบอุ่น? ชีวิตที่สุขสบายมีเงินใช้โดยไม่ต้องทำงาน?

อืม...คิดไม่ออกแฮะ
หากได้มาง่ายๆมันจะมีความหมายได้อย่างไง
ขนาดเหรียญในกิลล์ยังต้องทำเควสเลย

แต่ว่ายังไงคืนนี้ในเมืองคนเต็มไปด้วยผู้คนและก็น่าจะวุ่นวายน่าดู

(+)

#EternalBond_Wedding (27.06.2025 | Private )

ช่วงเวลา 11:00 นาฬิกา

ณ ทุ่งกว้างใกล้กับแนวป่าWarden พิธีแต่งงานอันแสนเรียบง่ายถูกจัดขึ้นท่ามกลางธรรมชาติที่แสนสงบ แสงแดดยามสายอาบไล้ผืนหญ้าเป็นประกายสีทองอ่อน ลมเอื่อยๆ พัดผ่านเบาๆ นำกลิ่นหอมของดอกไม้ป่าและไอดินชื้นจางๆ มาปะปนในอากาศ บรรยากาศโดยรอบชวนให้รู้สึกแจ่มใสและสดชื่นจนยากจะละสายตา

+

( ขอบคุณทุกท่านสำหรับตลอดระยะเวลาที่ผ่านมามากๆเลยค่ะ

แม้จะเล่นซินเธียได้น้อยกว่าที่ตั้งใจเอาไว้แต่ต่อจากนี้คงมีเวลาที่จะเล่นมากขึ้นแล้ว ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในการเดินทางของสองพี่น้องมากๆเลยนะคะ

น้องซินจะยังคงรอตรวจภารกิจรายสัปดาห์ของทุกคนอยู่เสมอ จวบจนกว่าจะเติบโตขึ้นและเวลาว่างถดถอยจนไม่หลงเหลือค่ะ

รักทุกท่านเสมอมา 🤍 )

#WyH_DGAtTheCrossroads

( สวัสดีค่ะ เลม่อน นะคะ, เราเป็นทั้งผู้ปกครองของน้องเซอย่าและซินเธีย ในตำแหน่งสต๊าฟทำหน้าที่คอยตอบคำถาม , ตรวจสอบภารกิจ , ดูแลแอคออฟฟิเชียลและกระดานเควส รวมถึงงานยิบย่อยอื่นๆค่ะ

อาจจะไม่ได้รีแคปเรื่องราวและความรู้สึกของตัวเองในคอมมูทั้งหมดบนแอคตัวละคร แต่ก็อยากจะบอกให้ทุกท่านได้ทราบอีกครั้งว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาฉันมีความสุขมากๆค่ะ )

#WyH_DGAtTheCrossroads

⚔️ ประกาศปิดคอมมูนิตี้อย่างเป็นทางการ ⚔️
ภารกิจสุดท้าย : เริ่มต้นการเดินทางครั้งใหม่อย่างราบรื่น

ข้อความถึงทีมงาน: forms.gle/iirjteK8KWS5...
End Credits: youtu.be/7K-1Ssj2ST4?...

⚔️ การใช้แท็กอำลา

ผู้เล่นสามารถใช้แท็กต้นโพสต์เพื่อกล่าวอำลา เอ่ยความในใจ และแลกคอนแทคกันได้ตามอัธยาศัย

ในช่วงเวลา 20.00 น.จะมีการเปิดสเปซพูดคุยหลังบ้านรูหนอน หากสนใจสามารถเข้าร่วมได้บนดิสคอร์ดคอมมู

discord.gg/VZTWu7SW?eve...

ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนพวกเราเสมอมา 🍀

#Guild_Tournament_Festival_WyH

𝓣𝓮𝓪𝓶 𝓐𝓻𝓽𝓱𝓮𝓷𝓪

(แวะมาลงเก็บในฟ้าใสด้วยค่ะ สองสาวลูน่าพร้อมลุย><
@faylin-wyh.bsky.social )

#EternalFallingStar_WyH (ย้อนหลัง)

[ เบรัค เฟนน์ กับคืนแห่งดาวตกนิรันดร์ ]

Calista Clayton’s Story : Winter

เธอไม่ถูกกับฤดูหนาวเท่าไหร่นัก ไม่ชอบเลยเสียจะมากกว่า

bit.ly/4kgJjMW

(แวะมาแปะสตอรี่เจ้าแมว ตอนนี้แหละค่ะ คนน้อยดี)

[ วันแห่งเกียรติยศ | ช่วงสาย ]

"ดันเจี้ยนหายไปแล้ว แบบนี้พวกเราจะไปทำอะไรกันดีน้า"

"บางทีเราอาจจะลองออกไปผจญภัยที่ไกล ๆ กันได้ก็ได้นะ!"

หลายตัวชาญฉลาดขึ้นกว่าเดิม รู้จักปรับเปลี่ยนวิธีการต่อสู้ บางตนถึงขั้นคาดเดาการเคลื่อนไหวของมนุษย์ได้อย่างแม่นยำ

อีกทั้งกลับมีดันเจี้ยนเกิดเพิ่มอีกที่หนึ่งในทวีป forestia แต่เข้าไปอย่างไรก็ถูกปลิดชีพกลับมา โดยยังไม่รู้เลยว่าเป็นมอนสเตอร์ประเภทไหน

โลกแห่งการผจญภัยจะไม่มีวันได้หยุดพักอีกในยามนี้

สวมเกราะแลใส่อาวุธ

จงยืนหยัดเป็นโล่ให้ผู้ไร้พลัง—

ปกป้องโลกใบนี้

— จบบริบูรณ์ —

“—ข้า”

เวทย์ถูกร่ายออกไปยังชายหนุ่มทั้งคู่ ฉีกอากาศก่อเป็นริ้วพายุ คล้ายเวทย์ยามใช้รักษา หนนี้เป็นดังแส้ที่จะฟาดทำลาย

เป็นคำสาปจากสรวงสวรรค์

ร่างของเอลฟ์สาวแน่นิ่งตรงกลางรอยวงเวทที่สิ้นแสง เปลือกตาบางหลับลงอย่างอ่อนโยน ใบหน้าเรียบสงบราวกับเธอแค่หลับใหล

ไร้เสียงร่ำไห้ ไร้คำร่ำลา
ในท้ายที่สุด ลูซีลได้เปลี่ยนปัญญาและศรัทธาเป็นแสงสว่างให้โลกครั้งสุดท้าย

[ ลูซีล โซเลซ เสียชีวิตในวัย 271 ปี ]

“ จักเย็นได้อย่างไร นางเคยหายไปเช่นนี้ไม่ ” เสียงทุ้มเอ่ยสั่นไหวก่อนจะหันไปเห็นจดหมายฉบับหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะทำงานพร้อมกับดอกไม้อันคุ้นเคย มันแตกต่างจากจดหมายฉบับอื่นอย่างชัดเจน

มันเป็นจดหมายหนึ่งฉบับปิดผนึกไว้โดยไม่จ่าหน้าหรือประทับตราใดวางไว้บนโต๊ะไม้พร้อมดอกซัลเวียสีขาว และหากเปิดอ่าน จะพบข้อความเขียนด้วยลายมือบรรจง

[ แข่งจ้องตากันมั้ยคะ✨🤍 ]

(แก้บนงานประลองกับเฟย์ลินค่ะ✨
@faylin-wyh.bsky.social

Privatter :: privatter.net/i/7735038)

คืนวันแห่งเกียรติยศ | 23.50 น.

ทว่า—เมื่อเวลาผ่านไปได้สักพักใหญ่

คนสำคัญผู้หนึ่ง…กลับยังไร้เงา
แม้กระทั่งจดหมายอาร์คานาที่ส่งไป ก็ยังไม่มีคำตอบใดย้อนกลับมาอย่างเช่นเคย

ความรู้สึกแปลกประหลาดพลันแผ่ซ่านออกมาในทันที ทะลวงผ่านทุกสิ่งที่เขาเพิ่งปล่อยวางไปได้เมื่อครู่

ราวกับว่า…หัวใจของเขาเองก็ไม่ไว้ใจความสงบสุขในวันนี้เช่นกัน

ฮะ ๆๆ– นั่นสิ ข้าเองก็สงสัยเหมือนกันว่าทำไมข้าถึงได้รับความรักที่ล้นหลามขนาดนี้

แถมตำแหน่งนี้ โห ตำแหน่งฟ้องอาชีพข้า

" หากข้านั้นช่วยพวกเจ้าได้ ข้าก็ยินดี ขอบใจพวกเจ้าอีกครั้งสำหรับรางวัลนี้ด้วย " ขอบคุณเป็นรอบที่สามของวัน

มองวินเซนต์แบบ หมดแล้วใช่มั้ย หมดแล้วเนอะ โอเค ข้าลงเวทีละนะ ฟรานเช่เฟลี่ ข้าขอไปก่อนละนะ

จังหวะที่ชื่อของเขาถูกประกาศดังขึ้น นั่นทำให้เขาเผลอขมวดคิ้วนิดหน่อย บวกกับตำแหน่งที่ได้รับแล้วนั่นยิ่งทำให้ขมวดเป็นปม

" ... "

เขาอยากจะรู้จริงๆว่าใครเป็นคนมอบตำแหน่งนี้ให้.. และอยากเลือกที่จะปล่อยผ่านวินเซนต์ไป แม้ว่าสายตาที่มองไปหาเจ้าจิ้งจอกหนุ่มจะหมายความว่า

หากเจ้าทำตรงนี้เสร็จ เรามีเรื่องต้องคุยกัน ก็ตาม

[ 🎀 & 🦇 | หลังช่วงรับตำแหน่ง ]

สองพี่น้องไม่ได้อยู่ทักทายใครต่อหลังจากจบการประกาศรับตำแหน่งต่างๆ ค้างคาวหนุ่มเดินอุ้มซินเธียเพื่อพากลับเข้าห้องนอนของเธอในค่ำคืนนี้

ตลอดเส้นทางเป็นเด็กหญิงที่ชวนเขาคุยจ้อ ทว่าผู้เป็นพี่กลับไม่นึกรำคาญและยังตั้งอกตั้งใจฟังกว่าปกติ จวบจนมาหยุดอยู่ที่หน้าต่างบริเวณห้องพักผู้ดูแลกิลด์ทิวากร

เซอย่าปล่อยให้น้องสาวลงจากอ้อมแขน