ขณะที่กำลังตั้งใจร้อยเรียงดอกไม้ สัมผัสแผ่วเบาที่หัวทำให้เขาชะงักไปเล็กน้อย

มงกุฎดอกไม้ของพี่มาฮาล

แม้ทีแรกเขาแสดงสีหน้าประหลาดใจ ทว่าไม่นาน รอยยิ้มกว้างก็ผุดขึ้นบนใบหน้าอย่างไม่อาจห้ามได้

"ข้าชอบมันมากเลย"

เขาเอื้อมมือแตะมงกุฎบนศีรษะ รอยยิ้มยังไม่จางหายเมื่อเอ่ยต่อด้วยเสียงเจือซุกซน

"ชอบมากพอๆ กับที่ข้าชอบ..."

แล้วประโยคนั้นก็ถูกปล่อยค้างไว้เช่นนั้น คล้ายหยอกเย้าอีกฝ่าย

#ESRA_Egglight
[โซน 1]

เทศกาลที่ไม่เคยพบเจอมาก่อนช่างแปลกใหม่ แม้จะเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับมันมาบ้าง แต่เมื่อได้สัมผัสด้วยตัวเอง บรรยากาศรอบด้านกลับเกินกว่าที่เขาคิดไว้

แม้จะยังจับต้นชนปลายไม่ถูก ทว่าสายตากลับมองเห็นกิจกรรมมากมายที่เต็มไปด้วยความสนุกสนาน

และสิ่งที่ดึงดูดใจเขามากที่สุด คงหนีไม่พ้นซุ้มร้อยมงกุฎดอกไม้ สิ่งที่เปรียบเสมือนสมบัติล้ำค่าซึ่งมีเพียงชิ้นเดียวในโลก+

เซอร์เรียสไม่รู้จะพูดอะไรดีหรืออาจจะพูดไม่ออกเลยจะถูกต้องกว่า หัวใจของเขาเต้นแรงเสียจนรู้สึกเหมือนมันจะระเบิดออกมา โดยเฉพาะเมื่อได้ยินคำว่า

'ตั้งใจทำมาให้'

ดังวนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมหยุด

ใบหน้าของเขาร้อนผ่าว แดงจนปฏิเสธไม่ได้ว่ากำลังเขินให้ตายเถอะ ทำไมพี่มาฮาลถึงเป็นคนที่อันตรายขนาดนี้กัน

"ข-ขอบคุณครับ..."

สุดท้าย นี่คือคำเดียวที่เขาสามารถเปล่งออกมาได้
+

#ESRA_Goldensunteaparty

ท่ามกลางผู้คนมากมายที่มาเที่ยวชมงานเทศกาลที่สุดแสนวิเศษ เซอร์เรียสยืนอยู่ซุ้มขนม ดวงตาสีฟ้าจับจ้องไปที่ขนมตระการตา ขนมหลากสีถูกจัดเรียงอย่างสวยงาม ส่งกลิ่นหอมหวาน ชวนให้หลงใหล

'จะเลือกอะไรดีนะ...'

เขาคิดในใจอย่างลังเล นิ้วแตะที่ริมฝีปากเบา ๆ พลางมองจ้องมองไปยังขนมด้วยสายตาเป็นประกายไม่ลดละ

3 Mar • อาร์เธอร์ไวลด์
#ESRA_Fairies

เมื่อปีกที่แสนงดงามมาประดับอยู่ที่ตัว ความตื่นเต้นเจือด้วยความกลัวต่อสิ่งใหม่ ทำให้ตลอดวันเซอร์เรียสเลือกที่จะไม่ใช้งานมัน

จนกระทั่งอาทิตย์ลับขอบฟ้า แสงระยิบระยับของดวงดาวเริ่มฉายชัดขึ้น ท่ามกลางความมืดที่เงียบสงบเวลานี้คงเป็นช่วงที่เหมาะสมสำหรับการลองกางปีกเป็นครั้งแรก

พัฟบอลตัวน้อยคอยดูแลและสอนเขา สายลมเย็นพัดผ่าน

เซอร์เรียสยังคงก้มหน้าหลตาพี่มาฮาลอยู่ครู่นึง จนกระทั่งอีกฝ่ายบอกให้มองไปที่เขา เซอร์เรียสจึงเงยหน้าขึ้นมอง

ให้ตายสิน่าอายจริงๆ เขาแอบร้องไห้ออกมาเล็กๆเพราะทั้งความรู้สึกผิดและความเป็นห่วง

"ค ครับ.. รุ่นพี่ไม่เป็นอะไรจริงๆใช่ไหมครับ" เขาเอ่ยเสียงสั่นและพยายามสบตา แม้ภาพเขาจะเบลอจนมองอะไรแทบไม่เห็น

"กลับไปดูที่หอพักดีๆไหมครับ เผื่อว่า..ยังไง.."

เขายังคงกังวลไม่หยุด

#ESRA_CelestialPetals
14 Feb • สวนพฤกษศาสตร์ • 20:00

ท่ามกลางบรรยากาศอันงดงาม เด็กหนุ่มผมสีขาวหันมายิ้มกว้าง มือของเขากุมดอกไม้จันทราไว้ด้วยความระมัดระวัง

"ดูสิ ๆ ! ข้าได้มันแล้ว เอลี—"

เขาไม่ได้มาคนเดียว ทว่าเพื่อนที่ควรจะอยู่ด้วยกลับหายไป และก่อนที่เขาจะทันรู้ตัว สายตาและรอยยิ้มที่ส่งไปกลับไม่ใช่เพื่อเพื่อนคนนั้น

แต่เป็น [คุณ] ที่ยืนอยู่ตรงนั้นแทน

3 Feb • #ESRA_Starlit • #ESRA_Roleplay

เสียงดนตรีแผ่วเบาล่องลอยทั่วห้องจัดเลี้ยง แสงไฟระยิบสะท้อนบรรยากาศอันครึกครื้น ท่ามกลางเหล่าผู้คนมากมาย

เซอร์เรียสกลับรู้สึกประหม่ากว่าที่เคย แม้จะคุ้นชินกับงานเต้นรำ แต่ที่นี่แทบจะไม่มีใครที่เขารู้จักเลยเขาจึงตัดสินใจว่าจะยืนชมบรรยากาศเพียงอย่างเดียวเท่านั้น +

( แวะมา+ ด้วยกันได้นะคะ! )

เซอร์เรียสวางรองเท้าที่เลือกมาเผื่อ และหันไปมองท่าทีของเกรเซียพลางหลุดขำออกมาเล็กๆ

"ได้สิ งั้นรอข้าสักครู่นะ" เซอร์เรียสเดินไปหยิบรองเท้าหนังสีดำเงาสวย ข้างบนมีของประดับเล็กน้อย ถึงแม้ว่าเกรเซียจะบอกให้สุ่มก็ตาม แต่ว่าเขาก็ยังคงอยากเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้เพื่อน เมื่อเขาเลือกได้ เขาก็นำไปจ่ายเงินและทำอะไรจนเรียบร้อยก่อนจะส่งเสียงเรียก

"ข้าเลือกได้แล้ว เจ้ารับไปสิ ของขวัญจากข้า"

#ESRA_Roleplay
[2FEB•ACADEMYโกงเวลา16:00]

เนื่องจากเซอร์เรียสพึ่งมาถึงอคาเดมี่ได้ไม่กี่วัน เขาเริ่มมีความกังวลขึ้นมาจึงหาเวลาว่างมาฝึกซ้อมพูดตรงที่คิดว่าไม่มีคน

/แกร๊ก/ อยู่ๆก็มีเสียงเหยียบกิ่งไม้ดังขึ้น เมื่อหันไปตามเสียงก็พบกับ[คุณ] ที่บังเอิญเดินมาพอดี แล้วเขาก็พึ่งสังเกตว่าตนไม่ได้อยู่ไกลจากหอพักมากนัก

'..'

"สายัณห์สวัสดิ์ครับ.." เขาทักทายและหวังว่าอีกฝ่ายคงไม่ได้ยินอะไร

#ESRA_CoStory

( มาหาคนโคค่ะ ! ฝากเอ็นดูเจ้าเด่กด้วยนะคะ 🫶🏻🙇🏻
.
แอบเป็นเด็กกลัวโลกหนักมากฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ (⁠╥⁠﹏⁠╥⁠) )

- Doc : bit.ly/3WyixXj
🔁ช่วยหาเพื่อน
🩵 เดี๋ยวทักไปนะคะ!

Zerrious Hilaw ⌇ เซอร์เรียส ไฮลอว์

──── ୨୧ ────

"ข้ามีนามว่าเซอร์เรียส เซอร์เรียส ไฮลอว์"

"ยินดีที่ได้พบทุกท่าน ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีของพวกท่าน .."

Prince | Year 1
15Y | 175 CM.
DOC : bit.ly/3WyixXj

#ESRA_Commu

──── ୨୧ ────

CO • DM ― 24/7