Nie jestem może jak Tadeusz Batyr, ale też mam swoje alter ego, które dziś wydało nową powieść.

Szronią się rankiem przydrożne cytrynówki. W tygodniu ciskane z samochodów przez kierowców popijających w drodze do pracy, w weekend dojrzewają, użyźnią teraz ziemię. Tę ziemię. Wzbogacą ją w cenny składnik, butelczan patologianu. Ocieram łzy wzruszenia i idę z psami dalej, tu niczego nie ma.

W związku z najważniejszą premierą roku i związaną z nią dramą:

(wątek) Ciekawy artykuł w piśmie dla pań „Bluszcz”, numer z czerwca 1890. Napisany przez tajemniczego Doktora JS tekst tyczący kąpieli w morzu.

Nie wolno z kąpielami morskiemi przesadzać, bo zbyt długie powodować mogą „katary oskrzeli, nerwoból kulszowy, spazm krtani (zwłaszcza u histeryczek).”

Musiałam przeczytać wszystkie książki i listy Hajoty, by to napisać. I teraz liczyć na to, że chociaż biblioteki to kupią. Damulka z salonów literackich Warszawy w XIX wiecznej Afryce, próbuje uprawiać kawę i wejść na szczyt wulkanu.