กอดๆ คุณกานดานะคะ เป็นกำลังใจให้คุณกานดาเสมอ

เหล่าหนุ่มๆ ที่มองตาปริบๆ ก้คือหงิ๋งไปหมด

พี่โยร้ายอะ ร้ายมาก นี่ขออนุญาตไม่ยกยจจังให้นะคะ😾

กรี้ดดดดดดดดด พี่โย กรี้ดดดดดดด นี่มันอะไร ยจจังยังเปนเบบี๋นะ!!!! มาจุ๊บจั๊บได้ไง!!!!!!!!!!

โอ้ยยจจังงงง ความคิดน่าหอมหัวมาก

แต่ในคราวนี้อิซางิกลับเลือกที่จะล้มตัวนอนไปเลยทันทีที่ได้อ่านจนจบ เพราะถ้าหากว่าฮิโอริไม่ได้มีความรู้สึกที่ตรงกัน ความสัมพันธ์ที่เคยดีมาตลอด มันก็อาจจะแย่ลงได้ในพริบตา

'ทำไม่ได้หรอก ก็ฮิโอริไม่ได้ชอบฉันนี่นา ขืนพูดออกไป คงได้เสียเพื่อนกันแน่ ๆ เลย' (38)

แล้วมันก็เขียนข้อความขึ้นมาให้อิซางิอ่านว่า Soulmate (คู่แท้)

อิซางิที่ไม่สามารถรับความเขินไปได้มากกว่านี้แล้ว เจ้าตัวจึงเป็นลมล้มพับไปทันที แต่โชคดีที่ฮิโอริจับตัวอิซางิขึ้นมาอุ้มเอาไว้ได้ทัน

"เฮ้อ ป่วยเห็น ๆ เลยเนี่ยอิซางิ ชอบทำให้เป็นห่วงอยู่เรื่อยเลย" (28)

แต่มันก็ดันมีตัวแปรที่ไม่คาดคิดโผล่ขึ้นมา อิซางิจึงไม่รู้จริง ๆ ว่าตัวเองสมควรที่จะทำยังไงต่อไปดี

"ไอ้ด้ายบ้านี่! หายไปเดี๋ยวนี้เลยนะ! แกกำลังทำให้ฉันมอง---

"นี่นายกำลังคุยกับใครอยู่น่ะอิซางิ?" เป็นเสียงของฮิโอริที่ดังแทรกขึ้นมาอย่างเป็นห่วงพร้อมกับเสียงรอยเท้าที่เดินเข้ามาเรื่อย ๆ จนมาหยุดยืนอยู่ที่ห้องด้านในสุดที่อิซางิอยู่

"เป็นอะไรหรือเปล่า วันนี้นายดูแปลก ๆ ไปนะอิซางิ" (19)

แล้วสึนะถึงได้เดินไปหาโกคุเดระกับยามาโมโตะต่อเป็นห้องสุดท้าย

และทันทีที่โกคุเดระได้หันมาเห็นใบหน้าของคนที่ตัวเองเคารพรักอย่างสุดหัวใจ เจ้าตัวก็รีบวิ่งมากอดเอวของสึนะไว้แน่นทันที โดยที่ยามาโมโตะเองก็มายืนอยู่ข้าง ๆ สึนะด้วยเช่นกัน

"ในที่สุดผมก็ได้กลับมาอยู่กับรุ่นที่ 10 แล้ว!!! ฮือ ไม่เอาแบบนี้แล้วนะครับ ผมรู้สึกเหมือนจะขาดใจตายเลย" (177)

THE END.

ด้ายแดงพวกนั้นมันพันรอบตัวฮิโอริ แล้วด้านบนก็มีการบิดเป็นรูปลูกศรที่ชี้ลงมาที่ฮิโอริ แล้วปลายลูกศรก็มีตัวอักษรภาษาอังกฤษว่า TRUE LOVE

"ไม่ไหวแล้วโว้ย!!!" อิซางิจึงลืมตัวเผลอตะโกนขึ้นมาเสียงดังลั่นไปทั่วสนาม

เอโกะกับพวกเพื่อน ๆ ร่วมทีมจึงพากันหันมามองทางอิซางิอย่างตกใจเลยทันที (10)

"ก็ที่มันเป็นแบบนี้ ไม่ใช่เป็นเพราะว่าโดนนักฆ่ากับแก๊งมาเฟียหล่อหลอมมารึไง"

เพราะหลังจากที่สึนะกับคนอื่น ๆ ได้กลับไปในอดีตกันเรียบร้อยแล้ว พวกเขาก็ยังได้เอาความทรงจำจากในอนาคตไปเป็นของฝากให้กับคนที่ไม่ได้ข้ามเวลาไปจัดการเบียคุรันด้วย

แล้วสึนะในวัย 14 ปี ก็ได้พี่เลี้ยงเป็นแก๊งนักฆ่าชื่อดังของอิตาลีมาคอยขัดเกลาฝีมือ (?) ให้นั่นเอง (163)

แล้วสึนะก็กะพริบตาลงแบบจงใจที่จะให้หยดน้ำตาไหลลงมาอาบใบหน้า

ซันซัสจึงจิ๊ปากขึ้นมาอย่างหงุดหงิด ก่อนที่เจ้าตัวจะลุกขึ้นเดินเข้ามาหาคนเด็กกว่า

"ไม่ได้เครียด แล้วก็จะไม่เป็นแบบนี้อีกแล้ว เลิกร้องไห้สักที มันน่ารำคาญ" แล้วซันซัสก็เอื้อมมือของตัวเองไปวางไว้บนศีรษะของคนเด็กกว่าด้วย (153)

วิธีสงบศึกของบอสวองโกเล่ที่ได้ผลที่สุด

แล้วสึนะก็จัดการหอมแก้มโกคุเดระกับยามาโมโตะกันไปคนละฟอดใหญ่

ซึ่งมันก็สามารถทำให้สองคนนี้รู้สึกอึ้งขึ้นมาจนทำอะไรต่อไม่ถูกเลยสักนิด แถมเรื่องที่จะตีกันเมื่อกี้นี้ โกคุเดระกับยามาโมโตะก็ได้ลืมมันไปหมดสิ้นแล้ว

"แทนคำขอบคุณของฉันนะโกคุเดระ ยามาโมโตะ เพราะถ้าไม่มีพวกนายอยู่ด้วย ฉันก็คงแย่แน่ ๆ เลย" (133)

"บอกไว้ก่อนนะ ว่าฉันไม่ได้ใจดีแบบคิล อย่าดื้อให้มันมากก็แล้วกัน"

อารุกะจำได้ว่านี่คือเสียงของพี่ชายคนโตอย่างอิรูมิ เธอจึงหันขวับไปมองอย่างไม่เข้าใจว่าอิรูมิจะมาพูดแบบนี้กับเธอทำไมกัน

"ขอบคุณทั้งเธอและนานิกะที่ช่วยพาคิลกลับมาหากอน และจนกว่าที่คิลจะมารับเธอไป ฉันก็จะพาเธอออกไปข้างนอกเอง" (33)

คิรัวร์นี่ขนลุกแทนคนโดนเค้น😭😭😭😭

พี่ต้นอ่อนตาสวยใจดีคนนั้นไงชาร์ลจัง~<

"พูดธุระของนายออกมา ฉันมีเวลาไม่มาก" คิรัวร์พูดแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสนิท อิรูมิจึงถอนหายใจออกมาเล็กน้อย แล้วถึงค่อยพูดออปไปว่า

"เมื่อไหร่จะกลับไปสืบทอดกิจการของตระกูล ทุกคนกำลังรอ---

"พ่อแม่ฉันไม่ได้มีฉันเป็นลูกแค่คนเดียว ถ้าหาคนอื่นมาทำแทนไม่ได้ ก็ปล่อยให้มันเจ๊งไป มานี่อารุกะ พวกเราจะไปกันแล้ว" (11)

นี่เป็นพี่อิรูมิคือร่ำไห้แล้ว คิลรักกอนมากกว่านี่จัง (ถึงแม้นางจะทำตุวเองก้เหอะ) แต่คิลคุงอย่าเข้าสู่ด้านมือขนาดนี้เลยนะ กอนจะไม่สบายใจเอาได้นะลูก😭 ไหนจะอิลูกะอีก🥹🥹

เราเตรียมน้ำตาและทิชชู่พร้อมแล้วค่ะ!

สึมล่วงหน้าเลยค่ะ....

สำหรับเราเราว่ามันก็หนักจริงๆ นะคุณกานดาทั้งเรื่แงใหม่ที่อัพทุกวันและการรีไรท์เรื่องเก่าๆ หรือก้อปมาลง คือมันหนักมากจริงๆ เพราะงั้นมันไม่ได้ดูมักง่ายเลยนะคะ😭 กอดปุๆ คุณกานดาล้านทีเลย!

สึคุงเตรียมงอนถ้าเห็นกระดาษ