มัมหมีน้องลูมีน✨
“อันมิตสึ” ขนมหวานดั้งเดิมของญี่ปุ่น
มาจัดเสิร์ฟในแบบน่ารัก อ่อนโยน พร้อมกลิ่นอายวะบิซาบิ
ขนมหวานญี่ปุ่นแสนอร่อย เหมาะที่สุดสำหรับหน้าร้อน
อันมิตสึชาเขียวโมจิอุ้งมือ, อันมิตสึผลไม้กับซอฟต์ครีมมัทฉะ, อันมิตสึสตรอว์เบอร์รี่โมจิก้อนโต หวานสดชื่น♡
แวะมานั่งพักผ่อนกับเพื่อนหลังเลิกเรียน แล้วเติมความสุขเบา ๆ ด้วยขนมสไตล์ญี่ปุ่นกันนะ
“อันมิตสึ” ขนมหวานดั้งเดิมของญี่ปุ่น
มาจัดเสิร์ฟในแบบน่ารัก อ่อนโยน พร้อมกลิ่นอายวะบิซาบิ
ขนมหวานญี่ปุ่นแสนอร่อย เหมาะที่สุดสำหรับหน้าร้อน
อันมิตสึชาเขียวโมจิอุ้งมือ, อันมิตสึผลไม้กับซอฟต์ครีมมัทฉะ, อันมิตสึสตรอว์เบอร์รี่โมจิก้อนโต หวานสดชื่น♡
แวะมานั่งพักผ่อนกับเพื่อนหลังเลิกเรียน แล้วเติมความสุขเบา ๆ ด้วยขนมสไตล์ญี่ปุ่นกันนะ
"ได้สิ ผมจะไม่หายไปไหนอีกแล้วนะคลาร่า" แล้วหลังจากนั้นอิรุมะนั่งกอดคลาร่าปลอบอีกสักพัก คลาร่าถึงได้สงบลง
แล้วอิรุมะก็ช่วยประคองตัวให้คลาร่ากลับไปนอนอยู่บนเตียงเหมือนเดิม
"คลาร่าต้องพักผ่อนเยอะ ๆ นะ จะได้หายไว ๆ" (243)
"ได้สิ ผมจะไม่หายไปไหนอีกแล้วนะคลาร่า" แล้วหลังจากนั้นอิรุมะนั่งกอดคลาร่าปลอบอีกสักพัก คลาร่าถึงได้สงบลง
แล้วอิรุมะก็ช่วยประคองตัวให้คลาร่ากลับไปนอนอยู่บนเตียงเหมือนเดิม
"คลาร่าต้องพักผ่อนเยอะ ๆ นะ จะได้หายไว ๆ" (243)
แต่โอเปร่าที่เป็นหัวข้อหลักในการนินทากลับยังมีสีหน้าที่เป็นปกติอยู่ อิรุมะจึงอดที่จะถามออกมาอย่างเสียไม่ได้ว่า
"โอเปร่าซังไม่รู้สึกเขินบ้างเหรอครับ?"
"ไม่นะครับท่านอิรุมะ ก็มันคือเรื่องจริงนี่นาที่ผมดูดี แล้วทำไมผมถึงจะต้องเขินด่วยล่ะครับ" (275)
แต่โอเปร่าที่เป็นหัวข้อหลักในการนินทากลับยังมีสีหน้าที่เป็นปกติอยู่ อิรุมะจึงอดที่จะถามออกมาอย่างเสียไม่ได้ว่า
"โอเปร่าซังไม่รู้สึกเขินบ้างเหรอครับ?"
"ไม่นะครับท่านอิรุมะ ก็มันคือเรื่องจริงนี่นาที่ผมดูดี แล้วทำไมผมถึงจะต้องเขินด่วยล่ะครับ" (275)
แต่ยังไงเรื่องของอาจารย์ชิชิดะ มันก็ต้องไปถึงหูของอาจารย์โอเปร่าอยู่ดี
เพราะฉะนั้นถ้าอาจารย์ชิชิดะมีความจริงใจและอยากจะปกป้องอิรุมะคุงจริง ๆ
อาจารย์ชิชิดะก็มาทำสัญญาเลือดกับอิรุมะคุงนะครับ" (266)
แต่ยังไงเรื่องของอาจารย์ชิชิดะ มันก็ต้องไปถึงหูของอาจารย์โอเปร่าอยู่ดี
เพราะฉะนั้นถ้าอาจารย์ชิชิดะมีความจริงใจและอยากจะปกป้องอิรุมะคุงจริง ๆ
อาจารย์ชิชิดะก็มาทำสัญญาเลือดกับอิรุมะคุงนะครับ" (266)
โอเปร่าก็ยังคงยืนยันคำเดิมของตัวเองขึ้นมา พร้อมกับเอื้อมมือไปลูบหัวของอิรุมะเบา ๆ ด้วย
"ท่านอิรุมะไม่ต้องคิดมากนะครับ เพราะพวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ยังไงก็ต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้ว ผมเต็มใจจริง ๆ" (255)
โอเปร่าก็ยังคงยืนยันคำเดิมของตัวเองขึ้นมา พร้อมกับเอื้อมมือไปลูบหัวของอิรุมะเบา ๆ ด้วย
"ท่านอิรุมะไม่ต้องคิดมากนะครับ เพราะพวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ยังไงก็ต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้ว ผมเต็มใจจริง ๆ" (255)
โอเปร่าที่ได้ยินแบบนี้แล้วจึงจิ๊ปากขึ้นมาเล็กน้อยอย่างหงุดหงิด ก่อนที่จะกัดฟันพูดออกมาว่า
"บางทีฉันก็หงุดหงิดในความซื่อตรงของแกอยู่เหมือนกันนะอัสโมเดอุส"
แต่เหตุการณ์ในครั้งนี้มันก็สามารถทำให้โอเปร่ารู้แล้วว่า อลิสมีความจงรักภักดีต่ออิรุมะอยู่จริง ๆ (214)
โอเปร่าที่ได้ยินแบบนี้แล้วจึงจิ๊ปากขึ้นมาเล็กน้อยอย่างหงุดหงิด ก่อนที่จะกัดฟันพูดออกมาว่า
"บางทีฉันก็หงุดหงิดในความซื่อตรงของแกอยู่เหมือนกันนะอัสโมเดอุส"
แต่เหตุการณ์ในครั้งนี้มันก็สามารถทำให้โอเปร่ารู้แล้วว่า อลิสมีความจงรักภักดีต่ออิรุมะอยู่จริง ๆ (214)
ชิชิดะก็จะเดินไปช่วยพวกคนงานพรวนดินปลูกต้นไม้ หรือไม่ก็ไปช่วยอาจารย์ซูซี่ดูแลพวกต้นไม้ปิศาจที่อยู่ในเรือนกระจกแทน
'หรือว่าเรากับพวกคาเลโก้จะคิดมากกันไปเอง' (232)
ชิชิดะก็จะเดินไปช่วยพวกคนงานพรวนดินปลูกต้นไม้ หรือไม่ก็ไปช่วยอาจารย์ซูซี่ดูแลพวกต้นไม้ปิศาจที่อยู่ในเรือนกระจกแทน
'หรือว่าเรากับพวกคาเลโก้จะคิดมากกันไปเอง' (232)
เพราะฉะนั้นพวกแกกับฉันจะต้องมาช่วยกันแย่งชิงพื้นที่ตรงนี้ให้ได้ก่อนมาเฟียแก๊งอื่น
เพื่อที่บอสจะได้กลับแก๊งไปอย่างสง่างาม แล้วพวกลูกน้องกับแก๊งพันธมิตรจะได้ไม่ต้องรู้สึกเคลือบแคลงใจอะไรขึ้นมาอีก" (198)
เพราะฉะนั้นพวกแกกับฉันจะต้องมาช่วยกันแย่งชิงพื้นที่ตรงนี้ให้ได้ก่อนมาเฟียแก๊งอื่น
เพื่อที่บอสจะได้กลับแก๊งไปอย่างสง่างาม แล้วพวกลูกน้องกับแก๊งพันธมิตรจะได้ไม่ต้องรู้สึกเคลือบแคลงใจอะไรขึ้นมาอีก" (198)
ทีเวลาตนอื่นขอร้องให้เรียกฉันออกไปแกล้ง แกเรียกได้ แต่ถ้าถึงเวลาฉุกเฉินแล้วแกไม่เรียกฉันออกไปช่วยนะ น่าดู'
ถึงคาเลโก้จะดูเป็นอาจารย์ที่โหดเหี้ยมไปบ้าง แต่อิรุมะก็สัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายก็ยังเป็นอาจารย์ที่ดีอยู่วันยันค่ำ (149)
ทีเวลาตนอื่นขอร้องให้เรียกฉันออกไปแกล้ง แกเรียกได้ แต่ถ้าถึงเวลาฉุกเฉินแล้วแกไม่เรียกฉันออกไปช่วยนะ น่าดู'
ถึงคาเลโก้จะดูเป็นอาจารย์ที่โหดเหี้ยมไปบ้าง แต่อิรุมะก็สัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายก็ยังเป็นอาจารย์ที่ดีอยู่วันยันค่ำ (149)
อลิสคิดเพียงแค่ว่า ถ้าอิรุมะกลับมา อิรุมะก็จะได้ดีใจและมีความสุข เมื่อได้เห็นหนังสือที่ตัวเองชอบอยู่เต็มชั้น (93)
อลิสคิดเพียงแค่ว่า ถ้าอิรุมะกลับมา อิรุมะก็จะได้ดีใจและมีความสุข เมื่อได้เห็นหนังสือที่ตัวเองชอบอยู่เต็มชั้น (93)
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นมา มันกลับตรงข้ามกับสิ่งที่อิรุมะคิดเอาไว้ทั้งหมดเลย
โอเปร่าลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินตรงเข้ามากอดอิรุมะเอาไว้แน่น...
ซึ่งมันก็ไม่มีทั้งคำด่าทอ หรือการเขกหัวเหมือนอย่างที่โอเปร่าชอบทำในตอนที่อิรุมะคิดอะไรแปลก ๆ ขึ้นมา (49)
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นมา มันกลับตรงข้ามกับสิ่งที่อิรุมะคิดเอาไว้ทั้งหมดเลย
โอเปร่าลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินตรงเข้ามากอดอิรุมะเอาไว้แน่น...
ซึ่งมันก็ไม่มีทั้งคำด่าทอ หรือการเขกหัวเหมือนอย่างที่โอเปร่าชอบทำในตอนที่อิรุมะคิดอะไรแปลก ๆ ขึ้นมา (49)
แล้วบารัมก็สามารถเข้าใจในสิ่งที่คาเลโก้ต้องการที่จะสื่อออกมาผ่านคำพูดติดตลกเมื่อกี้นี้อีกด้วย
'รุ่นพี่นี่ขู่แรงชะมัดเลย ให้ตายเถอะอิรุมะ โชคดีที่คราวนี้คาเลโก้ยอมช่วยเธอ
แล้วความใจดีของเธอมันกำลังเป็นดาบสองคมอยู่จริง ๆ' (80)
แล้วบารัมก็สามารถเข้าใจในสิ่งที่คาเลโก้ต้องการที่จะสื่อออกมาผ่านคำพูดติดตลกเมื่อกี้นี้อีกด้วย
'รุ่นพี่นี่ขู่แรงชะมัดเลย ให้ตายเถอะอิรุมะ โชคดีที่คราวนี้คาเลโก้ยอมช่วยเธอ
แล้วความใจดีของเธอมันกำลังเป็นดาบสองคมอยู่จริง ๆ' (80)
อิรุมะไม่เคยคิดที่จะบอกเรื่องที่ตัวเองเป็นมนุษย์ให้คนอื่นฟังนอกจากอาจารย์บารัมเลย เพราะอาจารย์บารัมดูใจดี และไม่น่าจะจับอิรุมะกิน อิรุมะถึงได้กล้าบอกว่าตัวเองเป็นมนุษย์กับอีกฝ่ายไป (1)
#คลังฟิคของกานดา #ออลอิรุมะ
อิรุมะไม่เคยคิดที่จะบอกเรื่องที่ตัวเองเป็นมนุษย์ให้คนอื่นฟังนอกจากอาจารย์บารัมเลย เพราะอาจารย์บารัมดูใจดี และไม่น่าจะจับอิรุมะกิน อิรุมะถึงได้กล้าบอกว่าตัวเองเป็นมนุษย์กับอีกฝ่ายไป (1)
#คลังฟิคของกานดา #ออลอิรุมะ
อิรุมะก็รู้สึกตกใจขึ้นมา จนทำถุงใส่องุ่นกับแอปเปิ้ลตกลงไปที่พื้น
"อะ...โอเปร่า...ซัง"
เพราะเบื้องหน้าของอิรุมะก็คือโอเปร่าที่กำลังนั่งทำหน้าไม่พอใจอยู่บนเตียง (48)
อิรุมะก็รู้สึกตกใจขึ้นมา จนทำถุงใส่องุ่นกับแอปเปิ้ลตกลงไปที่พื้น
"อะ...โอเปร่า...ซัง"
เพราะเบื้องหน้าของอิรุมะก็คือโอเปร่าที่กำลังนั่งทำหน้าไม่พอใจอยู่บนเตียง (48)
what if ถ้าหากว่าอิรุมะคิดว่าตัวเองไม่เหมาะสมที่จะเป็นนายน้อยของแก๊งบาบิล จนเลือกที่จะออกจากแก๊งไปเงียบ ๆ มันจะเกิดอะไรขึ้น?
อิรุมะคิดถึงเรื่องนี้มาได้สักพักแล้ว เพราะแต่เดิมเจ้าตัวก็ไม่ใช่หลานแท้ ๆ ของซัลลิแวน (1)
#ออลอิรุมะ #คลังฟิคของกานดา
what if ถ้าหากว่าอิรุมะคิดว่าตัวเองไม่เหมาะสมที่จะเป็นนายน้อยของแก๊งบาบิล จนเลือกที่จะออกจากแก๊งไปเงียบ ๆ มันจะเกิดอะไรขึ้น?
อิรุมะคิดถึงเรื่องนี้มาได้สักพักแล้ว เพราะแต่เดิมเจ้าตัวก็ไม่ใช่หลานแท้ ๆ ของซัลลิแวน (1)
#ออลอิรุมะ #คลังฟิคของกานดา
จากนั้นซาเอะก็หันหน้าไปคุยกับแม่ของอิซางิต่อ
"คุณน้าครับ ผมขอพาน้องไปเล่นเตะบอลด้วยกันได้ไหมครับ ที่สนามเด็กเล่นตรงนั้น"
"ได้จ้ะ แต่อย่ากลับกันเย็นมากนะลูก" อิโยะตอบกลับไปพร้อมกับรอยยิ้ม
"ได้ครับ เดี๋ยวผมกับรินจะเดินไปส่งน้องเอง" (33)
จากนั้นซาเอะก็หันหน้าไปคุยกับแม่ของอิซางิต่อ
"คุณน้าครับ ผมขอพาน้องไปเล่นเตะบอลด้วยกันได้ไหมครับ ที่สนามเด็กเล่นตรงนั้น"
"ได้จ้ะ แต่อย่ากลับกันเย็นมากนะลูก" อิโยะตอบกลับไปพร้อมกับรอยยิ้ม
"ได้ครับ เดี๋ยวผมกับรินจะเดินไปส่งน้องเอง" (33)
พล็อตไม่มี โทนเรื่องก็ยังไม่ได้กำหนด ลงไปก่อนเพราะความฟินล้วน ๆ แต่เราลากได้จนจบแน่นอนค่ะ 55555555
ความทรงจำในวัยเด็กของไกเซอร์มันขาด ๆ หาย ๆ ไปบางส่วน เพราะส่วนใหญ่มันก็มีแต่เรื่องที่ไม่ค่อยดี
ตัวไกเซอร์จึงพยายามกดความทรงจำพวกนั้นลงไปให้ลึกมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ (1)
#ออลอิซา #ไคอิซา #คลังฟิคของกานดา
พล็อตไม่มี โทนเรื่องก็ยังไม่ได้กำหนด ลงไปก่อนเพราะความฟินล้วน ๆ แต่เราลากได้จนจบแน่นอนค่ะ 55555555