ต้องขอแสดงความเสียใจด้วย เพราะว่าคุณนั้นคิด ‘ผิด’
เพราะผู้ที่อยู่จุดสูงสุดของโบฟูรินแห่งนี้นั้นกลับไม่ใช่ใครไหน แต่เป็น!
“แง๊ว!”
“ไม่มูหูสิซากุระคุง เหมียว ๆ น้า”
ลูกแมวน้อยซากุระคุงแห่งโบฟูรินนั่นเอง!
ต้องขอแสดงความเสียใจด้วย เพราะว่าคุณนั้นคิด ‘ผิด’
เพราะผู้ที่อยู่จุดสูงสุดของโบฟูรินแห่งนี้นั้นกลับไม่ใช่ใครไหน แต่เป็น!
“แง๊ว!”
“ไม่มูหูสิซากุระคุง เหมียว ๆ น้า”
ลูกแมวน้อยซากุระคุงแห่งโบฟูรินนั่นเอง!
จากนั้นซากุระก็ลากทั้งพี่ชายกับเพื่อนสนิทของตัวเองไปเล่นเครื่องเล่นแต่ละอย่างแบบมีความสุข
เพราะซากุระเคยคิดมาตลอดว่า ถ้าได้ไปเที่ยวกับคนสำคัญของตัวเอง มันจะรู้สึกยังไงขึ้นมาบ้าง
และในวันนี้ซากุระก็ได้คำตอบของมันแล้ว... (284)
จากนั้นซากุระก็ลากทั้งพี่ชายกับเพื่อนสนิทของตัวเองไปเล่นเครื่องเล่นแต่ละอย่างแบบมีความสุข
เพราะซากุระเคยคิดมาตลอดว่า ถ้าได้ไปเที่ยวกับคนสำคัญของตัวเอง มันจะรู้สึกยังไงขึ้นมาบ้าง
และในวันนี้ซากุระก็ได้คำตอบของมันแล้ว... (284)
“ สึ — บา — กิ !
สุขสันต์วันเกิดนะ ! 🎉 ”
ไฟห้องเรียนถูกเปิดขึ้น พร้อมกับอุเมมิยะที่ถือเค้กอยู่
เป็นเค้กสตอเบอร์รี่หน้าตาเรียบง่ายก้อนหนึ่งสำหรับเจ้าของวันเกิด
“ ยังไม่ได้ปักเทียนเลย ! กลัวจะไหลลงเค้กก่อนน่ะ ! งั้นปักแล้วมาอธิษฐานกันเถอะ ! ”
“ สึ — บา — กิ !
สุขสันต์วันเกิดนะ ! 🎉 ”
ไฟห้องเรียนถูกเปิดขึ้น พร้อมกับอุเมมิยะที่ถือเค้กอยู่
เป็นเค้กสตอเบอร์รี่หน้าตาเรียบง่ายก้อนหนึ่งสำหรับเจ้าของวันเกิด
“ ยังไม่ได้ปักเทียนเลย ! กลัวจะไหลลงเค้กก่อนน่ะ ! งั้นปักแล้วมาอธิษฐานกันเถอะ ! ”
#ออลซากุ #allsaku
(ไม่อิงเส้นเรื่องหลัก)
การวิวาทครั้งแล้วครั้งเล่า สองกำปั้นยังคงวาดลวดลายเตะต่อยผู้ที่ถูกเรียกว่าเป็นศัตรู
เพียงเพื่อแถลงความสงสัย ไขข้อข้องใจให้กับตัวตนอันกลวงเปล่า ไม่อาจประเมินคุณค่าใดๆได้
จำนวนผู้คนที่ผ่านกำปั้นไป เป็นเสมือนเหรียญรางวัลที่คอยย้ำเตือนถึงคุณค่าของตนเอง ซากุระเคยคิดแบบนั้น
#ออลซากุ #allsaku
(ไม่อิงเส้นเรื่องหลัก)
การวิวาทครั้งแล้วครั้งเล่า สองกำปั้นยังคงวาดลวดลายเตะต่อยผู้ที่ถูกเรียกว่าเป็นศัตรู
เพียงเพื่อแถลงความสงสัย ไขข้อข้องใจให้กับตัวตนอันกลวงเปล่า ไม่อาจประเมินคุณค่าใดๆได้
จำนวนผู้คนที่ผ่านกำปั้นไป เป็นเสมือนเหรียญรางวัลที่คอยย้ำเตือนถึงคุณค่าของตนเอง ซากุระเคยคิดแบบนั้น
#ออลซากุ #allsaku
ไม่เคยมีใครรู้ ว่าซากุระนั้นชอบแมวขนาดไหน เพราะไลฟ์สไตล์ที่ค่อนข้างธรรมดาและจำเจ จึงดูไม่ค่อยออกนัก แต่ก็ไม่มีใครรู้เช่นกัน ว่าซากุระเองก็ไม่ค่อยชอบสุนัขพันธุ์ใหญ่เสียเท่าไหร่
((8/8 สุขสันต์วันแมวโลกค่ะ))
เหตุเกิดจาก เมื่อประมาณช่วงเกือบเดือนก่อน
ฤดูร้อนอันน่าตื่นเต้นที่ย่ำเท้าเข้ามาใกล้
#ออลซากุ #allsaku
ไม่เคยมีใครรู้ ว่าซากุระนั้นชอบแมวขนาดไหน เพราะไลฟ์สไตล์ที่ค่อนข้างธรรมดาและจำเจ จึงดูไม่ค่อยออกนัก แต่ก็ไม่มีใครรู้เช่นกัน ว่าซากุระเองก็ไม่ค่อยชอบสุนัขพันธุ์ใหญ่เสียเท่าไหร่
((8/8 สุขสันต์วันแมวโลกค่ะ))
เหตุเกิดจาก เมื่อประมาณช่วงเกือบเดือนก่อน
ฤดูร้อนอันน่าตื่นเต้นที่ย่ำเท้าเข้ามาใกล้
"รูดสนุกเลยนะแม่" จากนั้นชิโนบุก็หัวเราะขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินเข้าไปหาอุเมมิยะ
"รู้เรื่องจากเรโกะแล้วใช่ไหมครับ?" และเมื่อชิโนบุเห็นว่าอุเมมิยะพยักหน้ารับแล้ว เจ้าตัวจึงยื่นมือของตัวเอง (180)
"รูดสนุกเลยนะแม่" จากนั้นชิโนบุก็หัวเราะขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินเข้าไปหาอุเมมิยะ
"รู้เรื่องจากเรโกะแล้วใช่ไหมครับ?" และเมื่อชิโนบุเห็นว่าอุเมมิยะพยักหน้ารับแล้ว เจ้าตัวจึงยื่นมือของตัวเอง (180)
'ขอให้จิกะอย่าสงสัยอะไรเราเพิ่มขึ้นมาอีกเลย' เอ็นโดพยายามคิดภาวนาขึ้นมาซ้ำ ๆ และในที่สุดคำอธิษฐานของเอ็นโดก็เป็นจริง
"โอเค มาวางแผนกัน แกมีอะไรอยากจะเสนอไหมเอ็นโด" (274)
'ขอให้จิกะอย่าสงสัยอะไรเราเพิ่มขึ้นมาอีกเลย' เอ็นโดพยายามคิดภาวนาขึ้นมาซ้ำ ๆ และในที่สุดคำอธิษฐานของเอ็นโดก็เป็นจริง
"โอเค มาวางแผนกัน แกมีอะไรอยากจะเสนอไหมเอ็นโด" (274)
#ออลซากุ #allsaku
สมาชิกในห้องต่างแตกตื่น เมื่อเช้าวันหนึ่ง ซากุระมาโรงเรียนในสภาพที่เนื้อตัวมอมแมม และยังไม่ได้ทำแผลเรียบร้อยดีนัก
แม้จะไม่ได้มีแผลไหนที่ดูอันตราย แต่นั่นก็ไม่ทำให้เสียงบ่นจากทั่วสารทิศเบาลงเลยสักนิด
" ระวังตัวมากกว่านี้บ้างเถอะนะ ซากุระคุง "
สึบากิโนะเอ็ด
'ฮารุจังปลอดภัยแล้วจริง ๆ ใช่ไหมคะ?' โคโตฮะถามย้ำขึ้นมาอีกครั้งด้วยแววตาที่เริ่มเปล่งประกายขึ้นมา
'ใช่ค่ะ สบายใจได้แล้วนะ จะนอนต่อไปก็ได้ หรือถ้าหิวก็บอกลุงมาเลย ลุงจะได้หาอะไรมาให้กิน' เร็นโซตอบกลับไปพร้อมกับรอยยิ้ม ซึ่งคำตอบของเร็นโซนี้เองที่มันทำให้ (160)
'ฮารุจังปลอดภัยแล้วจริง ๆ ใช่ไหมคะ?' โคโตฮะถามย้ำขึ้นมาอีกครั้งด้วยแววตาที่เริ่มเปล่งประกายขึ้นมา
'ใช่ค่ะ สบายใจได้แล้วนะ จะนอนต่อไปก็ได้ หรือถ้าหิวก็บอกลุงมาเลย ลุงจะได้หาอะไรมาให้กิน' เร็นโซตอบกลับไปพร้อมกับรอยยิ้ม ซึ่งคำตอบของเร็นโซนี้เองที่มันทำให้ (160)
"ไม่อยากจะเชื่อเลยจริง ๆ"
"ใช่ ฉันเองก็ไม่อยากจะเชื่อเลยเหมือนกัน"
และในที่สุดสุโอกับนิเรอิก็ตัดสินใจว่าจะเอาเรื่องนี้ไปปรึกษากับอุเมมิยะ เพราะพวกเขาทั้ง 2 คนก็ไม่รู้ว่าจะต้องช่วยซากุระยังไงแล้วจริง ๆ (26)
"ไม่อยากจะเชื่อเลยจริง ๆ"
"ใช่ ฉันเองก็ไม่อยากจะเชื่อเลยเหมือนกัน"
และในที่สุดสุโอกับนิเรอิก็ตัดสินใจว่าจะเอาเรื่องนี้ไปปรึกษากับอุเมมิยะ เพราะพวกเขาทั้ง 2 คนก็ไม่รู้ว่าจะต้องช่วยซากุระยังไงแล้วจริง ๆ (26)
"อยากลูบก็ลูบสิ จะมาหยุดชะงักทำไม" ซากุระพูดอ้อมแอ้มขึ้นมาพร้อมกับใบหน้าที่ขึ้นสี เพราะเจ้าตัวไม่เคยมีใครสักคนมาทำแบบนี้ให้ก่อนเลย
จิกะยิ้มขึ้นมาอย่างดีใจก่อนที่จะค่อย ๆ วางมือข้างนั้นของตัวเองลูบไปที่หัวของซากุระเบา ๆ (256)
"อยากลูบก็ลูบสิ จะมาหยุดชะงักทำไม" ซากุระพูดอ้อมแอ้มขึ้นมาพร้อมกับใบหน้าที่ขึ้นสี เพราะเจ้าตัวไม่เคยมีใครสักคนมาทำแบบนี้ให้ก่อนเลย
จิกะยิ้มขึ้นมาอย่างดีใจก่อนที่จะค่อย ๆ วางมือข้างนั้นของตัวเองลูบไปที่หัวของซากุระเบา ๆ (256)
เมื่อได้ยินแบบนี้แล้ว สุโอกับซากุระจึงหันหน้ามามองกันเล็กน้อย ก่อนที่ซากุระจะจับตัวนิเรอิล็อกเอาไว้ แล้วสุโอก็จับมือข้างขวาของนิเรอิชูขึ้นมา
"เอ๊ะ! นี่แหวนใครเหรอครับ ผมไม่เคยใส่แหวนแบบนี้เลยนี่นา" (246)
เมื่อได้ยินแบบนี้แล้ว สุโอกับซากุระจึงหันหน้ามามองกันเล็กน้อย ก่อนที่ซากุระจะจับตัวนิเรอิล็อกเอาไว้ แล้วสุโอก็จับมือข้างขวาของนิเรอิชูขึ้นมา
"เอ๊ะ! นี่แหวนใครเหรอครับ ผมไม่เคยใส่แหวนแบบนี้เลยนี่นา" (246)
#ออลซากุ #allsaku
<⚠️TW: OOC, depression, self harm, attempt suicide, mentally abused, child abuse⚠️>
*มีเนื้อหาเกี่ยวกับโรคซึมเศร้า การทำร้ายตัวเอง การพยายามฆ่าตัวตาย ทำร้ายร่างกายเด็กและการทำร้ายจิตใจ*
กลิ่นอายของฝน สองเท้าเปล่าเล็กๆที่เปื้อนโคลน ซากุระ ฮารุกะเกลียดมัน
#ออลซากุ #allsaku
<⚠️TW: OOC, depression, self harm, attempt suicide, mentally abused, child abuse⚠️>
*มีเนื้อหาเกี่ยวกับโรคซึมเศร้า การทำร้ายตัวเอง การพยายามฆ่าตัวตาย ทำร้ายร่างกายเด็กและการทำร้ายจิตใจ*
กลิ่นอายของฝน สองเท้าเปล่าเล็กๆที่เปื้อนโคลน ซากุระ ฮารุกะเกลียดมัน
แต่แมวตัวนั้นก็เลือกที่จะเอาหัวมุดลงไปในถุงขนม แล้วมันก็พยายามลากอะไรสักอย่างออกมาจนสำเร็จ
"แม๊ว แม๊ว แม๊ว แม๊ว (เอ้านี่! ขนมที่ฉันชอบ ชัดยัง หรือจะให้ทำอะไรอีก!)"
แล้วนิเรอิก็เป็นลมล้มไปกองอยู่ที่พื้นทันที... (15)
แต่แมวตัวนั้นก็เลือกที่จะเอาหัวมุดลงไปในถุงขนม แล้วมันก็พยายามลากอะไรสักอย่างออกมาจนสำเร็จ
"แม๊ว แม๊ว แม๊ว แม๊ว (เอ้านี่! ขนมที่ฉันชอบ ชัดยัง หรือจะให้ทำอะไรอีก!)"
แล้วนิเรอิก็เป็นลมล้มไปกองอยู่ที่พื้นทันที... (15)
<⚠️Manga spoiler⚠️OOC100%,ไม่อิงความจริงกาวล้วนๆ>
*มีตลค.ที่ยังไม่ออกมาในอนิเมะ*
เดือนสุดท้ายของปีใกล้จะเริ่มต้น ลมหนาวพัดโบกราวกับคลื่นในมหาสมุทร ความหนาวเย็นทำเอาหนาวจนคิดอะไรไม่ออก นี่เป็นฤดูหนาวครั้งแรกของซากุระหลังจากที่ย้ายมาในเมืองนี้
ซากุระเกลียดฤดูหนาวที่ทำให้รู้สึกชาไปตั้งแต่หัวจรดเท้า
<⚠️Manga spoiler⚠️OOC100%,ไม่อิงความจริงกาวล้วนๆ>
*มีตลค.ที่ยังไม่ออกมาในอนิเมะ*
เดือนสุดท้ายของปีใกล้จะเริ่มต้น ลมหนาวพัดโบกราวกับคลื่นในมหาสมุทร ความหนาวเย็นทำเอาหนาวจนคิดอะไรไม่ออก นี่เป็นฤดูหนาวครั้งแรกของซากุระหลังจากที่ย้ายมาในเมืองนี้
ซากุระเกลียดฤดูหนาวที่ทำให้รู้สึกชาไปตั้งแต่หัวจรดเท้า
"แม๊ว แม๊ว แม๊ว แม๊ว แม๊ว แม๊ว (อะไรของนายเนี่ยสุโอ!!! เอ้ะ แล้วทำไมเสียงฉันมันถึงได้กลายเป็นแบบนี้!!!)" (7)
"แม๊ว แม๊ว แม๊ว แม๊ว แม๊ว แม๊ว (อะไรของนายเนี่ยสุโอ!!! เอ้ะ แล้วทำไมเสียงฉันมันถึงได้กลายเป็นแบบนี้!!!)" (7)
ในขณะที่ซากุระกำลังนอนหลับพักผ่อนอยู่นั้น ร่างกายของเจ้าตัวก็ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนกลายมาเป็นแมวลายขาวดำเหมือนวัว นอนอยู่บนที่นอนแทน
สุโอกับนิเรอิที่พากันเดินมารับซากุระไปโรงเรียนด้วยกันเหมือนอย่างทุก ๆ วันที่ผ่านมา (1)
#คลังฟิคของกานดา #ออลซากุ
ในขณะที่ซากุระกำลังนอนหลับพักผ่อนอยู่นั้น ร่างกายของเจ้าตัวก็ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนกลายมาเป็นแมวลายขาวดำเหมือนวัว นอนอยู่บนที่นอนแทน
สุโอกับนิเรอิที่พากันเดินมารับซากุระไปโรงเรียนด้วยกันเหมือนอย่างทุก ๆ วันที่ผ่านมา (1)
#คลังฟิคของกานดา #ออลซากุ
'ขอให้ฮารุจังปลอดภัย และความสุข ความสดใสร่าเริงนี้ก็ยังคงอยู่ไปจนโต' (145)
'ขอให้ฮารุจังปลอดภัย และความสุข ความสดใสร่าเริงนี้ก็ยังคงอยู่ไปจนโต' (145)
1. พล็อต What if ที่น้องสากลายเป็นแมวเมี๊ยว ๆ
2. พล็อตออลคาฟก้าที่โฮชินะกลายเป็นแมว ส่วนนารุมิกลายเป็นหมา ตอนที่ออกไปกำจัดไคจูด้วยกัน แล้วก็ถูกคาฟก้าเก็บไปเลี้ยง
3. พล็อตยุกกี้อิซา ที่พี่ยุกกี้ถูกปลดล็อกออกมาได้ก็เพราะน้อง แต่น้องดันมีสาเหตุที่ทำให้เลิกเตะบอล แล้วพี่ยุกกี้ก็ออกตามหาน้อง
1. พล็อต What if ที่น้องสากลายเป็นแมวเมี๊ยว ๆ
2. พล็อตออลคาฟก้าที่โฮชินะกลายเป็นแมว ส่วนนารุมิกลายเป็นหมา ตอนที่ออกไปกำจัดไคจูด้วยกัน แล้วก็ถูกคาฟก้าเก็บไปเลี้ยง
3. พล็อตยุกกี้อิซา ที่พี่ยุกกี้ถูกปลดล็อกออกมาได้ก็เพราะน้อง แต่น้องดันมีสาเหตุที่ทำให้เลิกเตะบอล แล้วพี่ยุกกี้ก็ออกตามหาน้อง
"แล้วแหวนนี่มาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงเหรอ" ซากุระถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกได้ถึงความสงสัย สุโอจึงยิ้มแห้ง ๆ ออกมาเล็กน้อย ก่อนที่จะพูดตอบออกไปว่า
"ก็พี่นายนั่นแหละที่ให้มา เขาบอกว่าให้นิเรอิเอาไปใส่ไว้ป้องกันตัวเอง" (234)
"แล้วแหวนนี่มาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงเหรอ" ซากุระถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกได้ถึงความสงสัย สุโอจึงยิ้มแห้ง ๆ ออกมาเล็กน้อย ก่อนที่จะพูดตอบออกไปว่า
"ก็พี่นายนั่นแหละที่ให้มา เขาบอกว่าให้นิเรอิเอาไปใส่ไว้ป้องกันตัวเอง" (234)
พี่เป็นห่วงฮารุกะนะ"
ซากุระเหลือบตาขึ้นไปมองจิกะเล็กน้อย ก่อนที่เจ้าตัวจะพูดตอบออกไปว่า
"อื้อ ย้ายก็ได้ แต่แกต้องทำข้าวเช้าให้ฉันกินเองทุกวันนะ" (177)
พี่เป็นห่วงฮารุกะนะ"
ซากุระเหลือบตาขึ้นไปมองจิกะเล็กน้อย ก่อนที่เจ้าตัวจะพูดตอบออกไปว่า
"อื้อ ย้ายก็ได้ แต่แกต้องทำข้าวเช้าให้ฉันกินเองทุกวันนะ" (177)