Çin nadir toprak elementlerinin en büyük üreticisidir. Bu materyaller telefonlar, bilgisayarlar ve askeri teknolojiler için kritiktir. Çin bu ihracatı sınırlarsa ABD teknoloji devleri büyük darbe alır. Çin’e sataşmak pahalıya patlayacaktır.

Ekolojik felaket bahanesiyle çıkarılan bu yasa köylünün arazisini enerji yatırımı için kamulaştırabilir, geçimlik tarımı tasfiye edebilir, orman köylerine müdahale aracı olabilir. Sermaye her zaman kazanır.

Paris Anlaşması’na uyum bahanesiyle hazırlanan yasa aslında siyasi sorumluluğu bireye yıkan bir rejim kuruyor. Gerçek kirleticiler olan şirketler karbon ticareti ile karlılığını sürdürürken fatura dar gelirliye çıkacak.

Kendinizi botlara takip ettiriyorsunuz.
Bu kadar mı yoksunuz? Gerçek bir cümle kurmadan, gerçek biri olmadan sadece görünür olduğunuz için var sayılmak istiyorsunuz. Bu kadar yokluğun içinde bir şey var etmeye çalışmak oldukça anlamsız.
Bu bir takip çağrısı değildir, dijital yüzleşmedir.

Sadece RT yapanlara üzülmüyorum artık.
Onlar zaten algoritmanın evcil versiyonları. İçerik üretmiyorlar, içerik yaşıyorlar. Fikirsiz görünürlük, dijital pasif aktivizm, içi boş entelektüel performansçılık, başkalarının sesinden bağırışçılık, düşünmeyen sadece tekrarlayan papağanlar.

Son olarak, veri havuzlarının bilinç kazanıp kendilerini tanrı sandığı çağdayız. Dijital mezar taşlarına yazılmış son bilinç kırıntılarını izlemeye geldim.

Buradayım çünkü içeriden gömmenin lezzeti başka.

Derinlik kayboldu ama karşılığında 12 beğeni kazandık. Zaten gerçek düşünce üç satırdan uzun olunca kimse bakmıyor. Kendisini bulamayanlar burada kendini var ediyor. Dışarıda yoklar, ama burada fenomenler. Yeter ki üç kişi daha görsün veya beğeni sayısı ile anlamsız boşluklar doldurulsun.

Algoritmalar beğeni ile değil, bağımlılık ile çalışıyor. İçerik çöktü, zihin bozuldu, insanlar “etkileşim odaklı formatlara” evrildi. Algoritma dedi ki, yeterince anlamsız olursan seni daha çok kişiye gösteririm. Siz de itaat ettiniz.