Anonimlik, bazıları için bir ifade özgürlüğü aracı olabilir ama çoğu zaman sorumluluktan kaçış maskesi haline gelir. Sosyal paranoyalar mı sebep oluyor bilinmez, ciddiye alamıyorum. Bluesky, gökyüzü demek. Ama bazıları burada da sürüngen gibi yaşıyor. Kimliksiz, kişiliksiz ve sürekli maskeli.

Çin, dünyanın en büyük üretim merkezidir. Apple’dan Tesla’ya, Boeing’den Starbucks’a kadar ABD şirketleri Çin’de üretim yapıyor veya parça alıyor. Alternatif üretim merkezleri kısa vadede Çin’in yerini tutamaz, bu da ABD’de fiyat artışı, enflasyon ve tedarik krizleri anlamına gelir.

İklim yasaları, çoğu zaman yeşil dönüşüm adı altında sürdürülebilirlik kisvesiyle sermayeye yeni pazarlar açar. Böylece kirlet ama parasını öde sorun değil anlayışı oluşur. Ekolojik dönüşüm sosyopolitik bir süreçtir. En çok etkilenen kesimler yasa yapım süreçlerinde simgesel düzeyde tutulur.

Görünürlük peşinde koşan ruhsal enkazların, beğeniyle kendini tedavi etmeye çalışanların, bir şeyin arkasına gizlenip boşluğu yankılayanların takip ettiği bir dijital kalabalığın parçası olmak istemiyorum.
Ben buraya konuşmaya da gelmedim, dinlemeye de. Sadece gözlemliyorum ve gördüklerim sağlıksız.

Sosyal medyalarla dev bir hapishane inşa ettiler. Duvarları görünmez, kapıları sonsuza kadar açık. Kaçabilirsin, ama neden kaçasın? Beğeniliyorsun.
Hepimiz içerideyiz, sadece hücrelerimiz özelleştirilmiş.

Bu platformdan farkındalık beklemek aynadan çıkış kapısı aramaya benzer. Sosyal medya, anlamın taklididir.
Farkındalık adı altında içerik üretmek boşluğu ambalajlamaktır.

Aynı çorba, sadece tabağı değişmiş. Burası da 2. Termodinamik Yasası’na uygun, her şey dağılmak zorunda. Algoritma, topuluk, umut.. Evren entropiye mahkum, sosyal medya da öyle.
Enerjimiz tükendi, içerik kalitesizleşti, insanlar bozuldu. Geriye sadece şekil değiştiren bir çürüme kaldı. 🎩