vermek gerekir. Adaletin felsefi olarak da geri getirilmeye, siyasal islamcıların ve liberallerin tahakkümünden ve esaretinden kurtarılmaya ihtiyacı var. Çünkü Aristoteles'in dediği gibi: "ne akşam yıldızı ne de sabah yıldızı adalet kadar olağanüstü değildir".

Tıpkı Aristoteleste olduğu gibi, tıpkı Marxta olduğu gibi. Olması gereken olması gereken yere, ait olan ait olduğu yere gelmeli. Adalet talebinin bu bağlamıyla ele alınması ve saf bir etik kavram olarak bakılmaması gerek. Toplumun adalet talebine, proletaryanın manevi silahı olan felsefeyle destek

eden yeni bir yoruma, kavramı felsefi olarak tekrar diriltmeye ihtiyaç var. Ait olanı, olması gerekeni, olması gereken yere getirmek zorundayız. Adaletsizlik, Eski Yunan köklerinden itibaren bu yerinden edilmişliğin, yerli yerinde olmayışın, bir ihlalin adıydı.

Bir kısım ise "dağıtıcı adalet", "sosyal adalet" vs gibi kavramlaştırmalarla adelet kavramını kendi marksist yorumlarının merkezine yerleştirdi. Bugünün Türkiye'sinde ve dünyada ise, adalet kavramının felsefi köklerine geri dönmeye ve adaleti, "ait olanın ait olduğu yerde olması" ilkesinden hareket