Adalet kavramı ne yazık ki marksist düşünce yelpazesinin çoğunluğu tarafından benimsenmemiş, öne çıkarılmamış hatta karşı çıkılmış bir kavram olarak kaldı. Bir kısım marksist için ahlaki bir kavramlaştırma olarak yorumlandı ve marksist düşünceye aykırı bulundu.

Aristoteles Politika'da toplumu oluşturan unsurların temelde iki gruptan oluştuğunu belirtir: Zenginler ve yoksullar. Temel çatışma Marksist düşünceyi önceleyen biçimiyle sınıfsaldır. Adaleti ya da adaletsizliği de en temelde belirleyen bu uzlaşmaz zıtlıktır. Sorun hep sınıf sorunu, sınıf çatışması.

"Adalet, devlet içindeki insanları birbirine bağlayan bağdır; çünkü adaletin uygulanması – yani adil olanın belirlenmesi – siyasi toplumda düzenin ilkesidir. Devlet, birçok kişiden oluşur ve adalet, bu siyasal birlikteliğin düzenidir." (Aristoteles, Politika, 1279b)