#KzK_Story

[กระดาษบันทึก 1 แผ่น ที่ชิราคาเนะเขียน]

#KzK_Commu

“หากนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย”

“ผมก็จะสู้จนกว่าร่างกายนี้จะขยับไม่ได้แม้แต่ปลายนิ้ว”

白羽根•望̴̯̙͇̣̗̳̯̙̘͓͓͍̖͚́͒̆͊̅͛͊̈̐̃̀͑̽́̈͊̍光̵̝̰̫͚̖͍̗̮͓͙̭̮͑͛̈́̿̓͛̔͑͆̎̿͗͛̓̿̒ͅ | ชิราคาเนะ โ̴̳̜̥͇̪̟͈̝̘͉̘͈͉͑̏͗̿̽̏̎̄̒̏͌̑น̴̫͙͔̠͙͔̪̣̰̰͙͇̟͇̞͆̿̆̓̃̓͌͛̃̎͌̓̌̈́̑̇̍͋̊̈̈́ͅโ҉͚̯̝̦͙̯̮͈͚̱̰̪̣̞̝̳̦̯͍̞̳̠̟̓̀͆̊͌̌̐̐͂̉͐̉͌͂̂ซ̶̥̝͓̦̝͍͉̘̠̖̪̬̮̰̫̙̬̯̜͇͎́͋̔̆̄͌̅́͑̉̔̀̎̚ม̶̙̖̤̯̠̙̮̪̠̞̬̯̗̲͖̄̽̉́̾̎̍̀̿́̈́̈̉́̍̀̏̆̍̆̏̇̏ิ̴̖͉̖̠͖̥̭͔͕͙͇͔̟̓̃̃̈̀́̑̄͌̏̈͐̿̃̿̐̐͋̄́̚̚

1 年 | ชมรมศึกษาอิเฮน | กรีฑา

—แด่ตัวผมผู้ถูกกลืนหายจนหมดสิ้น—

Doc : Bio

(ทีมของเราเสียไป 2 หัวใจครับท่าน เต๋าไม่รักดีทำร้ายเราทั้งสอง🥀)

(คู่ผมกับอ.ยูกครับ)

[ชิราคาเนะ @̸̨͠!̵̧͡¿̴̧͡?̵̧͞■҉̨̛ : เหล่าผู้คนที่เคยจดจำชื่อของเขาไว้ได้เสียชีวิตลงทั้งหมด ]

[และตัวเขาจะใช้ชื่อ《โนโซมิ》 ต่อไป]

[M4-5]

#KzK_Story

| หลังกีฬาสี |

ในตอนนี้โนโซมิกำลังนั่งดีดกีต้าร์อยู่ซักมุมเงียบๆของห้าง เขานั่งอยู่คนเดียวและกำลังพึมพำอะไรซักอย่างอยู่ไม่หยุด

กีต้าร์ที่ดีดอยู่เขาก็ไปขอหยิบยืมมาจากร้านขายเครื่องดนตรีนั้นแหละ

ตัวเขาน่ะจริงๆไม่รู้วิธีเล่นของแบบนี้ด้วยซ้ำ วิธีจับคอร์ดก็ไม่รู้ ไม่รู้อะไรซักอย่างเลยเถอะ

อย่างน้อยที่นั้นมันก็มีหนังสือสอนเล่นให้เขาบ้าง จึงไม่ได้ดูไร้หนทางเกินไป

(เครดิตมีมปั่นๆครับ)

#KzK_Undoukai

[ชิราคาเนะ โนโซมิกับการดูแลคนเมา]

[ที่จะเรียกว่าดูแลได้มั้ยก็ไม่ใช่]

#KzK_Undoukai
[วันแรกที่เริ่มแข่งกีฬา]

โนโซมิสบตาคุณ

โนโซมิยิ้มให้คุณ

ทั้งที่ปกติไม่เป็นอย่างงั้น

ทุกอย่างในตัวเขาแปลกไป

แต่เป็นแบบนั้นเพียงครู่เดียวเท่านั้นแหละ

“สู้ๆนะครับ”

“อย่าแพ้ล่ะ”

คุณได้รับ ‘รอยยิ้มและกำลังใจจากโนโซมิ’

#KzK_Undoukai

โนโซมิหลีกหนีจากความวุ่นวายด้านล่างขึ้นมาบนชั้นสองเพื่อที่จะดูกีฬาจากมุมสูง

วันนี้เป็นอีกวันที่แม้จะเหนื่อยแต่มันก็สนุกมากสำหรับเขา…

.
.
.

เขามองคนที่กำลังแข่งอยู่ด้วยความเหม่อลอยเล็กน้อย

ทุกคนเก่งกันมาก พยายามอย่างสุดความสามารถที่มี
.
.
.
และมันคงจะดีกว่านี้ถ้ามันไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวที่อยู่ตรงนี้

มันคงจะดีถ้าพวกเราได้อยู่ด้วยกันตรงนี้…

”เฮ้อ คิดมากอีกแล้วสิ“

#KzK_Undoukai_tsunahiki

จบวันนี้ไปจะไม่มีใครจำเราได้

จบวันนี้ไปจะไม่มีใครจำเราได้

จบวันนี้ไป!!!???

ไม่เต้นแล้ววววววว

[ชิราคาเนะ โนโซมิ อับอายขายขี้หน้า โปรดอย่าจำเขาในชุดผึ้งเลย🥀]

[ไปจำกุหลาบขี้เมาข้างเขาเถอะ]

#KzK_Undoukai_Chase
#KzK_Undoukai

โนโซมิหลังจากเดินวุ่นวายหาจินเมนเคนมาหลายที่ ในที่สุดเขาก็เจอมัน แต่เอาเข้าจริงมันไม่ได้กำลังจะหนีเขาด้วยซ้ำ

มันทำแค่

นั่งอ้วนอยู่เฉยๆ

หรือจริงๆอันนี้ตัวแจกแต้มทำไมมันไม่ขยับหนีเขาเลย

เขามองหน้ามันเล็กน้อยแล้วก็พามันกลับมาส่งเอาคะแนนให้สีของตัวเอง

ให้ตายสิ

ดูเหมือนมันจะเกาะเขาแน่นเลยล่ะ

“…ถึงที่แล้ว”

“หมดหน้าที่แกแล้ว ไปเลย”

#KzK_Undoukai_tsunahiki

ก่อนที่จะเริ่มแข่งและตอนที่เขาเห็นชุดผึ้งที่เขาต้องใส่มัน

เขามีคำถามมากมายเต็มหัวไปหมด

เขาไม่เข้าใจอะไรซักอย่างบนโลกใบนี้

.
.
.
.

แถมตอนนี้เขาต้องไปเต้นด้วย

.
.
.

เพื่อทุกคน

ผมจะ….เสียสละเอง(?)

แล้วโนโซมิก็พูดออกมาทั้งน้ำตาแบบไร้สาเหตุ

[4]

[3]

[2]

จากนั้นไม่นานตัวเขาก็น้ำตาไหลออกมา ร้องไห้ต่อหน้ากรรมการตรงนั้นเลย

#KzK_Undoukai_Scavenger

[1]

โนโซมิจ้องสิ่งที่ตัวเองต้องไปหาอย่างเงียบเชียบด้วยสีหน้าอึนๆ เขาไม่พูดอะไรเลยซักนิด เพียงแค่จ้องมองเฉยๆ

[24]

Tw: คำพูดหดหู่‼️

“ผมเหนื่อย…”

“เหนื่อยมากๆเลยล่ะครับ…”

“แต่ว่า ผมยังไม่คิดจะทำอะไรแบบนั้นตอนนี้หรอก“

“แม้ผมจะเหนื่อยยากจนอยากตายมากี่ครั้งแล้วก็ไม่รู้”

“แต่ผมจะยังมีชีวิตและจะทนทุกข์ทรมานไปให้นานที่สุดครับ”

“เพื่อที่จะรักษาสัญญา”

“เพื่อที่จะได้เจอคนๆนั้น…”

“เพราะงั้นไม่ต้องห่วงกันมากหรอกครับ”

เขายิ้มให้ ลุกขึ้นยืนและเดินออกไป

[23]

และดอกสุดท้ายที่เขาหยิบคือ

ดอกไม้สีดำ

เขาหยิบมัน และใส่มันลงไปในช่อดอกไม้ของตนเอง

[15]

แรงบีบ

เอาล่ะ เขาไม่มั่นใจว่าจะทำได้ดี เพราะจริงๆเขาก็ไม่ใช่คนแรงเยอะเท่าไหร่ แต่พอบีบไปก็เยอะกว่าที่คาดไว้มากพอตัวเลยล่ะ

“นึกว่าจะได้น้อยกว่านี้ซะอีก…“

[13]

แล้วกิจกรรมสุดพิเศษที่ว่ามานั่นฟังดูอันตรายมาก เขาส่ายหน้าไปมา ปฏิเสธที่จะหลบไม้เบสบอลของคนตัวใหญ่กว่า เขารับรู้ได้เลยว่าเขาหลบมันไม่พ้นแน่ๆ

แค่วัดรีเฟคยังได้แค่นี้

โอเคสุดท้ายเขาก็ร่วมเขาการทดสอบ เขา…เขาหลบมันไม่พ้นจริงๆนั้นแหละ

โดนตีนิดหน่อย แต่ดีใจมากที่ตัวเองไม่น็อค

รีบไปห้องอื่นเถอะ

(ผม…พยายามแล้ว)

[12]

วัดการรีเฟคของร่างกาย

เป็นด่านที่เขาไม่แน่ใจเท่าไหร่ว่าจะทำได้ดีแค่ไหน เพราะเขาแทบไม่ได้พักผ่อนให้เพียงพอเลย

ผลตรวจอาจจะได้ไม่มากเท่าที่เขาคิดไว้ซักเท่าไหร่

แต่ตอนนี้ มันก็คงได้เท่านี้แหละ

[11]

การฟัง

เขาไม่มั่นใจเรื่องหูตัวเองเท่าไหร่หรอก แต่นี่ก็คงไม่ได้แย่มากนักสินะ

อย่างน้อยก็ดีที่หูเขาไม่ได้ตึงไปซก่อน