co/role dm24/7 ( คาร์ผู้เฒ่าผู้แก่ใจดี )
Status : ตอบช้ามาก แต่ทยอยตอบเรื่อยๆคับ
" อ้อ เด็กน้อยคนเมื่อวานนี่เอง.... เจ้า ใครแล้วนะ "
" ข้าความจำไม่ค่อยดี ต้องขอโทษด้วย "
" พันธุ์ไม้งามพวกนี้จะงดงามที่สุดเมื่อมีผู้ดูแล เจ้าคิดว่าเป็นเช่นนั้นหรือไม่ "
❖
Heine Roquefort • Nocturnal fae 193 cm. • 620y.
Diasomnia Y.3 🎵 🎶
• ───────────────── •
Doc : bit.ly/4eOpYkl
co/role dm 24/7
หากมครสนใจแลกคอนแทคกันสามารถกด 💚 หรือรีได้เลยค่า แล้วเค้าจะทักไปน้า )
หากมครสนใจแลกคอนแทคกันสามารถกด 💚 หรือรีได้เลยค่า แล้วเค้าจะทักไปน้า )
ทีมงานคอมมู TWD ขอขอบคุณผู้เล่นทุกท่านที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้ ตอนนี้คอมมู TWD ได้เดินทางมาถึงจุดจบตามกำหนดการณ์ที่ได้วางเอาไว้ พวกเราหวังว่าผู้เล่นทุกท่านจะรู้สึกสนุกและเพลิดเพลินไปกับคอมมูแห่งนี้ หากมีสิ่งใดที่ทีมงานได้กระทำการผิดพลาดไป ทางทีมงานต้องขออภัยมา ณ ทีนี้
ทีมงานคอมมู TWD ขอขอบคุณผู้เล่นทุกท่านที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้ ตอนนี้คอมมู TWD ได้เดินทางมาถึงจุดจบตามกำหนดการณ์ที่ได้วางเอาไว้ พวกเราหวังว่าผู้เล่นทุกท่านจะรู้สึกสนุกและเพลิดเพลินไปกับคอมมูแห่งนี้ หากมีสิ่งใดที่ทีมงานได้กระทำการผิดพลาดไป ทางทีมงานต้องขออภัยมา ณ ทีนี้
กลับกันฝั่งไฮน์ยืนยิ้มชอบใจไม่ยอมหุบ คิดว่าบางทีคำถามที่ผุดขึ้นมาในหัวตอนนั้นว่าทำไมอีกฝ่ายถึงอยากเจอคงไม่จำเป็นต้องรู้คำตอบแล้ว
" เอาเป็นว่าข้าจำคำไว้แล้ว มิลืมแน่ "
คนอายุมากกว่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหมือนหยอกอีกฝ่ายเล่นพร้อมด้วยหน้าตาดูระรื่นในมือหยิบดังโงะไม้นึงในจานมาหมุนเล่นพูดจบก็หยุดแล้วถึงยอมกินสักที
กลับกันฝั่งไฮน์ยืนยิ้มชอบใจไม่ยอมหุบ คิดว่าบางทีคำถามที่ผุดขึ้นมาในหัวตอนนั้นว่าทำไมอีกฝ่ายถึงอยากเจอคงไม่จำเป็นต้องรู้คำตอบแล้ว
" เอาเป็นว่าข้าจำคำไว้แล้ว มิลืมแน่ "
คนอายุมากกว่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหมือนหยอกอีกฝ่ายเล่นพร้อมด้วยหน้าตาดูระรื่นในมือหยิบดังโงะไม้นึงในจานมาหมุนเล่นพูดจบก็หยุดแล้วถึงยอมกินสักที
" ดีใจยิ่งที่เจ้าอยากเจอ ขอบคุณหนา "
" ดีใจยิ่งที่เจ้าอยากเจอ ขอบคุณหนา "
" ก็เลย...? "
คนอายุมากกว่าพูดซ้ำด้วยเสียงพึมพัม เหมือนความรู้สึกคาดหวังมันถูกส่งผ่านนัยน์ตาสีอ่อนที่อีกฝ่ายสบมอง นี่กลับดูเป็นเขาเองก็กำลังลุ้นแทนรึเปล่านะ
+
" ก็เลย...? "
คนอายุมากกว่าพูดซ้ำด้วยเสียงพึมพัม เหมือนความรู้สึกคาดหวังมันถูกส่งผ่านนัยน์ตาสีอ่อนที่อีกฝ่ายสบมอง นี่กลับดูเป็นเขาเองก็กำลังลุ้นแทนรึเปล่านะ
+
" มิเท่ากับอยากเจอหรอกฤา ? "
ไม่ใช่คำถามอะไรหรอก เขาถามต่อจากที่อีกฝ่ายพูดก่อนหน้านั้นนี่แล
คนอายุมากกว่าทำตาปริบย้ำราวกับอยากฟังคำยืนยันก่อนแต่ที่บอกว่าไม่รู้อีกฝ่ายจะให้เดามั้ยมันก็ไม่ใช่คำถามนี้หรอก เขาปล่อยให้มันเป็นคำถามต่อไปแทนเพราะรู้สึกว่าค่อยๆถามคงจะดีกว่า หากรอดูว่าอีกฝ่ายสะดวกใจตอบเขาต่อรึเปล่า
" มิเท่ากับอยากเจอหรอกฤา ? "
ไม่ใช่คำถามอะไรหรอก เขาถามต่อจากที่อีกฝ่ายพูดก่อนหน้านั้นนี่แล
คนอายุมากกว่าทำตาปริบย้ำราวกับอยากฟังคำยืนยันก่อนแต่ที่บอกว่าไม่รู้อีกฝ่ายจะให้เดามั้ยมันก็ไม่ใช่คำถามนี้หรอก เขาปล่อยให้มันเป็นคำถามต่อไปแทนเพราะรู้สึกว่าค่อยๆถามคงจะดีกว่า หากรอดูว่าอีกฝ่ายสะดวกใจตอบเขาต่อรึเปล่า
ในขณะที่เขาเองก็คิดหนักว่าเอายังไงต่อเสียงพึมพัมของอีกฝ่ายก็ทำลายความเงียบลง
" หือ? "
เหมือนคำถามจะเพิ่มขึ้นอีกข้อเลย
" หากข้าถามต่อ..เจ้าจะให้ข้าเดาอีกหรือไม่ "
ในขณะที่เขาเองก็คิดหนักว่าเอายังไงต่อเสียงพึมพัมของอีกฝ่ายก็ทำลายความเงียบลง
" หือ? "
เหมือนคำถามจะเพิ่มขึ้นอีกข้อเลย
" หากข้าถามต่อ..เจ้าจะให้ข้าเดาอีกหรือไม่ "
#TWD_Fairygala
รายละเอียด : bit.ly/TWDFairygala
-
ลงชื่อรับดอกไม้ bit.ly/TWDFairybouq...
ส่งจดหมาย bit.ly/TWDFairyletter
#TWD_Fairygala
รายละเอียด : bit.ly/TWDFairygala
-
ลงชื่อรับดอกไม้ bit.ly/TWDFairybouq...
ส่งจดหมาย bit.ly/TWDFairyletter
คำตอบแรกที่ลองตอบไม่ถูกตามคาด ไฮน์ใช้มือที่ว่างยกมาทำท่าครุ่นคิด ถึงแม้เขาจะรู้ว่านี่ไม่ใช่คำถามจริงจังอะไรแต่ก็ลองพยายามคิดๆดู สุดท้ายคำถามให้เดาเล่นๆข้อนี้คำตอบก็คงไม่ลึกล้ำเขาเลยตัดคำตอบในหัวทิ้งหมดอย่างจนปัญญา
" นี่ยากยิ่งนัก "
" เพราะอยากเจอข้าก็คงจะมิใช่หรอกกระมัง "
เอ่ยจบก็หัวเราะ เขารู้อยู่แล้วว่านี่ก็น่าไม่ถูกเหมือนกัน
คำตอบแรกที่ลองตอบไม่ถูกตามคาด ไฮน์ใช้มือที่ว่างยกมาทำท่าครุ่นคิด ถึงแม้เขาจะรู้ว่านี่ไม่ใช่คำถามจริงจังอะไรแต่ก็ลองพยายามคิดๆดู สุดท้ายคำถามให้เดาเล่นๆข้อนี้คำตอบก็คงไม่ลึกล้ำเขาเลยตัดคำตอบในหัวทิ้งหมดอย่างจนปัญญา
" นี่ยากยิ่งนัก "
" เพราะอยากเจอข้าก็คงจะมิใช่หรอกกระมัง "
เอ่ยจบก็หัวเราะ เขารู้อยู่แล้วว่านี่ก็น่าไม่ถูกเหมือนกัน
แต่หากให้เดาคำตอบออกมามากมายก็ไม่ได้ช่วยให้รู้เลยเริ่มค่อยๆลองตอบดูเผื่อถูก ไหนๆก็อยากรู้คำตอบขึ้นมาแล้วนี่นะ
" ย่อมมิใช่ว่าข้าเป็นแฟรี่มอบโชคเป็นแน่ "
" จริงรึไม่ "
แต่หากให้เดาคำตอบออกมามากมายก็ไม่ได้ช่วยให้รู้เลยเริ่มค่อยๆลองตอบดูเผื่อถูก ไหนๆก็อยากรู้คำตอบขึ้นมาแล้วนี่นะ
" ย่อมมิใช่ว่าข้าเป็นแฟรี่มอบโชคเป็นแน่ "
" จริงรึไม่ "
ปกติไม่แต่งตัวอยู่แล้ว มาเจอชุดญี่ปุ่นเข้าเลยต้องรีบไปขอให้ช่วยสอนวิธีใส่ชุดอย่างเร่งด่วน
คนเรียนไม่ท้อ คน(?)สอนก็ไม่ถอย
(น้องจิ้งแมวในดอคน่ารักมากก /อุ้มมาวาด😭)
" เหตุใดการพบข้าถึงเป็นโชคดีกันเล่านี่ "
คนอายุมากกว่าเอ่ยถามคืนด้วยความสงสัยพลางเลิ่กคิ้ว ถึงเขาเป็นแฟรี่ก็จริงแต่ก็ไม่ได้มีพลังมอบพรหรือมอบโชคอะไรเลยไม่ค่อยเข้าใจความหมายที่อีกฝ่ายต้องการสื่อเท่าไหร่นัก ให้ว่าตามตรงก็ไม่เคยมีใครเคยพูดอะไรทำนองนี้กับเขาเท่าไหร่
แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้สึกอะไรนอกจากสงสัยนั่นเลยแสดงออกเป็นรอยยิ้มแทน
" เหตุใดการพบข้าถึงเป็นโชคดีกันเล่านี่ "
คนอายุมากกว่าเอ่ยถามคืนด้วยความสงสัยพลางเลิ่กคิ้ว ถึงเขาเป็นแฟรี่ก็จริงแต่ก็ไม่ได้มีพลังมอบพรหรือมอบโชคอะไรเลยไม่ค่อยเข้าใจความหมายที่อีกฝ่ายต้องการสื่อเท่าไหร่นัก ให้ว่าตามตรงก็ไม่เคยมีใครเคยพูดอะไรทำนองนี้กับเขาเท่าไหร่
แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้สึกอะไรนอกจากสงสัยนั่นเลยแสดงออกเป็นรอยยิ้มแทน
" กระไรกัน มิอ้วนหรอก "
เขารับจานมาพลางหัวเราะเอ็นดูเบาๆ ให้ปฏิเสธน้ำใจอีกก็คงไม่ดี ที่จริงขนมที่เขาเรียกว่าดังโงะสำหรับไฮน์แล้วก็อร่อยดีเหมือนกัน
" สวัสดีปีใหม่เช่นกัน "
" ขอให้เจ้าพบพานแต่ความสุข "
" กระไรกัน มิอ้วนหรอก "
เขารับจานมาพลางหัวเราะเอ็นดูเบาๆ ให้ปฏิเสธน้ำใจอีกก็คงไม่ดี ที่จริงขนมที่เขาเรียกว่าดังโงะสำหรับไฮน์แล้วก็อร่อยดีเหมือนกัน
" สวัสดีปีใหม่เช่นกัน "
" ขอให้เจ้าพบพานแต่ความสุข "
" มิเป็นไรๆ "
" เดี๋ยวเจ้าจักกินไม่อิ่มกันพอดี "
" อืม....ให้ข้าช่วยถือแทนดีรึไม่ "
เปลี่ยนเป็นเขาเสนอแทนเพื่อให้อีกฝ่ายกินขนมได้เต็มที่พลางยื่นมือออกไปคล้ายจะรับจานจากมือผู้ที่เด็กกว่า
" มิเป็นไรๆ "
" เดี๋ยวเจ้าจักกินไม่อิ่มกันพอดี "
" อืม....ให้ข้าช่วยถือแทนดีรึไม่ "
เปลี่ยนเป็นเขาเสนอแทนเพื่อให้อีกฝ่ายกินขนมได้เต็มที่พลางยื่นมือออกไปคล้ายจะรับจานจากมือผู้ที่เด็กกว่า
ไฮน์เงยมองพลุที่ถูกจุุดขึ้นเหนือน่านฟ้า แสงสีที่งดงามตรงนั้นดึงดูดให้เขาเหม่อมองมันเงียบๆไม่วางตา
เดิมทีตอนแรกตรงที่เขามายืนมองไม่มีใครอยู่จนพอหลุดจากภวังค์เพราะสัมผัสได้ถึงใครบางคนจึงหันไปมองผู้ที่มาใหม่
ไฮน์เงยมองพลุที่ถูกจุุดขึ้นเหนือน่านฟ้า แสงสีที่งดงามตรงนั้นดึงดูดให้เขาเหม่อมองมันเงียบๆไม่วางตา
เดิมทีตอนแรกตรงที่เขามายืนมองไม่มีใครอยู่จนพอหลุดจากภวังค์เพราะสัมผัสได้ถึงใครบางคนจึงหันไปมองผู้ที่มาใหม่