#THK_commu
" อือ "
เขาโบกมือลาตอบพร้อมกับยิ้มอ่อนๆ ตามสไตล์ตน มองแผ่นหลังเพื่อนเดินกลับไปทางตึกแล้วออกเดินเล่นหาวิวดีๆ เพื่อถ่ายรูปต่อ
( เย่ะ! ขอปิดจบไว้ตรงนี้เลยนะคะ🥺🫶💖 )
" อือ "
เขาโบกมือลาตอบพร้อมกับยิ้มอ่อนๆ ตามสไตล์ตน มองแผ่นหลังเพื่อนเดินกลับไปทางตึกแล้วออกเดินเล่นหาวิวดีๆ เพื่อถ่ายรูปต่อ
( เย่ะ! ขอปิดจบไว้ตรงนี้เลยนะคะ🥺🫶💖 )
ริทสึพยักหน้าตอบกลับอีกฝ่าย พอได้ยินประโยคหยอกเด็กก็พลันขมวดคิ้ว อยากจะทุบเพื่อนตัวดีคนนี้สักที
"เดี๋ยวเถอะ นายนี่มัน—เจอกันเลิกเรียน!"
สุดท้ายก็หลุดยิ้มอ่อนอกอ่อนใจ เด็กหนุ่มโบกมือลา
"ตั้งใจเรียนล่ะ"
ริทสึพยักหน้าตอบกลับอีกฝ่าย พอได้ยินประโยคหยอกเด็กก็พลันขมวดคิ้ว อยากจะทุบเพื่อนตัวดีคนนี้สักที
"เดี๋ยวเถอะ นายนี่มัน—เจอกันเลิกเรียน!"
สุดท้ายก็หลุดยิ้มอ่อนอกอ่อนใจ เด็กหนุ่มโบกมือลา
"ตั้งใจเรียนล่ะ"
“ ความลับของเธอน่ะ ไม่มีใครทราบจริงหรอ ? “
—————— ✧ ——————
➷ 千葉 • 亮美 | ชิบะ อาเกมิ
2年 — ลูกสาวเจ้าของร้านราเม็ง 🍜
shorturl.asia/QmSLH
“ ความลับของเธอน่ะ ไม่มีใครทราบจริงหรอ ? “
—————— ✧ ——————
➷ 千葉 • 亮美 | ชิบะ อาเกมิ
2年 — ลูกสาวเจ้าของร้านราเม็ง 🍜
shorturl.asia/QmSLH
#THK_ฮงไทเฮ #THK_ชมรมวารสาร
ในหนึ่ง หนึ่งวันมีเรื่องประมาณล้านกว่าเรื่อง นอกจากวันก็มีเรื่องซุบซิบอีกเป็นสิบ แต่ไม่ต้องกังวลไป เรื่องราวทั้งหมดพวกเราจะเป็นคนแบ่งปันเอง!
ถ้าคุณอยากเป็นส่วนหนึ่งในการเผือก- หมายถึง ในการคุยเฟื่องเรื่องชาวบ้านแล้ว
ไม่มีที่ไหนจะเหมาะเท่ากับที่นี้แล้วล่ะ!
โดยสามารถติดต่อได้ใต้นี้เลย หรือจะ DM มาก็ได้นะ 👁️👍
#THK_ฮงไทเฮ #THK_ชมรมวารสาร
ในหนึ่ง หนึ่งวันมีเรื่องประมาณล้านกว่าเรื่อง นอกจากวันก็มีเรื่องซุบซิบอีกเป็นสิบ แต่ไม่ต้องกังวลไป เรื่องราวทั้งหมดพวกเราจะเป็นคนแบ่งปันเอง!
ถ้าคุณอยากเป็นส่วนหนึ่งในการเผือก- หมายถึง ในการคุยเฟื่องเรื่องชาวบ้านแล้ว
ไม่มีที่ไหนจะเหมาะเท่ากับที่นี้แล้วล่ะ!
โดยสามารถติดต่อได้ใต้นี้เลย หรือจะ DM มาก็ได้นะ 👁️👍
“ยินดีที่ได้รู้จัก… ผมโฮวโด คาสึมะ”
คำพูดนั้นสั้น เรียบง่าย แต่ชัดเจน
เขาโค้งศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นใหม่ สายตาชำเลืองมองเพื่อนในห้องทุกคน
รอยยิ้มจาง ๆ ผุดขึ้น มันแตะที่มุมปาก แต่ไปไม่ถึงดวงตา
จากนั้นเขาก็เดินอย่างเงียบงันไปยังที่นั่งของตนเอง
“ยินดีที่ได้รู้จัก… ผมโฮวโด คาสึมะ”
คำพูดนั้นสั้น เรียบง่าย แต่ชัดเจน
เขาโค้งศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นใหม่ สายตาชำเลืองมองเพื่อนในห้องทุกคน
รอยยิ้มจาง ๆ ผุดขึ้น มันแตะที่มุมปาก แต่ไปไม่ถึงดวงตา
จากนั้นเขาก็เดินอย่างเงียบงันไปยังที่นั่งของตนเอง
เขาชอบเมล่อนงั้นเหรอ?? เด็กหนุ่มคิด คราวหน้าจะจำไว้แล้วกัน
ริทสึส่งกล้องคืนเจ้าของ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าต้องเรียนคาบบ่ายอีกนี่นา
"โฮมรูมรอคาบบ่ายน่ะ! นายล่ะ เอาไงต่อ"
เขาชอบเมล่อนงั้นเหรอ?? เด็กหนุ่มคิด คราวหน้าจะจำไว้แล้วกัน
ริทสึส่งกล้องคืนเจ้าของ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าต้องเรียนคาบบ่ายอีกนี่นา
"โฮมรูมรอคาบบ่ายน่ะ! นายล่ะ เอาไงต่อ"
ริทสึเอื้อมมือไปหยิบบัตรนักเรียนในมืออีกคนมาดู สองตาเบิกกว้าง นี่มัน
"เอ๊ บัตรฉันนี่—" ยิ้มกว้างดีใจก่อนจะเก็บบัตรของตนไว้อย่างดี ถามอีกฝ่ายต่อ
"ขอบคุณนะ ง งั้น ชิอนอยากทานรสไหนเลือกเลย!"
ริทสึเอื้อมมือไปหยิบบัตรนักเรียนในมืออีกคนมาดู สองตาเบิกกว้าง นี่มัน
"เอ๊ บัตรฉันนี่—" ยิ้มกว้างดีใจก่อนจะเก็บบัตรของตนไว้อย่างดี ถามอีกฝ่ายต่อ
"ขอบคุณนะ ง งั้น ชิอนอยากทานรสไหนเลือกเลย!"
หลังจากบัตรนักเรียนตกลงมา ริทสึก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้ ๆ ได้ยินชิอนหันมาถาม เด็กหนุ่มจึงยิ้มออกมาก่อนจะพยักหน้าตอบรับเสียงใส มือข้างที่ว่างยกขึ้นขยี้ตาเล็กน้อย
"นั่นสินะ อย่างนายต้องเป็นพิชเชอร์ที่เจ๋งที่สุดแน่เลย!!"
เขาเอ่ย "ว่าแต่นี่ จะทำยังไงกับมันดีล่ะ"
;;
หลังจากบัตรนักเรียนตกลงมา ริทสึก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้ ๆ ได้ยินชิอนหันมาถาม เด็กหนุ่มจึงยิ้มออกมาก่อนจะพยักหน้าตอบรับเสียงใส มือข้างที่ว่างยกขึ้นขยี้ตาเล็กน้อย
"นั่นสินะ อย่างนายต้องเป็นพิชเชอร์ที่เจ๋งที่สุดแน่เลย!!"
เขาเอ่ย "ว่าแต่นี่ จะทำยังไงกับมันดีล่ะ"
;;
“ฉันไม่เจ็บ นายนั่นแหละขึ้นไปทำอะไร ถ้า–ถ้าเกิดว่าบาดเจ็บขึ้นมาจะแย่เอานะ”
ใจหายใจคว่ำหมดเลย;;
“ฉันไม่เจ็บ นายนั่นแหละขึ้นไปทำอะไร ถ้า–ถ้าเกิดว่าบาดเจ็บขึ้นมาจะแย่เอานะ”
ใจหายใจคว่ำหมดเลย;;
ถึงปากจะตอบออกไปเสียงเบา แต่สีหน้าของริทสึไม่ดีเท่าไหร่นัก เด็กหนุ่มเม้มริมฝีปากแน่น ขอบตาเริ่มแดง นี่เป็นเพราะเขาทำให้เพื่อนตกใจจนพลาดตกลงมาหรือเปล่านะ—
หลังจากที่ตั้งตัวได้แล้วก็เป็นฝ่ายยื่นมือไปสำรวจอีกฝ่ายบ้างด้วยความร้อนใจ เขามองชิอนขึ้นลง ไม่กล้ามองพลาดจุดไหนไปเลย
"เจ็บไหม—ไม่สิ แผล มีแผลหรือเปล่า นายไม่เป็นไรใช่ไหม ฉันขอโทษนะ"
ถึงปากจะตอบออกไปเสียงเบา แต่สีหน้าของริทสึไม่ดีเท่าไหร่นัก เด็กหนุ่มเม้มริมฝีปากแน่น ขอบตาเริ่มแดง นี่เป็นเพราะเขาทำให้เพื่อนตกใจจนพลาดตกลงมาหรือเปล่านะ—
หลังจากที่ตั้งตัวได้แล้วก็เป็นฝ่ายยื่นมือไปสำรวจอีกฝ่ายบ้างด้วยความร้อนใจ เขามองชิอนขึ้นลง ไม่กล้ามองพลาดจุดไหนไปเลย
"เจ็บไหม—ไม่สิ แผล มีแผลหรือเปล่า นายไม่เป็นไรใช่ไหม ฉันขอโทษนะ"
"ระวังนะ!—"
"ระวังนะ!—"
น่ารักมาก(เหมือนคนให้) อาเกมิซังต้องมาติดด้วยกันแนะ?!!?😭💝💖💖💞💖💖💞)
น่ารักมาก(เหมือนคนให้) อาเกมิซังต้องมาติดด้วยกันแนะ?!!?😭💝💖💖💞💖💖💞)
สองขาทอดน่องไปตามทางเรื่อยๆไม่รีบร้อน ก่อนที่สายตาจะหยุดอยู่ตรงต้นไม้ข้างหน้า เหมือนมีคนกำลัง ป..ปีนต้นไม้?
เขาหันซ้ายหันขวา ก่อนจะทำใจกล้าเดินเข้าไปใกล้ขึ้น—สีผมที่คุ้นเคย แผ่นหลังที่คุ้นเคย
ริทสึไม่หยุดคิด รีบวิ่งเข้าไปหาเพื่อนนักเรียนคนนั้นทันที เขาเงยหน้าขึ้นร้องเรียกเสียงดัง
"ชิอน!?—"
สองขาทอดน่องไปตามทางเรื่อยๆไม่รีบร้อน ก่อนที่สายตาจะหยุดอยู่ตรงต้นไม้ข้างหน้า เหมือนมีคนกำลัง ป..ปีนต้นไม้?
เขาหันซ้ายหันขวา ก่อนจะทำใจกล้าเดินเข้าไปใกล้ขึ้น—สีผมที่คุ้นเคย แผ่นหลังที่คุ้นเคย
ริทสึไม่หยุดคิด รีบวิ่งเข้าไปหาเพื่อนนักเรียนคนนั้นทันที เขาเงยหน้าขึ้นร้องเรียกเสียงดัง
"ชิอน!?—"
ระหว่างที่ตามหาบัตรนักเรียนของตนก็เดินชมวิวไปเรื่อย เขาไม่ได้คาดหวังว่าจะต้องหาบัตรนักเรียนของตนให้เจอแล้วล่ะ
โรงเรียนนี้ชอบมีอะไรแปลกๆ จนเขาค้านจะใส่ใจเสียแล้ว— ว่าแต่ข้างบนนั่นมันบัตรของใครน่ะ
เดินต่อหรือขึ้นไปเก็บดี? ถ้าขึ้นไปอาจจะได้วิวดีๆ ด้วยก็ได้
อืม งั้นปีนขึ้นไปดีกว่า
ระหว่างที่ตามหาบัตรนักเรียนของตนก็เดินชมวิวไปเรื่อย เขาไม่ได้คาดหวังว่าจะต้องหาบัตรนักเรียนของตนให้เจอแล้วล่ะ
โรงเรียนนี้ชอบมีอะไรแปลกๆ จนเขาค้านจะใส่ใจเสียแล้ว— ว่าแต่ข้างบนนั่นมันบัตรของใครน่ะ
เดินต่อหรือขึ้นไปเก็บดี? ถ้าขึ้นไปอาจจะได้วิวดีๆ ด้วยก็ได้
อืม งั้นปีนขึ้นไปดีกว่า
#thk_commu
天の河 明仁 |
อามาโนะงาวะ อาคิฮิโตะ |
3-A | ชมรมดนตรีสากล |
สัมผัสพิเศษประเภทที่ 4 การได้ยิน |
“ กล่องนี่หรอ..? มีดทำอาหารน่ะ.. “
doc urlkub.co/fVVxsE
talk /co / role | dm (คาร์นิ่งผปครั่ว-)
#thk_commu
天の河 明仁 |
อามาโนะงาวะ อาคิฮิโตะ |
3-A | ชมรมดนตรีสากล |
สัมผัสพิเศษประเภทที่ 4 การได้ยิน |
“ กล่องนี่หรอ..? มีดทำอาหารน่ะ.. “
doc urlkub.co/fVVxsE
talk /co / role | dm (คาร์นิ่งผปครั่ว-)