#SKZ_shokuharai
#SKZ_Shokuharai

⚠️ CW: บรรยายถึงเลือดและบาดแผล

ความลังเลต่อสภาพแวดล้อมใหม่นั้นทิ้งความเจ็บปวดอันเลือนรางไว้ที่รอบลำคอของนาโอกะ แม้ร่างกายจะสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ก็ยังก้มหน้าก้มตาเดินไปตามทางเดียวกับคนอื่น ทุกย่างก้าวที่พาเธอมายังอาคารอเนกประสงค์นั้นผลักดันไปด้วยความกลัว
February 10, 2026 at 4:26 PM
#SKZ_Shokuharai
[ Story ] | วันแห่งการเริ่มต้น

เขารับรู้แล้วว่าที่นี่นั้นคือที่แบบไหน

และคนแบบไหนถึงต้องมาอยู่ในสถานที่เช่นนี้
.
.
.

ไถ่บาปงั้นหรอ

แล้วสิ่งใดกันล่ะ

ที่เขาได้กระทำผิดลงไป

และที่นี่จะทำให้เขาสำนึกได้จริงๆงั้นหรอ

.
.
.

“ช่างน่าสนใจจริงๆ”
February 10, 2026 at 11:31 AM
#SKZ_Shokuharai
[Story 01.1 | หลังจบพิธีปฐมนิเทศ] (โรลเปิด)

หลังจากพิธีปฐมนิเทศจบลง เซนจิผู้ที่ยังคงมีรอยยิ้ม เดินสำรวจชิลๆรอบภายในอาคารอเนกประสงค์ จนกระทั่งหยุดพักข้างหน้าต่างบานหนึ่ง

ชายหนุ่มยืนมองออกไปนอกหน้าต่าง มีนักเรียนส่วนหนึ่งยังคงอยู่ในอาคาร และบางส่วนเดินตัวปลิวออกไปอย่างสบายใจ โดยไม่กลัวที่จะแข็งตายแบบนั้น

(1/3)
February 9, 2026 at 4:33 PM
#Skz_Shokuharai

[ เปิดโรล / โรลสั้น / แยกรูท / เนียนรู้จัก✅️ ]
-คุณ- กำลังสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นในพิธีปฐมนิเทศและในระหว่างนั้นก็มีหญิงสาวเดินเข้ามาทัก-คุณ-ด้วยหน้าตายิ้มแย้ม

" สวัสดีนะคะ หน้ากากนั่นของ -คุณ- สวยจังเลยนะคะ^^ "

-คุณ- จะเป็นมิตรกับเธอหรือจะทำให้เธอผิดหวังในตัว -คุณ- กัน?
February 9, 2026 at 2:47 AM
#SKZ_Shokuharai

โรลเปิด | แยกรูท

หลังจากจบปฐมนิเทศ คุเรฮะรีบเดินเลี่ยงผู้คนออกมาหามุมนั่งเงียบ ๆ เผื่อว่าจะช่วยให้สงบจิตใจลงได้บ้าง

ลมหายใจหอบแรงจนได้ยินเสียงชัด ในใจยังคงหวาดกลัวภาพที่ได้เห็นภายใต้หน้ากากนั่นจนเผลอกัดเล็บโดยไม่รู้ตัว

.

ดูเหมือนว่าตอนนี้ปลายนิ้วจะเริ่มถลอกแล้วนะ(?)
February 8, 2026 at 11:36 AM
#SKZ_shokuharai
หลังจบพิธี | โรลเปิดแยกรูท ( กริบก็เขิน )

เมื่อเสร็จสิ้นปฐมนิเทศ นักเรียนต่างแยกย้าย
เออิกินั่งมองหน้ากากของตนอยู่บริเวณอาคารอเนก ฯ ได้สักพัก พอคิดว่าถึงเวลาต้องไป
ก็ดันสะดุดพื้นหญ้าจนทำหน้ากากเปื้อนซะได้

คล้ายว่าโกรธก็ไม่ได้ เพราะตนสะดุดเอง
ก็เลยนั่งยอง ๆ เขี่ยดินอยู่แถวนั้น
February 8, 2026 at 9:14 AM
#SKZ_Shokuharai
[Story 01 | วันปฐมนิเทศ]

ผมลืมตาตื่นด้วยความพร่ามัว ไม่นานก็คมชัดเพื่อพบผนังสีขาวหม่นไม่ไกล ผมพอจะนึกออกว่ามันคือเพดาน

สายตากวาดมองไปรอบๆ ทั้งโต๊ะหนังสือ ชั้นวางของ หรือตู้เสื้อผ้า โดยรวมมันคงเรียกได้ว่าห้องพักล่ะมั้ง? ช่างไม่คุ้นตาเสียเลย

คําถามคลาสสิคเกี่ยวกับสถานการณ์แบบนี้ที่พอจะเดาออกได้อย่างเต็มปากคือคำว่า—ที่นี่ที่ไหน?

(1/40)
February 8, 2026 at 7:42 AM
#SKZ_Shokuharai

[Story 01 : New ɘmoH]

' วิญญาณเมื่อดับสูญไปแล้วจะไปไหน ? '

เด็กสาวตัวน้อยได้ลืมตาตื่นขึ้นในห้องแสนว่างเปล่า(?)

ที่นี่คือที่ไหนกัน
จะออกไป หรือ ตาย นั้นคืออะไร

สองเท้าค่อยย่ำก้าวน้อยออกไป
.
.
.
February 7, 2026 at 6:57 PM
#SKZ_Shokuharai | Story

[ ปฐมนิเทศ ]

รอบข้างล้วนเงียบเชียบ
บรรยากาศชวนเย็นเยียบ
ภายใต้คำสั่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้
เสียงตะโกนเล่นเข้ามาฉับพลัน

เสียงของชายหนุ่มตะโกนดังฟังไม่ได้ศัพท์
กระแทกกระทั้นเข้ามาในโสตประสาตอย่างจัง
ดังจนไม่อาจคงสีหน้าเรียบเฉยไว้ภายใต้หน้ากาก
กระนั้นยังคงถูกปกปิดไว้มิดชิด...ด้วยหน้ากากอันนั้นเอง
February 7, 2026 at 4:59 PM
#SKZ_Shokuharai

หน้ากากจิ้งจอกสีขาวโพลนถูกวางไว้ยังที่นั่ง

มือของชายหนุ่มหยิบมันขึ้นมาทันทีที่ถูกสั่ง พลางลังเลว่าจะสวมมันดีรึเปล่า

แต่เพราะไม่อาจขัดขืนเสียงประกาศจากสภานักเรียนได้ สุดท้ายเขาก็สวมมันลง

เอาล่ะ

จงพนมมือ... และหลับตาลงเสีย
February 7, 2026 at 4:16 PM
#SKZ_Shokuharai

สถานที่ไม่คุ้นเคย ความทรงจำที่ขาดหายไป ของทุกอย่างที่ถูกจัดเตรียมไว้เป็นอย่างดี และกระดาษคำขู่ที่อย่างกะเด็กแกล้งกัน

แม้จะมีคำถามมากมายแต่เมื่อไร้ความทรงจำกระดาษตรงหน้าจึงเป็นทางเลือกที่ควรทำตามมากที่สุด

ประตูถูกเปิดออกภาพตรงหน้าคือกลุ่มเด็กนักเรียนชายจำนวนมากที่สีหน้าแต่ละคนไม่ค่อยสู้ดีนัก

(+)
February 7, 2026 at 12:56 PM
#SKZ_Shokuharai
[ STORY ]

เสียงกระซิบมากมายโลดแล่นเข้าสู่โสตประสาทก่อนที่จะได้สัมผัสถึงอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นของใครสักคน...

ก่อนที่เสียงกระซิบชวนขนลุกจะดังแผ่วข้างหู

' มาตายด้วยกัน..อีกรอบได้ไหม '

ภาพที่เผยโฉมตัวเองที่นอนแผ่อยู่บนพื้นค่อย ๆ ฉายเข้ามา

ความทรงจำนั้น...

นั่นคือตัวเขาเหรอ..?

เขาจับหน้ากากราวกับอยากที่จะโยนมันทิ้ง

จำได้แล้ว..เขาตายแล้วนี่นา
February 7, 2026 at 11:27 AM
#SKZ_Shokuharai
[Story]

เสียงกระซิบมากมายสอดแทรกเข้ามาในโสตประสาท

จับเป็นศัพท์ไม่รู้ความ ยิ่งฟังเข้านานๆก็ยิ่งรู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมา

พอตั้งใจฟังดี ๆ

เสียงกระซิบเริ่มจับใจความได้

แต่ทำไม…

เสียงถึงฟังดูคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก
ราวกับว่า…

มันคือเสียงของเราเอง

(+)
February 7, 2026 at 8:54 AM
#SKZ_Shokuharai

|[Story]|

ท่ามกลางความสับสนมึนงงจากเหตุการ์ณที่เกิดขึ้นกระทันหัน ชายหนุ่มเส้นผมสีขาวบริสุทธิ์ปล่อยยาวพริ้วไหว ก็ปรากฏตัวขึ้น

เพียงสายตาของคนตรงหน้าก็ให้ความรู้สึกไม่ธรรมดาเสียแล้ว ทุกคนต่างเดินตามชายคนนั้นด้วยสัญชาตญาณ

ไม่ทันที่โซมะจะเรียงความคิดในหัวได้ ก็มาหยุดอยู่หน้า [อาคารอเนกประสงค์]
.
.
วันปฐมนิเทศเริ่มขึ้นแล้ว

+
February 6, 2026 at 8:32 PM
#SKZ_Shokuharai

-พิธีปฐมนิเทศ- | Story 01

เสียงบางอย่างดังขึ้นโดยไม่มีที่มา
แหลม บาด และสั่นสะเทือนลึกเข้าไปถึงกะโหลก
ราวกับกระดูกกำลังถูกบิดอยู่ข้างหู

ซาคุสะสะดุ้งเฮือก ร่างทั้งร่างเกร็งแข็งในเสี้ยววิ ก่อนจะเริ่มสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ลมหายใจขาดเป็นห้วง ๆ เหมือนกำลังถูกบีบ

เสียงที่ได้ยิน.. มันคุ้นเคยจนหัวใจหล่นวูบ

+
February 6, 2026 at 6:30 PM
#skz_shokuharai [story]

เพราะเขาดื้อดึงงั้นหรือ..?

..จึงรู้สึกเหมือนร่างจะหลุดออกมาเป็นเสี่ยง ๆ

ทรมาน​เหลือเกิน..

ทรมาน! ทรมาน! ทรมาน!

|

เพราะแบบนั้น.. เขาจึงต้องเชื่อฟัง..?

เข้าใจแล้ว..

เชื่อฟัง..

'พนมมือสิ'

'หลับตาสิ'

เขาทำตามอย่างว่าง่าย
February 6, 2026 at 4:35 PM
#SKZ_Shokuharai

[TW: เลือด แผล การทำร้ายตัวเอง คอนเท้นต์ชวนให้ไม่สบายใจ]

[Story|ปฐมนิเทศ]
.
.
.
สวมหน้ากาก

พนมมือขึ้น

หลับตาแล้วฟังเสียงอื้ออึงนั้นให้ชัด

ชัดขึ้นอีก

ชัด จนเหมือนได้รับสัมผัสอ่อนโยนจากใครสักคน

ชัด จนสัมผัสนั้นแนบแน่นไปกับสองมือสั่นเทา
February 6, 2026 at 4:30 PM
#SKZ_Shokuharai

[โรลปิด | เช้าวันพฤหัส | หอพักชาย/หน้าห้องของยู]

@skz-yu.bsky.social

เช้าตรู่อันเงียบสงัด เป็นเมย์ที่สะดุ้งตื่นแต่เช้าด้วยอาการตื่นตระหนกจากเหตุการณ์บางอย่างเมื่อคืน เขานึกอะไรไม่ออกจำได้เพียงประโยคที่ว่าเราจะหาคำตอบไปด้วยกัน ดังนั้นเขาจึงรีบลุกขึ้นแล้วตื่นออกไปหายูเจ้าของประโยคนั้นทันที

+
February 6, 2026 at 3:59 PM
#SKZ_Shokuharai
[เนื้อเรื่อง - ทานากะ มาซาโตะ (1)
'บทประพันธ์อาลัยแด่ผู้อาสัญ' 📖 ]

เศษเสี้ยวความทรงจำเริ่มประกอบหลอมรวมเข้ากันใหม่— ก่อเกิดเป็นภาพในช่วงวาระสุดท้ายของเขาเอง

แสงอาทิตย์ยามเย็นผาดส่องลงมา
กระทบกับร่างกายที่ไร้ลมหายใจ
เชือกนั้นก็รัดแน่นอยู่รอบคอ

เขาหายใจไม่ออก—
ทว่าก็ไม่ได้รู้สึกทรมานอย่างน่าประหลาด
February 6, 2026 at 9:54 AM
#SKZ_shokuharai

โรลปิด | @skz-z3nshin.bsky.social

หลังจากงานปฐมนิเทศได้จบลง ผู้คนเริ่มลุกขึ้นออกไปสำรวจนอกบริเวณกันทีละน้อย จนผู้คนเบาบางในหอประชุม

หญิงสาวเรือนผมสีดำขลับ ยังคงนั่งนิ่งบนเก้าอี้ที่ทางงานจัดให้อย่างเงียบงัน

เธอยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น พยายามนึกคิดสิ่งที่เกิดขึ้นในเวลาที่ผ่านมา

(ภาพไม่ค่อยเกี่ยวกับอีเว้นต์แต่ใส่เอาเฟี้ยว+กันว่าง😎)
February 6, 2026 at 8:46 AM
#SKZ_Shokuharai

แพขนตาลืมตาตื่นอีกครั้ง ทุกอย่างพร่าเบลอไปหมด ความรู้สึกหนาวเสียจนต้องขดตัวในผ้าห่มจนไม่ได้สังเกตอะไร

จะลืมตาตื่นเมื่อพินิจได้ว่า สถานที่แห่งนี้ช่างดูแปลกตา และในที่สุดก็ได้สังเกตกับชุดนักเรียนที่ดูประหลาดตาไม่แพ้สถานที่—-

แต่ที่แปลกที่สุดก็คือกระดาษที่อยู่ในมือที่เต็มไปด้วยแผลไหม้

จะอยู่หรือจะตาย

….
February 6, 2026 at 4:39 AM
#SKZ_Shokuharai

โรลเปิด | แยกรูท

"อะไรน่ะ..."

ทันทีที่ทุกอย่างจบลง เรย์นะกระชากหน้ากากออกอย่างรวดเร็ว ลมหายใจหอบกระชั้นจนตัวโยน ดวงตาเบิกโพลงสั่นระริก เสียงกระซิบที่ยังคงก้องอยู่ในหูสร้างความคลื่นเหียนจนแทบอาเจียน... มันมากเกินไป

'ฉันไม่ผิดสักหน่อย แค่ทำในสิ่งที่ต้องทำเองนี่นา'

"พูดเรื่องอะไรน่ะ"

+
February 6, 2026 at 1:46 AM
#SKZ_Shokuharai
[ โรลเปิด|แยกรูท|ทำความรู้จักได้ ]

หลังจากจบพิธีปฐมนิเทศเสร็จ
โยโซก็รีบวิ่งออกมาจากที่นั่นทันทีก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ต้นไม้ต้นนึงพลางถอนหายใจแล้วถอนหน้ากากออกมาพิจารณาลวดลายดูใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัยและสับสนเขาไม่เข้าใจอะไรเกี่ยวกับที่นี่เอาซะเลยไม่รู้ว่าจะไปต่อหรือเริ่มต้นยังไงดี ขณะที่เด็กหนุ่มยืนครุ่นคิดอยู่ทันใดนั้น...
February 6, 2026 at 12:53 AM
#skz_shokuharai
[ โรลเปิด ] [ แยกรูท ]

[ 常世 ] .. คุณเคยได้ยินเกี่ยวกับมันไหม ?
คนโบราณเชื่อว่าความตายไม่ได้อยู่ใต้ดิน แต่อยู่สุดขอบฟ้าโพ้นทะเล และ
พวกเขาเรียกวิญญาณที่หวนคืนมาว่า [稀人] หรือแขกผู้มาเยือน...

เหมือนกับพวกเรา ?
February 5, 2026 at 2:09 PM
February 5, 2026 at 10:52 AM