Dünyayê bi destê kesên pergala kapitalist mehsumiyeta xwe ji dest da.

Ne Tufana Nuh,
ne agirê pompei'yê,
ne kevirbûna qewmê Lût,
ne jî naleta Aqadê nikara ve paqij bike.

yek çare heye; yekitiya gelên bindest û xizan.

Kurdî bipeyvin!

Her giya li ser koka xwe şîn dibe... Ger mirov di kêliyê de nezane ji ku û ji ber çi hatiye, dê pisuleya wî/wê xelet nîşan bide û dê zû an jî dereng rêya xwe winda bike. Di nava hezaran rêyên xirab de êdî ew pisûleya xelet kîjan rêyê nîşan bide kes nizane.

Koka her nebatî heye, hêlîna her cûre çûkan heye, mala her mirovî heye, welatê her gelî heye. Ev teybetî hemû di me de jî hene. Wek gel em kurd in, zimanê me kurdî ye û welatê me jî heye.

Li Rojhilata Navîn spêleyek digerê.

Li himber panteonên zilimgeh prometheusên hemdem.

Dayikbûn bingeha jiyanê bi xwe ye, dayik pîroz in. Hezkirina jiyan û dayikê ji hev nayên veqetandin.

Dengê xwezayê

Meha Gulanê, tu çiqas xweş bî ewqas jî xemgînî yî j'bo me...

Em pir xemgîn in

Asîman ji xwe her dem şîn bû.